Μη χασετε
Αρχική / Author Archives: jin0x (page 32)

Author Archives: jin0x

Feed Subscription

Η σεξουαλική ανάπτυξη και ζωή των εφήβων με ειδικές ανάγκες

Πολύ σημαντικό κομμάτι της μετάβασης από την παιδική στην εφηβική και ενήλικο ζωή είναι η ανάπτυξη της σεξουαλικότητας. Πολλά έχουν γραφτεί για την σεξουαλική ανάπτυξη των φυσιολογικών παιδιών και εφήβων. Αντιθέτως ελάχιστες είναι οι αναφορές για το θέμα αυτό σε παιδιά με κινητικά και νευρολογικά προβλήματα. Η σεξουαλικότητα μπορεί να οριστεί ως ένα περίπλοκο φαινόμενο που περιλαμβάνει πολλά συστατικά όπως η ταυτότητα του φύλου, το βιολογικό σεξ, οι ρόλοι και οι συμπεριφορές ενός ατόμου ανάλογα με το φύλο του. Η αναπηρία προσθέτει έναν ακόμη επιβαρυντικό παράγοντα για την δύσκολη διαδικασία της σεξουαλικής ωρίμανσης. Τα άτομα με αναπηρίες σπανίως απεικονίζονται στα δημοφιλή μέσα μαζικής ενημέρωσης ως σεξουαλικά όντα. Αυτό δίνει την εντύπωση ότι δεν πρέπει να περιλαμβάνονται στην καθημερινή πραγματικότητα των ρομαντικών σχέσεων, στην σεξουαλική ζωή και στην δημιουργία οικογένειας. Σκοπός της παρούσας ανασκόπησης είναι να μελετήσει τις ειδικές ανάγκες που αντιμετωπίζουν οι έφηβοι με φυσική αναπηρία όσον αφορά την αναπτυσσόμενη σεξουαλικότητά τους. Θα παρουσιαστούν τα υπάρχοντα δεδομένα στην σύγχρονη έρευνα για την εκπαίδευση, τις γνώσεις, τις απόμεις, τις προσδοκίες και τις εμπειρίες των εφήβων αυτών όσον αφορά τα σεξουαλικά ζητήματα. Πολλές φορές οι καταστάσεις αυτές ή και φάρμακα που αυτές απαιτούν έχουν αρνητικές επιπτώσεις στην σεξουαλική ικανότητα, στην αισθητικότητα και την γονιμότητα. Ένα επιπλέον ζήτημα είναι αυτό της σεξουαλικής κακοποίησης στην οποία είναι ευάλωτοι οι νέοι με ειδικές ανάγκες. Επίσης, θα αναζητηθούν οι τρόποι για την ομαλή ανάπτυξη και κοινωνικοποίηση των εφήβων αυτών και την διεκδίκηση των δικαιωμάτων και των αναγκών τους στα σεξουαλικά ζητήματα και τέλος θα γίνει αναφορά στην εκπαίδευση που πρέπει να λαμβάνουν σε σχέση με τα σεξουαλικά ζητήματα, καθώς και οι εναλλακτικές μορφές με τις οποίες μπορούν να εκφράσουν την σεξουαλικότητά τους.

Διαβάστε περισσότερα »

Ενδομήτρια και νεογνική συστροφή είναι δύο διαφορετικές κλινικές οντότητες όσον αφορά την έκβαση την αντιμετώπισή τους;

