Μη χασετε
Αρχική / Αρχείο ετικετών: παιδιά

Αρχείο ετικετών: παιδιά

Feed Subscription

Σύγκριση της επίδρασης της Μοντελουκάστης και των Εισπνεομένων Στεροειδών στο Εκπνεόμενο Μονοξείδιο του Αζώτου (eNO) και την αναπνευστική λειτουργία σε ασθματικά παιδιά

Το εκπνεόμενο μονοξείδιο του αζώτου (eNO) αποτελεί μη επεμβατικό και ευαίσθητο δείκτη φλεγμονής των αεραγωγών. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η εκτίμηση της επίδρασης της μοντελουκάστης στο eNO και η σύγκρισή της με την αντίστοιχη δράση των εισπνεόμενων στεροειδών, σε ασθματικά παιδιά. Υλικό – Μέθοδοι: Μελετήθηκαν 26 παιδιά (μέση ηλικία ± SD: 14 ± 2 έτη) με μέτριο επίμονο άσθμα, που δεν λάμβαναν αντιφλεγμονώδη προφυλακτική αγωγή. Αρχικά, οι ασθενείς έλαβαν μοντελουκάστη για 15 μέρες, έπειτα διέκοψαν την αγωγή για 15 μέρες και τέλος, έλαβαν εισπνεόμενα στεροειδή για 15 μέρες. Η εκτίμηση έγινε με τη μέτρηση του eNO και της αναπνευστικής λειτουργίας με σπιρομέτρηση στην αρχή και στο τέλος της κάθε θεραπευτικής παρέμβασης. Αποτελέσματα: Η μέση τιμή του eNO ελαττώθηκε σημαντικά τόσο μετά τη χορήγηση της μοντελουκάστης (p=0.004), όσο και μετά τη χορήγηση των εισπνεόμενων στεροειδών (p=0.003). Τα εισπνεόμενα στεροειδή ελάττωσαν το eNO σε μεγαλύτερο βαθμό σε σχέση με τη μοντελουκάστη (p=0.01). Συμπεράσματα: Ο προσδιορισμός του eNO αποτελεί μια απλή μέθοδο ελέγχου της φλεγμονής των αεραγωγών και ανταπόκρισης στη θεραπεία σε παιδιά με βρογχικό άσθμα. Οι τιμές του eNO ελαττώνονται σημαντικά με τη χορήγηση μοντελουκάστης. Τα εισπνεόμενα στεροειδή αποκαθιστούν τις τιμές του eNO στα φυσιολογικά επίπεδα σε παιδιά με μέτριο επίμονο άσθμα.

Διαβάστε περισσότερα »

Η τροφική αλλεργία στην κλινική πράξη

Η τροφική αλλεργία στα παιδιά ανέρχεται περίπου στο 8%. Προκαλείται με τη μεσολάβηση της ανοσοσφαιρίνης Ε (IgE μεσολαβούμενη), ή και χωρίς αυτή (μη IgE μεσολαβούμενη αλλεργική αντίδραση). Το κλινικό φάσμα είναι ευρύ και μπορεί να κυμαίνεται από το τυπικό κνιδωτικό εξάνθημα μέχρι την οξεία συστηματική αναφυλακτική αντίδραση. Η διάγνωση της αλλεργίας στις τροφές βασίζεται στο λεπτομερές ιστορικό, τις δερματικές δοκιμασίες αλλεργίας, τον προσδιορισμό των ειδικών IgE αντισωμάτων και σε ορισμένες περιπτώσεις στις δοκιμασίες πρόκλησης με τις ύποπτες τροφές. Όταν επιβεβαιωθεί η διάγνωση της τροφικής αλλεργίας η πλέον ενδεδειγμένη αντιμετώπιση είναι ο διαιτητικός αποκλεισμός των τροφών που ενοχοποιούνται. Η θεραπευτική αντιμετώπιση περιλαμβάνει τη χορήγηση αντιισταμινικών φαρμάκων, κορτικοστεροειδών, β2 αγωνιστών και σε σοβαρές περιπτώσεις την εκπαίδευση του ασθενούς στη χρήση της αυτοενέσιμης αδρεναλίνης. Τελευταία ορισμένες νέες ανοσοτροποποιητικές στρατηγικές έχουν γίνει αντικείμενο διερεύνησης για τη θεραπεία των IgE μεσολαβούμενων αντιδράσεων σε τροφές. Σε ότι αφορά τη χορήγηση εμβολίων σε παιδιά με διαπιστωμένη τροφική αλλεργία στο αυγό σχολιάζονται οι νέες στρατηγικές σύμφωνα με τις τρέχουσες κατευθυντήριες οδηγίες.

