Μη χασετε
Αρχική / Τεύχη / Τεύχος 2 2010

Αρχείο κατηγορίας: Τεύχος 2 2010

Feed Subscription

Αξιολόγηση και συστηματική παρατήρηση παιδιών με διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές

Η συστηματική παρατήρηση είναι ένα μεθοδολογικό «εργαλείο» που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αξιολόγηση παιδιών με διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές (ΔΑΔ) στους τομείς της γλώσσας, των κοινωνικών συναναστροφών, των αισθητηριακών και των κινητικών λειτουργών και μπορεί να χρησιμοποιηθεί από γιατρούς, ψυχολόγους, συμβούλους και εκπαιδευτικούς. Έχουν αναπτυχθεί διάφορες τεχνικές για την καταγραφή των πληροφοριών της παρατήρησης. Ο παρατηρητής θα πρέπει, σε κάθε περίπτωση να καταγράφει αντικειμενικά, χωρίς προκαταλήψεις. Οι πληροφορίες που συλλέγονται με τη συστηματική παρατήρηση μπορούν να συνδυαστούν με πληροφορίες οι οποίες συγκεντρώνονται με συνεντεύξεις, ή ανιχνευτικές αναπτυξιακές δοκιμασίες. Σκοπός της συστηματικής παρατήρησης είναι να συμβάλλει στην προσαρμογή του παιδιού με ΔΑΔ στο περιβάλλον και να Βοηθήσει τα άτομα του περιΒάλλοντός του να κατανοήσουν καλύτερα τις ανάγκες .

Διαβάστε περισσότερα »

Αποτελεσματικότητα τns χορήγησης πολυβιταμινούχων σκευασμάτων στα παιδιά: Μύθοι και πραγματικότητα

Οι βιταμίνες αντιπροσωπεύουν οργανικές ουσίες, που είναι απαραίτnτεs για τον ενδογενή μεταβολισμό του ανθρώπινου οργανισμού. Στα παιδιά, ένα πλήpεs και ισορροπημένο διαιτολόγιο με ποικιλία ζωικών και φυτικών τροφίμων σε τακτική βάση εξασφαλίζει την κάλυψή του σε Βιταμίνες. Παρόλα αυτά, τις τελευταίεs δεκαετίεs έχει αυξηθεί ραγδαία η χρήση πολυβιταμινούχων σκευασμάτων στα βρέφη, παιδιά και εφήβους με απώτερο σκοπό τη βελτίωση της σωματικής αύξησης, της επίδοσης στο σχολείο και της πρόληψης πλnθώpας παθολογικών καταστάσεων. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα και τα αντικειμενικά οφέλη από τη λήψη του τίθενται υπό αμφισβήτηση. Η ανασκόπηση αυτή αποβλέπει στην κατανόηση του τρόπου δράση των πολυβιταμινούχων σκευασμάτων στον παιδικό οργανισμό και της αποτελεσματικότητας της χορήγnσης του σε συγκεκριμέvεs υπο-ομάδεs παιδιών.

Διαβάστε περισσότερα »

Σύνδρομο Di George σε βρέφος με πολλαπλά ελλείμματα του μεσοκοιλιακού διαφράγματος

Το σύνδρομο Di George είναι μια συγγενής ανωμαλία οφειλόμενη στην έλλειψη του χρωμοσώματος 22q11.2 και χαρακτηρίζεται από συγγενή καρδιοπάθεια, ανοσοανεπάρκεια, υπασβεστιαψία και δύσμορφο προσωπείο. Περιγράφεται η περίπτωση ενός αγοριού, ηλικίας 5 μηνών που νοσηλεύθηκε στην κλινική μας για έλεγχο συγγενούς καρδιοπάθειας, ο οποίος αποκάλυψε πολλαπλά ελλείμματα μεσοκοιλιακού διαφράγματος. Κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του, έγινε φανερό πως το βρέφος παρουσίαζε: ιδιάζον προσωπείο, στασιμότητα Βάρους, ανεπάρκεια βιταμίνης D καθώς και απουσία του θύμου στην ακτινογραφία θώρακα. Τα ολικά Τ-λεμφοκύτταρα ήταν χαμηλά ενώ η καλλιέργεια των λεμφοκυττάρων με φυτοαιματογλουτινίνη έδειξε χαμηλή μηωτική δραστηριότητα. Τα ευρήματα αυτά σε συνδυασμό με την απουσία του θύμου ήταν συμβατά με ανοσοανεπάρκεια. Ο φθορίζων in situ υβριδισμός αποκάλυψε έλλειψη στην χρωμοσωμική περιοχή 22q11.2 και έθεσε τη διάγνωση του συνδρόμου Di George. Η περίπτωση αυτή υπογραμμίζει τη σημασία της έγκαφης διάγνωσης του συνδρόμου, σε παιδιά που παρουσιάζουν συγγενείς καρδιακές ανωμαλίες, ακόμη κι αν αυτές δεν περιγράφονται στε κλασικές εκδηλώσεις του συνδρόμου όπωε τα πολλαπλά ελλείμματα του μεσοκοιλιακού διαφράγματος της δικής μας περίπτωσης.

