Μη χασετε
Αρχική / Τεύχη / Τεύχος 4 2012

Αρχείο κατηγορίας: Τεύχος 4 2012

Feed Subscription

Ο ρόλος του σχολίατρου: Το πλαίσιο δραστηριοποίησής του

Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής (ΑΑΠ) αναγνωρίζοντας την καθοριστική συμβολή των ιατρών στην προαγωγή της βέλτιστης βιοψυχοκοινωνικής ευεξίας των παιδιών μέσα στο σχολικό περιβάλλον, δημοσίευσε στο διαδίκτυο την τελευταία ημέρα του 2012, το πλαίσιο σχολιατρικών υπηρεσιών για τις ΗΠΑ. Διαπιστώνει και επισημαίνει ότι παρόλο που ο θεσμός του σχολιάτρου υπάρχει για περισσότερο από έναν αιώνα, δεν υπάρχει ακόμη ενιαία νομοθεσία ούτε μεταξύ των διαφόρων Πολιτειών των ΗΠΑ αλλά ούτε και μεταξύ των σχολικών γεωγραφικών περιοχών της ίδιας της Πολιτείας και σε ορισμένες μάλιστα περιοχές, ελλείπει τελείως. Ορισμός σχολιάτρου: Σχολίατρος θεωρείται οποιοσδήποτε ιατρός που υπηρετεί σε μία σχολική περιοχή ως σύμβουλος, διευθυντής ιατρικής υπηρεσίας, εθελοντής, μέλος μίας ιατρικής ομάδας, ιατρικός επιθεωρητής ή ιατρός της περιοχής και μπορεί να κατέχει έναν ή περισσότερους από τους παραπάνω ρόλους. Το άρθρο αυτό δεν διαπραγματεύεται καθόλου το ρόλο «Ιατρών Κέντρων Υγείας» που εδράζουν μέσα σε σχολικά συγκροτήματα.

Διαβάστε περισσότερα »

Παιδί με υποψία καρδιολογικού νοσήματος: Πώς θα το αξιολογήσει ο παιδίατρος;

: Η ραγδαία εξέλιξη που επετεύχθη τα τελευταία 50 χρόνια στη διάγνωση και αντιμετώπιση -τόσο τη φαρ¬μακευτική όσο και τη χειρουργική-των συγγενών καρδιο- παθειών έδωσαν τεράστια ώθηση στο χώρο της παιδιατρι¬κής καρδιολογίας. Ο παιδίατρος πρέπει να είναι εξοικειωμένος με την κλινική εξέταση του κυκλοφορικού και τις μεθόδους αξιολόγησής του ώστε έγκαιρα ένα παιδί με υποψία καρδιολογικού προ¬βλήματος να παραπεμφθεί για παιδοκαρδιολογική εξέτα¬ση.

Διαβάστε περισσότερα »

Αντιμετώπιση ευμεγέθους υπογλωττιδικού αιμαγγειώματος με προπρανολόλη σε βρέφος με σοβαρή αναπνευστική δυσχέρεια

Το υπογλωττιδικό αιμαγγείωμα είναι ένας σπά¬νιος, καλοήθης όγκος της παιδικής ηλικίας, που εμφανίζε¬ται κατά τις πρώτες εβδομάδες ζωής με κύρια εκδήλωση τον εισπνευστικό συριγμό. Μπορεί να προκαλέσει σημα¬ντική απόφραξη στην περιοχή του λάρυγγα και να θέσει σε κίνδυνο τη ζωή. Περιγράφουμε την περίπτωση ενός κο¬ριτσιού ηλικίας 50 ημερών με υπογλωττιδικό αιμαγγείωμα που εκδηλώθηκε με εισπνευστικό συριγμό από την ηλικία των 3 εβδομάδων και σοβαρά συμπτώματα απόφραξης αεραγωγού για τα οποία χρειάστηκε σε δύο περιπτώσεις ενδονοσοκομειακή νοσηλεία. Κατά τη μικρολαρυγγο- σκόπηση ανευρέθηκε υπογλωττιδικό αιμαγγείωμα που προκαλούσε απόφραξη του λάρυγγα 80% και επιβεβαι¬ώθηκε με μαγνητική τομογραφία τραχήλου. Χορηγήθηκε προπρανολόλη από του στόματος με σημαντική και τα¬χεία ανταπόκριση. Τέσσερεις μήνες μετά την έναρξη της θεραπείας το βρέφος αναπτύσσεται καλά και παραμένει ασυμπτωματικό. Ο ενδοσκοπικός επανέλεγχος έδειξε ση-μαντική βελτίωση του βαθμού απόφραξης.

