Μη χασετε
Αρχική / Τεύχη / Τεύχος 2 2006

Αρχείο κατηγορίας: Τεύχος 2 2006

Feed Subscription

Θρομβοεμβολικά επεισόδια στα παιδιά

Τα θρομβοφιλικά επεισόδια αποτελούν σπάνια αλλά αναγνωρίσιμη νοσολογική οντότητα της παιδικής ηλικίας και οφείλονται ως επί το πλείστον σε γενετικούς η επίκτητους προθρομβωτικούς παράγοντες. Συχνότεροι από τους γενετικούς παράγοντες είναι τα αυξημένα επίπεδα λιποπρωτεΐνης α, η αντίσταση στην πρωτεΐνη C, ο παράγοντας V Leiden, η μετάλλαξη της ρεδουκτάσης της ομοκυστε'ΐνης (φορείς) και η έλλειμη αντιδρομβίνης III. Από τους επίκτητους παράγοντες συχνότεροι είναι λοιμώξεις, τραύματα, καρδιοπάδειες, νεφρωσικό σύνδρομο, αντιφωσφαλιπιδικό σύνδρομο, αυτοάνοσα και κακοηδη νοσήματα. Τα τελευταία χρόνια αναφέρεται μια βαθμιαία αύξηση της συχνότητάς τους στα παιδιά γεγονός που αποδίδεται στην έγκαιρη διάγνωση τους με τις νέες απεικονιστικές μεδόδους και εργαστηριακές μεδόδους μελέτης της αιμόστασης. Η εντόπιση τους ποικίλει και μπορεί να αφορά οποιοδήποτε αγγειακό δίκτυο με μεγαλύτερη συχνότητα στα αγγεία του ΚΝΣ. Η θεραπευτική τους αντιμετώπιση περιλαμβάνει κυρίως τη χορήγηση ηπαρίνης χαμηλού μοριακού βάρους και αντιαιμοπεταλιακών παραγόντων. Περιγράφονται τέσσερις περιπτώσεις παιδιών με θρομβοεμβολικά επεισόδια (τρία σε αγγεία κεντρικού νευρικού συστήματος και ένα σε εν τω βάθει φλεβικό δίκτυο του αριστερού κάτω άκρου) και γίνεται ανασκόπηση της σύγχρονης βιβλιογραφίας.

Διαβάστε περισσότερα »

“Ογκοι κεντρικού νευρικού συστήματος στην παιδική ηλικία: Συμπτωματολογία και διάγνωση

Περιγράφονται 5 περιπτώσεις παιδιών με όγκο του κεντρικού νευρικού συστήματος (Κ.Ν.Σ). Όλα τα παιδιά πριν από την εισαγωγή στο νοσοκομείο εκδήλωσαν εμετούς, συχνότερα νυχτερινούς ή πρωινούς. Συμπτώματα, όπως η κεφαλαλγία, η πάρεση του προσωπικού νεύρου και η αλλαγή της συμπεριφοράς δεν αξιολογήθηκαν έγκαιρα, ώστε η προσαγωγή των παιδιών στο νοσοκομείο να γίνει σε συντομότερο χρονικό διάστημα από την εκδήλωση των συμπτωμάτων. Οι σύγχρονες απεικονιστικές τεχνικές, όπως η αξονική και η μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου, παρέχουν τη δυνατότητα γρήγορης και τεκμηριωμένης διάγνωσης των όγκων του Κ.Ν.Σ της παιδικής ηλικίας, οι οποίοι αποτελούν τη δεύτερη σε συχνότητα κακοήθεια μετά τη λευχαιμία.

Διαβάστε περισσότερα »

