Μη χασετε

Αρχείο άρθρων

Αυτοφλεγμονώδη νοσήματα της παιδικής ηλικίας: Μη φλεγμονοσωμοπάθειες

Στην παρούσα ανασκόπηση παρουσιάζονται οι συχνότερες «μη φλεγμονοσωμοπάθειες» της παιδικής ηλικίας εστιάζοντας στις κλινικές εκδηλώσεις και στη σύγχρονη αντιμετώπισή τους. Με βάση τη μοριακή τους κατάταξη, τα νοσήματα αυτά είναι: Η νόσος του Crohn και το σύνδρομο Blau (τύπος ΙΙ) και χαρακτηρίζονται από το σχηματισμό κοκκιωμάτων και εκδηλώσεις από διάφορα συστήματα. Το περιοδικό σύνδρομο που σχετίζεται με τον υποδοχέα του TNF (TNF Receptor Associated Periodic Syndrome [TRAPS]) και η αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα (AΣ) (τύπος ΙΙΙ). Η διάγνωση του TRAPS στηρίζεται στην αναγνώριση του χαρακτηριστικού πυρετού και των ποικίλων κλινικών εκδηλώσεων σε συνδυασμό με την αναζήτηση μεταλλάξεων για TRAPS. Η ΑΣ μπορεί να ξεκινά από την παιδική ηλικία ως αρθρίτιδα που σχετίζεται με ενθεσίτιδα και η προοδευτική δυσκαμψία της ΣΣ να εμφανιστεί στην ενήλικη ζωή. Το άτυπο ουραιμικό αιμολυτικό σύνδρομο (τύπος ΙV) και εκδηλώνεται με Coombs αρνητική αιμολυτική αναιμία, θρομβοπενία και νεφρική ανεπάρκεια χωρίς ιστορικό διάρροιας. Η οικογενής αιμοφαγοκυτταρική λεμφο-ιστιοκυττάρωση (τύπος VΙ), εισβάλλει με την εικόνα επιδεινούμενης και ανεξέλεγκτης με τη συμβατική θεραπεία «υπερλοίμωξης» που συνοδεύεται από κυτταροπενία και πολύ υψηλή φερριτίνη. Τέλος, στα Αυτοφλεγμονώδη νοσήματα (ΑΦΝ) αδιευκρίνιστης παθογένειας ανήκουν η Συστηματική μορφή της Νεανικής Ιδιοπαθούς Αρθρίτιδας, το σύνδρομο περιοδικού πυρετού με αφθώδη στοματίτιδα, φαρυγγοαμυγδαλίτιδα και λεμφαδενίτιδα (PFAPA) και η νόσος Αδαμαντιάδη-Behcet.

Διαβάστε περισσότερα »

Ειδικός αλλεργιολογικός έλεγχος στην παιδιατρική, χρησιμοποιώντας τις IgE δοκιμασίες για ειδικά αλλεργιογόνα. Οδηγίες για τον κλινικό παιδίατρο

Στο πρώτο τεύχος του Pediatrics του 2012, ο Πρόεδρος και τα Μέλη της Ειδικής Επιτροπής του Τομέα της Αλλεργίας και Ανοσολογίας της Αμερικανικής Εταιρείας Παιδιατρικής, δημοσίευσαν κατευθυντήριες οδηγίες για τον ειδικό εργαστηριακό έλεγχο που προτείνεται σε παιδιά με αλλεργίες. Η παρούσα δημοσίευση εστιάζεται στις IgE δοκιμασίες (τεστ) για προκαθορισμένα αλλεργιογόνα (ειδικές IgE), επισημαίνοντας ότι το ιατρικό ιστορικό και η γνώση των χαρακτηριστικών των νοσημάτων είναι καθοριστικής σημασίας για την επιλογή της κάθε δοκιμασίας και αξιολόγηση του αποτελέσματός της.

Διαβάστε περισσότερα »

