Μη χασετε
Αρχική / Τεύχη / Τεύχος 2 2009

Αρχείο κατηγορίας: Τεύχος 2 2009

Feed Subscription

Σύγχρονη φαρμακευτική αντιμετώπιση των δυσλιπιδαιμιών σε παιδιά και εφήβους

Η υπερχοληστερολαιμία και ιδιαίτερα η αύξηση ms LDL-C αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα κινδύνου που οδηγεί σε αθηρωμάτωση των στεφανιαίων αγγείων και σε επακόλουθη καρδιαγγειακή νόσο. Η αθηρωματική διεργασία είναι εξελικτική με αφετηρία στην παιδική ηλικία και συνεπώς η προσπάθεια ανάσχεσης της πρέπει να αρχίζει από την ηλικία αυτή. Η αντιμετώπιση των σοβαρών διαταραχών των λιπιδίων, η οποία πρέπει να αρχίζει από την παιδική ηλικία, περιλαμβάνει σε κάθε περίπτωση δίαιτα με μειωμένη περιεκτικότητα σε λίπος και χοληστερόλη, η οποία εφαρμόζεται από την ηλικία των 2 ετών και η οποία φαίνεται ότι είναι ασφαλής όσον αφορά στην αύξηση, ανάπτυξη, ενήβωση και ψυχολογία των παιδιών. Φαρμακευτική αγωγή χορηγείται σε παιδιά ηλικίας άνω των 10 ετών των οποίων τα επίπεδα LDL-C παραμένουν υψηλά, παρά τη δίαιτα, ιδίως μάλιστα εάν συνυπάρχουν και άλλοι παράγοντεε κινδύνου για πρώιμη αθηρωμάτωση. Τα φάρμακα που κυρίωε χρησιμοποιούνται στα παιδιά με υπερχοληστερολαιμία, είναι οιρητίνεε και οι αναστολείς τη HMG-CoA αναγωγάση, γνωστοί και ως στατίνες. Οι στατίνες θεωρούνται πλέον φάρμακα πρώτη εκλογήε για την αντιμετώπιση περιπτώσεων οι οποίες χαρακτηρίζονται από αυξημένη τιμή LDL-C λόγω της μεγαλύτερης αποτελεσματικότητάς τους σε συνδυασμό και με την ικανοποιητική τους ασφάλεια. Τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιούνται σε ορισμένες περιπτώσεις και οι αναστολείς της απορρόφησης τη χοληστερόλη, κατά κανόνα σε συνδυασμό με τις στατίνες. Στην παρούσα ανασκόπηση, αναφέρονται τα πρόσφατα δεδομένα όσον αφορά στη φαρ¬μακευτική αντιμετώπιση των δυσλιπιδαιμιών στην παιδική και εφηβική ηλικία, με ιδιαίτερη επικέντρωση στην υπερχοληστερολαιμία.

Διαβάστε περισσότερα »

Προτεινόμενος αλγόριθμος για την παρακολούθηση και θεραπεία του κοντού αναστήματος σε παιδιά με χρόνια νεφρική νόσο

Η υπολειπόμενη αύξηση αποτελεί ένα συχνό και σημαντικό πρόβλημα των παιδιών με χρόνια νεφρική νόσο (ΧΝΝ) με μια ποϊυπαραγοντική αιτιολογία που περιλαμβάνει μετα την έκκριση και τη δράση της αυξητικής ορμόνη (GH) και των παραγώγων τη καθώs και ελαττωμένη θερμιδική πρόσληψη, απώλεια άλατos, μεταβολική οξέωση, αναιμία και νεφρική οστεοδυστροφία. Η θεραπεία με ανασυνδυασμένη ανθρώπειο GH (rhGH) έχει αποδεχθεί εδώ και καιρό πωs είναι ασφαλής και αποτελεσματική στην βελτίωση τη σωματικής αύξησης των παιδιών με ΧΝΝ. Ωστόσο, η συχνότητα χopήγησης rhGH σε παιδικούς νεφρολογικούς ασθενείs παραμένει σχετικά χαμηλή. Για το λόγο αυτό, μια ομοφωνία για την εκτίμηση και την αντιμετώπιση του κοντού αvαστήματos σε ασθενείs με ΧΝΝ δημοσιεύθηκε πρόσφατα. Στο άρθρο αυτό συνοψίζουμε τα σημαντικότερα σημεία