Διαβάστε περισσότερα »

Ισχαιμικό εγκεφαλικό έμφρακτο σε αγόρι ηλικίας 5 ετών με νευρινωμάτωση τύπου 1

Τα αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια (ΑΕΕ) αποτελούν μία από τις δέκα κύριες αιτίες θανάτου στην παιδική ηλικία και εμφανίζουν ιδιαίτερα υψηλή νοσηρότητα και υψηλό κόστος αποκατάστασης για τους επιβιώσαντες μικρούς ασθενείς. Περιγράφεται η περίπτωση άρρενος ασθενούς ηλικίας 5 ετών που προσήλθε στην κλινική μας με οξεία εγκατάσταση δεξιάς πυραμιδικής συνδρομής. Το παιδί έφερε πολλαπλές καφεγαλακτόχρωες κηλίδες στον κορμό, ενδεικτικές νευρινωμάτωσης τύπου 1. Από τον αρχικό εργαστηριακό έλεγχο, η γενική αίματος και οι βιοχημικές εξετάσεις ήταν φυσιολογικές, ενώ ο έλεγχος του πηκτικού μηχανισμού έδειξε μεταλλάξεις του γονιδίου ΜΤHFR, του παράγοντα V-Leiden και της FII-προθρομβίνης. Ακο- λούθησε νευροαπεικονιστικός έλεγχος με μαγνητική τομογραφία (MRI) και μαγνητική αγγειογραφία (MRA/MRV) εγκεφάλου ο οποίος επιβεβαίωσε την ύπαρξη ισχαιμικού εμφράκτου και αλλοιώσεων της πρόσθιας και μέσης εγκεφαλικής αρτηρίας. Το παιδί τέθηκε άμεσα σε αντιεπιληπτική και αντιπηκτική αγωγή και ξεκίνησε καθημερινές συνεδρίες φυσιοθεραπείας. Ένα μήνα μετά την έξοδο του παιδιού από την κλινική μας παρατηρήθηκε υπολειμματική βλάβη της δεξιάς άκρας χειρός και συστήθηκε συνέχιση της αγωγής για τουλάχιστον 6 μήνες.

Διαβάστε περισσότερα »

Λαπαροσκοπικά υποβοηθούμενη διαδερμική ενδοσκοπική γαστροστομία

Η διαδερμική ενδοσκοπική γαστροστομία αποτελεί τη μέθοδο εκλογής για την αντιμετώπιση προβλημάτων σίτισης, ιδιαίτερα σε ασθενείς με νευρολογικές παθήσεις. Παρουσιάζουμε την εμπειρία μας από τη τοποθέτηση λαπαροσκοπικά υποβοηθούμενης διαδερμικής ενδοσκοπικής γαστροστομίας (LAP-PEG). Το υλικό μας αφορά τρεις ασθενείς με εγκεφαλική παράλυση, δύο βρέφη, ηλικίας 6 και 7 μηνών αντίστοιχα και με μέσο βάρος σώματος 4 Kg, καθώς και μια έφηβη 16 ετών με βάρος σώματος 38Kg. Η τοποθέτηση έγινε εύκολα, χωρίς επιπλοκές και με τους τρεις ασθενείς να σιτίζονται χωρίς προβλήματα. Θεωρούμε ότι η λαπαροσκοπικά υποβοηθούμενη διαδερμική ενδοσκοπική γαστροστομία (LAP-PEG) αποτελεί μια ασφαλέστερη και ακριβέστερη μέθοδο σε σχέση με τη διαδερμική ενδοσκοπική γαστροστομία (PEG) αφού εξασφαλίζει την ακριβέστερη τοποθέτηση και την αποφυγή τυχόν τραυματισμών των ενδοκοιλιακών οργάνων.

