Μη χασετε
Αρχική / Τεύχη / Τεύχος 3 2008

Αρχείο κατηγορίας: Τεύχος 3 2008

Feed Subscription

Παλινδρομείς όρχις

0 παλίvδρoμos όρχις είναι o όρχις πou έχει ολοκληρώσει την κάθοδό του πρos το όσχεο αλλά δεν ευρίσκεται στη φυσιολογική του εvδooσxεiκή θέση λόγω αυξημένου αντανακλαστικού του κρεμαστήρα μυός. Η anlofloyίa, η διάνωση και η αντιμετώπιση του παλίνδρομου όρχι αποτελούν αμφιλεγόμενα θέματα. Η διαφορική διάσωση αηό την κρυψορχία και τον ανοδικό όρχι (ascending testis) αποτελούν πρόβλημα στη καθημερινή κλινική πράξη για τον παιδίατρο και τον παιδοχειρουργό. Η συσχέτισή του με υπογονιμότητα και στεφότητα καθιστούν αναγκαία μια πιο προσεκτική προσέγγιση του θέματος. Στο άρθρο αυτό επιτελείται μια κατά το δυνατόν πλήρη ανασκόπηση των σύγχρονων δεδομένων που αφορούν τον ανελκόμενο όρχι και την αντιμετώπισή του.

Διαβάστε περισσότερα »

Εξωπνευμονικές εκδηλώσεις τns λοίμωξης από τον ιό του αναπνευστικού συγκυτίου (RSV)

0 ιός του αναπνευστικού συγκυτίου (RSV) αποτελεί το σημαντικότερο αίτιο λοίμωξns του αναπνευστικού συστήματοs στα βρέφη, πpοσβάλλοvταs περισσότερα από τα μισό στη διάρκεια του πρώτου χρόνου τη zωήs. Είναι ο συχvότερος  αιτιολογία παράγοvταs οξείαs βρογχιολίτιδαs και ευθύνεται για τις πεpισσότεpεs εισαγωγέs στο νοσοκομείο με λοίμωξη κατώτερου αναπνευστικού στη βρεφική ηλικία, ενώ η Βαριά βρογχιολίτιδα αποτελεί συχνή αιτία εισόδου σε μονάδα εντατικής νοσηλείας για νεογνά και μικρά βρέφη. Τα τελευταία χρόνια έγινε αντιληπτή η πιθανότητα εμφάνιση σημαντικών εξωπνευμονικών εκδηλώσεων της RSV λοίμωξης, οι οποία μπορούν να επιπλακούν με την κλινική εικόνα του ασθενή, προκαλώντας τόσο διαγνωστικά όσο και θεραπευτικά προβλήματα. Η γνώση αυτών των πιθανών εξωπνευμονικών εκδηλώσεων είναι σημαντική, ιδιαίτερα όταν αντιμετωπίζονται ασθενείς με υποκείμενη νόσο, όπου θα πρέπει να προσδιοριστεί αν η δυσλειτουργία ενός οργάνου αποτελεί παροδική επίδραση τη RSV λοίμωξης ή επιδείνωση μιας προϋπάρχουσας παθολογικής κατάστασης (πχ συγγενούς καρδιοπάθειας).

Διαβάστε περισσότερα »

Αρχέγονος νευρο-εξωδερματικός όγκος του πνεύμονα. Μια σπανιότατη περίπτωση σε παιδί

