Μη χασετε

Αρχείο άρθρων

Προσβολή νεογνών, βρεφών και παιδιών απο τον ιο της γρίπης. Κύρια αιτία εισαγωγής στο νοσοκομείο οι πυρετικοί σπασμοί

Σκοπός αυτής της προοπτικής μελέτης ήταν: 1. Να ερευνηδεί σε τι ποσοστό ανιχνεύεται ο ιός της γρίπης σε παιδιά με πυρετό και συμπτωματολογία ύποπτη για τη νόσο, τα οποία προσέρχονται στα Εξωτερικά Ιατρεία (ΕΙ) μιας παιδιατρικής κλινικής στην περίοδο εμφάνισης της γρίπης και 2. Να καταγραφούν τα αίτια εισαγωγής στο Νοσοκομείο των ασθενών αυτών που χρειάζεται να νοσηλευτούν. Υλικό - Μέθοδοι. Τα κριτήρια για την εισαγωγή στη μελέτη πληρούσαν 103 παιδιά, 56 αγόρια και 47 κορίτσια, ηλικίας 1,5 μηνών έως 14 ετών (Μ.Ο. 4,4±3,8 έτη). Σε όλα τα παιδιά έγινε λήμη φαρυγγικού εκκρίματος για μοριακή ανίχνευση του RNA των ιών της γρίπης, της παραγρίπης και του αναπνευστικού συγκιτίου (RSV) με τη μέθοδο nested RT-PCR. Πα¬ράλληλα καταγράφηκαν τα δημογραφικά και κλινικά δεδομένα του κάθε παιδιού. Αποτελέσματα. Ο ιός της γρίπης ανιχνεύδηκε σε 45/103 παιδιά (43,6%), ο ιός της παραγρίπης σε 4/89 (4,5%) και o RSV σε 10/45 (22,2%). Οι ιοί παραγρίπης και RSV ανιχνεύθηκαν μόνο σε παιδιά ηλικίας <2 ετών. 15/103 παιδιά χρειάστη¬κε να εισαχδούν στο νοσοκομείο και όλα ήταν ηλικίας κάτω των 2 ετών. Με βάση αυτό το στοιχείο οι ασθενείς χωρίστηκαν σε 2 ομάδες: 51 ηλικίας <2 ετών (1,5-24 μηνών, ομάδα Α) και 52 ηλικίας >2 ετών (2,5-14 ετών, ομάδα Β). Η συχνότητα λοίμωξης με τον ιό της γρίπης δεν διέφερε σημαντικά μεταξύ των ομάδων Α και Β (37,2 % και 50% αντίστοιχα). Αντίθετα, η συχνότητα εισαγωγής στο νοσοκομείο ήταν σημαντικά υμηλότερη στα παι¬διά της ομάδας Α (5/19 ή 26,3 %) συγκριτικά με την ομάδα Β (0/26, p=0.009). Από τα 15 παιδιά της ομάδας Α που χρειάστηκε να νοσηλευδούν, 5 είχαν λοίμωξη από τον ιό της γρίπης, 3 από τον RSV και 7 από άλλο μη ταυτοποιηδέν παδογόνο αίτιο. Ως αιτία εισαγωγής στο νοσοκομείο σε 8/15 παιδιά ήταν οι πυρετικοί σπασμοί (ΠΣ), σε 4/15 η βρογχιολίτιδα και σε 3/15 η πνευμονία. Όλα τα παιδιά με λοίμωξη από τον ιό της γρίπης (5/5) εισήχδησαν λόγω ΠΣ, ενώ μόνο 3 από τα υπόλοιπα 10 είχαν την ίδια αιτία εισόδου (p=0,02). Οι ΠΣ ήταν μι¬κρής διάρκειας σε 4/5 παιδιά και επιπεπλεγμένοι σε 1/5. Δεν παρατηρήθηκε συσχέτιση των ΠΣ με κάποιο συ¬γκεκριμένο στέλεχος του ιού της γρίπης. Συμπεράσματα. Τα ευρήματα της μελέτης αυτής δείχνουν ότι.: 1. Ο ιός της γρίπης ανιχνεύεται στα μισά περίπου παιδιά που προσέρχονται στα ΕΙ με «γριπώδη συνδρομή» κατά τους μήνες εμφάνισης της γρίπης, 2. Προσβάλλει εξίσου με τα μεγαλύτερα παιδιά και τα παιδιά <2 ετών και 3. Σε αυτή τη μικρή ηλικία, παρατηρείται αυξημένη συχνότητα εισαγωγής στο νοσοκομείο. Κύρια αιτία εισαγωγής μπορεί να είναι οι πυρετικοί σπασμοί.

