Μη χασετε

Αρχείο άρθρων

Επίδραση της προγεννητικής χορήγησης βηταμεθαζόνης στις πρώιμες και απώτερες νευρολογικές επιπλοκές της προωρότητας

Η προγεννητική χορήγηση γλνκοκορτικοειδών (ΓΚ) έχει πλέον καβιερωβεί ως παρέμβαση ρουτί¬νας για την πρόλημη του συνδρόμου αναπνευστικής δυσχέρειας των προώρων. Ωστόσο, απασχολεί το ενδε¬χόμενο ανεπιδύμητων δράσεων στη νευροανάπτυξη. Σκοπός. Η διερεύνηση της επίδρασης της προγεννητι¬κής χορήγησης βηταμεδαζόνης (ΒΜ) στις πρώιμες και απώτερες νευρολογικές επιπλοκές της προωρότητας. Ασδενείς - Μέδοδοι. Μελετήδηκαν προγραμματισμένα 670 πρόωρα νεογνά με ΗΚ<35 εβδομάδων που νο- σηλεύδηκαν σε ΜΕΝΝ στην τριετία 2004-2006. Ταξινομήδηκαν στην ομάδα ΒΜ (ν=407), που πήρε μονήρη συνεδρία ΒΜ, και στην ομάδα μαρτύρων (ν=263), χωρίς προγεννητικά ΓΚ. Καταγράφονταν τα περιγεννητι- κά και νεογνικά προβλήματα και γινόταν υπερηχογράφημα εγκεφάλου και νευροαναπτυξιακή εξέταση κα¬τά τη νοσηλεία και μέχρι τον 18ο-24ο μήνα παρακολούδησης. Αποτελέσματα. Τα νεογνά της ομάδας ΒΜ πα¬ρουσίασαν σημαντικά μικρότερη συχνότητα των εγκεφαλικών αιμορραγιών οποιουδήποτε βαδμού (p= 0,0016, RR=0,50, CI=0,47 - 0,51), εγκεφαλικών αιμορραγιών ΙΙΙου-ΐνου βαδμού (p=0,002, RR=0,47, CI= 0,29-0,76) και δνησιμότητα (p=0,012). Δεν υπήρχε διαφορά στη συχνότητα εμφάνισης κοιλιακής διάτασης, περικοιλιακής λευκομαλάκυνσης, περικοιλιακού εμφράκτου και σοβαρής αμφιβληστροειδοπάδειας της προ¬ωρότητας. Η συχνότητα εγκεφαλικής παράλυσης (3% στην ομάδα ΒΜ και 2% στους μάρτυρες) και ηπιότε¬ρων νευρολογικών υπολειμμάτων δεν διέφερε σημαντικά. Περαιτέρω ανάλυση που περιλάμβανε μόνο τις μο¬νήρεις κυήσεις δεν διαφοροποίησε τα αποτελέσματα. Συμπεράσματα. Η προγεννητική χορήγηση μονήρους συνεδρίας ΒΜ ελαττώνει τη δνησιμότητα και τη συχνότητα της εγκεφαλικής αιμορραγίας, χωρίς να επηρε¬άζει σημαντικά τη νευρολογική έκβαση σε διορδωμένη ηλικία 18-24 μηνών.

Διαβάστε περισσότερα »

Απόπτωση ουδετερόφιλων σε πρόωρα και τελειόμηνα νεογνά. Επίδραση της προγεννητικής χορήγησης βηταμεθαζόνης

Τα γλυκοκορτικοειδή επιβραδύνουν την απόπτωση των ουδετεροφίλων, γεγονός που συνδέεται με προαγωγή της φλεγμονώδους απάντησης και επακόλουθη ιστική βλάβη. Σκοπός. Η διερεύνηση της επί­δρασης της χορήγησης προγεννητικά βηταμεθαζόνης (ΠΒΜ) στην απόπτωση των ουδετεροφίλων πρόωρων νε­ογνών. Ασθενείς - Μέθοδοι. Μελετήθηκαν προγραμματισμένα 100 πρόωρα νεογνά. Από τα πρόωρα, 56 είχαν πάρει ΠΒΜ (ομάδα ΒΜ) και 44 δεν πήραν (ομάδα μαρτύρων], σύμφωνα με την εκτίμηση του μαιευτήρα. Οι δεί­κτες απόπτωσης προσδιορίστηκαν με κυτταρομετρία ροής και περιλάμβαναν: το ποσοστό πρώιμων αποπτωτικών κυττάρων (χρώση αννεξίνης-V και ιωδιούχου προπιδίου), το βαθμό αποικοδόμησης DNA (χρώση ιωδιούχου προπιδίου), την έκφραση του μορίου Fas και την ενδοκυττάρια δραστηριότητα της κασπάσης-3. Αποτελέσματα. Η σύγκριση των δυο ομάδων προώρων έδειξε ότι η ομάδα ΒΜ παρουσίαζε σημαντικά υμηλότερο αριθμό και σημαντικά χαμηλότερους δείκτες απόπτωσης ουδετεροφίλων, συγκριτικά με τους μάρτυρες. Ανάλυση σε σχέση με το μεσοδιάστημα μεταξύ χορήγησης ΠΒΜ και τοκετού έδειξε ότι μόνο τα πρόωρα που γεννήθηκαν μέσα σε 48 ώρες μετά την ΠΒΜ είχαν σημαντικά χαμηλότερους τους δείκτες απόπτωσης ουδετεροφίλων συγκριτικά με τους μάρτυρες. Συμπεράσματα. Η χορήγηση ΠΒΜ προκαλεί επιβράδυνση της απόπτωσης των ουδετεροφίλων εφόσον ο τοκετός γίνει μέσα σε 48 ώρες από τη χορήγηση. Η σημασία της επιβράδυνσης της απόπτωσης των ουδετεροφίλων για τη φλεγμονώδη αντίδραση του εμβρύου-νεογνού, η οποία προδιαθέτει στην ανάπτυξη χρό­νιας πνευμονικής νόσου χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση.

