Μη χασετε
Αρχική / Αρχείο ετικετών: νεανική ιδιοπαθής αρθρίτιδα

Αρχείο ετικετών: νεανική ιδιοπαθής αρθρίτιδα

Feed Subscription

Βιοψυχοκοινωνική προσέγγιση σε γονείς παιδιών με νεανική ιδιοπαθή αρθρίτιδα

Κύριος σκοπός της μελέτης: Η ανάδειξη των βιοψυχοκοινωνικών επιπτώσεων στους γονείς παιδιών με Νεανική Ιδιοπαθή Αρθρίτιδα (NIA), αναφορικά με το άγχος ή/και κατάθλιψη, τις στρατηγικές αντιμετώπισης αγχογόνων καταστάσεων (ΣΑΑΚ) και την συμμόρφωση των γονέων στις οδηγίες ιατρών και φυσικοθεραπευτών. Δευτερεύοντες σκοποί: Η συσχέτιση των επιπτώσεων αυτών με δείκτες πορείας και έκβασης της NIA, όπως τη διάρκεια νόσου και τις βαθμολογίες ενεργότητας και ποιότητας ζωής του παιδιού. Πληθυσμός μελέτης-μέθοδοι: Εβδομηνταέξι (76) γονείς 69 παιδιών με NIA, 56 μητέρες:20 πατέρες, 14/76 ανδρόγυνα, εκτιμήθηκαν με ειδικά και σταθμισμένα σε ελληνικό πληθυσμό εργαλεία. Αυτά βαθμολογούν το άγχος, την κατάθλιψη, τις ΣΑΑΚ και τη συμμόρφωση σε οδηγίες υγειονομικών. Αποτελέσματα: Οι μητέρες είχαν υψηλές βαθμολογίες άγχους, τόσο ως κατάσταση (p=0.0001) όσο και ως μόνιμο χαρακτηριστικό της προσωπικότητας (p=0.01), και συμπτωματολογία ήπιας κατάθλιψης (10.28±7.60). Ως προς τις ΣΑΑΚ, οι πατέρες είχαν χαμηλές βαθμολογίες θετικής προσέγγισης (p=0.004), ενώ και οι 2 γονείς υψηλές βαθμολογίες διεκδικητικής επίλυσης του προβλήματος (p=0.0006 και p=0.02). Οι γονείς είχαν πολύ καλή συμμόρφωση στις οδηγίες υγειονομικών και δεν υπήρχαν αποκλίσεις μεταξύ των 2 συζύγων. Δεν βρέθηκε συσχέτιση των βιοψυχοκοινωνικών επιπτώσεων με τους δείκτες πορείας και έκβασης της NIA. Συμπεράσματα: ΟΙ βιοψυχοκοινωνικές επιπτώσεις σε γονείς παιδιών με ΝΙΑ, είναι ήπιες ως προς το άγχος και την κατάθλιψη, οι γονείς είναι διεκδικητικοί και συμμορφώνονται με τις οδηγίες των υγειονομικών. Αυτές οι επιπτώσεις όμως δεν σχετίζονται με τους δείκτες πορείας και έκβασης της NIA.

Διαβάστε περισσότερα »