Διαβάστε περισσότερα »

Αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο με βαριά νευρολογική συνδρομή και καλή έκβαση

Το αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο χαρακτηρίζεται από μικροαγγειοπαθητική αιμολυτική αναι­μία, θρομβοπενία και οξεία νεφρική ανεπάρκεια. Η προσβολή του κεντρικού νευρικού συστήματος είναι μια από τις συχνότερες εξωνεφρικές εκδηλώσεις του συνδρόμου. Περιγράφεται η περίπτωση κοριτσιού 4 ετών με τυπικό, σχετιζόμενο με διάρροια, αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο, με βαριά κλινική εικόνα και συμμετοχή του κεντρικού νευρικού συστήματος, ειδικότερα των βασικών γαγγλίων. Είναι ενδιαφέρον ότι παρά την παρατεταμένη ανουρία και τις βαριές νευρολογικές εκδηλώσεις από τα βασικά γάγγλια, που αποτελούν κα­κούς προγνωστικούς παράγοντες, η ασθενής είχε καλή έκβαση. Στην περιγραφή της περίπτωσης δίδεται έμ­φαση στα κλινικά και απεικονιστικά ευρήματα από το κεντρικό νευρικό σύστημα.

Διαβάστε περισσότερα »

H μικροβιακή μηνιγγίτιδα στην παιδική ηλικία

Η κλινική της μικροβιακής μηνιγγίτιδας αποτελεί μια επείγουσα ιατρική κατάσταση και παρά τη σημαντική πρόοδο της ιατρικής θεραπευτικής, η καθυστέρηση της διάγνωσης και σωστής αντιμετώ­πισης της συνδυάζεται με υμηλούς δείκτες νοσηρότητας και θνητότητας. Τα συχνότερα αίτια μικροβιακής μη­νιγγίτιδας στα παιδιά αποτελούν η ναϊσσέρια της μηνιγγίτιδας, ο στρεπτόκοκκος της πνευμονίας και ο αιμό- φιλος της ινφλουέντζας, του οποίου η συχνότητα έχει ελαττωθεί σε χώρες όπου εφαρμόζεται συστηματικά το συ- ζευγμένο εμβόλιο του αιμοφίλου. Οι κλινικές εκδηλώσεις εξαρτώνται από την ηλικία του ασθενούς και τα ση­μεία μηνιγγικού ερεθισμού, όπως η αυχενικη δυσκαμμία και τα σημεία Kerning και Brudzinski, μπορεί να απουσιάζουν σε μικρά βρέφη και παιδιά. Τα νεογνά και τα μικρά βρέφη συνήθως δεν εκδηλώνουν ειδικά ση­μεία και συμπτώματα μηνιγγίτιδας. Η οσφυονωτιαία παρακέντηση και η κυτταροχημική ανάλυση και καλ­λιέργεια του εγκεφαλονωτιαίου υγρού είναι απαραίτητη για τη διάγνωση, ενώ η εμπειρική θεραπεία βασίζεται στην ηλικία του ασθενούς. Νέοι αντιμικροβιακοί παράγοντες και νέες στρατηγικές πρόληψης της νευρωνικής βλάβης ελέγχονται πειραματικά για να χρησιμοποιηθούν στη μικροβιακή μηνιγγίτιδα της παιδικής ηλικίας.

