Μη χασετε

Αρχείο άρθρων

Αξιολόγηση θρέψης σε παιδιατρικούς νοσηλευόμενους ασθενείς με χρόνιο νόσημα: χρήση διεθνών κριτηρίων

Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η παράλληλη αξιολόγηση θρέψης νοσηλευόμενων παιδιατρικών ασθενών με ανθρωπομετρικά κριτήρια και με χρήση εργαλείου διατροφικής αξιολόγησης διαλογής για αξιολόγηση κινδύνου υποθρεψίας. Ασθενείς-Μέθοδοι: Μελετήθηκε η διατροφική κατάσταση 50 παιδιατρικών χρόνια πασχόντων νοσηλευόμενων ασθενών (33 κορίτσια, 17 αγόρια), ηλικίας 2-18.5 ετών (μ.ο. = 8.38 έτη). Μετρήθηκαν το σωματικό βάρος και το ύψος, ενώ προσδιορίστηκαν το ιδανικό βάρος (ΙΒ) και ο δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ). Υπολογίστηκαν τα z-scores βάρους (WAz) και ύψους για την ηλικία (HAz) με το λογισμικό WHO Anthro v 3.0.1. Εφαρμόστηκαν επίσης τα κριτήρια Gomez, Waterlow, και Cole καθώς και το εργαλείο διατροφικής αξιολόγησης διαλογής Pediatric Subjective Global Nutritional Assessment (PSGNA). Συμπληρωματικά καταγράφηκαν τα επίπεδα λευκωματίνης και ολικών λεμφοκυττάρων. Αποτελέσματα: Τα κριτήρια του WHO κατηγοριοποίησαν το 96% των παιδιών ως καλά τρεφόμενα, ενώ το κριτήριο Cole έδειξε ότι το 6% ήταν μέτρια υποσιτισμένα. Τα περισσότερα παιδιά με σοβαρή υποθρεψία ανίχνευσε το κριτήριο Waterlow HA (4%). Σύμφωνα με το PSGNA το 68% των παιδιατρικών ασθενών βρισκόταν σε μέτριο κίνδυνο υποθρεψίας ενώ το 6% σε υψηλό. Συμπεράσματα: Το PSGNA αποτελεί μια ευαίσθητη δοκιμασία διατροφικής διαλογής για ανίχνευση κινδύνου υποθρεψίας στα παιδιά ενώ η κατάταξη της υποθρεψίας με βάση z-scores του WHO βρέθηκε να είναι η πληρέστερη. Προτείνεται η εφαρμογή του PSGNA σε συνδυασμό με τα ανθρωπομετρικά πρότυπα του WHO για την εκτίμηση της διατροφικής κατάστασης αλλά και του κινδύνου υποθρεψίας σε παιδιατρικούς ασθενείς.

Διαβάστε περισσότερα »

Εφαρμογή νέας θεραπευτικής στρατηγικής στην αντιμετώπιση ανθεκτικών μορφών νεανικής ιδιοπαθούς αρθρίτιδας