Βιοψυχοκοινωνική προσέγγιση σε γονείς παιδιών με νεανική ιδιοπαθή αρθρίτιδα

Κύριος σκοπός της μελέτης: Η ανάδειξη των βιοψυχοκοινωνικών επιπτώσεων στους γονείς παιδιών με Νεανική Ιδιοπαθή Αρθρίτιδα (NIA), αναφορικά με το άγχος ή/και κατάθλιψη, τις στρατηγικές αντιμετώπισης αγχογόνων καταστάσεων (ΣΑΑΚ) και της συμμόρφωσης των γονέων στις οδηγίες ιατρών και φυσικοθεραπευτών. Δευτερεύοντες σκοποί: Η συσχέτιση των επιπτώσεων αυτών με δείκτες πορείας και έκβασης της NIA, όπως τη διάρκεια νόσου και τις βαθμολογίες ενεργότητας και ποιότητας ζωής του παιδιού. Πληθυσμός μελέτης-μέθοδοι: 76 γονείς 69 παιδιών με NIA, 56 μητέρες: 20 πατέρες, 14/76 ως ανδρόγυνα, εκτιμήθηκαν με ειδικά και σταθμισμένα σε ελληνικό πληθυσμό εργαλεία. Αυτά βαθμολογούν το άγχος, την κατάθλιψη, τις ΣΑΑΚ και τη συμμόρφωση σε οδηγίες υγειονομικών. Αποτελέσματα: Οι μητέρες είχαν υψηλές βαθμολογίες άγχους, τόσο ως κατάσταση (p=0.0001) όσο και ως μόνιμο χαρακτηριστικό της προσωπικότητας (p=0.01), και συμπτωματολογία ήπιας κατάθλιψης (10.28±7.60). Ως προς τις ΣΑΑΚ, οι πατέρες είχαν χαμηλές βαθμολογίες θετικής προσέγγισης (p=0.004), ενώ και οι 2 γονείς υψηλές βαθμολογίες διεκδικητικής επίλυσης του προβλήματος (p=0.0006 και p=0.02). Οι γονείς είχαν πολύ καλή συμμόρφωση στις οδηγίες υγειονομικών και δεν υπήρχαν αποκλίσεις μεταξύ των 2 συζύγων.Δεν βρέθηκε συσχέτιση των βιοψυχοκοινωνικών επιπτώσεων με τους δείκτες πορείας και έκβασης της NIA. Συμπεράσματα: ΟΙ βιοψυχοκοινωνικές επιπτώσεις σε γονείς παιδιών με ΝΙΑ, είναι ήπιες ως προς το άγχος και την κατάθλιψη, οι γονείς είναι διεκδικητικοί και συμμορφώνονται με τις οδηγίες των υγειονομικών. Αυτές οι επιπτώσεις όμως δεν σχετίζονται με τους δείκτες πορείας και έκβασης της NIA.

Διαβάστε περισσότερα »

Η επίδραση της διετούς χορήγησης Etanercept στην αύξηση ασθενών με Νεανική Ιδιοπαθή Αρθρίτιδα

Πρόσφατα δεδομένα συνηγορούν ότι σε ασθενείς με Νεανική Ιδιοπαθή Αρθρίτιδα (NIA), η χορήγηση του αντι-TNF παράγοντα Εtanercept (ET) αποκαθιστά την καθυστερημένη σωματική αύξηση. Σκοπός: Η αναδρομική εκτίμηση της επίδρασης του ΕΤ στην αύξηση Ελλήνων ασθενών με επίμονη πολυαρθρική ή ολιγοαρθρική NIA. Ασθενείς-μέθοδοι: Συμπεριλήφθηκαν 24 ασθενείς (A:Κ=5/19, 20 με πολυαρθρίτιδα, διάμεση ηλικία πρώτης χορήγησης του ΕΤ: 6,7 χρόνια). Καταγράφηκαν ετησίως για 2 χρόνια πριν, και 2 χρόνια μετά την έναρξη της θεραπείας, τα σωματομετρικά δεδομένα (ύψος-βάρος) των ασθενών και τα χαρακτηριστικά της ΝΙΑ. Υπολογίσθηκαν για τα ίδια στιγμιότυπα, ο Δείκτης Μάζας Σώματος (BMI), οι Βαθμολογίες Τυπικής Απόκλισης Ύψους (ΗSDS) και BMI (BMISDS) σύμφωνα με τις εθνικές καμπύλες αναφοράς και ο ρυθμός αύξησης, η μεταβολή δηλαδή από την έναρξη του ΕΤ των ΗSDS (ΔHSDS) και BMISDS (ΔBMISDS). Αποτελέσματα: Πριν την έναρξη της θεραπείας με Etanercept, 16/24 ασθενείς είχαν επιβράδυνση ύψους (διάμεση ΔΗSDS -0,56). Απ΄ αυτούς οι 11 παρουσίασαν σημαντική αύξηση τον 1ο χρόνο θεραπείας (ΔHSDS +0.29, p<0.001). Αντίστοιχα, ενώ ο BMI ήταν ελαττωμένος σε 14/24 ασθενείς (διάμεσος ΔBMISDS-0.6), 10/14 παρουσίασαν σημαντική αύξηση του BMI τον 1ο χρόνο θεραπείας (ΔBMISDS +0.31, p<0.001). Οι βελτιώσεις της αύξησης και του BMI δεν συσχετίστηκαν με την ηλικία έναρξης του ΕΤ, το φύλο, τη διάρκεια ή τη βαρύτητα της νόσου, ή την πορεία της αρθρίτιδας. Συμπέρασμα: Η θεραπεία με ΕΤ μπορεί να αποκαταστήσει την κατά μήκος αύξηση και τον BMI ασθενών με ΝΙΑ, ανεξάρτητα από το δημογραφικό ή κλινικό τους προφίλ.