Διαβάστε περισσότερα »

Καρδιακός επιπωματισμός σε νήπιο με οξεία άσηπτη περικαρδίτιδα

Η συλλογή περικαρδιακού υγρού σε ποσότητα ικανή να προκαλέσει καρδιακό επιπωματισμό σε μικρά παιδιά είναι σπάνια. Περιγράφεται περίπτωση κοριτσιού, ηλικίας 26 μηνών με Βαρύτατη εικόνα καρδιακού επιπωματισμού λόγω άσηπτης περικαρδιακής συλλογής, στα πλαίσια εμπύρετη λοίμωξη του αναπνευστικού. Το παιδί διακομίστηκε διασωληνωμένο στη ΜΕΘ ΠΑΙΔΩΝ από Παιδιατρική κωνική άλλου νοσοκομείου σε κατάσταση Βαρά καταπληξίας. Η αρχική αντιμετώπιση με ταχεία ενυδάτωση και αγγειοδραστικούς παράγοντες καθώς και η πρώιμη παροχέτευση του περικαρδίου με τοποθέτηση καθετήρα (τύπου κεντρικού φλεβικού) στο περικάρδιο με την μέθοδο Seidinger Βελτίωσαν θεαματικά την κλινική του εικόνα. Η περικαρδιακή συλλογή, η οποία προκαλούσε καρδιακό επιπωματισμό, διαγνώστηκε με υπερηχοκαρδιογραφικό έλεγχο με την Βοήθεια του οποίου έγινε και ο καθετηριασμός. Οι καλλιέργειες αίματος και του περικαρδιακού υγρού ήταν αρνητικές και ο καθετήρας αφαιρέθηκε την 4η ημέρα από την τοποθέτησή του χωρίς να παρατηρηθεί υποτροπή της συλλογής.

Διαβάστε περισσότερα »

Φυσιολογικά πρόωρα δίδυμα από μητέρα με οικογενή μεσογειακό πυρετό υπό θεραπεία με κολχικίνη. Παρουσίαση περίπτωσης και ανασκόπηση της βιβλιογραφίας

Ο οικογενής μεσογειακός πυρετός (ΟΜΠ) απο¬τελεί γενετική νόσο που χαρακτηρίζεται από υποτροπιάζο- ντα επεισόδια πυρετού, συνοδευόμενα από περιτονίτιδα, πλευρίτιδα ή αρθρίτιδα. Η συνεχήε θεραπεία με κολχικίνη στην κύηση προλαμβάνει ns υποτροπέε και την επιδείνω¬ση τη νόσου αλλά προβληματίζει η πιθανότητα χρωμο- σωμικών ανωμαλιών, καθώs η κολχικίνη αποτελείμιτωτι- κό αναστολέα και διαπερνά τον αιματοπλακουντιακό φραγ¬μό. Παρουσιάζεται περίπτωση διδύμων που γεννήθηκαν πρόωρα έπειτα από υποβοηθούμενη αναπαραγωγή από γυναίκα 31 ετών με ΟΜΠ που λάμβανε κολχικίνη σε όλη τη διάρκεια ms κύησ.η. Τα νεογέννητα, εκfis από ήπια ανα¬πνευστική δυσχέρεια λόγω τηs πpοωpότηταs, είχαν φυ¬σιολογική κλινική και εργαστηριακή εικόνα και παρέμειναν φυσιολογικά στη διάρκεια τη 8μηνη παρακολούθηση. Τα ευρήματα αυτά ενισχύουν την άποψη ότι η χορήγηση κολχικίνη στην κύηση δεν συνδυάζεται με αυξημένο κίν¬δυνο χρωμοσωμικών ή άλλων διαταραχών.