Σκοπός: Η εργασία αυτή έχει σκοπό να καθορίσει την αποτελεσματικότητα της άμεσης χειρουργικής επέμβασης στη διάσωση του όρχεως, τόσο κατά την ενδομήτρια όσο και κατά τη νεογνική συστροφή, καθώς και να γίνουν προτάσεις για την ενδεικνυόμενη θεραπευτική στρατηγική. Υλικό-Μέθοδος: Έγινε αναδρομική μελέτη 11 περιπτώσεων περιγεννητικής συστροφής που αντιμετωπίσθηκαν στην κλινική μας από το 1994-2002. Αποτελέσματα: Από τις 11 περιπτώσεις οι 7 αφορούσαν ενδομήτρια συστροφή και οι 4 νεογνική συστροφή που συνέβη μέσα στον 1ο μήνα της ζωής. Όλοι οι ασθενείς, πλην ενός, υποβλήθηκαν σε επείγουσα χειρουργική επέμβαση με σκοπό την επιβεβαίωση της διάγνωσης και τη διάσωση του πάσχοντος όρχεως, ενώ έγινε ταυτόχρονα και ορχεοπηξία του ετερόπλευρου όρχεως. Οι σαφώς νεκρωμένοι άρχεις αφαιρέθηκαν κατά την επέμβαση, ενώ η επιτυχία της ανάταξης της συστροφής πιστοποιήθηκε με U/S και κλινική εξέταση, που έγινε μετά την πάροδο 6 μηνών. Στις 7 περιπτώσεις ενδομήτριας συστροφής οι άρχεις βρέθηκαν νεκρωμένοι και αφαιρέθηκαν, ενώ από τις 4 περιπτώσεις νεογνικής συστροφής κατέστη δυνατή η σωτηρία ενός από τους πάσχοντες άρχεις (25%). Συμπεράσματα: Επειδή η ενδομήτρια συστροφή εξελίσσεται στη συντριπτική πλειομηφία των περιπτώσεων σε υποξεία ή ακόμη και σε χρόνια βλάβη, είναι εξαιρετικά σπάνια η διάσωση του πάσχοντος όρχεως μετά τον τοκετό. Αντίθετα, η νεογνική συστροφή έχει πάντα οξεία έκβαση, παρόμοια με τη συστροφή των μεγαλύτερων ηλικιών και συνεπώς απαιτεί πάντα την έγκαιρη χειρουργική αντιμετώπιση, που έχει σκοπό τη διάσωση του πάσχοντος όρχεως.

Διαβάστε περισσότερα »

Αντιμετώπιση παιδιού με πυρετό από τον Παιδίατρο

Σκοπός της μελέτης είναι η αξιολόγηση των βασικών γνώσεων σχετικά με τον πυρετό και τον τρόπο αντιμετώπισης του παιδιού με πυρετό από τον Έλληνα παιδίατρο. Υλικό-Μέθοδοι: Διανεμήθηκαν 300 ερωτηματολόγια σε Σεμινάριο Παιδιατρικών Λοιμώξεων (Θεσσαλονίκη, Φεβρουάριος 2003). Οι ερωτήσεις αφορούσαν στη διευκρίνιση βασικών εννοιών του φαινομένου του πυρετού καθώς και τρόπων αντιμετώπισης. Οι απαντήσεις συσχετίσθηκαν με: επαγγελματική κατάσταση, ηλικία, τόπο εργασίας των ερωτηθέντων και δεδομένα από τη βιβλιογραφία. Αποτελέσματα: Από τα 218 ερωτηματολόγια που επιστράφηκαν συμπληρωμένα βρέθηκε ότι 41% των ιατρών ήταν ιδιώτες παιδίατροι, 27% ειδικευόμενοι παιδιατρικής και 23% ειδικευμένοι εργαζόμενοι στο ΕΣΥ, 69% ήταν ηλικίας <45 ετών, ενώ το 73% εργαζόταν σε περιοχή κοντά σε νοσοκομείο. Η πλειομηφία θερμομετρεί στη μασχάλη, ορίζει τον πυρετό σωστά, χορηγεί αντιπυρετικά στους 38-38,5oC προτιμώντας την παρακεταμόλη ή συνδυασμό της με μεφαιναμικό οξύ, προτείνει αντι- μικροβιακή αγωγή σε ενδείξεις εντοπισμένης λοίμωξης με πρώτη επιλογή από το στόμα αμοξυκιλλίνη/κλαβουλανικό οξύ και παρεντερικά κεφαλοσπορίνες. Η γενική αίματος και η CRP αποτελούν τις συχνότερα ζητούμενες εργαστηριακές εξετάσεις. Οι διαφορές στις απαντήσεις είχαν σχέση με τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των ερωτηθέντων. Συμπέρασμα: Οι Έλληνες παιδίατροι κατέχουν καλό επίπεδο γνώσεων σε θέματα πυρετού και αντιμετώπισης του παιδιού με πυρετό. Προσοχή χρειάζετα,ι στην α,ρχική εκλογή της αντιμικροβιακής αγωγής και εργαστηριακών εξετάσεων. Η ιατρική εκπαίδευση και κλινική εμπειρία συμβάλλουν στη λογικά δομημένη προσέγγιση του θέματος.

