Μη χασετε
Αρχική / Αρχείο ετικετών: έφηβοι

Αρχείο ετικετών: έφηβοι

Feed Subscription

Περιγραφή περίπτωσης ιδιοπαθούς νεανικής οστεοπόρωσης

Η ιδιοπαθής νεανική οστεοπόρωση είναι μία πολύ σπάνια κατάσταση πρωτοπαθούς απομετάλλωσης των οστών, η οποία χαρακτηρίζεται από προεφηβική εμφάνιση και αυτόματη ύφεση με την εγκατά­σταση της εφηβείας. Οι περισσότεροι παιδίατροι δεν είναι εξοικειωμένοι με αυτή την κατάσταση εξαιτίας της δυσκολίας στην αναγνώριση και διαφορική διάγνωση. Δυστυχώς, δεν υπάρχει σαφές παδογνωμονικό εύρημα της ιδιοπαθούς νεανικής οστεοπόρωσης και η διάγνωση γίνεται εξ αποκλεισμού. Σε οποιοδήποτε χρό­νο διαγιγνώσκεται οστική απώλεια ενδείκνυται έλεγχος για ενδοκρινικές παθήσεις, γενετικές ανωμαλίες, κακοήθεις παθήσεις, κατάχρηση ουσιών, διατροφικές διαταραχές, κακή διατροφή και θετικό οικογενειακό ιστορικό. Περιγράφουμε την περίπτωση ενός κοριτσιού 11,5 ετών με γενικευμένη οστεοπόρωση. Η διάγνω­ση της ιδιοπαθούς νεανικής οστεοπόρωσης τέθηκε αποκλείοντας άλλα συχνά αίτια οστεοπόρωσης σε αυτή την ηλικία. Επιπλέον, γίνεται μία προσέγγιση στην οστεοπόρωση της παιδικής και εφηβικής ηλικίας.

Διαβάστε περισσότερα »

Κατευθυντήριες οδηγίες για την αντιμετώπιση του νεο-διαγνωσμένου Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2 (ΣΔ-2) σε παιδιά και εφήβους

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων τριών δεκαετιών, η δραματική αύξηση της συχνότητας της παιδικής παχυσαρκίας ανάδειξε μια σειρά από προβλήματα υγείας, όπως το σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔ-2), που μέχρι τώρα εμφανιζόταν τυπικά σε μεγαλύτερες ηλικίες. Προβλέπεται μάλιστα ότι το έτος 2030, 366 εκατομμύρια άνθρωποι πα- γκοσμίως θα πάσχουν από ΣΔ (Πίνακας 1). Η ταχεία εξάπλωση του ΣΔ-2 (Πίνακας 2) στην παι-δική ηλικία αποτελεί μία πρόκληση για το γενικό Παιδίατρο που αισθάνεται ανέτοιμος να αντιμε-τωπίσει ένα νόσημα των ενηλίκων που εμφανίζεται πλέον και στην παιδική ηλικία. Από την άλλη πλευρά, η πλειονότητα του εκπαιδευτικού υλικού που έχει σχεδιαστεί για παιδιατρικούς ασθενείς απευθύνεται κυρίως σε οικογένειες παιδιών με Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1 (ΣΔ-1), εστιάζεται στη θεραπεία με ινσουλίνη και στην τακτική παρακολούθηση της γλυκόζης του αίματος, κάτι που μπορεί να είναι ή να μην είναι κατάλληλο για παιδιά με ΣΔ-2. Επίσης, τα περισσότερα φάρμακα που χρησιμοποιούνται στον ΣΔ-2 έχουν ελεγχθεί για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητά τους μόνο σε ενήλικες, ενώ είναι ελάχιστα τα επιστημονικά τεκμηριωμένα στοιχεία για την αντιμετώπιση παιδιών με ΣΔ-2.

Διαβάστε περισσότερα »

Η αναπνευστική λειτουργία σε παιδιά και εφήβους με νευρομυϊκά νοσήματα

Η αναπνευστική ανεπάρκεια αποτελεί τη συχνότερη αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας στα παιδιά και τους εφήβους με νευρομυϊκά νοσήματα. Η έκπτωση της αναπνευστικής λειτουργίας στους ασθενείς αυτούς οφείλεται σε βλάβη του πνευμονικού παρεγχύματος (επαναλαμβανόμενες πνευμονικές λοιμώξεις, χρόνια εισρόφηση) αλλά και σε διαταραχές της «αναπνευστικής αντλίας» (μειωμένη ισχύς των αναπνευστικών μυών, ανωμαλίες του θωρακικού κλωβού). Μη ειδικά συμπτώματα, όπως η εύκολη κόπωση, η απώλεια βάρους, ο ανήσυχος ύπνος, που πολλές φορές υποτιμώνται, αποτελούν συχνά τις πρώτες εκδηλώσεις μείωσης της αναπνευστικής λειτουργίας. Ο τακτικός έλεγχος και η σωστή φροντίδα του αναπνευστικού συστήματος των ασθενών αυτών, η οποία περιλαμβάνει την πρόληψη και αντιμετώπιση των αναπνευστικών λοιμώξεων, τεχνικές υποστήριξης του βήχα και την έγκαιρη έναρξη μηχανικού αερισμού, αποτελούν σημαντικό μέρος της παρακολούθησής τους.

