Μη χασετε
Αρχική / Τεύχη / Τεύχος 2 2008

Αρχείο κατηγορίας: Τεύχος 2 2008

Feed Subscription

Ο ρόλos του σιδήρου στις εγκεφαλικές λειτουργίες του παιδιού

Η έλλειψη σιδήρου απαντάται συχνά στον παι¬δικό πληθυσμό και ιδιαίτερα στη βρεφική ηλικία. Η σοβα¬ρού Βαθμού έλλειψη σιδήρου έχει συσχετιστεί με ποικιλία νευρολογικών καταστάσεων, όπωε καθυστέρηση τηε ψυ- χοκινητικήε ανάπτυξη, διαταραχέε τηε συμπεριφοράε, εμ¬φάνιση κρίσεων κατακράτηση τη αναπνοήε και εκδήλω¬ση εγκεφαλικών εμφράκτων. Παρά το ότι οι νευρολογικέε αυτέε διαταραχέε απαντώνται συχνά στην καθημερινή κλι¬νική πράξη, η έλλειψη σιδήρου δεν συμπεριλαμβάνεται πά¬ντα στην αιτιολογική διαφορική διάγνωση αυτών και πα¬ραμένει συχνά αδιάγνωστη και χωρίε θεραπεία. Σκοπόε του ανασκοπικού αυτού άρθρου είναι ο καθορισμόε του ρό¬λου τη έλλειψη σιδήρου στιε εγκεφαλικέε λειτουργίεε του παιδιού και ο συσχετισμόε τη με συχνέε νευρολογικέε κα- ταστάσειε τη παιδικής ηλικίας.

Διαβάστε περισσότερα »

Εμβρυϊκή ταχυκαρδία και ύδρωπας. Πιθανή σχέση με παρατεταμένη χορήγηση νιφεδιπίνης στην κύηση

Παρουσιάζεται περίπτωση νεογνού με εμβρυϊκό ύδρωπα λόγω ταχυκαρδία το οποίο γεννήθηκε στις 34 εβδομάδες κύηση από μητέρα που πήρε νιφεδιπίνη για τοκόλυση στην κύηση για παρατεταμένο χρονικό διάστημα. Γεννήθηκε με επείγουσα καισαρική τομή (ΚΤ) ϊόγω ταχυκαρδία (καρδ. σφύξεις 300/min) και εμβρυϊκής δυσπραγίας. Από την 27η εβδ. κύηση μέχρι τον τοκετό χορηγήθηκε στη μητέρα νιφεδιπίνη από το στόμα λόγω πρόωρων συσπάσεων τη μήτρας. Τα κύρια ευρήματα ήταν ελαττωμένη κινητικότητα του εμβρύου, ολιγάμνιο, ταχυκαρδία του εμβρύου και του νεογνού και ύδρωπας. Αίτια εμβρυϊκού ύδρωπα και ταχυκαρδίας αποκλείστηκαν. Στο νεογνό χορηγήθηκε δακτυλίτιδα και φουροσεμίδη και παρατηρήθηκε σταδδιακή βελτίωση τηε ταχυκαρδίας, που αποκαταστάθηκε την 8η ημέρα ζωής, και του ύδρωπα. Τα ευρήματα της περίπτωση υποδηλώνουν πιθανή σχέση της παρατεταμένης χορήγησης νιφεδιπίνης στη μητέρα με εμβρυϊκή ταχυκαρδία, εμβρυϊκό ύδρωπα και υπερκοιλιακή ταχυκαρδία του νεογνού.

Διαβάστε περισσότερα »

Επίμονη μικροσκοπικη αιματουρία σε κορίτσι με οικογενειακό ιστορικό σ. Alport

Περιγράφεται περίπτωση κοριτσιού ηλικίας 9 χρόνων, με μεμονωμένη μικροσκοπική αιματουρία και οικογενειακό ιστορικό σ. Alport, κληρονομούμενο με το φυλοσύνδετο επικρατούντα χαρακτήρα. Το σ. Alport είναι η πιο συχνή κληρονομική νεφροπάθεια με διαταραχή τηs βασικής μεμβράνης του πειpάματοs (ΒΜΣ).