Ο παράγων νέκρωσης των όγκων (Tumor necrosis Factor, TNF) πρωταγωνιστεί στη συντήρηση της φλεγμονής των αρθρώσεων στη Ρευματοειδή Αρθρίτιδα των Ενηλίκων (ΡΑ) και στη Νεανική Ιδιοπαθή Αρθρί¬τιδα (ΝΙΑ). Κατά την τελευταία δετία δοκιμάστηκαν με επιτυχία σε ενήλικες με ανθεκτική ΡΑ δύο βιολογικά προϊόντα που αναστέλλουν τη δράση του TNF, το Etanercept (ET, Enbrel®) και το Infliximab (INFL, Remicade®). Η εμπειρία από τη χρήση των προϊόντων αυτών στα παιδιά με ΝΙΑ είναι ακόμη πολύ περιορι¬σμένη. °ια το λόγο αυτό θεωρήσαμε σκόπιμο να ερευνήσουμε την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα του ΕΤ και του INFL σε παιδιά με ανθεκτικές στη συμβατική θεραπεία μορφές ΝΙΑ. Μελετήθηκαν 16 αυστηρά επιλεγμένοι ασθενείς ηλικίας 3-17 ετών με διάφορες μορφές ΝΙΑ, οι οποίοι έλαβαν ΕΤ (υποδόρια) ή INFL (εν¬δοφλέβια) με κριτήριο την απόσταση του τόπου διαμονής τους από το Κέντρο της μελέτης. Η ομάδα του ΕΤ περιλάμβανε 6 ασθενείς (Κ/Α 4/2, μέσης ηλικίας 9.33 χρ) και του INFL 10 ασθενείς (Κ/Α 7/3, μέσης ηλι¬κίας 10.6 χρ). Το ΕΤ χορηγήθηκε σε δόση 0.4 mg/kg και το INFL ~δ mg/kg σύμφωνα με τις οδηγίες των πα- ρασκευαστριών εταιριών. Και τα δύο σκευάσματα χορηγήθηκαν παράλληλα με μεθστρεξάτη (1δmg/m2/εβδ), μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα και πρεδνιζόνη (14/16). Η εκτίμηση της αποτελεσματικότητας βα¬σίστηκε στα διεθνώς αποδεκτά «Κριτήρια Έκβασης και Ενεργότητας της ΝΙΑ». Ολοι οι ασθενείς υποβάλ¬λονταν σε περιοδικό εργαστηριακό έλεγχο (αιματολογικό, βιοχημικό και ανοσολογικό) πριν την έναρξη της θεραπείας και στη συνέχεια ανά μήνα. Επίσης υποβάλλονταν σε καρδιολογικό έλεγχο πριν τη θεραπεία και ανά 6μηνο στη συνέχεια.. Μετά από 9μηνη θεραπεία με αντι-TNF παράγοντες 13/16 ασθενείς (80%) είχαν βελτίωση ή πλήρη ύφεση της νόσου (6/6 της ομάδας του ΕΤ και 7/10 της ομάδας του INFL). Οι ασθενείς με μη ικανοποιητική απάντηση ήταν αυτοί με μακροχρόνια συστηματική μορφή και μετάπτωση σε πολυαρθρι- κή και εκείνοι με επίμονη ή επεκταθείσα ολιγοαρθρική. Αντίθετα, οι ασθενείς με πολυαρθρική έναρξη και πορεία ήταν οι καλύτεροι απαντητές. Η χορήγηση και των 2 σκευασμάτων ήταν ασφαλής. Κανείς ασθενής δεν παρουσίασε αφυλακτική ή άλλη σοβαρή αντίδραση και μόνο 3/16 (1 της ομάδας του ΕΤ και 2 της ομά¬δας του INFL) παρουσίασαν παροδική γριππώδη συνδρομή. Μετά τους πρώτους 2 μήνες θεραπείας το 56% των ασθενών (9/16) ανέπτυξαν νέα αυτοαντισώματα (4/6 υπό ΕΤ κα,ι δ/10 ασθενείς υπό INFL) κυρίως διάφορους τύπους αντιπυρηνικών που δεν συνοδεύονταν από κλινική εκδήλωση ενδεικτική αυτοανόσου νοσήματος. Η παρουσία των αυτοαντισωμάτων αυτών στον ορό ήταν παροδική (1-3 μήνες) στους 7/9 ασθε¬νείς, ενώ στους 2/9 ήταν μεγαλύτερη (εξακολουθούν να ανιχνεύονται παρόλο που το κύριο νόσημα είναι σε ύφεση). Τα πρόδρομα αυτά αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι τα αντι-TNF σκευάσματα αποτελούν μία ασφα¬λή και αποτελεσματική επιπρόσθετη θεραπεία σε ασθενείς με ανθεκτική στη συμβατική θεραπεία ΝΙΑ που έχει επίμονη πολυαρθρική πορεία. Η εμφάνιση νέων αυτοαντισωμάτων κατά τη διάρκεια της θεραπείας εί¬ναι κατά κανόνα παροδική και δεν συνδυάζεται με την ανάπτυξη νέου αυτοανόσου νοσήματος.

Διαβάστε περισσότερα »
Scroll To Top