Διαβάστε περισσότερα »

Εισαγωγές παιδιών για οξεία ασθματική κρίση, βρογχιολίτιδα και λαρυγγίτιδα σε τρία νοσοκομεία στη Θεσσαλονίκη, Λάρισα και Αλεξανδρούπολη

Τα οξέα αναπνευστικά νοσήματα αποτελούν συχνή αιτία εισαγωγών σε παιδιατρικές κλινικές. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση των εισαγωγών παιδιών με οξεία ασθμα­τική κρίση, βρογχιολίτιδα και λαρυγγίτιδα σε Νοσοκομεία της Ελλάδας κατά τη δεκαετία 1990-1999. Υλι­κό- Μέθοδοι.: Μελετήθηκαν αναδρομικά τα δεδομένα από το βιβλίο κίνησης των ασθενών με διάγνωση εξό­δου: «οξεία ασθματική κρίση», «βρογχιολίτιδα» και «λαρυγγίτιδα», κατά την περίοδο 1990 έως και 1999, από Νοσοκομεία τριών διαφορετικών περιοχών της Βόρειας Ελλάδας (Θεσσαλονίκη, Λάρισα, Αλεξανδρούπολη). Καταγράφηκαν η ηλικία, το φύλο και ο μήνας εισαγωγής. Αποτελέσματα: Έγιναν συνολικά 7187 εισαγωγές παιδιών για “άσθμα, λαρυγγίτιδα και βρογχιολίτιδα” (ηλικίας 10 ημερών - 14 ετών). Ποσοστό 63,9% των νοσηλευομένων παιδιών ήταν άγόρια (63% εισαγωγές αγοριών για βρογχιολίτιδα, 69% για άσθμα και 63,9% για λαρυγγίτιδα). Στη διάρκεια της δεκαετίας οι εισαγωγές για άσθμα ελαττώθηκαν κατά 23.96% (r=0.7; p<0.001), για τη λαρυγγίτιδα ελαττώθηκαν κατά 16.73% (r=0.65; p<0.05), ενώ για τη βρογχιολίτιδα παρέ­μειναν σταθερές (r=0.265; p=0.105). Παρατηρήθηκε εποχιακή κατανομή και στα τρία νοσήματα, η οποία παρουσίαζε αύξηση το φθινόπωρο και την άνοιξη. Ειδικότερα το άσθμα και η λαρυγγίτιδα παρουσίαζαν με­γαλύτερη έξαρση το φθινόπωρο (Οκτώβριο), ενώ η βρογχιολίτιδα κατά τους μήνες Ιανουάριο με Απρίλιο. Συ­μπεράσματα.: Οι εισαγωγές στις τέσσερις παιδιατρικές κλινικές ελαττώθηκαν σημαντικά τη δεκαετία 1990­1999, όσον αφορά στο άσθμα και λαρυγγίτιδα, ενώ για τη βρογχιολίτιδα παρέμειναν σταθερές.