Διαβάστε περισσότερα »

Επιτυχής αντιμετώπιση ασθενούς με σύνδρομο Evans με χορήγηση βινκριστίνης

Το σύνδρομο Evans είναι ένα σπάνιο νόσημα που ορίζεται ως η ταυτόχρονη ή διαδοχική συνύπαρξη αυτοάνοσης αιμολυτικής αναιμίαε και αυτοάνοση θρομΒοπενίας επί απουσίας άλλη υποκείμενη νόσου. Παρά τις θεραπευτικές παρεμΒάσεε η πλειονότητα των ασθενών με σύνδρομο Evans εμφανίζει χρόνια και υποτροπιάζουσα πορεία, με ανθεκτικότητα ή εξάρτηση στη θεραπεία και επακόλουθη αυξημένη νοσηρότητα και θνησιμότητα. Η επιλογή τη θεραπευτικής αντιμετώπισης, παραμένει έως σήμερα σημείο αντιπαραθέσεων, καθώς απουσιάζει ένα πρωτόκολλο αντιμετώπιση βασισμένο στην τεκμηριωμένη ιατρική. Η περίπτωση που περιγράφεται αφορά σε αγόρι ασθενή με σύνδρομο Evans ιδιαίτερα ανθεκτικό στα συνήθη θεραπευτικά σχήματα και με συνοδές ιατρογενείς επιπλοκές, όπου η χορήγηση Βινκριστίνηε οδήγησε σε έλεγχο τη νόσου. Φαίνεται λοιπόν πωε πέρα από την αναζήτηση όλο και νεότερων θεραπευτικών επιλογών ένα παλαιότερο φάρμακο με περιορισμένη πλέον χρήση όπως είναι η βινκριστίνη μπορεί να αποβεί χρήσιμο θεραπευτικό εργαλείο σε ορισμένες περιπτώσεις.

Διαβάστε περισσότερα »

Φυματιώδης τραχηλική λεμφαδενοπάθεια σε παιδιά προσχολικής ηλικίας

Η φυματιώδη τραχηλική λεμφαδενίτιδα στα παιδιά είναι μια εξωπνευμονική εντόπισα φυματίωση και η προσβολή είναι πάντα δευτεροπαθήε, δια τη λεμφικήε ή/και αιματογενούε οδού μετά από πρωτοπαθή λοίμωξη. Περιγράφονται τρεις περιπτώσεις, ενός κοριτσιού 3,5 ετών και δυο αγοριών 2,5 και 6 ετών αντίστοιχα, τα οποία εμφάνισαν ανώδυνη τραχηλική διόγκωση χωρίε γενικά συμπτώματα. Αρχικά αντιμετωπίστηκαν με εμπειρική ευρέοε φάσματοε αντιβιοτική αγωγή, χωρίς όμως να παρατηρηθεί βελτίωση. Και στα τρία παιδιά, η ακτινογραφία θώρακος ήταν φυσιολογική και η καλλιέργεια γαστρικού υγρού ήταν αρνητική για μυκοβακτηρίδια. Η διάγνωση τέθηκε μετά από βιοψία και ιστολογική εξέταση του εμπλεκόμενου λεμφα- δένα (στα δύο παιδιά) και επιβεβαιώθηκε με τη διενέργεια τηε φυματινοαντίδρασης Mantoux (εντόνωε θετική και στα τρία). Πηγή τηε μόλυνση αποτέλεσε και για τα τρία παιδιά ενήλικαε από το στενό οικογενειακό περιβάλλον: γιαγιά, παππούς, πατέρας αντίστοιχα. Η αντιφυματική αγωγή που χορηγήθηκε και στους τρεις ασθενείς οδήγησε σε πλήρη ύφεση της διόγκωση.

Διαβάστε περισσότερα »

Σύνδρομο LEOPARD: Παρουσίαση περίπτωσης και ανασκόπηση τns βιβλιογραφίας

Η ονομασία του συνδρόμου LEOPARD (OMIM 151100) αποτελεί ένα ακρωνύμιο, το οποίο προκύπτει από τα αρχικά των Βασικών χαρακτηριστικών του: πολυάριθμεs φακιδοειδεις δερματικά κnλίδες (Lentigines), ηλεκτροκαρδιογραφία αvωμαλίεs (ECG conduction abnormalities), υπερτηλορισμός (Ocular hypertelorism), στένωση πνευμονικής (Pulmonic stenosis), ανωμαλίες των γεννητικών οργάνων (Abnormal genitalia), καθυστέρηση τη αύξησηέ (Retardation of growth) καί νευροαισθητηριακή Βαρηκοΐα ή κώφωση (sensorineural Deafness). Πρόκειται για σπάνιο σύνδρομο που κληρονομείται με τον αυτοσωματικό κυρίαρχο χαρακτήρα και για την εμφάνισή του έχουν ενοχοποιηθεί μεταλλάξεκ σε δυο γονίδια: το PTPN11 και το RAF1. Η διάγνωση του σ. LEOPARD Βασίζεται σε κλινικά κριτήρια και στο 93% των περιπτώσεων επιβεβαιώνεται με γενετικό έλεγχο. Περιγράφεται η περίπτωση ασθενούέ με σ. LEOPARD, ο οποίος προσήλθε στα τακτικά εξωτερικά ιατρεία λόγω της ύπαρξης δερματικών cafe au lait κηλίδων και υπόνοιας νευροϊνωμάτωσης.

