Μη χασετε
Αρχική / Αρχείο ετικετών: σήμη

Αρχείο ετικετών: σήμη

Feed Subscription

Η εξωγενής χορήγηση επιφανειοδραστικού παράγοντα βελτιώνει την οξυγόνωση πρόωρων νεογνών με πνευμονική αιμορραγία

Σκοπός. Η διερεύνηση της επίδρασης τον εξωγενούς επιφανειοδραστικού παράγοντα (ΕΠ) στην οξυγόνωση νεογνών με πνευμονική αιμορραγία (ΠνΑ). Ασθενείς - μέθοδοι. Μελετήθηκαν προγραμματισμένα 59 πρόωρα νεογνά με ΒΓ<1500 g που νοσηλεύτηκαν σε διάστημα 6 χρόνων και παρουσίασαν ΠνΑ. Τα νεογνά ταξινομήθηκαν τυχαία σε δύο ομάδες, την ομάδα τον ΕΠ (ν = 29), όπου χορηγήθηκε ΕΠ [1-3 δόσεις των 100 mg/kg φυσικού ΕΠ βοείου τύπου, survanta®, ανά 12ωρο], και στην ομάδα μαρτύρων (ν =30). Εκτι- μηθηκαν οι μεταβολές της οξυγόνωσης τις πρώτες 72 ώρες από την εισαγωγή στη μελέτη με τον υπολογισμό του δείκτη οξυγόνωσης (ΔΟ), της κυμελιδο-αρτηριακής διαφοράς οξυγόνου (A-aDO2) και του αρτηριο-κυμελι- δικού πηλίκου οξυγόνου (a/APO2), η επιβίωση, η διάρκεια μηχανικού αερισμού, χορήγησης οξυγόνου και νοσηλείας καθώς και η συχνότητα μακροχρόνιων επιπλοκών. Αποτελέσματα. Η παρακολούθηση των δεικτών εκτίμησης της οξυγόνωσης έδειξε ταχύτερη και μεγαλύτερη βελτίωση της οξυγόνωσης στην ομάδα του ΕΠ συγκριτικά με τους μάρτυρες. Οι διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων ήταν στατιστικά σημαντικές την 6η και 24η ώρα μετά την εισαγωγή στη μελέτη. Η θνησιμότητα πριν την έξοδο ήταν χαμηλότερη στην ομάδα του ΕΠ (48% vs 67%), αν και η διαφορά δεν ήταν στατιστικά σημαντική. Δεν βρέθηκε σημαντική διαφορά ως προς τους υπόλοιπους δείκτες έκβασης. Συμπεράσματα. Η χορήγηση ΕΠ σε νεογνά με ΠνΑ βελτιώνει την οξυγόνωση χωρίς, όμως, να επηρεάζει σημαντικά τη θνησιμότητα πριν τη έξοδο.

Διαβάστε περισσότερα »

Η επίδραση των αιμοποητικών αυξητικών παραγόντων, rhG-CSF και rhGM-CSF, στον αριθμό και λειτουργικότητα των ουδετερόφιλων σε πρόωρα νεογνά με σήψη

Σκοπός: Η εκτίμηση της επίδρασης δυο αιμοποιητικών αυξητικών παραγόντων (ΑΑΠ), rhG-CSF και rhGM-CSF, στον αριδμό και τη λειτουργικότητα των ουδετερόφιλων σε πρόωρα νεογνά με σήμη. Ασθενείς και μέθοδοι.: 58 πρόωρα νεογνά με βέβαιη η πιθανή σήμη ταξινομήθηκαν σε 4 ομάδες: α) στην ομάδα G-CSF 5γ (rhG-CSF 5γ^/Η X 3 Η υποδόρια., n=8), β) στην ομάδα G-CSF 10γ (rhG-CSF10γ/kg/H X 3 H υποδόρια, n=14), γ) στην ομάδα GM-CSF (rhG-CSF 5γΙ^μ/Η X 3 H υποδόρια, n=6) και στην ομάδα μαρτύρων που δεν πήραν αι- μοποιητικούς αυξητικούς παράγοντες (n=30). Ως τιμές αναφοράς χρησιμοποιήθηκαν οι τιμές που λήφθηκαν από 31 υγιή πρόωρα νεογνά. O ανοσολογικός έλεγχος, που έγινε στην έναρξη της σήμης (ημέρα 0) και την 1η, 3η και 5η ημέρα μετά, περιλάμβανε τον προσδιορισμό του απόλυτου αριθμού των ουδετερόφιλων (ΑΑΟ) στο πε¬ριφερικό αίμα, των επιπέδων G-CSF πλάσματος, της δραστηριότητας της αναπνευστικής έκρηξης (ΔΑΕ) και της επιφανειακής έκφρασης των ,2 ιντεγκρινών (CD11a, CD11b and CD11c) στα ουδετερόφιλα. Αποτελέσματα: Στην έναρξη της σήμης τα νεογνά είχαν χαμηλότερο ΑΑΟ (p=0.036), αυξημένα επίπεδα G-CSF στο πλάσμα (p<0.0001), ελαττωμένη ΔΑΕ (p<0.0001) και ελαττωμένη επιφανειακή έκφραση των CD11a και CD11c (p< 0001 και p<0.0001, αντίστοιχα) συγκριτικά με τα υγιή πρόωρα. Στις επόμενες 5 ημέρες παρατηρήθηκε αύξη¬ση του ΑΑΟ στην ομάδα G-CSF 10γ (p=0.0013) και της ΔΑΕ στις ομάδες G-CSF 10γ και GM-CSF (p=0.013 και p=0.0095, αντίστοιχα). Από τις ,2 ιντεγκρίνες, οι CD11a αυξήθηκαν στις ομάδες μαρτύρων και G-CSF 10γ (p= 0.03 και p=0.002, αντίστοιχα), ενώ οι CD11c αυξήθηκαν στις ομάδες μαρτύρων, G-CSF 10γ και GM-CSF (p= 0.038, p=0.016 και p=0.043, αντίστοιχα). Συμπεράσματα: Η χορήγηση rhG-CSF και rhGM-CSF σε σηπτικά πρόωρα νεογνά αυξάνει τον ΑΑΟ και βελτιώνει τις διαταραχές της αναπνευστικής έκρηξης και της επιφανεια¬κής έκφρασης των μορίων προσκόλλησης.

Διαβάστε περισσότερα »
Scroll To Top