Διαβάστε περισσότερα »

Οξύ αιμορραγικό οίδημα των βρεφών

Το οξύ αιμορραγικό οίδημα των βρεφών (ΟΑΟΒ) είναι μια σπάνια λευκοκυτταροκλαστική αγγειίτιδα της βρεφικής κυρίως ηλικίας. Περιγράφεται ως ιδιαίτερη κλινική οντότητα, αν και πολλοί το χαρακτηρίζουν ως βρεφική μορφή πορφύρας Henoch-Schonlein, η οποία περιορίζεται στο δέρμα. Η κλινική εικόνα του ΟΑΟΒ είναι συνήθωβ θορυβώδη λόγω τη αιφνίδιας έναρξη του αιμορραγικού εξανθήματος και όταν συνοδεύεται από πυρετό, θυμίζει συχνά μηνιγγοκοκκκή σηψαιμία, από την οποία θα πρέπει εξ' αρχής να διαφοροδιαγνωσθεί. Η γενική όμως κατάσταση του ασθενή είναι άριστη όπως και η κλινική πορεία και η πρόγνωση της νόσου. Περιγράφεται η περίπτωση cvos κοριτσιού 12 μηνών με κλινικά και ιστοπαθολογικά ευρήματα, τυπικά του ΟΑΟΒ.

Διαβάστε περισσότερα »

Συγγενής χλωριόρροια Περιγραφή περίπτωσης

Η συγγενής χλωριόρροια (ΣΧ) είναι σπάνια νόσος που κληρονομείται με τον αυτοσωματικό υπολειπόμενο χαρακτήρα και χαρακτηρίζεται από χρόνιο διαρροϊκό σύνδρομο με αυξημένη συγκέντρωση ιόντων χλωρίου στα κόπρανα. Οφείλεται σε διαταραχή της ενεργητικής διακίνησης ιόντων χλωρίου στο περιφερικό τμήμα του ειλεού και του παχέος εντέρου λόγω απουσίας της αντλίας Cl/HCO3-. Η κλινική εικόνα ποικίλει ανάλογα με την ηλικία του ασθενή. Στη νεογνική ηλικία η ΣΧ παρουσιάζεται με πολυδράμνιο, προ-ωρότητα και απουσία αποβολής μηκωνίου. Τα μεγαλύτερα παιδιά εμφανίζουν χρόνια διάρροια, υποχλωραιμική μεταβολική αλκάλωση, υποκαλιαιμία και υπονατριαιμία που οδηγούν σε καθυστέρηση της ανάπτυξης. Η θεραπεία αποσκοπεί στην ικανοποιητική αναπλήρωση των ηλεκτρολυτών και των απωλειών του ύδατος εφ’όρου ζωής. Η πορεία της νόσου στα παιδιά που η διάγνωση γίνεται έγκαιρα, είναι καλή. Περιγράφουμε περίπτωση συγγενούς χλωριόρροιας σε αγόρι ηλικίας 3 ετών στο οποίο οι κύριες κλινικές εκδηλώσεις ήταν η χρόνια διάρροια και η καθυστέρηση της σωματικής ανάπτυξης με συνοδό υποχλωραιμική μεταβολική αλκάλωση και ηλεκτρολυτικές διαταραχές. Η διάγνωση επιβεβαιώθηκε με ανεύρεση αυξημένης συγκέντρωσης ιόντων χλωρίου στα κόπρανα. Αντιμετωπίστηκε με θεραπεία υποκατάστασης με διαλύματα χλωριούχου νατρίου και χλωριούχου καλίου, αρχικά ενδοφλέβια και μετά από το στόμα. Η έκβαση ήταν επιτυχής. Το παιδί παρακολουθείται στα εξωτερικά ιατρεία της κλινικής μας τρία χρόνια από τη διάγνωση, με πλήρη αποκατάσταση των ηλεκτρολυτικών διαταραχών, της νεφρικής λειτουργίας και της σωματικής του ανάπτυξης. Η θεραπεία υποκατάστασης συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Διαβάστε περισσότερα »