Διαβάστε περισσότερα »

Περίπτωση άρρενος ασθενούς ηλικίας 3 ετών με χρόνια φλεγμονώδη απομυελινωτική πολυνευροπάθεια (CIDP) και ανασκόπηση της βιβλιογραφίας

Η χρόνια φλεγμονώδη απομυελινωτική πολυνευροπάθεια (CIDP) ανήκει στις επίκτητες απομυελινωτικές πολυνευροπάθειες αυτοάνοσης αιτιολογίας. Προσβάλλει όλες τις ηλικίες αλλά στα παιδιά είναι σπάνια. Περιγράφεται η περίπτωση άρρενος ασθενούς ηλικίας 3 ετών που προσήλθε στην Π/Δ κλινική απύρετος και σε καλή γενική κατάσταση. Οι γονείς ανέφεραν τα εξής συμπτώματα τα οποία εμφανίστηκαν από διμήνου και εκδηλώθηκαν σταδιακά: κόπωση μετά από περπάτημα 500 μέτρων ή μετά από παιχνίδι, συχνές πτώσεις του παιδιού, αδυναμία στο ανέβασμα της σκάλας. Από τη νευρολογική εξέταση του παιδιού ανευρέθησαν υποτονία των κάτω άκρων και μείωση έως πλήρης κατάργηση των τενόντων αντανακλαστικών. Από τον αρχικό εργαστηριακό έλεγχο, η γενική αίματος και οι Βιοχημικές εξετάσεις συμπεριλαμβανομένης της CPK ήταν φυσιολογικές, ενώ στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό (ΕΝΥ) βρέθηκε αυξημένη ποσότητα λευκώματος (72 mg/dl). Η κλινική εικόνα σε συνδυασμό με τη νευρολογική εξέταση και την αυξημένη τιμή λευκώματος στο ΕΝΥ έθεσαν την υποψία για την πιθανή ύπαρξη CIDP. Ακολούθησε νευροαπεικονιστικός έλεγχος με μαγνητική τομογραφία (MRI) εγκεφάλου και νωτιαίου μυελού που ήταν φυσιολογικός και ηλεκτρονευρογραφία της οποίας το αποτέλεσμα έδειξε ότι πρόκειται για περιφερική πολυνευροπάθεια απομυελινωτικού τύπου και επιβεβαίωσε την αρχική διάγνωση. Το παιδί ξεκίνησε θεραπεία με μηνιαίες συνεδρίες χορήγηση ενδοφλέβιας γ-σφαρίνης σε δόση 0,4 mg/kg/H για 5 ημέρες. Πέντε μήνες αργότερα ο μικρός ασθενής εμφανίζει σαφή βελτίωση της κλινικής του εικόνας.