Νευροβλάστωμα με ψευδός αρνητικό MIBG στη θέση του πρωτοπαθούς όγκου

Το σπινθηρογράφημα με ραδιοσεσημασμένη μετάνωδόβενζυλγουανιδίνη (MIBG) είναι μέθοδος με υμηλή ευαισθησία και ειδικότητα για τη διάγνωση και τη σταδιοποίηση του νευροβλαστώματος. Σε ορισμένους ασθενείς ο όγκος δεν προσλαμβάνει MIBG κατά τη διάγνωση ή στην πορεία της νόσου. Σε άλλες περιπτώσεις συνυπάρχουν θερμές και μυχρές MIBG βλάβες. Περιγράφουμε μια τέτοια σπάνια περίπτωση νευροβλαστώματος 4ου σταδίου στην οποία το σπινθηρογράφημα 123-I-MIBG βρέθηκε αρνητικό στη θέση του πρωτοπαθή όγκου κατά τη διάγνωση. Ο ασθενής μας, αγόρι 7.5 χρόνων εισήχθη με ενδοκοιλιακη μάζα και σοβαρή αναιμία. Η αξονική τομογραφία θώρακα-κοιλίας ανέδειξε ευμεγέθεις λεμφαδενικές μάζες στο ανώτερο πρόσθιο μεσοθωράκιο και ενδοκοιλιακη μάζα στην ανατομική θέση του αριστερού επινεφριδίου. Το ολοσωματικό σπινθηρογράφημα με 123-I-MIBG έδειξε εκτεταμένη καθήλωση του ραδιοφαρμάκου στο σύνολο του σκελετικού μυελού (εικόνα MIBG-superscan), ενώ δεν προσλάμβαναν οι όγκοι του μεσοθωρακίου και ο ενδοκοιλιακός όγκος.

Διαβάστε περισσότερα »

Ουδετεροφιλία στην παιδική ηλικία

Τα ουδετερόφιλα αποτελούν την πρώτη γραμμή άμυνας έναντι των μικροβιακών λοιμώξεων και η αύξηση του απόλυτου αριδμού τους (ΑΑΟ) πάνω από τα ανώτερα φυσιολογικά όρια (7,5 K/μΙ), ορίζεται ως ουδετεροφιλία. Στις πρώτες εβδομάδες της ζωής ο ΑΑΟ είναι υμηλότερος και σταδιακά ελαττώνεται στα επίπεδα του ενήλικα μέχρι τον 3ο μήνα της ζωής. Ο ΑΑΟ στη γενική εξέταση αίματος αντικατοπτρίζει μόνον τα ουδετερόφιλα της κυκλοφορούσας δεξαμενής. Η αύξηση των κυκλοφορούντων ουδετεροφίλων είναι αποτέλεσμα της διαταραχής της φυσιολογικής ισορροπίας μεταξύ της παραγωγής τους από τον μυελό των οστών (ΜΟ), της μετακίνησής τους από και προς τα μυελικά διαμερίσματα και της καταστροφής τους στην περιφέρεια. Οι παιδίατροι έρχονται συχνά αντιμέτωποι με παθολογικό αριθμό λευκοκυττάρων. Τις περισσότερες φορές, μία αντιδραστική λευκοκυττάρωση μπορεί να εξηγηθεί στα πλαίσια μιας οξείας φλεγμονώδους διεργασίας, σε αρκετές περιπτώσεις όμως η ουδετεροφιλία μπορεί να οφείλεται σε άλλα σπανιότερα αίτια.

Διαβάστε περισσότερα »

Λοιμώξεις και αυτοανοσία. Τι πιστεύουμε σήμερα

Οι παθογόνοι μικροοργανισμοί είναι ισχυροί διεγέρτες του ανοσιακού συστήματος και οι λοιμώξεις που προκαλούν στον ξενιστή πιστεύεται ότι αποτελούν έναν παράγοντα«κλειδί.» στον έλεγχο της ανοσιακής απάντησης. Υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι οι λοιμώξεις είναι δυνατόν να προάγουν την εμφάνιση αυτοανοσίας και σε γενετικώς προκαθορισμένα άτομα να οδηγήσουν στην εκδήλωση αυτοάνοσων νοσημάτων. Από την άλλη, υπάρχουν συνεχώς αυξανόμενες αναφορές οι οποίες υποστηρίζουν το αντίθετο, ότι οι λοιμώξεις προστατεύουν ή περιορίζουν την εμφάνιση αυτοάνοσων φαινομένων. Οι τελευταίες αυτές παρατηρήσεις συνάδουν με την «υπόθεση της υγιεινής - hygiene hypothesis» η οποία υποστηρίζει ότι ο έλεγχος των λοιμώξεων με την αυξημένη καθαριότητα προδιαθέτει σε αυτοάνοσα νοσήματα και αλλεργίες. Στο ερώτημα λοιπόν αν οι λοιμώξεις προκαλούν ή προστατεύουν τον οργανισμό από αυτοάνοσα φαινόμενα θα εστιαστεί το ενδιαφέρον του παρόντος άρθρου παραθέτοντας εν συντομία τις επικρατούσες απόμεις.

