Μη χασετε
Αρχική / Τεύχη / Τεύχος 2 2003

Αρχείο κατηγορίας: Τεύχος 2 2003

Feed Subscription

Ανάλυση των παιδικών ατυχημάτων τύπου δηλητηριάσεων. Κλινικο-επιδημιολογική μελέτη

Επιδημιολογικές παρατηρήσεις και στατιστικές μελέτες έχουν δείξει ότι στα παιδιά τα διάφορα ατυχήματα αποτελούν την πρώτη σε συχνότητα αιτία θανάτου. Στην Ελλάδα, δεν υπάρχουν ακριβή στοιχεία ούτε για τη συχνότητα των παιδικών ατυχημάτων γενικά, ούτε ειδικότερα για αυτά του τύπου δηλητηριάσεων. Σκοπός της μελέτης: Η ανάλυση σημαντικού αριθμού παιδικών δηλητηριάσεων. Υλικό και μέθοδος: Μελετήθηκαν 1559 παιδιά τα οποία νοσηλεύθηκαν στις Α' και Β' Παιδιατρικές Κλινικές του ΑΠΘ, για δηλητηρίαση ποικίλης αιτιολογίας, τη περίοδο 1985-2001. Αποτελέσματα: Από τα 1559 παιδιά το 57,08% ήταν αγόρια και το 42,91% κορίτσια, μέσης ηλικίας 3,33 (±2,52) και 4,08 (±3,51) έτη, αντίστοιχα. Το είδος της φαρμακευτικής ή άλλης χρήσης χημικής ουσίας που προκάλεσε την δηλητηρίαση ήταν κατά σειρά συχνότητας: φάρμακα σε χάπια (25,01%) ή σιρόπια (6,06%), πετρέλαιο ή διάφορα παράγωγά του (12,37%), χημικές ουσίες (9,49%) και οικιακά καθαριστικά (6,09%). Π πορεία των παιδιών στις περισσότερες περιπτώσεις ήταν καλή. Π γεωγραφική-χωροταξική κατανομή των δηλητηριάσεων, που ήταν βασικά από την περιοχή της Θεσσαλονίκης, έδειξε μεγαλύτερη συχνότητα στη Δυτική Θεσσαλονίκη (29,82%), μικρότερη στην Ανατολική Θεσσαλονίκη (25,52%) και σημαντικά μικρότερη στην περιοχή του Κέντρου (13,91%), ενώ από την Επαρχία ήταν 25,58%. Συμπεράσματα: Οι παιδικές δηλητηριάσεις είναι συχνότερες στα αγόρια, είναι γενικά ελαφρές και έχουν καλή έκβαση, ενώ η συχνότητά τους συνδέεται και με τις γενικότερες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες διαβίωσης αυτών.

Διαβάστε περισσότερα »

Διαταραχές του σπλήνα που προβληματίζουν τον παιδίατρο – Διαγνωστική προσέγγιση

Ο σπλήνας, το μεγαλύτερο όργανο του λεμφικού συστήματος, παίζει σημαντικό ρόλο στην ανοσιακή απάντηση έναντι αντιγόνων, καθώς και στην κάθαρση του αίματος από γερασμένες μορφές των έμ­μορφων στοιχείων του. Είναι φυσιολογικά ψηλαφητός στο 30% των νεογνών, το 10% των παιδιών και το 3­5% των εφήβων και νεαρών ενηλίκων. Σε περιπτώσεις παθολογικής σπληνομεγαλίας η διαγνωστική προ­σέγγιση στηρίζεται στο ιστορικό, την αντικειμενική εξέταση και τον παρακλινικό έλεγχο. Σπληνεκτομή ενδείκνυται σε περιπτώσεις τραυματισμού, υπερσπληνισμού και αιματολογικών διαταραχών όπως ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα, αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία και συγγενείς αιμολυτικές αναιμίες. Μετά από σπληνεκτομή και λόγω του αυξημένου κινδύνου εμφάνισης λοιμώξεων απαιτείται εμβολιασμός έναντι του πνευμονιοκόκκου, του αιμοφίλου της ινφλουένζας τύπου b και του μηνιγγιτιδοκόκκου, καθώς και χορήγηση χημειοπροφύλαξης.

Διαβάστε περισσότερα »

Διατροφική υποστήριξη παιδιών με νεοπλασματικό νόσημα

Κύριος στόχος της διατροφικής υποστήριξης παιδιών που πάσχουν από νεοπλασματικά νοσήμα­τα είναι να τα βοηθήσουμε να έχουν φυσιολογική ανάπτυξη, να βελτιώσουν την ανοσολογική τους απάντη­ση και να αυξήσουν την αντοχή στη χημειοθεραπεία, την ακτινοθεραπεία και τις ενδεχόμενες χειρουργικές επεμβάσεις. Η αξιολόγηση θρέψης περιλαμβάνει τα ανθρωπομετρικά στοιχεία (αναλογία βάρους/ύψους, ύψος σε σχέση με την ηλικία, μέτρηση της περιμέτρου του βραχίονα και της δερματικής πτυχής του τρικεφάλου), το ιστορικό της ανάπτυξης και τον προσδιορισμό συγκεκριμένων εργαστηριακών παραμέτρων. Οι διατροφικές απαιτήσεις σε θερμίδες και πρωτεΐνες καθορίζονται ανάλογα με τα διατροφικά προβλήματα (ανορεξία, διάρροια, έμετοι, βλεννογονίτιδα, δυσγευσία), τον τύπο και το στάδιο της νόσου. Οι μέθοδοι δια­τροφικής υποστήριξης περιλαμβάνουν τη σίτιση από το στόμα με διαλύματα υψηλής θερμιδικής αξίας, την εντερική σίτιση και την ολική παρεντερική διατροφή.