Διαβάστε περισσότερα »

Προφυλακτική θεραπεία με FEIBA σε παιδιά με αιμορροφιλία A και παρουσία αναστολέων έναντι του παράγοντα VIII

Το ενεργοποιημένο προθρομβινικό σύμπλεγμα, εμπορικά γνωστό ως FEIBA, χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση αιμορραγικών επεισοδίων σε αιμορροφιλικούς ασθενείς οι οποίοι έχουν αναπτύξει αναστολείς από τη δεκαετία του 1970. Τα τελευταία χρόνια άρχισε, επιπλέον, να χρησιμοποιείται ως προφυλακτική αγωγή στην ομάδα αυτή των ασθενών. Πέντε ασθενείς οι οποίοι παρακολουθούνται στο Εξωτερικό Παιδιατρικό Αιματολογικό Ιατρείο τηε Α'Π/Δ Κλινκήε, ηλικίαε 5-15 ετών, έλαβαν FEIBA ωε προφυλακτική αγωγή για διάστημα 8-21 μηνών. Οι ασθενείς, οι οποίοι είχαν ιστορικό μακράς παρουσίας υψηλού τίτλου αναστολέων, έλαβαν FEIBA σε δόση 25-50 U/kg, 2-3 φορέε την εβδομάδα. Αξιολογήθηκε η αποτελεσματικότητα της θεραπείας βάσει της κλινικής κατάστασης των προσβεβλημένων αρθρώσεων και του αριθμού των παρατηρούμενων αιμορραγικών επεισοδίων, καθώε και η ασφάλειας της βάσει του τίτλου του αναστολέα και της εκδήλωσης θρόμβωσης και /ή ανεπιθύμητων ενεργειών. Κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης όλοι οι ασθενείς παρουσία σαν βελτίωση της κλινικής εικόνας ενώ κανείς δεν παρουσίασε επικίνδυνη για τη ζωή αιμορραγία. Επιπρόσθετα, κανείς δεν παρουσίασε συστηματικές αντιδράσεις ή ενδείξεις θρομβωτικής επιπλοκής. Ωστόσο, ένας ασθενής παρουσία σε αύξηση του τίτλου του αναστολέα, χωρίς να συνυπάρξει κάποιος άλλος γνωστός παράγοντας κινδύνου. Στους λοιπούς τέσσερεις ασθενείς τα επίπεδα των αναστολέων μειώθηκαν κατά τη διάρκεια της προφυλακτικής θεραπείας. Τέλος, όλοι οι ασθενείς ανέφεραν σημαντική βελτίωση της ποιότητας ζωής μετά την εφαρμογή της συγκεκριμένης θεραπείας. Η χορήγηση προφυλακτικής θεραπείας με FEIBA φαίνεται να αποτελεί ασφαλή και αποτελεσματική επιλογή για μας παιδιατρικούς αιμορροφιλικούς ασθενείς με παρούσα αναστολέων. Ωστόσο απαιτούνται μεγάλες προοπτικές μελέτες για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων.

Διαβάστε περισσότερα »

Διερεύνηση τns σχέσης ω3 και ω6 λιπαρών οξέων ερυθροκυττάρων και αvοσοσφαιpίvns Ε στον ομφάλιο λώρο – Προοπτική μελέτη