Διαβάστε περισσότερα »

Επίδραση των νέων θεραπευτικών σχημάτων στη λειτουργικότητα των Τ κυττάρων ασθενών με Νεανική Ιδιοπαθή Αρθρίτιδα

Σκοπός της προοπτικής αυτής μελέτης ήταν να ερευνηθεί, εάν τα θεραπευτικά σχήματα που εφαρμόζονται σήμερα στους ασθενείς με Νεανική Ιδιοπαθή Αρθρίτιδα (NIA), επιδρούν στην αποκατάσταση των λειτουργικών διαταραχών των Τ κυττάρων που χαρακτηρίζουν τη νόσο. Μελετήθηκαν 37 ασθενείς με NIA (Α=8, Θ=29) πριν και ανά 6μηνο μετά τη θεραπεία, επί 12-24 μήνες ανάλογα με την πορεία της νόσου. Κατά τη διάρκεια της μελέτης 21/37 ασθενείς πήραν συνδυασμό δύο ή περισσοτέρων συνθετικών DMARDs (Disease Modifying Antirheumatic Drugs, ομάδα Α) και 16/37 συνδυασμό συνθετικών DMARDs και βιολογικών (αντι-TNF) παραγόντων (ομάδα Β). Ως μάρτυρες χρησίμευσαν 25 υγιή παιδιά. Η έκφραση των δεικτών ενεργοποίησης CD25 και HLA-DR στα T κύτταρα των ασθενών βρέθηκε σημαντικά αυξημένη σε σύγκριση με τους μάρτυρες, στην ενεργό φάση της νόσου (έναρξη της μελέτης) ανεξάρτητα από τον τύπο έναρξης και το θεραπευτικό σχήμα. Μετά 12-24 μήνες θεραπείας, η διαταραχή αποκαταστάθηκε σε όλους τους ασθενείς, σε επίπεδα συγκρίσιμα με αυτά των μαρτύρων. Αντίθετα, η ικανότητα απάντησης των T κυττάρων σε μιτογόνα βρέθηκε σημαντικά χαμηλότερη στους ασθενείς από ότι στους μάρτυρες στην έναρξη της μελέτης, με βαθμιαία αύξηση στους 12- 24 μήνες, χωρίς η διαφορά να είναι σημαντική. Η αύξηση ήταν μεγαλύτερη μετά από 24 μήνες θεραπείας με συνδυασμό συνθετικών DMARDs – αντι-TNF παράγοντα. Τέλος, παρατηρήθηκε σημαντική ελάττωση έκφρασης των δεικτών CD28 και CD45RA στα CD4+ Τ κύτταρα των ασθενών (συμπεριφορά γήρανσης κυττάρων), καθ’ όλη τη διάρκεια της μελέτης.

Διαβάστε περισσότερα »