Διαβάστε περισσότερα »

Γαστρεντερολογικές εκδηλώσεις και κατάσταση θρέψης σε παιδιατρικούς ασθενείς με εγκεφαλική παράλυση

Σκοπός τη μελέτη ήταν η εκτίμηση των γαστρεντερολογικών εκδηλώσεων παιδιών με εγκεφαλική παράλυση (ΕΠ) καί η συσχέτιση με την κατάσταση θρέψη. Ασθενείς-Μέθοδοι: Συμμετείχαν 50 παιδιά (28 αγόρια καί 22 κορίτσια) ηλικίας από 7μηνών έως 13 ετών (6,07±3,10 έτη). Μετρήθηκαν το Βάρος και το ύψος και υπολογίστηκε ο δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ). Έγινε κατάταξη με βάση τις πρότυπες καμπύλες ανάπτυξη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) καί υπολογίστηκαν τα z-scores με το λογισμικό WHO Anthro v 3.0.1. Η καταγραφή των γαστρεντερολογικών προβλημάτων των παιδιών του δείγματος έγινε με χρήση ερωτηματολογίου καί μέσω κλινικής παρατήρηση. Αποτελέσματα: Οί κοινότερες γαστρεντερολογικές εκδηλώσεις μεταξύ των παιδιών με ΕΠ ήταν η δυσκολία μάσηση (44%) και η δυσκοιλιότητα (46%), ενώ σημαντική ήταν η συχνότητα τηε δυσκαταποσίαε και των επείσοδίων βήχα ή πνιγμού. Το σύνολο των γαστρεντερολογικών εκδηλώσεων εμφανίζονται συχνότερα στα υποθρεπτικά παιδιά (p=0,003). Η σοβαρότητα της νευρολογικής βλάβη συνεπάγεται μείωση στις ανθρωπομετρικές παραμέτρους και μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνιση γαστρεντερολογικών προβλημάτων (p<0,005). Συμπεράσματα: Οί γαστρεντερολογικές εκδηλώσεις είναι συχνές στα παιδιά με ΕΠ, και η ύπαρξη υποθρεψίαε συνιστά μεγαλύτερο παράγοντα κινδύνου ανάπτυξη αυτών των εκδηλώσεων. Η λεπτομερήε εκτίμηση τηε κατάσταση θρέψη σε συνδυασμό με την διεξοδική μελέτη αυτών των εκδηλώσεων πρέπει να αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της πλήρους διατροφικής αξιολόγηση και τη διαιτολογικής πρακτικής στα παιδιά με ΕΠ.

Διαβάστε περισσότερα »

Παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακά νοσήματα σε μαθητές λυκείου και φοιτητές ιατρικής σχολής τns Κρήτης σε σχέση με την κατανάλωση Snacks

Σκοπό της μελέτης αποτελεί η διερεύνηση τη σχέση τη κατανάλωση snacks με του παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακά νοσήματα σε έφηβου μαθητές και φοιτητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτη. Μέθοδοι Στη μελέτη περιλαμβάνονται 237 μαθητές και 196 φοιτητές. Πραγματοποιήθηκε λήψη διαιτητικού ιστορικού τελευταίου 24ώρου, έλεγχος καρδιοαναπνευστικής αντοχής, συνήθειες καπνίσματος, παρακολούθηση τηλεόραση, σωματομετρήσεις, μέτρηση αρτηριακής πίεση αίματος και Βιοχημικές αναλύσεις μετά τη λήψη αίματος. Οι μετρήσεις έγιναν την περίοδο μεταξύ των ακαδημαϊκών ετών 2002/3 έωε 2004/5. Αποτελέσματα. Οι έφηβοι μαθητές, συγκρινόμενοι με τους φοιτητές, καταναλώνουν σε μεγαλύτερη συχνότητα snacks (62% έναντι 49,5%, p<0,05), έχουν μεγαλύτερη μέση πρόσληψη ολικής ενέργειας (2061 έναντι 1825 kcal, p<0,05) και ενέργειας από snacks (606 έναντι 422 kcal, p<0,001) ενώ και στις δύο ομάδες οι καταναλωτές snacks προσλαμβάνουν σημαντικά μεγαλύτερη μέση ποσότητα ολικής ενέργειας από τους μη καταναλωτές (p<0,05). Δεν βρέθηκε σημαντική συσχέτιση της κατανάλωση snacks με τους παράγοντες μεταβολικού συνδρόμου (ΜετΣυν), την καρδιοαναπνευστική αντοχή και τη συνήθεια καπνίσματος και στις δυο ομάδες. Ο κίνδυνος, όμως, για συγκέντρωση τριών ή περισσοτέρων παραγόντων ΜετΣυν των φοιτητών καταναλωτών snacks σε σχέση με τους αντίστοιχους μαθητές, βρέθηκε σημαντικά υψηλότερος κατά 15,36 φορές (p<0,05). Οι φοιτητές με υψηλή κατανάλωση snacks βρέθηκαν με σημαντικά υψηλότερα επίπεδα LDL (p=0,034), μεγαλύτερο αθηρωματικό δείκτη ολικής χοληστερόλης:Ηϋί (p=0,011) και με περισσότερες ώρες παρακολούθηση τηλεόραση (p=0,040). Συμπεράσματα. Δεν βρέθηκε σαφής συσχέτιση της κατανάλωση snacks και στις δυο ομάδες με τους παράγοντες ΜετΣυν, την καρδιοαναπνευστική αντοχή και το κάπνισμα. Ωστόσο, και στις δυο ομάδες η κατανάλωση snacks σχετίζεται με σημαντική αύξηση της προσλαμβανόμενης ενέργειας, ενώ στους φοιτητές σχετίζεται με σημαντικά υψηλότερα επίπεδα της ίϋί, του αθηρωματικού δείκτη και της παρακολούθησης τηλεόραση.