Διαβάστε περισσότερα »

Εξανθήματα στην πορεία ιογενούς ή μυκοπϊασματικής λοίμωξης σε παιδιατρικούς ασθενείες

Σκοπός της μελέτης είναι να καταγραφεί η επιδημιολογία, οι συνοδές κλινικές εκδηλώσεις και τα μορφολογικά χαρακτηριστικά του εξανθήματος, που παρατηρείται στην πορεία ιογενούς ή μυκοπλασματικής λοίμωξης, σε νοσηλευόμενα παιδιά. Επιπλέον η διερεύνηση τη προγνωστικής σημασίας του τύπου του εξανθήματος και των αυξημένων τιμών των τρανσαμινασών στον προσδιορισμό του αιτιολογικού παράγοντα τη λοίμωξης. Υλικό-Μέθοδος: Μελετήθηκαν αναδρομικά 54 ασθενείς (24Α) ηλικίας 5 μηνών -14 ετών (διάμεση ηλικία: 4,3 έτη) με άτυπο εξάνθημα που συνόδευε ιογενή ή μυκοπλασματική λοίμωξη. Αποτελέσματα: Το εξάνθημα παρατηρήθηκε τους χειμερινούς μήνες στο 64,8% των ασθενών και είχε μέση διάρκεια 3,5 μέρες. 77,7% των ατόμων παρουσίασε πυρετό και 29,60% ήπιο κνησμό. 77,7% νόσησε από λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού, 25,9°% από λοίμωξη του κατώτερου αναπνευστικού, ενώ 51,4°% εμφάνισε γαστρεντερικές εκδηλώσεις. Οι συχνότεροι τύποι του εξανθήματος ήταν: κηλιδώδες και κηλιδοβλατιδώδες (53,7%), κνιδωτικό (20,3ο%), φυσσαλιδώδεε (11,10%) και κηλιδοβλατιδώδες με πετέχειες (7,4%). Στο 37,3% των περιπτώσεων απομονώθηκαν ιοί του αναπνευστικού, στο 24,07% ερπητοίοί, στο 14,8% picorna ιοί και στο 11,1% mycoplasma pneumoniae, ενώ στο 12,9% διαπιστώθηκε συλλοίμωξη από δύο παθογόνα. Η μέση διάρκεια νοσηλείας ήταν 5,5 μέρες και όλοι οι ασθενείς είχαν ομαλή πορεία και έκβαση. Συμπέρασμα: Τα εξανθήματα που εκθύονται στην πορεία ιογενών και μυκοπλασματικών λοιμώξεων έχουν εποχική κατανομή και κοινούς χαρακτήρες και είναι συνήθως καλοήθη και αυτοπεριοριζόμενα, ενώ τα μορφολογικά χαρακτηριστικά τους μπορεί να βοηθήσουν στον προσδιορισμό του αιτιολογικού παράγοντα της λοίμωξης.

Διαβάστε περισσότερα »

Μελέτη εκτίμησης του εγκεφαλικού νατριουρητικού πεπτιδίου (τύπου-Β) ως δείκτη καρδιοτοξικότητας σε παιδιά με αιματολογικές κακοήθειες