Διαβάστε περισσότερα »

Απόψεις φαρμακευτικής αντιμετώπισης της οξείας βρογχιολίτιδας στο Βορειοελλαδικό χώρο

Η αντιμετώπιση της οξείας βρογχιολίτιδας εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα πλέον αμφιλεγόμενα ζητήματα της καθημερινής παιδιατρικής πράξης. Στη διχογνωμία που υπάρχει στον ορισμό της βρογχιολίτιδας οφείλεται η σύγχυση σχετικά με την αποτελεσματικότητα των διαφόρων φαρμακευτικών παρεμβάσεων που οδηγεί σε μεγάλες αποκλίσεις στην αντιμετώπιση της. O σκοπός της μελέτης μας ήταν να διερευνήσει τις απόψεις των γιατρών της Βόρειας Ελλάδας για την αντιμετώπιση της οξείας βρογχιολίτιδας (OB) στα πλαίσια καθιερωμένης ετήσιας ημερίδας της παιδιατρικής κλινικής. Μελετήθηκαν ερωτηματολόγια που επικεντρώνονταν στον τρόπο και την συχνότητα χορήγησης συγκεκριμένων φαρμακευτικών ουσιών σε ασθενείς με OB. Τα φάρμακα για τους μεν εξωτερικούς ασδενείς ήταν σαλβουταμόλη, βρωμιούχο ιπρατρόπιο, στεροειδή εισπνεόμενα, στεροειδή από το στόμα, αντιβιοτικά, αντιβηχικά, βλεννολυτικά, ενώ για τους ενδονοσοκομειακούς ασδενείς σαλβουταμόλη, βρωμιούχο ιπρατρόπιο, νεφελοποιημένη αδρεναλίνη, στεροειδή εισπνεόμενα, στεροειδή συστηματικά, αντιβιοτικά, αμινοφυλλίνη και ριμπαβιρίνη. Το συχνότερα χορηγούμενο φάρμακο σε έξω - και ενδονοσοκομειακούς ασθενείς ήταν η σαλβουταμόλη (66% και 73% αντίστοιχα) και ακολουθούσαν τα εισπνεόμενα στεροειδή και το βρωμιούχο ιπρατρόπιο. Βρέδηκε ότι σε ποσοστό 41% χορηγούνται εισπνεόμενα στεροειδή και στο 13% στεροειδή από το στόμα σε κάδε ασδενή που νοσηλεύονταν με OB. Η δική μας μελέτη που πραγματοποιήθηκε πριν τη δημοσίευση της Ελληνικής Ομοφωνίας για την αντιμετώπιση της οξείας βρογχιολίτιδας αντανακλά τις αποκλίσεις στην αντιμετώπιση της οξείας βρογχιολίτιδας που παρατηρείται παγκοσμίως. Ίσως θα ήταν σκόπιμη η διενέργεια ανάλογης μελέτης σήμερα προκειμένου να εκτιμηθεί εάν οι παιδίατροι γνωρίζουν και κατά πόσον ακολουθούν την συγκεκριμένη οδηγία.

Διαβάστε περισσότερα »

Ανθρωπομετρική μελέτη σε παιδιά και νεαρούς ενήλικες με ομόζυγη β-Μεσογειακή αναιμία.