Διαβάστε περισσότερα »

Η επίδραση της αλλαντικής τοξίνης στα σωματοαρθητικά προκλητά δυναμικά σε παιδιά με εγκαφαλική παράλυση

Σκοπός της μελέτης αυτής είναι η καταγραφή και εκτίμηση πιθανών μεχαΒοδών των φδολίκών σωματοαισθητκών προκλητών δυναμικών (ΣΠΔ) μετά τη χορήγηση αλλαντικήs τοξίνης Α (ΑΤ-Α) σε παιδιά με εγκεφαλική παράδυση (ΕΠ). Σχη μελέτη συμπεριδήφθησαν 26 ασθενείs με αμφοτερόπδευρη σπαστική Ε.Π. (ηδικιη 2 έωs 10 ετών). Όταν γινόταν ενδομυϊκή έγχυση AT-A στο κάτω άκρο εξεταζόταν οι φδοίίέ καταγpαφέs ΣΠΔ κνημιαίου νεύρου και όταν γινόταν έγχυση στο άνω άκρο εξεταζόταν οι φδοι- ίέ καταγpαφέs του μέσου νεύρου. Οι φδοίίέ καταγρα- φέs των ΣΠΔ καταγράφηκαν πριν, καί τέσσερκ εβδομάδεs μεχά την έγχυση ΑΤ-Α. Πριν την έγχυση ΑΤ-Α παρατηρήθηκε υψηδό ποσοστό παθοδογικών ΣΠΔ τόσο στο μέσο νεύρο (66.6%) όσο και στο κνημιαίο (70.3%). Τέσσερκ εΒδομάδεκμεχά χη χορήγηση ΑΤ-Α παρατηρήθηκε σημαντική Βεδτίωση των παθοδογικών καταγραφών ΣΠΔ κνημιαίου νεύρου (p<0.05). Η χεδευταία αυτή παρατήρηση ίσως υποδηδώνει μια επίδραση τη σπαστικότητας των μυών στις κεντριές καταγραφές ΣΠΔ, τροποποίηση τη προσαγωγού ώσης μετά τη χορήγηση ΑΤ-Α ή και κεντρική δράση της τοξίνη αυτής στο ΚΝΣ.

Διαβάστε περισσότερα »

Ενδοσκοπική αντιμετώπιση τns κυστεοουρητικής παλινδρόμησης. Πρόδρομα αποτελέσματα και αρχικές παρατηρήσεις