Εκτίμηση της θρέψης σε ασθενείς με νεανική ιδιοπαθή αρθρίτιδα

H Νεανική Ιδιοπαθής Αρθρίτιδα (NIA), ως χρόνιο νόσημα, μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη σω­ματική αύξηση των παιδιών. Σκοπός: Η αποτύπωση της κατάστασης θρέψης σε ασθενείς με ΝΙΑ και η μελέτη των παραγόντων που σχετίζονται με αυτήν. Υλικό-Μέθοδοι: Μελετήθηκε η κατάσταση θρέψης σε 52 (44 Κ/8Α) ασθενείς με ΝΙΑ, 5-20 ετών (ΜΗ=12,7). Μετρήθηκαν: Βάρος σώματος (ΒΣ), ύμος (ΥΣ), πάχος δερματικής πτυχής (ΠΔΠ), περίμετρος βραχίονα (ΠΒ), και υπολογίστηκε ο δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ) και η περίμετρος μυών βρα­χίονα (ΠΜΒ). Μετρήθηκαν η ενεργειακή δαπάνη (ΕΔ) με έμμεση θερμιδομετρία, έγινε καταγραφή και ανάλυση διατροφικής πρόσληψης 24ώρου (Food Processor, ESHA), υπολογίστηκε η ενεργειακή κάλυψη (ΕΚ) ως % της ΕΔ και οι ενεργειακές ανάγκες/kgr ΒΣ (ΕΑ). Τέλος, υπολογίστηκε ο δείκτης ενεργότητας της νόσου (ΔΕΝ). Αποτελέ­σματα: Σε Εθ <5ης βρέθηκαν 7/52 ασθενείς (13,4%) ως προς το ΒΣ και το ΥΣ, 1/52 (1,9%) ως προς το ΔΜΣ και 10/52 (19%) ως προς την περίμετρο μυών βραχίονα. Σε Εθ >97ης ως προς το βάρος βρέθηκαν 7/52 (13,4%), ως προς το ΔΜΣ 8/52 (17,4%), ως προς το ΠΔΠ 4/52 (7,8%) και την ΠΒ 7/52(13,4%). Η ΕΔ κυμαίνονταν από 720­2190 Kcal (ΜΟ=1350±300,6), η ΕΚ από 31-288% (ΜΟ=134%). Σε 7/52(13,4%) ασθενείς διαπιστώθηκε ΕΚ <65%. Οι ασθενείς με ΔΕΝ>2 παρουσίαζαν υψηλότερες τιμές ΕΔ και χαμηλότερες ΕΚ χωρίς να είναι στατιστικά σημα­ντικές οι διαφορές. Δεν διαπιστώθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές σε ΕΔ και ΕΚ μεταξύ των διαφόρων τύ­πων έναρξης της νόσου ούτε μεταξύ των ασθενών σε αγωγή με κορτιζόνη και χωρίς. Οι ασθενείς που βρισκόταν σε αγωγή με αντι- TNF-α παρουσίαζαν σημαντικά χαμηλότερες τιμές ΕΚ, πάντα εντός φυσιολογικών ορίων. Συ­μπεράσματα. Το σημαντικό πρόβλημα θρέψης των ασθενών με ΝΙΑ στην Ελλάδα είναι η παχυσαρκία που αφορά κυρίως παιδιά και λιγότερο η υποθρεμία που αφορά εφήβους και νεαρούς ενήλικες. Η θεραπεία με στεροειδή και η χορήγηση του αντι-TNF- α δεν σχετίζεται με την παχυσαρκία. Ο ΔΜΣ και ΠΜΒ αποδείχτη­καν αξιόπιστοι δείκτες για την ανίχνευση παχυσαρκίας και υπολειπόμενης θρέψης αντίστοιχα.

Διαβάστε περισσότερα »

Βιοψυχοκοινωνική προσέγγιση σε γονείς παιδιών με νεανική ιδιοπαθή αρθρίτιδα

Κύριος σκοπός της μελέτης: Η ανάδειξη των βιοψυχοκοινωνικών επιπτώσεων στους γονείς παιδιών με Νεανική Ιδιοπαθή Αρθρίτιδα (NIA), αναφορικά με το άγχος ή/και κατάθλιψη, τις στρατηγικές αντιμετώπισης αγχογόνων καταστάσεων (ΣΑΑΚ) και της συμμόρφωσης των γονέων στις οδηγίες ιατρών και φυσικοθεραπευτών. Δευτερεύοντες σκοποί: Η συσχέτιση των επιπτώσεων αυτών με δείκτες πορείας και έκβασης της NIA, όπως τη διάρκεια νόσου και τις βαθμολογίες ενεργότητας και ποιότητας ζωής του παιδιού. Πληθυσμός μελέτης-μέθοδοι: 76 γονείς 69 παιδιών με NIA, 56 μητέρες: 20 πατέρες, '4/76 ως ανδρόγυνα, εκτιμή- θηκαν με ειδικά και σταθμισμένα σε ελληνικό πληθυσμό εργαλεία. Αυτά βαθμολογούν το άγχος, την κατάθλιψη, τις ΣΑΑΚ και τη συμμόρφωση σε οδηγίες υγειονομικών. Αποτελέσματα: Οι μητέρες είχαν υψηλές βαθμολογίες άγχους, τόσο ως κατάσταση (p=0.000') όσο και ως μόνιμο χαρακτηριστικό της προσωπικότητας (p=0.0'), και συμπτωματολογία ήπιας κατάθλιψης ('0.28±7.60). Ως προς τις ΣΑΑΚ, οι πατέρες είχαν χαμηλές βαθμολογίες θετικής προσέγγισης (p=0.004), ενώ και οι 2 γονείς υψηλές βαθμολογίες διεκδικητικής επίλυσης του προβλήματος (p=0.0006 και p=0.02). Οι γονείς είχαν πολύ καλή συμμόρφωση στις οδηγίες υγειονομικών και δεν υπήρχαν αποκλίσεις μεταξύ των 2 συζύγων. Δεν βρέθηκε συσχέτιση των βιοψυχοκοινωνικών επιπτώσεων με τους δείκτες πορείας και έκβασης της NIA. Συμπεράσματα: ΟΙ βιοψυχοκοινωνικές επιπτώσεις σε γονείς παιδιών με ΝΙΑ, είναι ήπιες ως προς το άγχος και την κατάθλιψη, οι γονείς είναι διεκδικητικοί και συμμορφώνονται με τις οδηγίες των υγειονομικών. Αυτές οι επιπτώσεις όμως δεν σχετίζονται με τους δείκτες πορείας και έκβασης της NIA.