Διαβάστε περισσότερα »

Η εξωγενής χορήγηση επιφανειοδραστικού παράγοντα βελτιώνει την οξυγόνωση πρόωρων νεογνών με πνευμονική αιμορραγία

Σκοπός. Η διερεύνηση της επίδρασης τον εξωγενούς επιφανειοδραστικού παράγοντα (ΕΠ) στην οξυγόνωση νεογνών με πνευμονική αιμορραγία (ΠνΑ). Ασθενείς - μέθοδοι. Μελετήθηκαν προγραμματισμένα 59 πρόωρα νεογνά με ΒΓ<1500 g που νοσηλεύτηκαν σε διάστημα 6 χρόνων και παρουσίασαν ΠνΑ. Τα νεογνά ταξινομήθηκαν τυχαία σε δύο ομάδες, την ομάδα τον ΕΠ (ν = 29), όπου χορηγήθηκε ΕΠ [1-3 δόσεις των 100 mg/kg φυσικού ΕΠ βοείου τύπου, survanta®, ανά 12ωρο], και στην ομάδα μαρτύρων (ν =30). Εκτι- μηθηκαν οι μεταβολές της οξυγόνωσης τις πρώτες 72 ώρες από την εισαγωγή στη μελέτη με τον υπολογισμό του δείκτη οξυγόνωσης (ΔΟ), της κυμελιδο-αρτηριακής διαφοράς οξυγόνου (A-aDO2) και του αρτηριο-κυμελι- δικού πηλίκου οξυγόνου (a/APO2), η επιβίωση, η διάρκεια μηχανικού αερισμού, χορήγησης οξυγόνου και νοσηλείας καθώς και η συχνότητα μακροχρόνιων επιπλοκών. Αποτελέσματα. Η παρακολούθηση των δεικτών εκτίμησης της οξυγόνωσης έδειξε ταχύτερη και μεγαλύτερη βελτίωση της οξυγόνωσης στην ομάδα του ΕΠ συγκριτικά με τους μάρτυρες. Οι διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων ήταν στατιστικά σημαντικές την 6η και 24η ώρα μετά την εισαγωγή στη μελέτη. Η θνησιμότητα πριν την έξοδο ήταν χαμηλότερη στην ομάδα του ΕΠ (48% vs 67%), αν και η διαφορά δεν ήταν στατιστικά σημαντική. Δεν βρέθηκε σημαντική διαφορά ως προς τους υπόλοιπους δείκτες έκβασης. Συμπεράσματα. Η χορήγηση ΕΠ σε νεογνά με ΠνΑ βελτιώνει την οξυγόνωση χωρίς, όμως, να επηρεάζει σημαντικά τη θνησιμότητα πριν τη έξοδο.

Διαβάστε περισσότερα »

Ο ρόλος του επιφανειοδραστικού παράγοντα στη θεραπεία νεογνών με πνευμονική υποπλασία ή/και συγγενή διαφραγματοκήλη

