Μη χασετε

Αρχείο άρθρων

Επίκτητη λοίμωξη πρόωρου βρέφους απο κυτταρομεγαλοιο.O ρόλος του μητρικού γάλατος

Περιγράφεται περίπτωση πρόωρου βρέφους με επίκτητη λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό που απο­δόθηκε στο μητρικό γάλα. Η λοίμωξη εκδηλώθηκε σε ηλικία 40 ημερών με ουδετεροπενία και θρομβοπενία. Η διάγνωση επιβεβαιώθηκε με ανίχνευση του ιού στο πλάσμα και τα ούρα τον νεογνού καθώς και στο μη­τρικό γάλα, με τη μέθοδο της αλυσιδωτής αντίδρασης της πολυμεράσης, ενώ αποκλείστηκαν άλλες πηγές μό­λυνσης. Αντιμετωπίστηκε με αντιιικη θεραπεία (Ganciclovir 6 mg/kg/δόση ανά 12ωρο). Κατά τον επανέλεγ­χο σε ηλικία 5 μηνών, το υπερηχογράφημα εγκεφάλου, η νευροαναπτυξιακη εκτίμηση και ο ακονολογικός έλεγχος τον νεογνού ήταν φυσιολογικά.

Διαβάστε περισσότερα »

Αιτιολογία και έκβαση της αναπνευστικής δυσχέρειας στα μεγάλα πρόωρα και τελειάμηνα νεογνά

Εισαγωγή: Στα μεγάλα πρόωρα νεογνά (ΜΠΝ), η ηνευμονική ωριμότητα δεωρείται δεδομένη και η πιθανότητα αναπνευστικής δυσχέρειας (ΑΔ) μικρή, ώστε πολλές φορές η ανάγκη για εντατική νοσηλεία υποεκτιμάται. Σκοπός της μελέτης ήταν η εκτίμηση των διαφορών στην αιτιολογία και έκβαση της ΑΔ στα ΜΠΝ και τελειάμηνα νεογνά ΙΤΝ). Ασθενείς και μέθοδοι.: Μελετήθηκαν αναδρομικά 51 ΜΠΝ (διάρκεια κύησης: ΔΚ 35-366/7 εβδ.) και 96 ΤΝ (ΔΚ >37 εβδ.) που νοσηλεύτηκαν για ΑΔ το 2005. Καταγράφηκαν τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, η αιτιολογία και αντιμετώπιση της ΑΔ, οι επιπλοκές και η έκβαση. Αποτελέσματα: Η ομάδα των ΜΠΝ παρουσίαζε σημαντικά υμηλότερη συχνότητα προγεννητικής χορήγησης ετεροειδών, συνδρόμου αναπνευστικής δυσχέρειας (ΣΑΔ) (31,2 % έναντι 5,2%, p<0,0001), χορήγησης επιφανειοδραστικαύ παράγοντα (23,5% έναντι 9,4%, p=0,026) και εφαρμογής CPAP (25,5% έναντι 10,4%, p=0,029) συγκριτικά με τα ΤΝ. Τα ΜΠΝ παρουσίαζαν σημαντικά μεγαλύτερο χρόνο έναρξης (2,7±2,1 έναντι 2,1±1,4, p=0,038) και επίτευξης πλήρους εντερικης σίτισης (4,9±3,4 έναντι 3,7±2,5, p=0,027) συγκριτικά με τα ΤΝ. Οι δύο ομάδες νεογνών δεν διέφεραν ως προς τα υπόλοιπα νεογνικά προβλήματα και την έκβαση. Συμπεράσματα: Τα ΜΠΝ (35-366/7 εβδομάδες κύησης) παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο ΣΑΔ και ανάγκη για αναπνευστική υποστήριξη συγκριτικά με τα ΤΝ. Το γεγονός αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπόμη κατά τη λήψη μαιευτικών αποφάσεων.

Διαβάστε περισσότερα »