Η σύγχρονη παρεμβατική αντιμετώπιση της Κυστεοουρητηρκή5 παλινδρόμηση (ΚΟΥΠ) συμπεριλαμβάνει την κυστεοσκοπκή υποουρητηρκή έγχυση διογκωτικών υλικών (Deflux!®). Παρουσιάζουμε τα πρώιμα αποτελέσματα και αναλύουμε τις αρχικές παρατηρήσεις μας από την εφαρμογή αυτής της τεχνικής στην κλινική μας. Υλικό/Μέθοδοs: Περιγράφονται επτά περιστατικά με ΚΟΥΠ που αντιμετωπίστηκαν με έγχυση Deflux και έχουν ολοκληρωμένη μετεγχειρητική παρακολούθηση από τον Φεβρουάριο του 2007 μέχρι και σήμερα. Πρόκειται για 2 αγόρια και 5 κορίτσια ηλικίας 1.5 μέχρι και 10 ετών. Από aυτούs/ οι δύο aσθεvείs υπο-βλήθηκαν σε ενδοσκοπική αντιμετώπιση σε ηλικία 1.5 ετών ενώ οι υπόλοιποι 5 ασθενείs σε ηλικία >6 ετών. Συνολικά αντιμετωπίστηκαν 9 ουρητήρεεμε ΚΟΥΠ από 2ου έωs και 5ου βαθμού. Αποτελέσματα: Σε έξι από τουs επτά ασθενείs η ΚΟΥΠ είτε υποχώρησε σε χαμηλότερου Βαθμού είτε ιάθηκε πλήpωs. Έναs ασθεvήs χρειάστηκε να υποβληθεί σε επαναληπτική έγχυση ώστε να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα. Αποτυχία τη μεθόδου καταγράφηκε σε έναν μόνο ασθενή με μεγάλο βαθμό ΚΟΥΠ άμφω και άλλεs συγγεvείs ανωμαλίες οι οποίες αντιμετωπίστηκαν με μετεμφύτευση ουρητήρων. Συμπέρασμα: Η κυστεοσκοπκή έγχυση Deflux για την αντιμετώπιση τη ΚΟΥΠ είναι μια ασφαλήs μέθοδοs που εφαρμόζεται με επιτυχία από την κλινική μας, τουλάχιστον στον μέχρι σήμερα μικρό αριθμό ασθενών, πpοσβλέποvτas σε αυξημένα ποσοστά θεpαπείας τη πάθηση με ταυτόχρονη ελαχιστοποίηση της ανάγκης ανοιχτής χειρουργικής επέμβαση.

Διαβάστε περισσότερα »

Αιμορροφιλία και άσκηση

Η αιμορροφιλία είναι η συχνότερη και μία από τις πιο σοβαρές διαταραχές της πήξης του αίματοε. Κύριο γνώρισμά της είναι οι ενδοαρθρικές αιμορραγιες, που συνήθως οδηγούν σε ποικίλης Βαρύτητας αιμορροφιλική αρθροπάθεια. Η Βελτίωση, ωστόσο, της ποιότητας ζωής των αιμορροφιλικών ασθενών με την ευρεία εφαρμογή προγραμμάτων προφυλακτικής χορήγησης του παράγοντα που λείπει, οδήγησε τους ειδικούς στην αναζήτηση συμπληρωματικών τρόπων Βελτίωσης της φυσικής κατάστασης των ασθενών. Τη δεκαετία του 70 άρχισαν να εμφανίζονται στη Βιβλιογραφία απόψεις και μελέτες υπέρ της άσκησης και της συμμετοχής των αιμορροφιλικών ασθενών σε αθλήματα, ως μέσο μυϊκής ενδυνάμωσης και βελτίωσης της κατάστασης των αρθρώσεων. Στο παρόν άρθρο γίνεται αναφορά στα οφέλη της φυσικής άσκησης και άθλησης για τους αιμορροφιλικούς ασθενείς, καθώς και τις σύγχρονες απόψεις και κατευθυντήριες οδηγίες σχετικά με τον τρόπο και το βαθμό συμμετοχής των παραπάνω στα διάφορα αθλήματα.

Διαβάστε περισσότερα »

Οι επιπτώσεις τns παχυσαρκίας στο αναπνευστικό σύστημα των παιδιών

Η παιδική παχυσαρκία έχει λάβει δlασχάσεls επιδημία στκ σύγχpοvεs δυτιέ κοινωνίεε. Παράλληλα, η συσχέτισή τη με αναπνευστιέ παθήσεκ στα παιδιά και οι επιπτώσεκ ms στο αναπνευστικό σύστημα συχνά παραβλέπονται. Η επισήμανσή του αποτελεί το σκοπό του παρόντοκ άρθρου. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στκ επιπτώσεκ τη παχυσαρκία στην αναπνευστική λειτουργία, τη συσχέτισή τη με το συνεχώς αυξανόμενο άσθμα τη παιδικής ηλικίας, αλλά και το σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιαs στον ύπνο.

Διαβάστε περισσότερα »
Scroll To Top