Η εφαρμογή ενχαπκών χημειοθεραπευτικών πρωτοκόλλων που περιλαμβάνουν ανθρακυκλίνες σε παιδιά με κακοήθη νοσήματα είναι γνωστό ότι σχετίζεται με την πρόκληση πρώιμων και όψιμων καρδιαγγειακών βλαβών. Σκοπός τηε προοπτικής μελέτης μας ήταν η εκτίμηση του τύπου Β ή εγκεφαλικού νατριουρητικού πεπτιδίου (B- type or brain natriuretic peptide; BNP) ωε πρώιμου δείκτη καρδιοτοξικότηταε μετά την ολοκλήρωση τηε εντατι- κήε χημειοθεραπείας σε παιδιά με αιματολογικές κακοήθειες. Υλικό της μελέτης μας αποτέλεσαν 20 παιδιά (μέση ηλικία 7±4.21 έτη) με αιματολογικές κακοήθειες. Οι ασθενείς μελετήθηκαν κατά τη διάγνωση (t=0) και μετά την ολοκλήρωση της εντατικής χημειοθεραπείας (t=1). Για κάθε ασθενή έγινε καταγραφή των δημογραφιών δεδομένων (φύλο, ηλικία), του υποκείμενου νοσήματος, τηε αθροιστικής δόσης ανθρακυκλινών (mg/m2) καθώς και μέτρηση του BNP στους προαναφερόμενους χρόνους. Επιπλέον, για κάθε ασθενή της μελέτης έγινε εκτίμηση της συστολικής λειτουργίας της αριστερής κοιλίας με μέτρηση του κλάσματος εξώθησης (ejection fraction; EF) και του κλάσματος βράχυνσης (shortening fraction; FS) με υπερηχογράφημα καρδιάς στους χρόνους 0 και 1 αντίστοιχα. Αποτελέσματα: Από τη υπερηχογραφική καρδιολογική εκτίμηση των ασθενών διαπιστώθηκε παθολογική τιμή.

Διαβάστε περισσότερα »

Συναισθήματα και αντιδράσεις των γονέων κατά τη νοσηλεία του παιδιού τous σε ΜΕΝΝ και επιβαρυντικοί παράγovτεs

Οι γονείς πρόωρων ή άρρωστων νεογνών που εισάγονχαι σε Μονάδα Evxαxικήs Νoσηήείαs Νεογνών (ΜΕΝΝ) είναι πιθανόν να εμφανίσουν σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα. Σκoπόs της μελέτης ήταν να εκτήσει τις ψυχολογικές αντιδράσεις και τα συναισθήματα των γονέων των οποίων χα παιδιά νοσηήεύονχαι στη ΜΕΝΝ. ΑσθενειΚ- μέθοδοι. Μελετήθηκε τυχαίο δείγμα 100 γονέων των οποίων τα παιδιά νοσηήεύονταν σε ΜΕΝΝ, με προοπτική παραμονής για 2 τουλάχιστον εβδομάδας. Συμπληρώθηκαν ειδικά ερωτηματολόγια κατόπιν ενημέρωση από τον ίδιο ερευνητή που είχε διπλή ιδιότητα, νοσηλεύτριας τη ΜΕΝΝ και φυχοήόγου. Αποτεήέσματα. Συχνότερες αντιδράσεις και συναισθήματα ήταν απόγνωση (66%), λύπη (87%), ανησυχία (86%), απώλεια εμπιστοσύνης στον εαυτό του (590%), απώλεια της όρεξης για ζωή (40%), αίσθημα ότι είναι ευάλωτοι (280%), ενοχές (170%) και αντίληψη ότι το πρόβλημα του παιδιού του είναι μια τιμωρία για του ίδιου (290%). Οι κυριότεροι επιβαρυνχικοί παράγοντες για εμφάνιση συναισθηματικών προβλημάτων ήταν το ανώτερο/ανώτατο εκπαιδευτικό επίπεδο, το συναίσθημα τη ενοχής, η απόδοση μεγάλη σημασία στο παιδί και η απόγνωση σαν πρώτη αντίδραση. Το 870% πιστεύει ότι σε κάθε ΜΕΝΝ πρέπει να προσφέρεται ψυχολογική υποστήριξη στου γονεις, το 54% κυρίως οι μητέρες, πιστεύει ότι θα ήταν χρήσιμη, και το 63% θα δεχόταν την ψυχολογική αυτή υποστήριξη. Συμπερασματικά: Σημαντικό ποσοστό των γονέων με νεογνό σε ΜΕΝΝ εμφανίζει ψυχολογική επιβάρυνση και χρειάζεται ψυχολογική υποστήριξη.

Διαβάστε περισσότερα »
Scroll To Top