Συγγενής χλωριόρροια Περιγραφή περίπτωσης

Η συγγενής χλωριόρροια (ΣΧ) είναι σπάνια νόσος που κληρονομείται με τον αυτοσωματικό υπολειπόμενο χαρακτήρα και χαρακτηρίζεται από χρόνιο διαρροϊκό σύνδρομο με αυξημένη συγκέντρωση ιόντων χλωρίου στα κόπρανα. Οφείλεται σε διαταραχή της ενεργητικής διακίνησης ιόντων χλωρίου στο περιφερικό τμήμα του ειλεού και του παχέος εντέρου λόγω απουσίας της αντλίας Cl/HCO3-. Η κλινική εικόνα ποικίλει ανάλογα με την ηλικία του ασθενή. Στη νεογνική ηλικία η ΣΧ παρουσιάζεται με πολυδράμνιο, προ-ωρότητα και απουσία αποβολής μηκωνίου. Τα μεγαλύτερα παιδιά εμφανίζουν χρόνια διάρροια, υποχλωραιμική μεταβολική αλκάλωση, υποκαλιαιμία και υπονατριαιμία που οδηγούν σε καθυστέρηση της ανάπτυξης. Η θεραπεία αποσκοπεί στην ικανοποιητική αναπλήρωση των ηλεκτρολυτών και των απωλειών του ύδατος εφ’όρου ζωής. Η πορεία της νόσου στα παιδιά που η διάγνωση γίνεται έγκαιρα, είναι καλή. Περιγράφουμε περίπτωση συγγενούς χλωριόρροιας σε αγόρι ηλικίας 3 ετών στο οποίο οι κύριες κλινικές εκδηλώσεις ήταν η χρόνια διάρροια και η καθυστέρηση της σωματικής ανάπτυξης με συνοδό υποχλωραιμική μεταβολική αλκάλωση και ηλεκτρολυτικές διαταραχές. Η διάγνωση επιβεβαιώθηκε με ανεύρεση αυξημένης συγκέντρωσης ιόντων χλωρίου στα κόπρανα. Αντιμετωπίστηκε με θεραπεία υποκατάστασης με διαλύματα χλωριούχου νατρίου και χλωριούχου καλίου, αρχικά ενδοφλέβια και μετά από το στόμα. Η έκβαση ήταν επιτυχής. Το παιδί παρακολουθείται στα εξωτερικά ιατρεία της κλινικής μας τρία χρόνια από τη διάγνωση, με πλήρη αποκατάσταση των ηλεκτρολυτικών διαταραχών, της νεφρικής λειτουργίας και της σωματικής του ανάπτυξης. Η θεραπεία υποκατάστασης συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Διαβάστε περισσότερα »

Προδιαθετικοί παράγοντες και έκβαση της πνευμονικής αιμορραγίας στα πολύ χαμηλού βάρους γέννησης νεογνά

Σκοπός: Η διερεύνηση των προδιαβετικών παραγόντων πνευμονικής αιμορραγίας (ΠνΑ) στα πο­λύ χαμηλού βάρους γέννησης (ΠΧΒΓ) νεογνά καθώς και της έκβασης σε σχέση με τη βαρύτητα και αιτιολο­γία της αιμορραγίας. Υλικό-μέθοδοι: Μελετήθηκαν αναδρομικά τα ιστορικά των νεογνών με βάρος γέννη­σης (ΒΓ) <1500 g, τα οποία εμφάνισαν ΠνΑ (ομάδα ΠνΑ) στα έτη 1998-2001. Την ομάδα μαρτύρων αποτέλεσαν νεογνά παρόμοιου ΒΓ και διάρκειας κύησης χωρίς ΠνΑ. Αποτελέσματα: Στο διάστημα της μελέτης ΠνΑ παρουσίασαν 47/549 (8.6%) νεογνά με ΒΓ 980 ± 243 g (x ± SD). Οι δυο ομάδες δεν διέφεραν ως προς τα επιδημιολογικά και περιγεννητικά χαρακτηριστικά. Ωστόσο, στην ομάδα της ΠνΑ, η συχνότητα εφαρμο­γής μηχανικού αερισμού και αιμοδυναμικά σημαντικού ανοικτού αρτηριακού πόρου (ΑΑΠ) ήταν σημαντικά μεγαλύτερες, ενώ η επιβίωση μικρότερη συγκριτικά με τους μάρτυρες (46,8% και 78,7%, αντίστοιχα, ρ= 0,0026). Στα νεογνά με ΠνΑ που επέζησαν, η διάρκεια του μηχανικού αερισμού, χορήγησης οξυγόνου και παραμονής στο νοσοκομείο, καθώς και η συχνότητα σοβαρής εγκεφαλικής αιμορραγίας ήταν σημαντικά με­γαλύτερες απ' ότι στους μάρτυρες που επέζησαν. Η βαρύτητα της ΠνΑ ήταν ήπια, μέτρια ή σοβαρή στο 19%, 30% και 51%, αντίστοιχα και η επιβίωση ήταν ανάλογη με τη βαρύτητα της ΠνΑ (100%, 78,5% και 8,3%, αντίστοιχα). Στα νεογνά με ΠνΑ που κατέληξαν συχνότεροι αττιολογικοί παράγοντες ήταν το σύνδρομο ανα­πνευστικής δυσχέρειας (ΣΑΔ) ή η μεγάλη πνευμονική ανωριμότητα. Συμπεράσματα: Το ΣΑΔ, η πνευμονική ανωριμότητα και ο ΑΑΠ φαίνεται ότι προδιαθέτουν στην εμφάνιση ΠνΑ στα ΠΧΒΓ νεογνά. Η θνητότητα συν­δέεται άμεσα με τη βαρύτητα και την αιτιολογία της.

Διαβάστε περισσότερα »
Scroll To Top