Το σάρκωμα Ewing (ES) περιλαμβάνει μια οικογένεια όγκων αρχέγονης εξωδερματικής προέλευσης (PNET) ποικίλη εντόπιση. Οι όγκοι της ομάδας ES-PNET είναι εξαιρετικά σπάνιοι την πρώτη δεκαετία τη ζωής και ακόμη σπανιότερη είναι η εντόπιση τους στον πνεύμονα. Παρουσίαση περιστατικού: Παρουσιάζουμε μια εξαιρετικά σπάνια περίπτωση όγκου ES-PNET με πρωτοπαθή εντόπιση στον δεξιό πνεύμονα σε αγόρι 4 ετών, ο οποίος βρέθηκε μετά από ακτινολογική εξέταση για επιδεινούμενη αναπνευστική δυσχέρεια. Η αρχική διάγνωση επιβεβαιώθηκε με CT θώρακος και η βιοψία δια βελόνης που ακολούθησε έδειξε όγκο τη ομάδος ES-PNET. Ο ασθενής υποβλήθηκε σε ισχυρό χημειοθεραπευτικό σχήμα επί 6μηνο προεγχειρητικά και ακολούθησε χειρουργική αφαίρεση του όγκου με δεξιά άνω και μέση λοβεκτομή και σύγχρονο τοπικό λεμφαδενικό καθαρισμό. Αποτέλεσμα: Η μετεγχειρητική πορεία υπήρξε ομαλή και υποβλήθηκε άμεσα σε μετεγχειρητική χημειοθεραπεία. Συμπέρασμα: Ο μεγάλης κακοήθειας αυτός όγκος αντιμετωπίζεται με ισχυρό προ και μετεγχειρητικό σχήμα χημειοθεραπείας και όσο το δυνατόν ευρύτερη χειρουργική εκτομή. Παρ' όλα αυτά η πρόγνωσή του παραμένει φτωχή.

Διαβάστε περισσότερα »

Εγκεφαλικές μεταστάσεις στο νευροβλάστωμα σταδίου IV. Παρουσίαση περίπτωσης

Το νευροβλάστωμα (NBA) είναι ο πιο συχνός συμπαγής όγκος στην παιδική ηλικία. Η επιβίωση των παιδιατρικών ασθενών με NBA προχωρημένου σταδίου έχει βελτιωθεί με τη χορήγηση επιθετικών πρωτοκόλλων χημειοθεραπείας. Αν και η συχνότητα των εγκεφαλικών μεταστάσεων στο NBA σταδίου IV είναι μικρή, η πρόγνωση είναι ιδιαίτερα άσχημη, με αυξημένο κίνδυνο νευρολογικών επιπλοκών. Περιγράφεται η περίπτωση βρέφους 16 μηνών με NBA σταδίου IV που εμφάνισε εγκεφαλικές μεταστάσεις 8 μήνες από τη διάγνωση και κατέληξε λόγω προόδου της νόσου 2 μήνες αργότερα.

Διαβάστε περισσότερα »

Νευροψυχολογικές απώτερες επιπλοκές σε παιδιά, εφήβους και νεαρούς ενήλικες ιαθέντες από παιδική οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία – πρόδρομα αποτελέσματα

Η οξεία λεμφοβλαστκή λευχαιμία (OAA) είναι η συχνότερη κακοήθης, νεοπλασματική νόσος της παιδικής ηλικίας. Με τα σύγχρονα θεραπευτικά πρωτόκολλα η 5ετής επιβίωση αγγίζει το 80%. Με την επίτευξη υψηλών ποσοστών ίασης η έρευνα στρέφεται στις επιπλοκές από τη θεραπεία και στην ποιότητα ζωής των παιδιών που θα επιβιώσουν. Ανάμεσα στις συχνότερα αναγνωρίσιμες απώτερες επιπλοκές περιλαμβάνονται οι νευροψυχολογικές, δηλαδή οι επιπτώσεις στην ικανότητα μάθησης, στην προσοχή, στη μνήμη και εν γένει στο νοητικό πηλίκο. Η μελέτη εκπονείται με τη συμμετοχή παιδιών και εφήβων που νοσηλεύτηκαν στο Ογκολογκό τμήμα του Π.Γ.Ν.Θ. ΑΧΕΠΑ και στο Ογκολογκό τμήμα του Γ.Ν.Θ. Ίπποκράτειου".