Παρά τις σημαντικές προόδους στον τομέα της συμβατικής θεραπευτικής αντιμετώπισης των ασθενών με β-Μεσογειακή αναιμία, διαταραχές στην αύξηση τους συνεχίζουν να παρατηρούνται σε σημαντικό ποσοστό. Ανεπάρκεια καθώς και νευροεκκριτική διαταραχή στην έκκριση της αυξητικής ορμόνης (GH) πιθανολογείται στους περισσότερους θαλασσαιμικούς ασθενείς, παρά τις φυσιολογικές τιμές GH στις συνήθεις δοκιμασίες πρόκλησης. Οι προσδιορισμοί των επιπέδων των IGF-I (Insulin-like Growth Factor -I) και IGFBP-3 (Insulin-like Growth Factor Binding Protein-3) αποτελούν νέες, περισσότερο ακριβείς και λιγότερο πολύπλοκες μεθόδους για την αξιολόγηση της έκκρισης της GH. Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν η εκτίμηση των επιπέδων IGF-I και IGFBP-3 σε παιδιά και νεαρούς ενήλικες με ομόζυγη β-Μεσογειακή αναιμία σε συσχέτιση με τις ανθρωπομετρικές παραμέτρους τους. Μελετήθηκαν 51 θαλασσαιμικοί ασθενείς (27 Θ και 24 Α, με μέσο όρο ηλικίας 15,7 έτη). Είκοσι ένα κορίτσια (77,8%) και 17 αγόρια (70,1%) είχαν χαμηλότερο ανάστημα από το μέσο όρο. Σημαντικά ελαττωμένο ήταν και το καθιστά ύμος. Τα επίπεδα IGF-I και IGFBP-3 ήταν, στην πλειομηφία των ασθενών, χαμηλότερα του φυσιολογικού, με μέση τιμή SDS -0,33 και -0,2 αντίστοιχα. Συγκρίνοντας τα δύο φύλα, δεν υπήρχε μεταξύ τους στατιστικά σημαντική διαφορά στις τιμές IGF-I (μέση τιμή SDS: -0,41 για τα κορίτσια και -0,23 για τα αγόρια, p=0,25) σε αντίθεση με τις τιμές IGFBP-3 όπου τα αγόρια μειονεκτούσαν σημαντικά (μέση τιμή SDS: -0,04 στα κορίτσια και -0,46 στα αγόρια, p=0,03). Συμπερασματικά, διαταραχές στην αύξηση, ιδιαίτερα κατά τη δεύτερη δεκαετία της ζωής, συνεχίζουν να καταγράφονται σε θαλασσαιμικούς ασθενείς παρά τις συχνές μεταγγίσεις και την επαρκή αποσιδήρωση. Συχνή παρακολούθηση, έγκαιρη εντόπιση διαταραχών της αύξησης και της εφηβείας, και δυνητικά χορήγηση rhGH (recombinant human GH) ίσως αντιστρέμει αυτό το φαινόμενο, εξασφαλίζοντας μια καλύτερη ποιότητα ζωής σε ασθενείς με β-Μεσογειακή αναιμία.

Διαβάστε περισσότερα »

Εμβολιασμοί 2005 – Νέα εμβόλια στο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών

Η συνεχής εξέλιξη στην τεχνολογία των εμβολίων που οδηγεί στην παραγωγή νέων η βελτιωμένης γενιάς σκευασμάτων καδιστά επιτακτική την ανάγκη για συνεχή ενημέρωση των παιδιάτρων πάνω στην άρι- στη χρήση τους, την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητά τους. Στο πνεύμα μιας παγκόσμιας εκστρατείας για την υποστήριξη ενιαίων προγραμμάτων εμβολιασμού ως την πιο οικονομική και αποδοτική κοινωνική πολιτική είναι γραμμένο το ανασκοπικό αυτό άρθρο που θίγει κυρίως τα εξής επίμαχα σημεία: 1. Τη σπουδαιότητα της σωστής ενημέρωσης των γονέων αλλά και του κοινού σχετικά με την έγκαιρη έναρξη και ολοκλήρωση των εμβολιασμών στα πρώτα δύο χρόνια της ζωής. 2. Την απομυθοποίηση της κινδυνολογίας που προβάλλεται από τον τύπο για τη σχέση των εμβολιασμών με την εκδήλωση διαφόρων νοσημάτων. 3. Την αναγκαιότητα υιοθέτησης ενιαίας πολιτικής ως προς το πρόγραμμα των εμβολιασμών που προτείνει η κάθε χώρα.. Αναλύεται το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών για τη χώρα μας όπως το έχει προτείνει η Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμών και δίνονται πινακοποιημένες οι κατευθυντήριες οδηγίες σχετικά με το χρονοδιάγραμμα εμβολιασμών για τα παιδιά ηλικίας μέχρι και 18 ετών που δεν εμβολιάσθηκαν στην συνιστώμενη από το Εθνικό Πρόγραμμα ηλικία. Τέλος, το άρθρο αναφέρεται διεξοδικά στα μέχρι τώρα Ελληνικά και διεθνή δεδομένα σχετικά με την ευ- ρεία εφαρμογή, την ασφάλεια και αποτελεσματικότητα των 3 νέων εμβολίων που προτάθηκε να ενταχθούν στο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών: των συζευγμένων εμβολίων κατά του μηνιγγιτιδοκόκκου C και του πνευμονιοκόκκου καθώς και του εμβολίου κατά της ανεμουλογιάς.