Σκοπός της μελέτης ήταν η διερεύνηση του ρόλου του εξωγενούς επιφανειοδραστικού παράγοντα (ΕΠ) στην αντιμετώπιση της αναπνευστικής ανεπάρκειας νεογνών με πνευμονική υποπλασία (ΠνΥ) ή/και συγγενή διαφραγματοκήλη (ΣΔΚ). Ασθενείς-μέθοδοι. Μελετήθηκαν προγραμματισμένα 19 πρόωρα και τέλειόμηνα νεογνά με ΠνΥ από τα οποία 2 είχαν εμβρυϊκό ύδρωπα, 3 παρατεταμένη ρήξη εμβρυϊκών υμένων και σύνδρομο ολιγοϋδραμνίου, 2 σύνδρομο Potter, 1 είχε δυσμορφικό αταξινόμητο σύνδρομο, 1 έπασχε από συγγενή μυο- τονική δυστροφία και 10 είχαν ΣΔΚ. Τα νεογνά ταξινομήθηκαν τυχαία στην ομάδα του ΕΠ (ν=9), όπου χορηγήθηκε ΕΠ (1-3 δόσεις των 100 mg/kg φυσικού ΕΠ βοείου τύπου, Survanta®), και στην ομάδα μαρτύρων (ν=10). Εκτιμηθηκαν η εξέλιξη του δείκτη οξυγόνωσης (ΔΟ), της κυμελιδο-αρτηριακής διαφοράς οξυγόνου (Α- aDO2) και της σχέσης αρτηριακού προς κυμέλιδικό οξυγόνο (Pa/AO2), η διάρκεια μηχανικού αερισμού, χορήγησης οξυγόνου, νοσηλείας και η επιβίωση. Αποτελέσματα. Οι δυο ομάδες δεν διέφεραν ως προς τα κλινικά και επιδημιολογικά χαρακτηριστικά ούτε ως προς την αιτιολογία της ΠνΥ, με 5 νεογνά σε κάθε ομάδα να πάσχουν από ΣΔΚ. Οι δείκτες εκτίμησης της οξυγόνωσης, μετά από αρχική επιδείνωση τις πρώτες 24-48 ώρες, άρχισαν να βελτιώνονται, χωρίς να διαφέρουν σημαντικά μεταξύ των δυο ομάδων σε όλη τη διάρκεια της παρακολούθησης. Η επιβίωση ήταν χαμηλή και στις δυο ομάδες (33% στην ομάδα του ΕΠ και 30% στην ομάδα μαρτύρων). Μόνο 6 νεογνά με ΣΔΚ επιβίωσαν. Οι υπόλοιποι δείκτες έκβασης δεν διέφεραν μεταξύ των δυο ομάδων. Συμπεράσματα. Η χορήγηση ΕΠ σε νεογνά με ΠνΥ ή/και ΣΔΚ δεν επιφέρει σημαντική βελτίωση της οξυγόνωσης και δεν ελαττώνει τη διάρκεια μηχανικού αερισμού και χορήγησης οξυγόνου.

Διαβάστε περισσότερα »

Επίδραση της χορήγησης επιφανειοδραστικού παράγοντα στην οξυγόνωση και έκβαση νεογνών με σύνδρομο εισράφησης μηκωνίου

Σκοπός της μελέτης ήταν η διερεύνηση της επίδρασης του εξωγενούς επιφανειοδραστικού παράγοντα (ΕΠ) στην οξυγόνωση και έκβαση νεογνών με σύνδρομο εισράφησης μηκωνίου (ΣΕΜ). Ασθενείς-μέθο- δοι. Μελετήθηκαν προγραμματισμένα 34 νεογνά με ΣΕΜ που ταξινομήθηκαν τυχαία στην ομάδα του ΕΠ (ν= 16), όπου χορηγήθηκε ΕΠ (1-3 δόσεις των 100mg/kg φυσικού ΕΠ βοΐου τύπου, Survanta®), και στην ομάδα μαρτύρων (ν=18). Εκτιμηθηκαν: η εξέλιξη του δείκτη οξυγόνωσης (ΔΟ), της αρτηριο-κυμελιδικής διαφοράς οξυγόνου (A-aDO2) και της σχέσης κυμέλιδικού προς αρτηριακό οξυγόνο (a/APO2), η διάρκεια μηχανικού αερισμού, χορήγησης οξυγόνου και νοσηλείας καθώς και η επιβίωση. Αποτελέσματα. Η εξέλιξη των δεικτών εκτίμησης της οξυγόνωσης έδειξε μεγαλύτερη βελτίωση στην ομάδα ΣΕΜ-ΕΠ συγκριτικά με τους μάρτυρες. Οι διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων ήταν στατιστικά σημαντικές από την 6η ώρα μέχρι και την 24η-72η ώρα μετά τη χορήγηση του ΕΠ. Επιπλέον, στην ομάδα ΕΠ η παραμένουσα πνευμονική υπέρταση υποχώρησε πιο γρήγορα, τα ευρήματα της ακτινογραφίας θώρακα βελτιώθηκαν νωρίτερα, υπήρχε τάση για λιγότερο συχνή εφαρμογή υμίσυχνου αερισμού ως θεραπείας διάσωσης και ήταν σημαντικά μικρότερη η διάρκεια μηχανικού αερισμού και χορήγησης οξυγόνου, συγκριτικά με τους μάρτυρες. Η θνησιμότητα ήταν παρόμοια, χαμηλή και στις δύο ομάδες (6% και 11%, αντίστοιχα). Συμπεράσματα. Η χορήγηση ΕΠ σε νεογνά με ΣΕΜ έχει ως αποτέλεσμα την ταχύτερη βελτίωση της οξυγόνωσης και την ελάττωση της διάρκειας μηχανικού αερισμού και χορήγησης οξυγόνου.

Διαβάστε περισσότερα »
Scroll To Top