Διαβάστε περισσότερα »

Σκωληκοειδεκτομή διά ενταφιασμού-εγκολεασμού: η εφαρμογή της μεθόδου στη νεογνική ηλικία

Σε κάποιες επεμβάσεις σε νεογνά, επιβάλλεται η ταυτόχρονη διενέργεια σκωληκοειδεκτομής, όπως σε εγχείρηση του Ladd για Malrotation. Σε περιπτώσεις όπου η σκωληκοειδεκτομή μπορεί να μετατρέψει μια άσηπτη επέμβαση σε σηπτική, προτείνεται η διά ενταφιασμού (εγκολεασμού) διενέργεια σκωληκοειδεκτομής (Inverted Appendectomy). Υλικό και μέθοδοι: Κατά την 20ετία 1991-2010 διενεργή- θηκαν στην Παιδοχειρουργική Κλινική του Ιπποκρατείου δώδεκα σκωληκοειδεκτομές σε νεογνά με τη μέθοδο του ενταφιασμού ολόκληρης της απόφυσης. Αποτελέσματα: Δέκα περιστατικά ελέγχθηκαν κλινικά και απεικονιστικά μέχρι δύο χρόνια μετά το χειρουργείο. Δεν παρατηρήθηκε καμιά επιπλοκή από τη μέθοδο ενταφιασμού της απόφυσης. Ο υπερηχογραφικός έλεγχος και η διάβαση του πεπτικού δεν μπόρεσαν να εντοπίσουν ενδοαυλικά στο τυφλό τη σκωληκοειδή απόφυση. Συμπεράσματα: Προτείνεται η δια ενταφιασμού-εγκολεασμού σκωληκοειδεκτομή ως ασφαλής εναλλακτική μέθοδος σκωληκοειδεκτομής, ακόμη και σε νεογνά.

Διαβάστε περισσότερα »

Επίπεδα λεπτίνης και αδιπονεκτίνης πλάσματος σε μη παχύσαρκα παιδιά: η σχέση τους με κίνδυνο καρδιομεταβολικής νόσου και συστηματικής φλεγμονής

Η υπέρμετρη αύξηση του ποσοστού της παχυσαρκίας στον παιδικό πληθυσμό έχει αποτελέσει αντικείμενο έρευνας τις τελευταίες δεκαετίες. Τα παχύσαρκα παιδιά εμφανίζουν μεταβολικές διαταραχές και μεγαλύτερη τάση για ανάπτυξη μεταβολικού συνδρόμου, σακχαρώδη διαβήτη τύπου II ή καρδιαγγειακής νόσου στην ενήλικο ζωή, σε σύγκριση με μη-παχύσαρκα παιδιά. Ταυτόχρονα, παρατηρείται ότι μη παχύσαρκα παιδιά με δυσμενές καρδιαγγειακό προφίλ κινδύνου αποτελούν επίσης δυνητικούς στόχους για παρεμβάσεις πρόληψης, παρόμοιες αυτών των παχύσαρκων παιδιών. Σκοπός. Στόχοι της μελέτης αποτέλεσαν η διερεύνηση της συσχέτισης συγκεντρώσεων λεπτίνης και αδιπονεκτίνης πλάσματος με καρδιαγγειακό κίνδυνο σε μη παχύσαρκα παιδιά και περαιτέρω αν οι συγκεντρώσεις των κυττοκινών αυτών δύνανται να χρησιμοποιηθούν για την ανίχνευση μη-παχύσαρκων παιδιών με αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο πουχρήζουν περαιτέρω διερεύνησης. Υλικό. Η μελέτη συμπεριέλαβε ’70 υγιή παιδιά (86 αγόρια) με μέση ηλικία ’0 ± 2 έτη. Μέθοδος. Οι μετρήσεις συμπεριέλαβαν το δείκτη μάζας σώματος, συστολική και διαστολική αρτηριακή πίεση, επί¬πεδα λεπτίνης, αδιπονεκτίνης πλάσματος, λιπιδαιμικό προφίλ και απολιποπρωτεΐνη Α’, γλυκόζη πλάσματος καθώς και C-αντιδρώσα πρωτεΐνη ορού.