Διαβάστε περισσότερα »

Επίπεδα φυσικής κατάστασης αθλητών με νοητική υστέρηση και απροπόνητων ατόμων με φυσιολογικό Δείκτη Νοημοσύνης

Σκοπός της μελέτης ήταν να εκτιμήσει τα επίπεδα αερόβιας ικανότητας και μυϊκής δύναμης νεαρών ενηλίκων καλαθοσφαιριστών με νοητική υστέρηση (ΝΥ) και να τα συγκρίνει με τα αντίστοιχα επίπεδα απροπόνητων ατόμων με φυσιολογικό Δείκτη Νοημοσύνης (ΦΑΝ), παρόμοιας ηλικίας. Στη μελέτη συμμετείχαν 10 νεαροί ενήλικες καλαθοσφαιριστές με ελαφρά προς μέτρια ΝΥ, ηλικίας 22.9 ± 4.1 ετών και 10 απροπόνητοι ενήλικες με ΦΑΝ, ηλικίας 23.5 ± 2.0 ετών. Ο Δείκτης Νοημοσύνης των καλαθοσφαιριστών με ΝΥ εκτιμήθηκε με το Stanford Binet Intelligence scale. Ο προσδιορισμός της μέγιστης πρόσλημης οξυγόνου (VO2mJ έγινε σε δαπεδοεργόμετρο με τον αναλυτή EOS SPRINT. Η εκτίμηση της μυϊκής δύναμης των πρόσθιων και των οπίσθιων μηριαίων μυών έγινε σε ένα ισοκινητικό δυναμόμετρο (CYBEXII) στις γωνιακές ταχύτητες 60°, 1800 και 300°.sec-1. Οι καλαθοσφαιριστές με ΝΥ συμμετείχαν σε πρόγραμμα προπόνησης 4.5 ωρών εβδομαδιαία για τουλάχιστον 1 έτος. Από τα αποτελέσματα δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές (p>.05) μεταξύ των δύο ομάδων στις υπό εξέταση παραμέτρους της φυσικής κατάστασης. Συ- μπεραίνεται ότι ενήλικες καλαθοσφαιριστές με ΝΥ είναι ικανοί να βελτιώσουν τις φυσικές τους ικανότητες συμμετέχοντας σε μακροπρόθεσμη, συστηματική και καλά δομημένη φυσική δραστηριότητα.

Διαβάστε περισσότερα »

Μικρόβια που απομονώθηκαν από παιδιατρικούς ασθενείς με ουρολοίμωξη κατά το διάστημα 2002-2004: ευαισθησία στα αντιμικροβιακά

Σκοπός: Καταγραφή του είδους και της ευαισθησίας στα συνήθη αντιμικροβιακά φάρμακα των μικροβίων που απομονώθηκαν από παιδιά που νοσηλεύθηκαν με ουρολοίμωξη κατά το χρονικό διάστημα 2002 - 2004, καθώς και σύγκριση με τα ευρήματα προηγουμένων ετών. Υλικό-μέθοδοι: Ανασκοπήθηκαν θετικές καλλιέργειες ούρων στο Μικροβιολογικό Εργαστήριο του νοσοκομείου, που προέρχονταν από παιδιά που νοσηλεύθηκαν στις δύο παιδιατρικές κλινικές του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης κατά το παραπάνω χρονικό διάστημα. Η ταυτοποίηση των μικροβίων και ο έλεγχος της ευαισθησίας τους έγινε με τον αυτοματοποιημένο αναλυτή Vitek 2 (bioMerieux, Γαλλία). Αποτελέσματα: Συνολικά απομονώθηκαν 443 ουροπαθογόνα με συχνότερο το Escherichia coli (68%), ακολουθούμενο από την Pseudomonas aeruginosa (9%), Proteus mirabilis (8%) και Klebsiella pneumoniae (5%). Η ευαισθησία του E. coli στην αμπικιλλίνη ήταν 53%, στο συνδυασμό αμοξυκιλλίνης-κλαβουλανικού οξέος 84% και στην κοτριμοξαζόλη 76%, ενώ στις κεφαλοσπορίνες 3ης γενιάς, αμινογλυκοσίδες, φθοριοκινολόνες και καρβαπενέμες ήταν πάνω από 90%. Η ευαισθησία των στελεχών P. aeruginosa ήταν: πιπερακιλλίνη/ταζοβακτάμη 85%, κεφταζιδίμη 82%, ιμιπενέμη 90%, τομπραμυκίνη 90% και σιπροφλοξασίνη 93%. Τα ποσοστά ευαισθησίας του P. mirabilis και της K. pneumoniae ήταν: αμοξυκιλλίνη/κλαβουλανικό 97% και 67%, κεφταζιδίμη 100% και 52%, αμικασίνη 97% και 67%, αντίστοιχα Συμπέρασμα: Το E. coli παραμένει το συχνότερο ουροπαθογόνο και η ευαισθησία του στα κοινά αντιμικροβιακά πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπόμη κατά την εμπειρική επιλογή της θεραπείας ουρολοίμωξης.