Διαβάστε περισσότερα »

Συσχετίσεις μεταξύ παχυσαρκίας και αρτηριακής πίεσns σε παιδιά και εφήβους

0 σκοπόs τη πopούσos μελέτη ήταν VO ερευνήσει την επίδραση τη παχυσαρκίακ στκ xlμέs τη αρτηρίαν πίεση (ΑΠ) ιατρείου και στκ παραμέτρου τη 24ωρη καταγραφήκ τη ΑΠ σε παιδιά και εφήβου. Υλι- κό-μέθοδοι: Μελετήθηκαν 50 παχύσαρκα και 78 μη παχύ¬σαρκα παιδιά και έφηβοι, ηλικίακ 9-18 χρ, τα οποία υπο¬βλήθηκαν σε μετρήσεκ ΑΠ ιατρείου, 24ωρη καταγραφή τη ΑΠ και μετρήσεικ γλυκόζη νηστείακ και λιπιδίων ορού. Αποτελέσματα: Η συστολική και η διαστολική ΑΠ ιατρεί¬ου, η συστολική ΑΠ 24ωρου, ημέρακ και νύχτακ και η πίε¬ση παλμού 24ωρου, ημέρακ και νύχτακ, συσχετιζόταν θε¬τικά με την εκατοστιαία θέση (ΕΘ) του δείκτη μάζακ σώ- ματοκ (ΔΜΣ) και το z score του ΔΜΣ. Παρατηρήθηκε προ¬οδευτική αύξηση τη συστολικήκ ΑΠ με την αύξηση των τιμών του z score του ΔΜΣ, τόσο για τκ τιμέκ τη ΑΠ ια¬τρείου, όσο και για τκ τιμέκ τη 24ωρη ΑΠ. Στην πολυ- παραγοντική λογιστική ανάλυση παλινδρόμηση τα πα¬χύσαρκα παιδιά εμφάνιζαν 3.46 φορέκ μεγαλύτερη πιθα¬νότητα εμφάνιση υπέρταση για τκ τιμέκ τη 24ωρη κα- ταγραφήκ τη ΑΠ. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα τη μελέτηκ δείχνουν ότι η παχυσαρκία στα παιδιά και τουκ εφήβου συσχετίζεται θετικά τόσο με τκ τιμέκ τη ΑΠ ια-τρείου, όσο και τη 24ωρη καταγραφήκ τη και προδια¬θέτει σε πρώιμη εμφάνιση υπέρταση.

Διαβάστε περισσότερα »

Παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακά νοσήματα σε μαθητές λυκείου και φοιτητές ιατρικής σχολής τns Κρήτης σε σχέση με την κατανάλωση Snacks