Διαβάστε περισσότερα »

Διερεύνηση της έκφρασης των ζελατινασών σε ασθενείς με αθροιστικά λυσοσωμικά νοσήματα

Τα αθροιστικά λυσοσωμικά νοσήματα (LSDs) αποτελούν μία ετερογενή ομάδα γενετικών παθήσεων που μπορούν να παρουσιαστούν με πλήθος κλινικών εκδηλώσεων και ποικίλου βαθμού προσβολή διαφόρων οργάνων. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της ενζυμικής ενεργότητας και έκφρασης των ζελατινασών (MMP-2, MMP-9) αλλά και της έκφρασης των ιστικών αναστολέων τους (TIMP-1, TIMP-2), σε μία ομάδα ασθενών με LSDs. Ασθενείς και Μέθοδοι: Ελέγχθηκαν οροί αίματος 15 παιδιατρικών ασθενών (μέση ηλικία±SD: 10.3±6.4 έτη). Η μελέτη της ενεργότητας των ζελατινασών πραγματοποιήθηκε με ζυμογραφία ζελατίνης ενώ η συγκέντρωση των υπό εξέταση μορίων στον ορό των ασθενών διερευνήθηκε με τη μέθοδο ELISA. Αποτελέσματα: Συνολικά στους ασθενείς με βλεννοπολυσακχαριδώσεις, φάνηκε πως υπάρχει στατιστικά σημαντική ελάττωση της ενεργότητας και της έκφρασης της MMP-9 με παράλληλη αύξηση αυτών της MMP-2, σε σχέση με τους υγιείς μάρτυρες. Οι διαφορές αυτές παρουσιάζονται εντονότερα σε παιδιά με σύνδρομο Sanfilippo. Διαφορική έκφραση των ζελατινασών παρατηρήθηκε και στους ασθενείς με νόσο Krabbe και Niemann- Pick τύπου Β, καθώς και σε ασθενείς με νόσο του Pompe με μεταβολή των μετρούμενων παραμέτρων μετά την έναρξη ενζυμικής θεραπείας υποκατάστασης. Συμπεράσματα: Οι παρατηρούμενες μεταβολές στην έκφραση των ζελατινασών ενδέχεται να οδηγήσουν στην ανακάλυψη νέων βιοδεικτών για τη διάγνωση και την παρακολούθηση της εξέλιξης των LSDs.

Διαβάστε περισσότερα »

Η αναπνευστική λειτουργία σε παιδιά και εφήβους με νευρομυϊκά νοσήματα

Η αναπνευστική ανεπάρκεια αποτελεί τη συχνότερη αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας στα παιδιά και τους εφήβους με νευρομυϊκά νοσήματα. Η έκπτωση της αναπνευστικής λειτουργίας στους ασθενείς αυτούς οφείλεται σε βλάβη του πνευμονικού παρεγχύματος (επαναλαμβανόμενες πνευμονικές λοιμώξεις, χρόνια εισρόφηση) αλλά και σε διαταραχές της «αναπνευστικής αντλίας» (μειωμένη ισχύς των αναπνευστικών μυών, ανωμαλίες του θωρακικού κλωβού). Μη ειδικά συμπτώματα, όπως η εύκολη κόπωση, η απώλεια βάρους, ο ανήσυχος ύπνος, που πολλές φορές υποτιμώνται, αποτελούν συχνά τις πρώτες εκδηλώσεις μείωσης της αναπνευστικής λειτουργίας. Ο τακτικός έλεγχος και η σωστή φροντίδα του αναπνευστικού συστήματος των ασθενών αυτών, η οποία περιλαμβάνει την πρόληψη και αντιμετώπιση των αναπνευστικών λοιμώξεων, τεχνικές υποστήριξης του βήχα και την έγκαιρη έναρξη μηχανικού αερισμού, αποτελούν σημαντικό μέρος της παρακολούθησής τους.

Διαβάστε περισσότερα »

Η πνευμονική ωρίμανση του εμβρύου σε φυσιολογικές και παθολογικές κυήσεις

Η πνευμονική ωρίμανση αποτελεί μια πολύ¬πλοκη διαδικασία, η οποία δεν είναι ακόμη απόλυτα κατανοητή. Στο συγκεκριμένο άρθρο, συνοψίζεται η ανατομική και λειτουργική ωρίμανση των πνευμόνων και περιγράφεται το πώς επηρεάζεται από συνήθεις μαιευτικές καταστάσεις. Παράλληλα, ανασκοπούνται τα υπάρχοντα δεδομένα για το ρόλο της προγεννητικής χορήγησης στεροειδών στην πρόληψη των αναπνευστικών προβλημάτων νεογνών κυήσεων υψηλού κινδύνου.

Διαβάστε περισσότερα »
Scroll To Top