Διαβάστε περισσότερα »

Αίτια βακτηριαιμίας σε ουδετεροπενικά παιδιά με νεοπλασματικά νοσήματα

Τα παιδιά με νεοπλασματικά νοσήματα που υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για λοίμωξη. Η ουδετεροπενία θεωρείται ο σημαντικότερος αιτιολογικός παράγοντας. Ο σκοπός της μελέτης είναι να διερευνηθούν οι υπεύθυνοι μικροοργανισμοί που προκαλούν βακτηριαιμία σε ασθενείς με νεοπλασματικά νοσήματα στη διάρκεια ουδετεροπενίας, οι μεταβολές στη συχνότητα απομόνωσης των διαφόρων στελεχών καθώς και η ευαισθησία τους στα διάφορα αντιβιοτικά. Μελετήθηκαν αναδρομικά τα δεδομένα των ασθενών που νοσηλεύτηκαν στην Παιδοογκολογική Κλινική του ΙΓΝΘ την τετραετία 19982001 και είχαν θετικές καλλιέργειες αίματος στη διάρκεια ουδετεροπενίας. Στο διάστημα της μελέτης συ- νέβησαν 120 επεισόδια βακτηριαιμίας που αφορούσαν 75 ασθενείς. Οι 52 (70%) ασθενείς έπασχαν από αιματολογική κακοήδεια-λέμφωμα και οι 23 (30%) από συμπαγείς όγκους. Οι υπεύθυνοι μικροοργανισμοί ήταν 76 (64%) Gram (+) και 44 (36%) Gram (-). Απομονώθηκαν Gram (+): Staphylococcus coagulase negative 62 (51%), S. aureus 6 (5%), Streptococcus spp 8 (7%). Τα είδη των Gram (-) βακτηρίων που απομονώθηκαν ήταν κατά σειρά συχνότητας: Klebsiella pneumoniae 10 (8%), Pseudomonas spp 8 (7%), Enterobacter cloacae 6 (5%), Escherichia coli 5 (4%). Παρατηρήθηκε τάση για αύξηση των Gram (-) στο διάστημα της μελέτης με αύξηση της συχνότητας βακτηριαιμίας από 6/1000 εισαγωγές την πρώτη διετία σε 11/1000 εισαγωγές την τελευταία διετία (p=0.066). Τα Gram (+) παρέμειναν σταθερά με συχνότητα σηραιμίας 14/1000 εισαγωγές. Όλα τα Gram (-) βακτήρια εκτός από 6 ήταν ευαίσθητα στην κεφταζιδίμη (αντοχή 14%). Συμπερασματικά παρατηρήθηκε τάση για αύξηση των Gram (-) βακτηρίων, ενώ η συχνότητα των Gram (+) παρέμεινε σταθερή. Η επαγρύπνηση για τις μεταβολές της συχνότητας των παθογόνων και της ευαισθησίας τους στα αντιμικροβιακά οδηγούν στην ορθή αντιμετώπιση του κάθε περιστατικού βακτηριαιμίας.

