Μη χασετε
Αρχική / Τεύχη / Τεύχος 4 2011

Αρχείο κατηγορίας: Τεύχος 4 2011

Feed Subscription

Το νέο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών 2011

Η ανάπτυξη νέων εμβολίων, οι μεταβολές στην επιδημιολογία των λοιμωδών νοσημάτων, αλλά και κοινωνικο-οικονομικές μεταβολές σε εθνικό επίπεδο, καθιστούν απαραίτητη την περιοδική αναθεώρηση των προγραμμάτων εμβολιασμών σε διάφορες χώρες. Στη χώρα μας, η Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμών προχώρησε το 2011 σε αναθεώρηση του Εθνικού Προγράμματος μβολιασμών για παιδιά, εφήβους και ενήλικες. Σε σχέση με το αμέσως προηγούμενο πρόγραμμα εμβολιασμών του 2008, το νέο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών περιλαμβάνει τροποποιήσεις στις οδηγίες που αφορούν συγκεκριμένα εμβόλια, όπως της ηπατίτιδας Β, του πνευμονιοκόκκου, του μηνιγγιτιδοκόκκου, της ιλαράς- παρωτίτιδας-ερυθράς & ανεμευλογιάς, της φυματίωσης και του ροταϊού. Οι τροποποιήσεις αυτές βασίζονται σε πρόσφατα βιβλιογραφικά και επιδημιολογικά δεδομένα καθώς και στην κυκλοφορία νέων αποτελεσματικών εμβολίων, και στοχεύουν στην πληρέστερη προστασία του πληθυσμού από τα παραπάνω λοιμώδη νοσήματα και τις επιπλοκές τους. Η συμμόρφωση όλων μας με τις οδηγίες αυτές είναι απαραίτητη όχι μόνο για την επίτευξη των στόχων κάλυψης και προστασίας του πληθυσμού, αλλά και για την ευρεία αποδοχή από την Ελληνική κοινωνία της αξίας των εμβολιασμών.

Διαβάστε περισσότερα »

Αυτοφλεγμονώδη νοσήματα της παιδικής ηλικίας: Μη φλεγμονοσωμοπάθειες

Στην παρούσα ανασκόπηση παρουσιάζονται οι συχνότερες «μη φλεγμονοσωμοπάθειες» της παιδικής ηλικίας εστιάζοντας στις κλινικές εκδηλώσεις και στη σύγχρονη αντιμετώπισή τους. Με βάση τη μοριακή τους κατάταξη, τα νοσήματα αυτά είναι: Η νόσος του Crohn και το σύνδρομο Blau (τύπος ΙΙ) και χαρακτηρίζονται από το σχηματισμό κοκκιωμάτων και εκδηλώσεις από διάφορα συστήματα. Το περιοδικό σύνδρομο που σχετίζεται με τον υποδοχέα του TNF (TNF Receptor Associated Periodic Syndrome [TRAPS]) και η αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα (AΣ) (τύπος ΙΙΙ). Η διάγνωση του TRAPS στηρίζεται στην αναγνώριση του χαρακτηριστικού πυρετού και των ποικίλων κλινικών εκδηλώσεων σε συνδυασμό με την αναζήτηση μεταλλάξεων για TRAPS. Η ΑΣ μπορεί να ξεκινά από την παιδική ηλικία ως αρθρίτιδα που σχετίζεται με ενθεσίτιδα και η προοδευτική δυσκαμψία της ΣΣ να εμφανιστεί στην ενήλικη ζωή. Το άτυπο ουραιμικό αιμολυτικό σύνδρομο (τύπος ΙV) και εκδηλώνεται με Coombs αρνητική αιμολυτική αναιμία, θρομβοπενία και νεφρική ανεπάρκεια χωρίς ιστορικό διάρροιας. Η οικογενής αιμοφαγοκυτταρική λεμφο-ιστιοκυττάρωση (τύπος VΙ), εισβάλλει με την εικόνα επιδεινούμενης και ανεξέλεγκτης με τη συμβατική θεραπεία «υπερλοίμωξης» που συνοδεύεται από κυτταροπενία και πολύ υψηλή φερριτίνη. Τέλος, στα Αυτοφλεγμονώδη νοσήματα (ΑΦΝ) αδιευκρίνιστης παθογένειας ανήκουν η Συστηματική μορφή της Νεανικής Ιδιοπαθούς Αρθρίτιδας, το σύνδρομο περιοδικού πυρετού με αφθώδη στοματίτιδα, φαρυγγοαμυγδαλίτιδα και λεμφαδενίτιδα (PFAPA) και η νόσος Αδαμαντιάδη-Behcet.

Διαβάστε περισσότερα »