Διαβάστε περισσότερα »

Σχέση ημερήσιας διατροφικής πρόσληψης και φυσικής δραστηριότητας με την παιδική παχυσαρκία

Εισαγωγή. Η παιδική παχυσαρκία είναι μία χρόνια vοσογόvοs κατάσταση που απαιτεί την εγρήγορση των παιδιάτρων για την πρόληψη και αντιμετώπισή της. Σκοπόs. Η συσχέτιση του Δείκτη Mάzαs Σώμaτοs (ΔΜΣ) με το Δείκτη Φυσικής Δραστηριότητας (ΔΦΔ) και την ημερήσια διατροφική πρόσληψη σε παιδιά ηλικίας 5-15 ετών. Η σύγκριση του μέσου βάρου σώμaτοs των παιδιών με αυτό προηγούμενων μελετών του ελλαδικού χώρου. Πληθυσμόs μελέτη & μέθοδοs. Σε 658 παιδιά (348 αγόρια και 310 κορίτσια) μετρήθηκαν το βάpοs και ύψοs και συμπληρώθηκαν ερωτηματολόγια σχετικά με IIS διατροφιέ συνήθεε και τη φυσική δραστηριότητα τριών ημερών. Με βάση το ΔΜΣ, τα παιδιά ταξινομήθηκαν σε φυσιολογικά, υπέρβαρα και παχύσαρκα για την ηλικία και το φύλο του με βάση α. τα όρια του International Obesity Task Force και β. τη 15η και 85η εκατοστιαία θέση (Εθ) των Εθνικών Προτύπων Ανάπτυξη του 1986. Από τα συμπληρωμένα ερωτηματολόγια-διαιτολόγια χρονομετρήθηκε η φυσική δραστηριότητα των παιδιών και εκτιμήθηκε με ειδικό συντελεστή ανά 24 ώpεs και υπολογίστηκε ακόμη η διαιτητική πρόσληψη και κατανάλωση τpοφής. Έγινε συσχέτιση των σωματομετριών ευρημάτων του πληθυσμού ms πα- pούσαs μελέτη, με αυτό προηγούμενων μελετών του Ελλαδικού χώρου. Αποτελέσματα. Το 32% των παιδιών βρέθηκαν υπέρβαρα (30,7°% των αγοριών και 33,2% των κο- ριτσιών) και 11,50% παχύσαρκα (11,50% των αγοριών και 11,5°% των κοριτσιών) (p=0,626). Η μέση πρόσληψη ενέργειας ήταν παρόμοια στα παιδιά με ΔΜΣ ζ85η Εθ σε σχέση με ΔΜΣ <85η Εθ (2036 kcal έναντι 2134 kcal, αντίστοίχο, p>0,05). Ωστόσο τα παιδιά με ΔΜΣζ85η Εθ βρέθηκαν με σημαντικά μεγαλύτερη κατανάλωση αναψυκτικών και χυμών σε σχέση με ΔΜΣ<85η Εθ παιδιά (192 g έναντι 146g, αντίστοιχα, p<0,05). Διαπιστώθηκε σημαντική θετική συσχέτιση του ΔΜΣ των παιδιών με την ηλικία (beta=0,276, p<0,001) και αρνητική συσχέτιση με το ΔΦΔ (beta=-0,117, p=0,045). Από τη σύγκριση του βάρους των παιδιών τηε παρούσαε μελέτη με τα δεδομένα των Εθνικών Προτύπων Ανάπτυξη (1986), του ΑϊΒάζη (1990) και των προτύπων ανάπτυξη τη Α' Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών (2003), προκύπτει για όλεε τιε ηλι- κίεε και στα δύο φύλα, σημαντικά μεγαλύτερο μέσο Βάρος και ΔΜΣ των παιδιών της παρούσας μελέτη, συγκριτικά με τιε προηγούμενεε μελέτες (p^0,001). Συμπεράσματα. Η παιδική παχυσαρκία αυξάνεται στην Ελλάδα την τελευταία 20ετία και επηρεάζεται από γενετικούς, περιβαλλοντικούς και άλλους παράγοντες. Στην παρούσα εργασία διαπιστώθηκε ότι ο ΔΜΣ αυξάνεται με την ηλικία, επηρεάζεται αρνητικά από το ΔΦΔ, ενώ δεν επηρεάζεται από την ημερήσια πρόσληψη θερμίδων.