Διαβάστε περισσότερα »

Μηνιγγίτιδα από enterococcus faecalis σε παιδί με αιματολογική κακοήθεια

O εντερόκοκκος αποτελεί σπάνιο αίτιο μικροβιακής μηνιγγίτιδας που σχετίζεται με σοβαρές επιπλοκές και υψηλή θνητότητα σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς, όπως τα παιδιά που υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία για αιματολογικές κακοήθειες. Περιγράφεται η περίπτωση αγοριού ηλικίας 11 χρονών με μη Hodgkin λέμφωμα., το οποίο κατά τη διάρκεια της χημειοθεραπείας παρουσίασε υψηλό πυρετό, φωτοφοβία, κεφαλαλγία και διαταραχή του επιπέδου συνείδησης. Η διάγνωση μηνιγγίτιδας από εντερόκοκκο τέθηκε με την απομόνωση του παθογόνου από την καλλιέργεια του ΕΝΥ. Στον ασθενή χορηγήθηκε αντιμικροβιακη αγωγή για 3 εβδομάδες και η έκβαση ήταν άριστη, χωρίς νευρολογικές επιπλοκές.

Διαβάστε περισσότερα »

Σύνδρομο Lowe: περιγραφή δύο περιπτώσεων

Το σύνδρομο Lowe είναι μια σπάνια, φνλοσύνδετα κληρονομούμενη διαταραχή, που χαρακτηρίζεται από συγγενή καταρράκτη, νεφρική δυσλειτουργία και βλάβες του κεντρικού νευρικού συστήματος. Περιγράφονται δύο αγόρια με σύνδρομο Lowe, των οποίων οι μητέρες είναι αδελφές. Και οι δύο ασθενείς γεννήθηκαν με συγγενή καταρράκτη και γενικευμένη υποτονία, ενώ στην πορεία εμφάνισαν νεφρική σωληναριακη δυσλειτουργία τύπου Fanconi. Στην πορεία προστέθηκαν στην κλινική εικόνα φτωχή σωματική ανάπτυξη και ψυχοκινητικη καθυστέρηση, ενώ σπασμοί εμφανίστηκαν σε ηλικία 6 και 8,5 ετών αντίστοιχα. Τα αποτελέσματα της κλινικής εξέτασης, των εργαστηριακών εξετάσεων και η πιθανή φυλοσύνδετη κληρονομικότητα του νοσήματος έθεσαν την υπόνοια του συνδρόμου Lowe. Η επιβεβαίωση της διάγνωσης έγινε με τη μέθοδο της μοριακής γενετικής.