Διαβάστε περισσότερα »

Μεσοδιάστημα μεταξύ έναρξης συμπτωμάτων και διάγνωσης της νεανικής ιδιοπαθούς αρθρίτιδας: Μελέτη 416 ασθενών σε δύο δεκαετίες

Εκτίμηση του μεσοδιαστήματος από την έναρξη συμπτωμάτων μέχρι τη διάγνωση (Αανθάνων Χρόνοε, ΑΧ) της Νεανικής Ιδιοπαθούς Αρθρίτιδας (ΝΙΑ). β. Διερεύνηση των παραγόντων που επηρεάζουν τον ΑΧ και των συνεπειών τηε καθυστερημένη διάγνωσης στην έκβασης της νόσου. Ασθενείς-Μέθοδοι Μελετήθηκαν 416 ασθενείς με ΝΙΑ. 183/416 είχαν έναρξη νόσου μεταξύ 1989¬1998 (Ομάδα Α) και 233/416 μεταξύ 1999-2008 (Ομάδα Β). Καταγράφηκαν ο λανθάνων χρόνος (ΑΧ), τα δημογραφικά δεδομένα και τα δεδομένα σχετικά με την πορεία της νόσου πριν και μετά τη διάγνωση. Αποτελέσματα. Βρέθηκε ότι ο ΑΧ στην ομάδα Α ήταν σημαντικά μεγαλύτερος απ' ότι στην ομάδα Β (ΑΧ>6 μήνεε είχαν 49/183 ασθενείς της ομάδας Α και 39/233 της ομάδας Β, p=0,013). Ο μικρότερος ΑΧ παρατηρήθηκε στη συστηματική μορφή (p<0,001), ενώ ο μεγαλύτερος στην αρθρίτιδα που σχετίζεται με ενθεσίτιδα (p=0,03). Οι ασθενείς με ΑΧ^6 μήνεε είχαν μικρότερη ηλικία έναρξηε νόσου από εκείνους με ΑΧ>6μήνεε (6,45±4,15 προε 7,49±3,93 έτη, p= 0,03). Μεγαλύτερος ΑΧ σχετίζονταν με παρουσία εγκατεστημένων βλαβών κατά τη διά¬γνωση (29/88 ασθενείε ή 33% με ΑΧ>6μήνεε, προε 48/328 ασθενείε ή 14,60% με ΑΧ^6μήνεε, p<0,001), ενώ μικρότερος ΑΧ σχετίζονταν με ύφεση της νόσου εκτός θεραπείας (125/259 ασθενείς ή 48,3% με ΑΧ^6 μήνες, προς 20/70 ασθενείς ή 28,6% με ΑΧ>6 μήνες, p=0,003). Συμπεράσματα. Παρατηρήθηκε βράχυνση του ΑΧ διαχρονικά. Η μορφή τηε ΝΙΑ και η ηλικία έναρξης της νόσου επηρεάζουν τον ΑΧ. Ο ΑΧ σχετίζεται θετικά με την παρουσία βλαβών στη διάγνωση και αρνητικά με την επίτευξη ύφεσης της νόσου.