Aυτοφλεγμονώδη νοσήματα της παιδικής ηλικίας: Φλεγμονοσωμοπάθειες

Η ανακάλυψη του φλεγμονοσώματος και των μηχανισμών ενεργοποίησης μονοπατιών που οδηγούν στην έκκριση κυτταροκινών που προάγουν τη φλεγμονή (IL-1) οδήγησε στην ανάδειξη νέων νοσημάτων, που χαρακτηρίζονται από συστηματική ή εντοπισμένη άσηπτη φλεγμονή (αυτοφλεγμονώδη, ΑΦΝ). Τα συχνότερα ΑΦΝ είναι οι φλεγμονοσωμοπάθειες, δηλαδή, οι κρυοπυρινοπάθειες, ο οικογενής μεσογειακός πυρετός, το σύνδρομο υπερέκκρισης IgD με περιοδικό πυρετό, η άσηπτη πυογόνος αρθρίτιδα/ γαγγραινώδες πυόδερμα /ακμή, το σύνδρομο Majeed, η χρόνια υποτροπιάζουσα πολυεστιακή οστεομυελίτιδα, και η ανεπάρκεια του ανταγωνιστή του υποδοχέα της IL-1. Οι κύριες κλινικές εκδηλώσεις που θα οδηγήσουν τον παιδίατρο στην αναγνώρισή τους είναι, για τις κρυοπυρινοπάθειες η χαρακτηριστική τριάδα συμπτωμάτων εξάνθημα, επιπεφυκίτιδα και πυρετός, για τον οικογενή μεσογειακό πυρετό υποτροπιάζοντα επεισόδια πυρετού μικρής διάρκειας και ορογονίτιδα (περιτονίτιδα, πλευρίτιδα,αρθρίτιδα), για το σύνδρομο υπερέκκρισης IgD πυρετός, τραχηλική λεμφαδενοπάθεια, σπληνομεγαλία και κοιλιακό άλγος με εμέτους και διάρροια, για το σύνδρομο Majeed χρόνια υποτροπιάζουσα οστεομυελίτιδα, συγγενής δυσερυθροποιητική αναιμία και φλεγμονώδης δερματοπάθεια και για την ανεπάρκεια του ανταγωνιστή του υποδοχέα της IL-1 πολυεστιακή οστεομυελίτιδα, περιοστίτιδα και φλυκταινώδης δερματίτιδα. Η έγκαιρη και στοχευμένη θεραπεία με ανταγωνιστές της 1L-1 άλλαξε την πορεία και την έκβασή τους και βελτίωσε την ποιότητα της ζωής των ασθενών.

Διαβάστε περισσότερα »

Aυτοφλεγμονώδη νοσήματα της παιδικής ηλικίας: Παθογένεση

Η παθογένεση των αυτοφλεγμονωδών νοσημάτων (ΑΦΝ) συνδέεται με πρωτοπαθείς λειτουργικές διαταραχές του συστήματος της φυσικής ανοσίας που αποδίδονται κυρίως σε μεταλλάξεις διαφόρων πρωτεϊνών που παίρνουν μέρος στην ενεργοποίηση της φλεγμονώδους αντίδρασης. Εξαιτίας των διαταραχών αυτών, στα ΑΦΝ αυτοπυροδοτούνται υποτροπιάζοντα επεισόδια άσηπτης φλεγμονής (με ή χωρίς πυρετό), που προσβάλλει το δέρμα, τα μάτια, τις αρθρώσεις, τους ορογόνους υμένες, τα οστά κ.ά. όργανα. Το άρθρο αυτό εντοπίζεται στη λειτουργία της φυσικής ανοσίας και τονίζει τον ρόλο των «αισθητήρων» της, δηλαδή, των κυτταροεπιφανειακών υποδοχέων, που αναγνωρίζουν τα «σήματα κινδύνου» για τον οργανισμό και κινητοποιούν τους μηχανισμούς εξουδετέρωσής τους (π.χ. φλεγμονώδης αντίδραση). Σε περίπτωση μεταλλάξεων των αισθητήρων ή άλλων πρωτεϊνών, που παίρνουν μέρος στα ενδοκυτταρικά μονοπάτια μεταφοράς μηνυμάτων για την ενεργοποίηση της φλεγμονής (κυρίως αυτών που ρυθμίζουν την ενεργοποίηση του πυρηνικού παράγοντα NFκ B και την έκκριση της κυτταροκίνης IL-1β), έχουμε κλινικές συνέπειες, όπως λοιμώξεις, ορισμένα σύνδρομα και τα ΑΦΝ. Ειδικά για τα ΑΦΝ, έχει μεγάλη σημασία η ενεργοποίηση των αισθητήρων ΝLRs, γιατί οδηγεί στον σχηματισμό φλεγμονοσωμάτων, ( πρωτεϊνικών μακρομοριακών συμπλόκων), τα οποία ενεργοποιούν το μονοπάτι έκκρισης της IL-1β και επομένως τη φλεγμονή. Σε περίπτωση μη φυσιολογικής λειτουργίας του μονοπατιού «ΝLRs- IL-1β», η ανεξέλεγκτη έκκριση της IL-1β οδηγεί σε μια υπερφλεγμονώδη κατάσταση που συντηρείται και πολλαπλασιάζεται με μηχανισμό ανάστροφης αγκύλης (feedback loop). Με βάση τη γενετική τους διαταραχή, τα ΑΦΝ ταξινομούνται σε έξι τύπους, Ι-VI. Τα πιο συχνά ΑΦΝ της παιδικής ηλικίας ανήκουν στον τύπο Ι, ΙΙ και ΙΙΙ. Τα παραπάνω καθιστούν τον παιδίατρο πιο αρμόδιο να τα υποπτευθεί και να τα διαγνώσει έγκαιρα: Τα συχνότερα είναι κληρονομικά και επομένως εκδηλώνονται στην παιδική ηλικία. Τα συμπτώματά τους είναι χαρακτηριστικά και αναγνωρίζονται από τον παιδίατρο, όταν είναι ευαισθητοποιημένος. Η διάγνωση είναι κυρίως κλινική, καθώς μόνο σε 40% των περιπτώσεων επιβεβαιώνεται μοριακά.

Διαβάστε περισσότερα »
Scroll To Top