Διαβάστε περισσότερα »

Η συμβολή των οπτικών προκλητών δυναμικών στη συνολική πρόγνωση παιδιών με αμφοτερό πλευρη σπαστική εγκεφαλική παράλυση

Σκοπός της μελέτης είναι η καταγραφή και η μελέτη της συμβολήs των οπτικών προκλητών δυναμικών (ΟΠΔ) στην συνολική πρόγνωση ασθενών με αμφοτερόπλευρη σπαστική εγκεφαλική παράλυση (ΕΠ). Το υλικό της μελέτης αποτέλεσαν 72 ασθεvείs με αμφοτερόπλευρη σπαστική ΕΠ, ηλικιη 18-96 μηνών. Σε όλους τους ασθενής καταγράφηκαν εκ της από τα ΟΠΔ, το προγεννητικό και περιγεννητκό ιστορικό, ο τύποs τη ΕΠ, η αναπτυξιακή του ηλικία (ΑΔ), καθώs και τα αποτελέσματα τηs παιδοοφθαλμιατρικής εξέτασης, των ακουστικών προκλητών δυναμικών (ΑΠΔ), του ηλεκτροεγκεφαλογραφήματοs (ΗΕΓ) και τηs μαγνητικής τομογςαφiαs εγκεφάλου (MRI). Το 59,7% (Ν=43) των ασθενών είχαν παθολογικά ΟΠΔ. Παράμετροι που συσχετίστηκαν με παθολογικά ΟΠΔ ήταν η σπαστική τετραπληγία (86,04°%; p=0,006), το παθολογικό ΗΕΓ(62,7%;p<0,001), η περικοιλιακή λευκομαλακία (PVL) (60,4°%; p<0,001), η περικοιλιακή λευκομαλακία (PVL) και υποξαιμκές βλάβεs (22,20%; p=0,038), η χαμηλή οπτική οξύτητα (440%; p=0,018) και ο χαμηλόs αναπτυξιακός δείκτης ΑΔ.

Διαβάστε περισσότερα »

Θεραπεία υποκατάστασης με υποδόρια έγχυση γ-σφαιρίνης σε παιδιά με πρωχοπαθείς ανοσοανεπάρκειες

Σκοπός: Να μελετηθεί, προοπτικά, η ασφάλεια και η αποτελεσματικότατα τη υποδόριας έγχυσης γ-σφαι- pivas (SCIG) σε ασθενείς με πρωτοπαθείς ανοσοανεπάρκιες (ΠΑΑ) καθώς επίσης και η επίδρασή της στην ποιότητα ζωής τους. Μέθοδος: Σε ασθενείς με ΠΑΑ που πήραν SCIG καταγράφηκαν, βάσει πρωτοκόλλου, η δόση και ο ρυθμός έγχυσης τη SCIG ανά συνεδρία, τα επίπεδα ανοσοσφαιρινών στον ορό πριν και μετά την έναρξη του υποδόριου σκευάσματος και οι ανεπιθύμητες ενέργειες. Όλοι οι ασθενείς, πριν, 6 και 12 μήνες μετά την έναρξη τη SCIG, συμπλήρωσαν το ερωτηματολόγιο γενικής υγείας GHQ (General Health Questionnaire). Αποτελέσματα: Δέκα αγόρια, ηλικίας 12-20 χρ (διάμεση ηλικία:17 χρ) αντικατέστησαν το ενδοφλέβιο σκεύασμα γ-σφαιρίνη (MG) με το υποδόριο σκεύασμα, τον Οκτώβριο-Δεκέμβριο του 2006. Τέσσερα αγόρια έπασχαν από φυλοσύνδετη αγαμμασφαιριναιμία και 6 από κοινή ποικίλλη ανοσοανεπάρκεια. Οι 4 πρώτες συνεδρίες έγιναν στο Νοσοκομείο, υπό την επίβλεψη ιατρού και μετά την εκπαίδευση των ασθενών και των γονέων τους συνεχίστηκαν κατ' οίκον από τους ίδιους. H SCIG χορηγήθηκε σε δόση 80-150 mg/kg/εβδομάδα και με ρυθμό έγχυσης 10 m/h ο οποίος αυξήθηκε σταδιακά σε 15-20 m/h. Η μέση τιμή των επιπέδων τη IgG στον ορό ήταν 7.98±1.9 g/L έναντι 7.3±0.5 g/L με την IVIG (p=0.38). Οι κυριότερες ανεπιθύμητες ενέργειες, τις οποίες εμφάνισαν όλοι οι ασθενείε, ήταν: ερυθρότητα, οίδημα και κνησμός στο σημείο της έγχυσης, διάρκειας 1-2 ημ στις 10-15 πρώτες συνεδρίες, και 6-8 ώρες στις επόμενες. Κανένας ασθενής δεν εμφάνισε συστηματικές αντι δράσεις. Όλοι οι ασθενείς που ολοκλήρωσαν τη μελέτη.