Διαβάστε περισσότερα »

Ανευρυσματική κύστη των οστών σε ασθενή με νεανική ιδιοπαθή αρθρίτιδα

Η Ανευρυσματική Κύστη των Οστών (ΑΚΟ) εί¬ναι μια διαστελλόμενη οστεολυτική βλάβη, αποτελούμε- νη από χώρουε ποικίλου μεγέθουε γεμάτουε με αίμα. Χα-ρακτηρίζεται από ιδιαίτερη ακτινολογική και ιστολογική ει-κόνα και κατατάσσεται στουε καλοήθειε όγκουε των οστών. Περιγράφεται η περίπτωση ΑΚΟ σε ασθενή με Νεανική Ιδιο-παθή Αρθρίτιδα (ΝΙΑ), η οποία εμφανίστηκε στην εγγύε με- τάφυση τηε δεξιάε κνήμηε, 12 έτη μετά την έναρξη τηε ΝΙΑ.

Διαβάστε περισσότερα »

H θέση των βιολογικών παραγόντων στην αντιμετώπιση τηε νεανικής ιδιοπαθούς αρθρίτιδας

Η βαθύτερη κατανόηση του παθοφυσιολογικού μηχανισμού της Νεανικής Ιδιοπαθούς Αρθριτιδας (ΝΙΑ) άνοιξε νέους ορίζοντες σε θεραπευτικές στρατηγικές, ιδιαίτερα όσον αφορά τιs ανθεκτικές στη συμβατική θεραπεία μορφές. Έτσι, την τελευταία 10ετία η έρευνα στράφηκε στην παραγωγή και χρήση ανταγωνιστών διαφόρων προϊόντων του ανοσιακού συστήματος που εμπλέκονται στην παθογένεση της νόσου και στη συντήρηση της χρόνιας φλεγμονής του αρθρικού υμένα. Τα προϊόντα αυτά είναι οι φλεγμονώδεις κυτταροκίνες και ιδιαίτερα ο TNF-α, η IL-1, η IL-6 αλλά και τα Β λεμφοκύτταρα. Οι ανταγωνιστέε τουε είτε ως μονοκλωνικά αντισώματα που δεσμεύουν τις κυτταροκίνες είτε ως ανασυνδυασμένοι διαλυτοί υποδοχείς, εξουδετερώνουν τη δράση τους κι αναστέλλουν την εξέλιξη τηε χρόνιαε φλεγ- μονήε. Σήμερα είναι διαθέσιμοι οι αντι-TNF παράγοντες Etanercept, Infliximab και Adalimumab, οι ανταγωνιστή των υποδοχέων τηε IL-1 και τηε IL-6 και το μονοκλωνικό αντίσωμα κατά του επιφανειακού μορίου CD20 του Β-λεμφοκυττάρου. Στην παρούσα ανασκόπηση αναλύονται τα χαρακτηριστικά των παραπάνω βιολογικών παραγόντων, οι ενδείξεις και οι ανεπιθύμητες ενέργειες. Τα τρέχοντα δεδομένα ως προς την μακροπρόθεσμη ασφάλεια κι αποτελεσματικότητα των βιολογικών παραγόντων είναι ενθαρρυντικά. Παρουσιάζεται ακόμη η διεθνής αλλά και η 5ετής εμπειρία του Κέντρου. Τέλος, δίνονται απαντήσεις σε ερωτήματα που απασχολούν τη διεθνή κοινότητα ενώ συγχρόνως προκύπτουν νέοι προβληματισμοί για το μέλλον.

Διαβάστε περισσότερα »

Εφαρμογή νέας θεραπευτικής στρατηγικής στην αντιμετώπιση ανθεκτικών μορφών νεανικής ιδιοπαθούς αρθρίτιδας