Διαβάστε περισσότερα »

Συγγενής χλωριόρροια Περιγραφή περίπτωσης

Η συγγενής χλωριόρροια (ΣΧ) είναι σπάνια νόσος που κληρονομείται με τον αυτοσωματικό υπολειπόμενο χαρακτήρα και χαρακτηρίζεται από χρόνιο διαρροϊκό σύνδρομο με αυξημένη συγκέντρωση ιόντων χλωρίου στα κόπρανα. Οφείλεται σε διαταραχή της ενεργητικής διακίνησης ιόντων χλωρίου στο περιφερικό τμήμα του ειλεού και του παχέος εντέρου λόγω απουσίας της αντλίας Cl/HCO3-. Η κλινική εικόνα ποικίλει ανάλογα με την ηλικία του ασθενή. Στη νεογνική ηλικία η ΣΧ παρουσιάζεται με πολυδράμνιο, προ-ωρότητα και απουσία αποβολής μηκωνίου. Τα μεγαλύτερα παιδιά εμφανίζουν χρόνια διάρροια, υποχλωραιμική μεταβολική αλκάλωση, υποκαλιαιμία και υπονατριαιμία που οδηγούν σε καθυστέρηση της ανάπτυξης. Η θεραπεία αποσκοπεί στην ικανοποιητική αναπλήρωση των ηλεκτρολυτών και των απωλειών του ύδατος εφ’όρου ζωής. Η πορεία της νόσου στα παιδιά που η διάγνωση γίνεται έγκαιρα, είναι καλή. Περιγράφουμε περίπτωση συγγενούς χλωριόρροιας σε αγόρι ηλικίας 3 ετών στο οποίο οι κύριες κλινικές εκδηλώσεις ήταν η χρόνια διάρροια και η καθυστέρηση της σωματικής ανάπτυξης με συνοδό υποχλωραιμική μεταβολική αλκάλωση και ηλεκτρολυτικές διαταραχές. Η διάγνωση επιβεβαιώθηκε με ανεύρεση αυξημένης συγκέντρωσης ιόντων χλωρίου στα κόπρανα. Αντιμετωπίστηκε με θεραπεία υποκατάστασης με διαλύματα χλωριούχου νατρίου και χλωριούχου καλίου, αρχικά ενδοφλέβια και μετά από το στόμα. Η έκβαση ήταν επιτυχής. Το παιδί παρακολουθείται στα εξωτερικά ιατρεία της κλινικής μας τρία χρόνια από τη διάγνωση, με πλήρη αποκατάσταση των ηλεκτρολυτικών διαταραχών, της νεφρικής λειτουργίας και της σωματικής του ανάπτυξης. Η θεραπεία υποκατάστασης συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Διαβάστε περισσότερα »

Απώτερες συνέπειες αντινεοπλασματικής θεραπείας

Η πρόοδος της παιδιατρικής ογκολογίας τα τελευταία 30 χρόνια είχε σαν αποτέλεσμα την αύξηση της επιβίωσης των παιδιών με νεοπλασματικά νοσήματα. Ένας βαθμιαία αυξανόμενος αριθμός επιζώντων θα αντιμετωπίσει τις συνέπειες της τοξικής αντινεοπλασματικής θεραπείας. Οι 3 κύριες θεραπευτικές προσεγγίσεις, η χημειοθεραπεία, η ακτινοθεραπεία και η χειρουργική επέμβαση μπορούν να προκαλέσουν μακροχρόνια διαταραχή. Τα περισσότερα όργανα και συστήματα δυνητικά επηρεάζονται, ιδιαίτερα το κεντρικό νευρικό σύστημα, οι ενδοκρινείς, οι νεφροί, η καρδιά, οι πνεύμονες, το μυοσκελετικό σύστημα. Οι προσπάθειες των ερευνητών επικεντρώνονται στην εξασφάλιση της ποιότητας ζωής των επιζώντων. H δια βίου παρακολούθηση επιτρέπει τη διαπίστωση επιπλοκών που οφείλονται σε νέες θεραπευτικές παρεμβάσεις. Η εκπαίδευση των επιζώντων τους δίνει τη δυνατότητα να αποφεύγουν τους καρκινογόνους παράγοντες και να συμμετέχουν σε προγράμματα για πρώιμη αναγνώριση των επιπλοκών. θα αναπτυχθούν οι απώτερες συνέπειες της χημειοθεραπείας και της ακτινοθεραπείας. Ακόμη θα συζητηθεί η επίδραση της θεραπείας στην εκδήλωση δεύτερης κακοήθειας.

Διαβάστε περισσότερα »
Scroll To Top