Διαβάστε περισσότερα »

Κρανιοσυνοστέωση: ταξινόμηση, αιτιοπαθογένεια και κλινικές εκδηλώσεις

Η κρανιοσυνοσχέωση αποτελεί ασυνήθη αλλά όχι σπάνια διαταραχή στη διάπλαση του εγκεφαλικού κρανίου. Αναγνωρίζεται ως κρανιακή δυσμορφία στην πρώτη βρεφική ηλικία και μπορεί να αποτελεί μεμονωμένη συγγενή ανωμαλία ή κλινική εκδήλωση ενός ευρύτερου συνδρόμου. Ανάλογα με την κρανιακή ραφή που υφίσταται πρώιμη σύγκλειση, το σχήμα του κρανίου διαμορφώνεται σε σκαφοκεφαλία, τριγωνοκεφαλία, βραχυκεφαλία ή πλαγιοκεφαλία. Η αιτιοπαθογένεια της κρανιοσυνοστέωσης παραμένει άγνωστη, παρά την ανακάλυψη γονιδιακών μεταλλάξεων, που συσχετίζονται με κάποιες περιπτώσεις. Οι κλινικές της εκδηλώσεις ποικίλουν από πλήρως ασυμπτωματική κρανιακή δυσμορφία, ήπιες νευροαναπτυξιακέε ή μαθησιακές διαταραχές έως και την ανάπτυξη σοβαρής ενδοκράνιας υπέρτασης. Στο παρόν άρθρο γίνεται μια σύντομη παρουσίαση της παθολογικής αυτής οντότητας με ανασκόπηση την πρόσφατη βιβλιογραφία και σύγχρονη αναφορά σε ζητήματα που παραμένουν ακόμη αναπάντητα.

Διαβάστε περισσότερα »

Το σύνδρομο αποφρακτικής αννοίας στον ύπνο στα παιδιά

Το σύνδρομο αποφρακτικής άπvoιαs στον ύπνο στα παιδιά αποτελεί μέρos μιας ευρύτερηs κλιvικήs οντότητας με την ονομασία "αποφρακτικού τύπου διαταραχές της aναπνοής". Στον όρο αυτόν συγκαταλέγεται επίσης η πρωτοπαθήs ρεγχώδη αναπνοή, το σύνδρομο αυξημένων αντιστάσεων του ανώτερου αεραγωγού και ο αποφρακτικόs υποαερισμός. Mόλιs τα τελευταία χρόνια έγινε αντιληπτή η μεγάλη συχνότητα του συνδρόμου στην παιδική ηλικία και υπήρξε ένα έντονο ενδιαφέρον για την παθοφυσιολογία του συνδρόμου, η οποία είναι διαφορετική από αυτή των ενηλίκων. Κυρίαρχη αιτία παραμένει η υπερτροφία των αδενοειδών εκβλαστήσεων και παρίσθμιων αμυγδαλών στα παιδιά. Mέθoδos εκλoγήs για τη διάγνωση του συνδρόμου αποτελεί η πολυκαταγραφική μελέτη ύπνου. Τα τελευταία χρόνια αυξάνει συvεχώs η συσχέτιση του συνδρόμου με απώτερεs επιπλοκές από το καρδιαγγειακό, με διαταραχέs τη νευροανάπτυξη, τη συμπεριφoράs και του μεταβολισμού. Η καλύτερη θεραπεία για την αντιμετώπιση αυτών των επιπλοκών, είναι η πρώιμη διάγνωση και η αντιμετώπιση του συνδρόμου.

Διαβάστε περισσότερα »
Scroll To Top