Ο παράγων νέκρωσης των όγκων (Tumor necrosis Factor, TNF) πρωταγωνιστεί στη συντήρηση της φλεγμονής των αρθρώσεων στη Ρευματοειδή Αρθρίτιδα των Ενηλίκων (ΡΑ) και στη Νεανική Ιδιοπαθή Αρθρί¬τιδα (ΝΙΑ). Κατά την τελευταία δετία δοκιμάστηκαν με επιτυχία σε ενήλικες με ανθεκτική ΡΑ δύο βιολογικά προϊόντα που αναστέλλουν τη δράση του TNF, το Etanercept (ET, Enbrel®) και το Infliximab (INFL, Remicade®). Η εμπειρία από τη χρήση των προϊόντων αυτών στα παιδιά με ΝΙΑ είναι ακόμη πολύ περιορι¬σμένη. °ια το λόγο αυτό θεωρήσαμε σκόπιμο να ερευνήσουμε την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα του ΕΤ και του INFL σε παιδιά με ανθεκτικές στη συμβατική θεραπεία μορφές ΝΙΑ. Μελετήθηκαν 16 αυστηρά επιλεγμένοι ασθενείς ηλικίας 3-17 ετών με διάφορες μορφές ΝΙΑ, οι οποίοι έλαβαν ΕΤ (υποδόρια) ή INFL (εν¬δοφλέβια) με κριτήριο την απόσταση του τόπου διαμονής τους από το Κέντρο της μελέτης. Η ομάδα του ΕΤ περιλάμβανε 6 ασθενείς (Κ/Α 4/2, μέσης ηλικίας 9.33 χρ) και του INFL 10 ασθενείς (Κ/Α 7/3, μέσης ηλι¬κίας 10.6 χρ). Το ΕΤ χορηγήθηκε σε δόση 0.4 mg/kg και το INFL ~δ mg/kg σύμφωνα με τις οδηγίες των πα- ρασκευαστριών εταιριών. Και τα δύο σκευάσματα χορηγήθηκαν παράλληλα με μεθστρεξάτη (1δmg/m2/εβδ), μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα και πρεδνιζόνη (14/16). Η εκτίμηση της αποτελεσματικότητας βα¬σίστηκε στα διεθνώς αποδεκτά «Κριτήρια Έκβασης και Ενεργότητας της ΝΙΑ». Ολοι οι ασθενείς υποβάλ¬λονταν σε περιοδικό εργαστηριακό έλεγχο (αιματολογικό, βιοχημικό και ανοσολογικό) πριν την έναρξη της θεραπείας και στη συνέχεια ανά μήνα. Επίσης υποβάλλονταν σε καρδιολογικό έλεγχο πριν τη θεραπεία και ανά 6μηνο στη συνέχεια.. Μετά από 9μηνη θεραπεία με αντι-TNF παράγοντες 13/16 ασθενείς (80%) είχαν βελτίωση ή πλήρη ύφεση της νόσου (6/6 της ομάδας του ΕΤ και 7/10 της ομάδας του INFL). Οι ασθενείς με μη ικανοποιητική απάντηση ήταν αυτοί με μακροχρόνια συστηματική μορφή και μετάπτωση σε πολυαρθρι- κή και εκείνοι με επίμονη ή επεκταθείσα ολιγοαρθρική. Αντίθετα, οι ασθενείς με πολυαρθρική έναρξη και πορεία ήταν οι καλύτεροι απαντητές. Η χορήγηση και των 2 σκευασμάτων ήταν ασφαλής. Κανείς ασθενής δεν παρουσίασε αφυλακτική ή άλλη σοβαρή αντίδραση και μόνο 3/16 (1 της ομάδας του ΕΤ και 2 της ομά¬δας του INFL) παρουσίασαν παροδική γριππώδη συνδρομή. Μετά τους πρώτους 2 μήνες θεραπείας το 56% των ασθενών (9/16) ανέπτυξαν νέα αυτοαντισώματα (4/6 υπό ΕΤ κα,ι δ/10 ασθενείς υπό INFL) κυρίως διάφορους τύπους αντιπυρηνικών που δεν συνοδεύονταν από κλινική εκδήλωση ενδεικτική αυτοανόσου νοσήματος. Η παρουσία των αυτοαντισωμάτων αυτών στον ορό ήταν παροδική (1-3 μήνες) στους 7/9 ασθε¬νείς, ενώ στους 2/9 ήταν μεγαλύτερη (εξακολουθούν να ανιχνεύονται παρόλο που το κύριο νόσημα είναι σε ύφεση). Τα πρόδρομα αυτά αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι τα αντι-TNF σκευάσματα αποτελούν μία ασφα¬λή και αποτελεσματική επιπρόσθετη θεραπεία σε ασθενείς με ανθεκτική στη συμβατική θεραπεία ΝΙΑ που έχει επίμονη πολυαρθρική πορεία. Η εμφάνιση νέων αυτοαντισωμάτων κατά τη διάρκεια της θεραπείας εί¬ναι κατά κανόνα παροδική και δεν συνδυάζεται με την ανάπτυξη νέου αυτοανόσου νοσήματος.

Διαβάστε περισσότερα »
Scroll To Top