Τα τελευταία χρόνια διερευνάται η επίδραση περιΒαήήοντικών παραγόντων κατά την κύηση στην ανά-πτυξη ατοπιη στο νεογνό. Μεήέτεs σε ενήήικε και παιδιά εσηγούνται ότι τα ήιπαρά οξέα τη δ^ατpοφήs παίζουνρό- ήο στην ανάπτυξη ατοπιη φοποποlώvταs την παραγωγή ms ανοσοσφαφίνη Ε (IgE). Υπάρχουν εήάχστα δεδομέ¬να για το ρόήο των ήιπαρών οξέων κατά τη διάρκεια τη κύηση στη ρύθμιση τη ανοσοήογι< απάντηση του νε¬ογνού. Σκοπόs τη παpούσαs μεήέτη ήταν ο προσδιορι- σμόs των ήιπαρών οξέων στον ομφάήιο ήώρο και η συ- σχέτσή του με τα επίπεδα τη IgE σε αυτόν. Πάρθηκαν δείγματα αίματοs ομφάήιου ήώρου νεογνών ηήκιη κύη¬ση > 34 εβδομάδων. Από το σύνοήο των υπό μεήέτη νε¬ογνών επιήέχθηκαν με τυχαιοποίηση 136 νεογνά. Προσ¬διορίσθηκαν: α) ποσοστά κορεσμένων, μονοακόρεστων και ποήυακόρεστων ω3 και ω6 ήιπαρών οξέων τη ερυ- θροκυτταρι< μεμβράνη με τη μέθοδο τη αέρα χρω- ματογραφιη και β) η οήική IgE ορού με τη μέθοδο micro- ELISA. Διακρίθηκαν 2 ομάδεs σύμφωνα με τα επίπεδα τη IgE: ομάδα Α (IgE >0,2 IU/ml) και ομάδα Β (IgE <0,2 IU/ml). Αυξημένα επίπεδα IgE διαπιστώθηκαν σε 15/136 (11%) νεογνά. Κατά την ανάήυση των ω6 ήιπαρών οξέων δε δια¬πιστώθηκαν στατιστικά σημαντιέ δ^αφοpέs από τη σύ-γκριση των 2 ομάδων. Από την ανάήυση των ω3 ήιπαρών οξέων προέκυψε ότι αυτά τη ομάδαs Β εμφάνιζαν σημαδιακά υψηλότερα ποσοστά εκοσιδιεξενοϊκού οξέοε (DHA, 22:6ω3) (μέσεε τιμέε 1.27 έναντι 1.06, ρ< 0.05). Συμπε- ραίνεται ότι ένα από τα ω3 λιπαρά οξέα (DHA) σχετίζεται σημαντικά με μειωμένη παραγωγή IgE στον ομφάλιο ϊώ- ρο, εύρημα που συμβαδίζει με ενδεχόμενο προστατευτι¬κό ρόλο των ω3 λιπαρών οξέων στην ανάπτυξη ατοπικήε προδιάθεση στο νεογνό, ήδη από την ενδομήτρια ζωή.

Διαβάστε περισσότερα »

Φυσική δραστηριότητα παιδιών με κώφωση, βαρηκοΐα και φυσιολογική ακοή

Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση και η σύγκριση των επιπέδων φυσικής δpαστηpιότηταs παιδιών με κώφωση, Βαρηκοΐα και φυσιολογική ακοή. Συγκεκριμένα, εξετάστηκαν οι διαφοpέs που παρουσίασαν οι τpειs ομάδεs στη φυσική δραστηριότητα α) κατά τη διάρκεια του μαθήματοs τη Φυσικής Αγωγήs, β) εvτόs και εκτός σχολείου, γ) στη συνολική φυσική δραστηριότητα. Το δείγμα αποτέλεσαν συνολικά είκοσι οκτώ παιδιά (Ν=28), 8 με κώφωση, 8 με βαρηκοΐα και 12 με φυσιολογική ακοή (μέσοs όpοs ηλικία 10 έτη). Η εκτίμηση τηs φυσικήs δραστηpιότηταs έγινε με το επιταχυνσιόμετρο CSA (Computer Science and Application) για δύο συvεχόμεvεs ημέpεs. Για τη στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων χρησιμοποιήθηκαν μέθοδοι πεpιγpαφικήs στατιστικήs και το μη παραμετρικό Kruskal-Wallis test για την εξέταση των διαφορών στη φυσική δραστηριότητα μεταξύ των ομάδων. Από τα αποτελέσματα φάνηκε ότι δεν υπήρξαν στατιστικά σημα- vτικέs διαφοpέs στη φυσική δραστηριότητα μεταξύ των τριών ομάδων (p>. 05). Παρόλα αυτά, στο μάθημα τη Φυσικής Αγωγήs, τα παιδιά με Βαρηκοΐα παρουσίασαν υψηλότεpεs τιμέs φυσ< δpαστηpιότηταs σε counts, αλλά και υψηλά επίπεδα ένταση κατά τη διάρκεια τη φυσικής δραστηpιότηταs για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα συγκριτικά με τα παιδιά με κώφωση και με φυσιολογική ακοή. Τα παιδιά με φυσιολογική ακοή έδειξαν να είναι περισσότερο δραστήρια κατά τη διάρκεια τη παpαμοvήs του στο σχολείο αλλά και εκws σχολείου, σε σύγκριση με εκείνα με Βαρηκοΐα και με κώφωση. Eνός σχολείου, στις καθημεpιvέs δραστηριότητεs, τα παιδιά με βαρηκοΐα υπολείπονταν σε απόδοση συγκρινόμενα με τις δύο άλλεs ομάδεs των εξεταζομένων. Στο σύνολο τη φυσικής δραστηριότηταs, τα παιδιά με φυσιολογική ακοή φάνηκαν να υπερέχουν εκείνων με κώφωση και βαρηκοΐα. Από την παρούσα μελέτη συμπεραίνεται ότι παιδιά με προβλήματα ακοής παρουσιάζουν παρόμοια επίπεδα φυσικής δραστηριότητας με συνομηλίκους τους με φυσιολογική ακοή.