Διαβάστε περισσότερα »

Ουδετεροπενία στην παιδική ηλικία

Σε πολλές καταστάσεις της καθημερινής παιδιατρικής πράξης διαπιστώνεται ουδετεροπενία. Στις περισσότερες περιπτώσεις πρόκειται για επίκτητη παροδική ουδετεροπενία που οφείλεται σε ιογενείς ή βακτηριακές λοιμώξεις, ενώ σπανιότερα σχετίζεται με αιματολογικές κακοήθειες, ή πρόκειται για επίκτητη αυτοάνοση ουδετεροπενία ή αλλιώς, καλοήθη χρόνια ουδετεροπενία. Πολλές γενετικές παθήσεις εμφανίζουν ουδετεροπενία, μεταξύ των οποίων αρκετές ανοσολογικές διαταραχές, οι οποίες εύκολα μπορούν να διαγνωσθούν με τον κατάλληλο εργαστηριακό έλεγχο. Άλλες γενετικές παθήσεις που συνοδεύονται από ουδε­τεροπενία είναι το σύνδρομο Shwachman-Diamond και η γλυκογονίαση τύπου 1Β. Οι καταστάσεις που συν­δυάζονται με πρωτοπαθή ουδετεροπενία είναι πολύ λίγες. Τέτοιες είναι η νόσος Kostmann που εμφανίζει μό­νιμη ουδετεροπενία και η κυκλική ουδετεροπενία που παρουσιάζει υποτροπιάζουσα παροδική ελάττωση (κά­θε 21 ημέρες) του αριθμού των ουδετεροφίλων. Η θεραπεία και η προφύλαξη από σοβαρές λοιμώξεις αποτελεί το κυριότερο πρόβλημα στην αντιμετώπιση της χρόνιας ουδετεροπενίας και επιτυγχάνεται με την προφυλακτική χορήγηση αντιβιοτικών και τη χορήγηση του παράγοντα διέγερσης των ουδετεροφίλων (G-CSF), η οποία σε πολλές περιπτώσεις είναι αποτελεσματική. Οι πρωτοπαθείς ουδετεροπενίες και ιδίως το σύνδρο­μο Kostmann και η νόσος Shwachman-Diamond σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης λευχαιμίας.

Διαβάστε περισσότερα »

Περιγραφή περίπτωσης ιδιοπαθούς νεανικής οστεοπόρωσης

Η ιδιοπαθής νεανική οστεοπόρωση είναι μία πολύ σπάνια κατάσταση πρωτοπαθούς απομετάλλωσης των οστών, η οποία χαρακτηρίζεται από προεφηβική εμφάνιση και αυτόματη ύφεση με την εγκατά­σταση της εφηβείας. Οι περισσότεροι παιδίατροι δεν είναι εξοικειωμένοι με αυτή την κατάσταση εξαιτίας της δυσκολίας στην αναγνώριση και διαφορική διάγνωση. Δυστυχώς, δεν υπάρχει σαφές παδογνωμονικό εύρημα της ιδιοπαθούς νεανικής οστεοπόρωσης και η διάγνωση γίνεται εξ αποκλεισμού. Σε οποιοδήποτε χρό­νο διαγιγνώσκεται οστική απώλεια ενδείκνυται έλεγχος για ενδοκρινικές παθήσεις, γενετικές ανωμαλίες, κακοήθεις παθήσεις, κατάχρηση ουσιών, διατροφικές διαταραχές, κακή διατροφή και θετικό οικογενειακό ιστορικό. Περιγράφουμε την περίπτωση ενός κοριτσιού 11,5 ετών με γενικευμένη οστεοπόρωση. Η διάγνω­ση της ιδιοπαθούς νεανικής οστεοπόρωσης τέθηκε αποκλείοντας άλλα συχνά αίτια οστεοπόρωσης σε αυτή την ηλικία. Επιπλέον, γίνεται μία προσέγγιση στην οστεοπόρωση της παιδικής και εφηβικής ηλικίας.