Οξύ νεφριτιδικό σύνδρομο στα παιδιά Περιγραφή επτά περιπτώσεων

Το οξύ νεφριτιδικό σύνδρομο (ΟΝΣ) χαρακτηρίζεται κλινικά από οξεία εμφάνιση ολιγουρίας και οιδήματος με η χωρίς υπέρταση και εργαστηριακά από την παρουσία αιματουρίας και πρωτεϊνουρίας με/ η χωρίς αζωδαιμία. Στις περισσότερες περιπτώσεις η εμφάνιση του συνδέεται με λοίμωξη. Σκοπός της μελέτης μας ήταν η καταγραφή της ετερογένειας στην αιτιολογία, στην πορεία και στην έκβαση των παιδιών με ΟΝΣ. Μελετήσαμε τους φακέλους των ασθενών που νοσηλεύτηκαν στην Κλινική μας με διάγνωση ΟΝΣ κατά το έτος 2003. Καταγράφηκαν επτά συνολικά περιστατικά, τρία κορίτσια και τέσσερα αγόρια, ηλικίας 4-10 ετών. Σε πέντε ασθενείς, τρία αγόρια ηλικίας 5, 9 και 10 ετών κα,ι δύο κορίτσια 6 και 7 ετών τέθηκε η διάγνωση της μεταστρεπτοκοκκικης σπειραματονεφρίτιδας. Τα υπόλοιπα δύο αφορούσαν στην μία περίπτωση στρεπτοκοκκικό τοξικό σύνδρομο και στην άλλη μεταλοιμώδη σπειραματονεφρίτιδα μετά από μικτή λοίμωξη από ιούς Coxsackie Β2 και Β4. Όλα τα παιδιά είχαν κατά την εισαγωγή ολιγουρία, οιδήματα, αιματουρία και πρωτε'ϊνουρία. Τέσσερα από αυτά, όλα με μεταστρεπτοκοκκικη σπειραματονεφρίτιδα είχαν και υπέρταση. Έκπτωση της νεφρικής λειτουργίας διαφόρου βαρύτητας παρουσίαζαν όλα τα παιδιά. Σε δύο παιδιά, ένα αγόρι με μεταστρεπτοκοκκικη σπειραματονεφρίτιδα και στην περίπτωση μεταστρεπτοκοκκικού τοξικού συνδρόμου χρειάστηκε θεραπεία υποκατάστασης της νεφρικής λειτουργίας. Η έκβαση όλων των παιδιών ήταν πολύ καλή.

Διαβάστε περισσότερα »

Σύνδρoμo ετερόπλευρης υπερδιαφάνειας πνεύμoνα ή σύνδρoμo Swyer-James / Mac Leod

Τo σύνδρoμo Swyer-James / Mac Leod είναι μια σπάνια φλεγμoνώδης νόσoς των πνευμόνων και oφείλεται στις λoιμώξεις τoυ αναπνευστικoύ πoυ συμβαίνoυν στην βρεφική ηλικία και πρoκαλoύν περιβρoγχική ίνωση. Περιγράφεται περίπτωση αγoριoύ 9 χρόνων με χρόνιo βήχα και υπoτρoπιάζoυσες λoιμώξεις τoυ κατώτερoυ αναπνευστικoύ, o oπoίoς πληρoύσε τα διαγνωστικά κριτήρια τoυ συνδρόμoυ πoυ είναι: α) απεικόνιση στην ακτινoγραφία θώρακα ετερόπλευρoυ υπερδιαυγαστικoύ πνεύμoνα, συνήθως μικρότερoυ όγκoυ β) σύστoιχα μειωμένη αγγείωση στo σπινθηρoγράφημα αιμάτωσης πνευμόνων και γ) απoκλεισμός άλλων καταστάσεων πoυ πρoκαλoύν ετερόπλευρη υπερδιαφάνεια πνεύμoνα με την αξoνική τoμoγραφία υψηλής ακρίβειας.