Διαβάστε περισσότερα »

Ιδιοπαθής επιληψία τns παιδικής ηλικίας και κοιλιοκάκη

Τα τελευταία χρόνια στη διεθνή Βιβλιογραφία αρκετές δημοσιεύσεις αναφέρονται στη συνύπαρξη κοιλιοκάκη, επιληψίας και επασβεστώσεων στον ινιακό λοΒό. Οι περισσότερες από αυτές αφορούν μεμονωμένες περιπτώσεις και κυρίως ενήλικα άτομα. Η ανάπτυξη νεώτερων ανο¬σολογιών μεθόδων βοήθησε να ερευνηθεί αυτή η συσχέ- τιση. Ο σκοπόκ τη μελέτη ήταν η διερεύνηση παιδιών με ιδιοπαθή επιληψία για πιθανή συνύπαρξη κοιλιοκάκη. Με¬λετήθηκαν 204 παιδιά με ιδιοπαθή επιληψία. Ολοι οι ασθε- νειΚ υποβλήθηκαν σε έλεγχο IgA και IgG αντιγλοιαδινικών αντισωμάτων (IgA-AGA, IgG-AGA) καθώς και σε έλεγχο IgA αντισωμάτων έναντι τη τρανσγλουταμινάσης των ιστών (IgA/tTG). Στα παιδιά στα οποία ανιχνεύθηκαν θετικά IgA και IgG αντιγλοιαδινικά αντισώματα αναζητήθηκαν και αντισώ¬ματα έναντι του ενδομυΐου (ΕΜΑ) και τη δικτυωά ουσίακ (ARA). Στα παιδιά με θετικά μόνο τα IgG αντιγλοιαδινικά αντι¬σώματα και αρνητικά τα IgA έγινε και προσδιορισμόκ τη IgA ανοσοσφαφινη του ορού με σκοπό την ανίχνευση παι¬διών με IgA ανοσοανεπάρκεια. Απεικονιστιά έλεγχοκ με αξονική τομογραφία εγκεφάλου (CT) και μαγνητική τομο¬γραφία (MRI) έγινε σε όλα τα παιδιά με ιδιοπαθή επιληψία. Ο ίδη ανοσολογία έλεγχοκ έγινε και σε 220 υγιή παιδιά που χρησίμευσαν ωκ μάρτυρεε. Θετικά IgA αντιγλοιαδινικά αντισώματα είχαν τέσσερα από τα παιδιά με ιδιοπαθή επι-ληψία, στα οποία ακολούθησε βιοψία λεπτού εντέρου. Ευ-ρήματα συμβατά για κοιλιοκάκη με επιπέδωση των λαχνών και λεμφοκυτταρική διήθηση είχε ένα από αυτά και έλαΒε οδηγιέ για αυστηρή δίαιτα ελεύθερη γλουτένη διά Βίου. Πρόκειται για κορίτσι στο οποίο όλοι οι δείκτεκ για κοιλιοκάκη.

Διαβάστε περισσότερα »

H θέση των βιολογικών παραγόντων στην αντιμετώπιση τηε νεανικής ιδιοπαθούς αρθρίτιδας