Σκοπό της μελέτης αποτελεί η διερεύνηση τη σχέση τη κατανάλωση snacks με του παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακά νοσήματα σε έφηβου μαθητές και φοιτητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτη. Μέθοδοι Στη μελέτη περιλαμβάνονται 237 μαθητές και 196 φοιτητές. Πραγματοποιήθηκε λήψη διαιτητικού ιστορικού τελευταίου 24ώρου, έλεγχος καρδιοαναπνευστικής αντοχής, συνήθειες καπνίσματος, παρακολούθηση τηλεόραση, σωματομετρήσεις, μέτρηση αρτηριακής πίεση αίματος και Βιοχημικές αναλύσεις μετά τη λήψη αίματος. Οι μετρήσεις έγιναν την περίοδο μεταξύ των ακαδημαϊκών ετών 2002/3 έωε 2004/5. Αποτελέσματα. Οι έφηβοι μαθητές, συγκρινόμενοι με τους φοιτητές, καταναλώνουν σε μεγαλύτερη συχνότητα snacks (62% έναντι 49,5%, p<0,05), έχουν μεγαλύτερη μέση πρόσληψη ολικής ενέργειας (2061 έναντι 1825 kcal, p<0,05) και ενέργειας από snacks (606 έναντι 422 kcal, p<0,001) ενώ και στις δύο ομάδες οι καταναλωτές snacks προσλαμβάνουν σημαντικά μεγαλύτερη μέση ποσότητα ολικής ενέργειας από τους μη καταναλωτές (p<0,05). Δεν βρέθηκε σημαντική συσχέτιση της κατανάλωση snacks με τους παράγοντες μεταβολικού συνδρόμου (ΜετΣυν), την καρδιοαναπνευστική αντοχή και τη συνήθεια καπνίσματος και στις δυο ομάδες. Ο κίνδυνος, όμως, για συγκέντρωση τριών ή περισσοτέρων παραγόντων ΜετΣυν των φοιτητών καταναλωτών snacks σε σχέση με τους αντίστοιχους μαθητές, βρέθηκε σημαντικά υψηλότερος κατά 15,36 φορές (p<0,05). Οι φοιτητές με υψηλή κατανάλωση snacks βρέθηκαν με σημαντικά υψηλότερα επίπεδα LDL (p=0,034), μεγαλύτερο αθηρωματικό δείκτη ολικής χοληστερόλης:Ηϋί (p=0,011) και με περισσότερες ώρες παρακολούθηση τηλεόραση (p=0,040). Συμπεράσματα. Δεν βρέθηκε σαφής συσχέτιση της κατανάλωση snacks και στις δυο ομάδες με τους παράγοντες ΜετΣυν, την καρδιοαναπνευστική αντοχή και το κάπνισμα. Ωστόσο, και στις δυο ομάδες η κατανάλωση snacks σχετίζεται με σημαντική αύξηση της προσλαμβανόμενης ενέργειας, ενώ στους φοιτητές σχετίζεται με σημαντικά υψηλότερα επίπεδα της ίϋί, του αθηρωματικού δείκτη και της παρακολούθησης τηλεόραση.

Διαβάστε περισσότερα »

Δεφρρασιρόξ: Ένας νέος από του στόματος χηλικός παράγοντας. Μακροχρόνια ασφάλεια και αποτελεσματικότητα σε παιδιά και εφήβους με μείζονα β-μεσογειακή αναιμία

Το δεφερασιρόξ αποτελεί ένα νέο από του στόματos παράγοντα αποτσδήρωση για πολυμεταγγιζόμενου ασθενή με αυξημένο φορτίο σιδήρου. Σκοπόs: Η μελέτη τns ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας του δεφερασιρόξ σε παιδιά και εφήβου ασθενείς με μείζονα β-μεσογειακή αναιμία (ΜΑ), μετά από μακροχρόνια χορήγηση. Ασθενείς και μέθοδοι: 12 ασθενείε με μείζονα β ΜΑ, ηλικίαε 5-16 ετών, με μέση ηλικία 12,75±3,3 έτη, έθαβαν δεφερασιρόξ (EXJADE®, NOVARTIS ONGOLOGY) με αρχική δόση χορήγησης 5-20 mg/kg/ημέρα, που καθορίστηκε Βάσει τη ηπατκήε συγκέντρωση σιδήρου (Liver Iron Concentration - LIC), ενώ ο μηνιαίοε έλεγχοε τη φερριτίνη του ορού καθόρισε η μετέπετα αναπροσαρμογέε των δόσεων του φαρμάκου. Η αποτελεσματκότητα εκτιμήθηκε Βάσει τη μέση μείωση τιμών φερριτίνη ορού και της μέσης μείωση LIC. Η ασφάλεια του φαρμάκου εκτιμήθηκε με την κλινική παρακολούθηση των ασθενών, τον τακτικό εργαστηριακό έλεγχο και την καταγραφή εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών. Αποτελέσματα: Από του 12 ασθενείς, ένας διέκοψε την παρακολούθησή του στους 13 μήνες χορήγησης δεφερασιρόξ και τα στοιχεία του δεν συμπεριλήφθηκαν στα αποτελέσματα τη μελέτη. Οι υπόλοιποι (11/12) μελετήθηκαν για χρονικό διάστημα 36-42 μηνών (3-3,5 έτη). Η μέση τιμή τη φερριτίνη ορού παρουσίασε στατιστικά σημαντική μείωση (από 2.198 σε 1.078 ng/mi, p= 0,005). Η μέση τιμή LIC μειώθηκε κατά 3,81 mgFe/gdw (από 8,12 σε 4,31 mg Fe/gdw, p= 0,07).