Διαβάστε περισσότερα »

Σύνδρομο αυτοάνοσης πολυενδοκρινοπάθειας τύπου I σε παιδί με αρχική εκδήλωση αλωπεκία

Περιγράφεται περίπτωση αγοριού 5,5 χρόνων με αυτοάνοση πολνενδοκρινοπάδεια τύπου I και με κύριες εκδηλώσεις, νόσο του Addison, βλεννογονοδερματική καντιντίαση και αλωπεκία. Ο ασθενής εισήχθη στην κλινική για διερεύνηση καθολικής αλωπεκίας και στην πορεία, επ' ευκαιρία ιογενούς λοίμωξης, εμφάνισε κλινική και εργαστηριακή εικόνα οξείας επινεφριδικής ανεπάρκειας που ανταποκρίδηκε σε θε­ραπεία υποκατάστασης με υδροκορτιζόνη και φθοριοκορτιζόνη. Σε τακτικούς επανελέγχους 2 χρόνια μετά την έναρξη της νόσου ο ασθενής βρίσκεται σε καλή γενική κατάσταση και παρουσιάζει ελαφρά τριχοφυΐα. Τονίζεται η ανάγκη ενδοκρινικού ελέγχου σε παιδιά με αλωπεκία, γιατί μπορεί να αποτελεί εκδήλωση αυ­τοάνοσης πολυενδοκρινοπάθειας με σοβαρές συνέπειες για τη ζωή του ασθενή.

Διαβάστε περισσότερα »

Εκτίμηση επιδημιολογικών στοιχείων των παιδιών με θετική φυματινοαντίδραση Mantoux

Με σκοπό να εκτιμηθούν διάφορα επιδημωλογικά στοιχεία όπως η ηλικία, το φύλο, το μέγεθος τqς δερμoavτίδρaσqς Mantoux, η εποχιακή κατανομή, η πιδανή εστία μόλυνσης και τα κλινικοεργαστηριακά ευρή¬ματα κατά την περίοδο 1-9-95 έως 31-8-97, μελετήσαμε 155 παιδιά που βρέθηκαν με διήθηση >10mm είτε κα¬τά τον τυπικό έλεγχο του προγράμματος εμβολιασμού στα σχολεία, είτε μετά από έλεγχο παιδιών 3 μηνών έως 17 ετών από τους παιδιάτρους και ανεύρεσης θετικής Mantoux είτε μετά από έλεγχο λόγω εμφάνισης κλινικής σημειολογίας ή Tb στο περιβάλλον. Απ’ αυτά 75 ήταν αγόρια και 80 κορίτσια (1:1,06). Η μέση ηλικία ήταν 7,5 χρόνια, ενώ η μέση τιμή της διαμέτρου της Mantoux 18,4mm. H σχέση νόσου/μόλυνση βρέθηκε 1,92 ενώ μόνο 9,68% είχε κλινική σημειολογία συμβατή για Tb, 10,96% ακτινολογικά ευρήματα και 18,06% θετικό για Tb πε¬ριβάλλον. Το 64% βρέθηκε στα 6μηνα Νοεμβρίου-Μαίου και το 36% στα εξάμηνα Ιουνίου-Νοεμβρίου. Το 70% των κοριτσιών είχαν διήθηση Mantoux >16mm έναντι 52% των αγοριών. Το 65,16% ήταν μικρότερα των 7 ετών και το 34,84% μεγαλύτερα. Τα ευρήματα της μελέτης επιβεβαιώνουν την ανάγκη ελέγχου από τους παιδιάτρους με Mantoux των παιδιών νηπιακής-προσχολικής ηλικίας για έγκαιρη αντιμετώπιση εκείνων με θετική φυματι¬νοαντίδραση.

Διαβάστε περισσότερα »
Scroll To Top