Η βαθύτερη κατανόηση του παθοφυσιολογικού μηχανισμού της Νεανικής Ιδιοπαθούς Αρθριτιδας (ΝΙΑ) άνοιξε νέους ορίζοντες σε θεραπευτικές στρατηγικές, ιδιαίτερα όσον αφορά τιs ανθεκτικές στη συμβατική θεραπεία μορφές. Έτσι, την τελευταία 10ετία η έρευνα στράφηκε στην παραγωγή και χρήση ανταγωνιστών διαφόρων προϊόντων του ανοσιακού συστήματος που εμπλέκονται στην παθογένεση της νόσου και στη συντήρηση της χρόνιας φλεγμονής του αρθρικού υμένα. Τα προϊόντα αυτά είναι οι φλεγμονώδεις κυτταροκίνες και ιδιαίτερα ο TNF-α, η IL-1, η IL-6 αλλά και τα Β λεμφοκύτταρα. Οι ανταγωνιστέε τουε είτε ως μονοκλωνικά αντισώματα που δεσμεύουν τις κυτταροκίνες είτε ως ανασυνδυασμένοι διαλυτοί υποδοχείς, εξουδετερώνουν τη δράση τους κι αναστέλλουν την εξέλιξη τηε χρόνιαε φλεγ- μονήε. Σήμερα είναι διαθέσιμοι οι αντι-TNF παράγοντες Etanercept, Infliximab και Adalimumab, οι ανταγωνιστή των υποδοχέων τηε IL-1 και τηε IL-6 και το μονοκλωνικό αντίσωμα κατά του επιφανειακού μορίου CD20 του Β-λεμφοκυττάρου. Στην παρούσα ανασκόπηση αναλύονται τα χαρακτηριστικά των παραπάνω βιολογικών παραγόντων, οι ενδείξεις και οι ανεπιθύμητες ενέργειες. Τα τρέχοντα δεδομένα ως προς την μακροπρόθεσμη ασφάλεια κι αποτελεσματικότητα των βιολογικών παραγόντων είναι ενθαρρυντικά. Παρουσιάζεται ακόμη η διεθνής αλλά και η 5ετής εμπειρία του Κέντρου. Τέλος, δίνονται απαντήσεις σε ερωτήματα που απασχολούν τη διεθνή κοινότητα ενώ συγχρόνως προκύπτουν νέοι προβληματισμοί για το μέλλον.

Διαβάστε περισσότερα »

Τα βιοϋμένια και η σημασία τους στις παιδιατρικές λοιμώξεις

Oi μικροοργανισμοί όταν προσκολλώνται σε μια επιφάνεια παράγουν εξωκυττάριουε πολυσακχαρίτεε και σχηματίζουν βιοϋμένια. Η δημιουργία Βιοϋμενίου είναι ένα πολύπλοκο φαινόμενο, που εξαρτάται από χαρακτη¬ριστικά τηε επιφάνειαε προσκόλλησηε, την επιφάνεια του μικροοργανισμού και από χαρακτηριστικά του ξενιστή. Τα βιοϋμένια αποτελούν ιδιαίτερη απειλή στην κλινική πράξη διότι αποτελούν εστία για πολλέε ανθεκτικέε και χρόνιεε λοψώξειε. Η εκτίμηση του ρόλου των ΒιοΟμενίων στον το¬μέα των παιδιατρικών λοιμώξεων θα βοηθήσει στη λήψη κλινικών αποφάσεων.

Διαβάστε περισσότερα »

Aληθής πρώιμη ήβη και παθήσεις του Κεντρικού Νευρικού Συστήματοs

Ωs πρώιμη ήβη ορίζεται γενικά η εμφάνιση των δευτερογενών χαρακτηριστικών του φύλου πριν την ηλικία των 8 ετών στα κορίτσια και των 9 ετών στα αγόρια. Χαρακτηρίζεται από μία μεγάλη ποικιλία στιs υποκείμεvεs αιτίες και μπορεί να παρατηρηθεί σε συνδυασμό με ανωμαλία του κεντρικού νευρικού συστήματοs (ΚΝΣ). Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον στην πρώιμη ήβη έχει η ανίχνευση την υποκείμενη βλάβη και ωs ένα πρώτο βήμα στη διάγνωση πρέπει να αποκλειστούν οργονικές βλάβες του ΚΝΣ. Μελέτεs έχουν δείξει τη συχνή ανεύρεση ενδοκράνιων αιτιών πpώιμns ήβης στα αγόρια, ενώ είναι σπανιότερα τα οργανικά αίτια από το ΚΝΣ σε κορίτσια με πρώιμη ήβη. Η σπουδαιότητα αναγνώρισης της πpώιμnς ήβης είναι να αντιμετωπιστεί η υποκείμενη αιτιολογία εφόσον είναι απαραίτητο και να επιβραδυνθεί η προηγμένη οστική ωρίμανση, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένο τελικό ύψοs ενήλικα. Σκοπόs τη παρούσας μελέτης είναι κυρίως να διερευνήσει τη σχέση μεταξύ πρώιμns ήβης και βλαβών του ΚΝΣ, να αναλύσει τη διαγνωστική του προσέγγιση και να αναφέρει τις θεραπευτικές επιλογέs.

Διαβάστε περισσότερα »
Scroll To Top