Διαβάστε περισσότερα »

Αριθμητικές και δομικές ανωμαλίες φυλετικών χρωμοσωμάτων και η κλινική τους έκφραση

Οι ανωμαλίες των φυλετικών χρωμοσωμάτων εμφανίζονται σε συχνότητα 1/400 γεννήσεις αγο- ριών και 1/600 γεννήσεις κοριτσιών. Οι συχνότερες είναι τα σύνδρομα Turner (45,Χ), Klinefelter (47,ΧΧΥ), υπεράρρεν (47,ΧΥΥ), υπερθήλυ (47,ΧΧΧ), και 46ΧΧ, male. Σκοπός της εργασίας αυτής, είναι να επισημανδούν οι κυριάτερες χρωμοσωμικές παραλλαγές, που αφορούν τις ανωμαλίες των φυλετικών χρωμοσωμάτων, να τονισθεί η σημασία της έγκαιρης διάγνωσης και έναρξης θεραπείας, όπου είναι δυνατόν, και να δοθεί η σωστή γε­νετική καθοδήγηση. Κατά το χρονικό διάστημα 1980 έως 2002, εξετάσθηκαν 297 άτομα, που ήταν ύποπτα για ανωμαλίες των φυλετικών χρωμοσωμάτων. Σ’ όλες τις περιπτώσεις, η μελέτη των χρωμοσωμάτων έγινε με την τεχνική των ζωνώσεων G. Από τα 297 άτομα, τα 133 είχαν φαινότυπο θήλεος και ήταν ύποπτα για σύνδρομο TUrner [παθολογικοί καρυότυποι βρέθηκαν σε 38 άτομα: 37 με σύνδρομο Turner και 1 κορίτσι με σύνδρομο Sw- yer (46,XY)], ενώ τα υπόλοιπα 164 άτομα ήταν άνδρες, ύποπτοι για σύνδρομο Klinefelter (παθολογικοί καρυό­τυποι διαπιστώθηκαν σε 39 από αυτούς). Σε 708 ζευγάρια που μελετήθηκαν με ιστορικό πολλαπλών αποβολών ή στειρότητας, ανωμαλίες των φυλετικών χρωμοσωμάτων εντοπίστηκαν σε 11 άνδρες (5 με σύνδρομο Klinefel­ter, 3 με σύνδρομο υπεράρρενος και 3 με σύνδρομο KK,male) καθώς και σε 5 γυναίκες με σύνδρομο υπερθήλεος. Ακόμη, σύνδρομο υπεράρρενος βρέθηκε σε ένα παιδί που μελετήθηκε λόγω μυχοκινητικης καθυστέρησης, ενώ σύνδρομο Klinefelter βρέθηκε σε ένα νεογνό που έπασχε ταυτόχρονα και από σύνδρομο Down.

Διαβάστε περισσότερα »

Παροδικός ψευδοϋποπαραθυρεοειδισμός σε βρέφος 38 ημερών. Περιγραφή περίπτωσης

Περιγράφεται η περίπτωση θήλεος βρέφους 38 ημερών το οποίο εκδήλωσε σπασμούς, υπασβεστιαιμία, υπερφωσφαταιμία και αυξημένη παραδορμόνη. Η υπασβεστιαιμία αρχικά ήταν επιμένουσα αλλά αργό­τερα ανταποκρίθηκε στη χορήγηση ασβεστίου και βιταμίνης D από το στόμα. Το βρέφος δεν είχε κλινικά χαρακτηριστικά μευθοϋποπαραδυρεοειδισμού. Αποκλείστηκαν άλλα αίτια υπασβεστιαιμίας και τέθηκε η διάγνω­ση του «παροδικού μευθοϋποπαραδυρεοειδισμού» γιατί το βρέφος, μετά τη διακοπή της θεραπευτικής αγωγής και μέχρι την ηλικία των 6 μηνών, δεν εμφάνισε ξανά σπασμούς. Τα επίπεδα ασβεστίου, φωσφόρου και παραδορμόνης παραμένουν φυσιολογικά χωρίς αγωγή μέχρι σήμερα στην ηλικία των 14 μηνών.

Διαβάστε περισσότερα »

Ατρησία χολαγγείων και ταυτόχρονη λοίμωξη απο κυτταρομεγαλοιο

Περιγράφουμε περίπτωση θήλεος βρέφους, το οποίο ανέπτυξε χολοστατικό σύνδρομο. Η διάγνω­ση της ατρησίας των χολαγγείων επιβεβαιώθηκε κατά τον τρίτο μήνα της ζωής. Στο περιφερικό αίμα ανιχνεύτηκαν αντισώματα τύπου IgM και IgG έναντι του κυτταρομεγαλοϊού και τα ούρα ήταν θετικά για το DNA του ιού. Η μητέρα του βρέφους είχε IgG αντισώματα έναντι του ιού. Πυλαιοεντεροαναστόμωση δεν επιχειρήθηκε εξαιτίας της καθυστερημένης διάγνωσης της ατρησίας των χολαγγείων. Χορηγήθηκε αντιϊική θερα­πεία (Ganciclovir emg/KG/δόση ανά 12ωρο) επί έξι εβδομάδες. Τα ούρα αποστειρώθηκαν εντός έξι ημερών χωρίς αυτό να επηρεάσει την εξέλιξη της νόσου σε χολική κίρρωση με πυλαία υπέρταση και ηπατικό κώμα.

Διαβάστε περισσότερα »
Scroll To Top