Διαβάστε περισσότερα »

Εισαγωγές παιδιών για οξεία ασθματική κρίση, βρογχιολίτιδα και λαρυγγίτιδα σε τρία νοσοκομεία στη Θεσσαλονίκη, Λάρισα και Αλεξανδρούπολη

Τα οξέα αναπνευστικά νοσήματα αποτελούν συχνή αιτία εισαγωγών σε παιδιατρικές κλινικές. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση των εισαγωγών παιδιών με οξεία ασθμα­τική κρίση, βρογχιολίτιδα και λαρυγγίτιδα σε Νοσοκομεία της Ελλάδας κατά τη δεκαετία 1990-1999. Υλι­κό- Μέθοδοι.: Μελετήθηκαν αναδρομικά τα δεδομένα από το βιβλίο κίνησης των ασθενών με διάγνωση εξό­δου: «οξεία ασθματική κρίση», «βρογχιολίτιδα» και «λαρυγγίτιδα», κατά την περίοδο 1990 έως και 1999, από Νοσοκομεία τριών διαφορετικών περιοχών της Βόρειας Ελλάδας (Θεσσαλονίκη, Λάρισα, Αλεξανδρούπολη). Καταγράφηκαν η ηλικία, το φύλο και ο μήνας εισαγωγής. Αποτελέσματα: Έγιναν συνολικά 7187 εισαγωγές παιδιών για “άσθμα, λαρυγγίτιδα και βρογχιολίτιδα” (ηλικίας 10 ημερών - 14 ετών). Ποσοστό 63,9% των νοσηλευομένων παιδιών ήταν άγόρια (63% εισαγωγές αγοριών για βρογχιολίτιδα, 69% για άσθμα και 63,9% για λαρυγγίτιδα). Στη διάρκεια της δεκαετίας οι εισαγωγές για άσθμα ελαττώθηκαν κατά 23.96% (r=0.7; p<0.001), για τη λαρυγγίτιδα ελαττώθηκαν κατά 16.73% (r=0.65; p<0.05), ενώ για τη βρογχιολίτιδα παρέ­μειναν σταθερές (r=0.265; p=0.105). Παρατηρήθηκε εποχιακή κατανομή και στα τρία νοσήματα, η οποία παρουσίαζε αύξηση το φθινόπωρο και την άνοιξη. Ειδικότερα το άσθμα και η λαρυγγίτιδα παρουσίαζαν με­γαλύτερη έξαρση το φθινόπωρο (Οκτώβριο), ενώ η βρογχιολίτιδα κατά τους μήνες Ιανουάριο με Απρίλιο. Συ­μπεράσματα.: Οι εισαγωγές στις τέσσερις παιδιατρικές κλινικές ελαττώθηκαν σημαντικά τη δεκαετία 1990­1999, όσον αφορά στο άσθμα και λαρυγγίτιδα, ενώ για τη βρογχιολίτιδα παρέμειναν σταθερές.

Διαβάστε περισσότερα »

Δερματικά και σπλαχνικά αιμαγγειώματα της παιδικής ηλικίας

Τα αιμαγγειώματα είναι συχνοί καλοήθεις όγκοι της παιδικής ηλικίας που συνήβως εμφανίζο¬νται μετά την γέννηση και ακολουθούν διφασική πορεία. Πολλά πεπτιδικά και μη πεπτιδικά μόρια φαίνε¬ται ότι εμπλέκονται στο σχηματισμό τους, ο ακριβής όμως μηχανισμός δεν έχει διευκρινιστεί. Τόσο τα δερματικά, όσο και τα σπλαχνικά αιμαγγειώματα έχουν συσχετιστεί με πολλά σύνδρομα. Η πορεία τους είναι ανάλογη της θέσης και του μεγέθους τους και συνήθως είναι καλοήθης χαρακτηριζόμενη από αυτόματη υπο¬στροφή. Η παρουσία επιπλοκών απαιτεί άμεση θεραπευτική παρέμβαση, η οποία επιλέγεται ανάλογα με την σοβαρότητα τους. Η συστηματική χορήγηση κορτικοειδών και ιντερφερόνης στα βαθιά δερματικά ή σπλα¬χνικά αιμαγγειώματα, καθώς επίσης η χρήση των laser στα επιφανειακά φαίνεται πως έχει τα καλύτερα αποτελέσματα. Η χειρουργική εξαίρεση επιλέγεται σε επείγουσες καταστάσεις και σε απειλητικά αιμαγγει¬ώματα που προσβάλουν λειτουργικά όργανα.

Διαβάστε περισσότερα »
Scroll To Top