Διαβάστε περισσότερα »

Σύνδρομο Cushing σε παιδί

Το ενδογενές σύνδρομο Cushing είναι σπάνιο στα παιδιά, για την αιτιολογικη διάγνωση τον οποίον απαιτείται σννδνασμός πολλαπλών στατικών και δνναμικών δοκιμασιών. Περιγράφεται η περίπτω¬ση ενός αγοριού επτά ετών με την κλινική εικόνα και την εργαστηριακή επιβεβαίωση σννδρόμον Cushing, η αιτία τον οποίον παρά τον λεπτομερή έλεγχο δεν κατέστη δννατό να διαπιστωθεί και παράλληλα γίνεται σύντομη ανασκόπηση της πρόσφατης βιβλιογραφίας σχετικά με τη διάγνωση και τη θεραπεία τον σννδρό¬μον Cushing στα παιδιά

Διαβάστε περισσότερα »

Στάδιο ανάπτυξης και ατυχήματα στα παιδιά

Στόχος της έρευνάς μας είναι να μελετήσουμε το profile των κακώσεων ανάλογα με το στάδιο ανάπτυξης και να ελέγξουμε αν οι γονείς είναι γνώστες των κινδύνων. ΥΛΙΚΌ: 11246 παιδιά, έως 19 ετών, που ήρθαν στο ΤΕΠ για ατυχήματα τα 5 τελευταία χρόνια, καθώς και 2200 γονείς. ΜΕΘΟΔΟΣ: καταγράμα με τους ασθενείς σε 3 ηλικιακές ομάδες (1-5, 6-12, 12-19 ετών), τα δημογραφικά στοιχεία, τον τύπο, την κλινική φύση και τη βαρύτητα της κάκωσης σε κάθε ηλικιακή ομάδα. Οι γονείς απάντησαν σε ερωτηματο­λόγιο και τους χωρίσαμε σε τρεις ομάδες ανάλογα με το επίπεδο μόρφωσης. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Στο σύνολο των παιδιών, συχνότερες ήταν οι κακώσεις των άκρων (42.4%). Μόνο το 11% των ασθενών χρειάστηκε νο­σηλεία. Στην πρώτη ηλικιακή ομάδα, οι πτώσεις ήταν υπεύθυνες για το 82.6% των κακώσεων. Στην δεύτερη ομάδα, οι κακώσεις στη διάρκεια των σπορ, αντιπροσώπευαν το 80.2%. Τα τροχαία και τα ατυχήματα στα σπορ ήταν εξίσου υπεύθυνα για τις κακώσεις στους εφήβους (39.9% και 40.8%). Από τους γονείς που συμ­μετείχαν στην έρευνα, το 60% δεν είχε καμία ενημέρωση, και μόνο το 8% ήταν γνώστες των κινδύνων. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Τα παιδιά ανάλογα με το αναπτυξιακό τους επίπεδο έχουν ροπή προς διαφορετικό είδος ατυχημάτων. Οι παιδίατροι μπορούν να παρέμβουν, προσφέροντας ενημέρωση και εκπαίδευση στους γονείς και στα παιδιά.

Διαβάστε περισσότερα »

Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 στα παιδιά και στους εφήβους

Μέχρι πρόσφατα ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 δεν εδεωρείτο παιδική νόσος. Εντούτοις έχει παρατηρηδεί πρόσφατα μια σαφής αύξηση μεταξύ των εφήβων στις ΗΠΑ και διεδνώς. Υπάρχουν ενδείξεις ότι στην εμφάνιση της νόσου συμβάλλουν τόσο ελαττωμένη έκκριση ινσουλίνης γενετικά καδορισμένη, όσο και κληρονομούμενη αντίσταση στη δράση της ινσουλίνης. Παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση διαβήτη τύπου 2 είναι η παχυσαρκία, η εφηβεία, ο διαβήτης της μητέρας και η ενδομήτρια δυστροφία. Παιδιά και έφηβοι με διαβήτη τύπου 2 εμφανίζουν συνήδως ηπιότερη υπεργλυκαιμία και σπανιότερα κετοξέωση απότι παιδιά με τύπο 1. Τα επίπεδα ινσουλίνης και C-πεπτιδίου είναι αυξημένα κα,ι απουσιάζουν τα αυτοαντισώ¬ματα έναντι των β-κυττάρων. Συνιστάται να γίνεται έλεγχος για πιδανό διαβήτη τύπου 2 στα άτομα που εί¬ναι παχύσαρκα και έχουν πρόσθετους παράγοντες κινδύνου περιλαμβανομένων του οικογενειακού ιστορι¬κού διαβήτη τύπου 2, σημείων υπερινσουλινισμού ή ανήκουν σε ορισμένες φυλές ή έθνη. Η Αμερικανική Δια- βητολογική Εταιρεία συνιστά τη μετφορμίνη ως φάρμακο εκλογής σε παιδιά και εφήβους με διαβήτη τύπου 2. Αν η μετφορμίνη ως μονοθεραπεία αποτύχει, συνιστάται η προσθήκη ινσουλίνης, σουλφονυλουρίας ή άλ¬λου υπογλυκαιμικού παράγοντα.

Διαβάστε περισσότερα »
Scroll To Top