Διαβάστε περισσότερα »

Επιληπτική κατάσταση στην παιδική ηλικία

Η επιληπτική κατάσταση αποτελεί επείγουσα ιατρική κατάσταση που απαιτεί άμεση αντιμετώπιση προκειμένου να ελαττωθεί η δυνητική θνητότητα που τη συνοδεύει. Η επιληπτική κατάσταση (ΕΚ) έχει ορισθεί ως δυο η περισσότερα διαδοχικά επεισόδια σπασμών χωρίς πλήρη επανάκτηση του επιπέδου συνείδησης μεταξύ τους ή περισσότερα από 30 λεπτά συνεχούς επιληπτικής δραστηριότητας. Πολλοί ερευνητές τελευταίως, θεωρούν ότι και μικρότερης διάρκειας επεισόδια θα πρέπει να εκλαμβάνονται ως ΕΚ και σύμφωνα με το λεγόμενο λειτουργικό ορισμό, κάθε άτομο που εμφανίζει επίμονη επιληπτική δραστηριότητα για περισσότερα από 5 λεπτά ή δεν επανακτά τις αισθήσεις του μεταξύ δύο επεισοδίων, θα πρέπει να θεωρείται ότι βρίσκεται σε ΕΚ. Ποικίλα σχήματα ταξινόμησης της ΕΚ έχουν προταθεί. Ένα πρόσφατο σχήμα την ταξινομεί με βάση την αιτιολογία της η οποία αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες που καθορίζουν την θνητότητά της. Η διάρκεια της ΕΚ αποτελεί τον μοναδικό δυνητικά μεταβαλλόμενο παράγοντα και τα περισσότερα δημοσιευμένα πρωτόκολλα σχεδιάζονται βάση χρονικού διαγράμματος με σκοπό την παύση των σπασμών εντός της πρώτης ώρας από την έναρξή τους. Φάρμακα πρώτης επιλογής για την επιτυχή αντιμετώπιση της ΕΚ αποτελούν οι βενζοδιαζεπίνες, ακολουθούμενες και από άλλους φαρμακευτικούς παράγοντες που σχολιάζονται στο παρόν άρθρο.

Διαβάστε περισσότερα »

Χρήση αντιμικροβιακών και ανάπτυξη αντοχής του πνευμονιάκοκκου

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται διεθνώς, αλλά και στη χώρα μας, σημαντικού βαθμού αύξηση της αντοχής του πνευμονιάκοκκου (Streptococcus pneumoniae) στα β-λακταμικά, μακρολίδες και άλλα ευρέως χορηγούμενα αντιμικροβιακά, που συχνά συνδέεται με αποτυχία της θεραπευτικής αγωγής. Η ανάπτυξη αντοχής του S. pneumoniae συνήθως οφείλεται σε μεταμόρφωση (transformation), δηλαδή πρόσλημη γενετικού υλικού από άλλα, ανθεκτικά στελέχη και σπάνια σε σημειακή μετάλλαξη ή μεταφορά πλασμιδίου. Η κύρια δεξαμενή για τη διάδοση των ανθεκτικών στελεχών μέσα στην κοινότητα είναι ο ρινοφάρυγγας ασυμπτωματικών φορέων των στελεχών αυτών. Από επιδημιολογικής πλευράς, ο σημαντικότερος παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη αντοχής είναι η χορήγηση αντιμικροβιακών, που προκαλεί «αποκάλυψη» και σταδιακή επικράτηση ανθεκτικών κλώνων, που προϋπήρχαν σε μικρό αριθμό στο ρινοφάρυγγα, ή αντικατάσταση της ευαίσθητης χλωρίδας από ανθεκτικά στελέχη της κοινότητας. Οι προσπάθειες περιορισμού της αντοχής του S. pneumoniae πρέπει να εστιασθούν κυρίως στην ελάττωση της χρήσης αντιμικροβιακών στον πληθυσμό, με επιμόρφωση των λειτουργών υγείας και ενημέρωση του κοινού. Άλλες στρατηγικές που έχουν προταθεί περιλαμβάνουν τη χρήση αντιμικροβιακών που ελαχιστοποιούν την επιλογή ανθεκτικών στελεχών, καθώς και τη χορήγηση αυτών σε υμηλές δόσεις, ωστόσο οι προτάσεις αυτές χρειάζονται περισσότερη διερεύνηση. Η χορήγηση του συζευγμένου επταδύναμου πνευμονιοκοκκικού εμβολίου είναι δυνατό να συμβάλει στον περιορισμό των ανθεκτικών στελεχών στον πληθυσμό. Είναι άγνωστο όμως αν μελλοντικά επικρατήσουν ορότυποι του μικροβίου που δεν περιλαμβάνονται στο εμβόλιο.

Διαβάστε περισσότερα »
Scroll To Top