Βιοψυχοκοινωνική προσέγγιση σε γονείς παιδιών με νεανική ιδιοπαθή αρθρίτιδα

Κύριος σκοπός της μελέτης: Η ανάδειξη των βιοψυχοκοινωνικών επιπτώσεων στους γονείς παιδιών με Νεανική Ιδιοπαθή Αρθρίτιδα (NIA), αναφορικά με το άγχος ή/και κατάθλιψη, τις στρατηγικές αντιμετώπισης αγχογόνων καταστάσεων (ΣΑΑΚ) και την συμμόρφωση των γονέων στις οδηγίες ιατρών και φυσικοθεραπευτών. Δευτερεύοντες σκοποί: Η συσχέτιση των επιπτώσεων αυτών με δείκτες πορείας και έκβασης της NIA, όπως τη διάρκεια νόσου και τις βαθμολογίες ενεργότητας και ποιότητας ζωής του παιδιού. Πληθυσμός μελέτης-μέθοδοι: Εβδομηνταέξι (76) γονείς 69 παιδιών με NIA, 56 μητέρες:20 πατέρες, 14/76 ανδρόγυνα, εκτιμήθηκαν με ειδικά και σταθμισμένα σε ελληνικό πληθυσμό εργαλεία. Αυτά βαθμολογούν το άγχος, την κατάθλιψη, τις ΣΑΑΚ και τη συμμόρφωση σε οδηγίες υγειονομικών. Αποτελέσματα: Οι μητέρες είχαν υψηλές βαθμολογίες άγχους, τόσο ως κατάσταση (p=0.0001) όσο και ως μόνιμο χαρακτηριστικό της προσωπικότητας (p=0.01), και συμπτωματολογία ήπιας κατάθλιψης (10.28±7.60). Ως προς τις ΣΑΑΚ, οι πατέρες είχαν χαμηλές βαθμολογίες θετικής προσέγγισης (p=0.004), ενώ και οι 2 γονείς υψηλές βαθμολογίες διεκδικητικής επίλυσης του προβλήματος (p=0.0006 και p=0.02). Οι γονείς είχαν πολύ καλή συμμόρφωση στις οδηγίες υγειονομικών και δεν υπήρχαν αποκλίσεις μεταξύ των 2 συζύγων. Δεν βρέθηκε συσχέτιση των βιοψυχοκοινωνικών επιπτώσεων με τους δείκτες πορείας και έκβασης της NIA. Συμπεράσματα: ΟΙ βιοψυχοκοινωνικές επιπτώσεις σε γονείς παιδιών με ΝΙΑ, είναι ήπιες ως προς το άγχος και την κατάθλιψη, οι γονείς είναι διεκδικητικοί και συμμορφώνονται με τις οδηγίες των υγειονομικών. Αυτές οι επιπτώσεις όμως δεν σχετίζονται με τους δείκτες πορείας και έκβασης της NIA.

Διαβάστε περισσότερα »

Βιοψυχοκοινωνική προσέγγιση σε γονείς παιδιών με νεανική ιδιοπαθή αρθρίτιδα

Κύριος σκοπός της μελέτης: Η ανάδειξη των βιοψυχοκοινωνικών επιπτώσεων στους γονείς παιδιών με Νεανική Ιδιοπαθή Αρθρίτιδα (NIA), αναφορικά με το άγχος ή/και κατάθλιψη, τις στρατηγικές αντιμετώπισης αγχογόνων καταστάσεων (ΣΑΑΚ) και της συμμόρφωσης των γονέων στις οδηγίες ιατρών και φυσικοθεραπευτών. Δευτερεύοντες σκοποί: Η συσχέτιση των επιπτώσεων αυτών με δείκτες πορείας και έκβασης της NIA, όπως τη διάρκεια νόσου και τις βαθμολογίες ενεργότητας και ποιότητας ζωής του παιδιού. Πληθυσμός μελέτης-μέθοδοι: 76 γονείς 69 παιδιών με NIA, 56 μητέρες: 20 πατέρες, 14/76 ως ανδρόγυνα, εκτιμήθηκαν με ειδικά και σταθμισμένα σε ελληνικό πληθυσμό εργαλεία. Αυτά βαθμολογούν το άγχος, την κατάθλιψη, τις ΣΑΑΚ και τη συμμόρφωση σε οδηγίες υγειονομικών. Αποτελέσματα: Οι μητέρες είχαν υψηλές βαθμολογίες άγχους, τόσο ως κατάσταση (p=0.0001) όσο και ως μόνιμο χαρακτηριστικό της προσωπικότητας (p=0.01), και συμπτωματολογία ήπιας κατάθλιψης (10.28±7.60). Ως προς τις ΣΑΑΚ, οι πατέρες είχαν χαμηλές βαθμολογίες θετικής προσέγγισης (p=0.004), ενώ και οι 2 γονείς υψηλές βαθμολογίες διεκδικητικής επίλυσης του προβλήματος (p=0.0006 και p=0.02). Οι γονείς είχαν πολύ καλή συμμόρφωση στις οδηγίες υγειονομικών και δεν υπήρχαν αποκλίσεις μεταξύ των 2 συζύγων.Δεν βρέθηκε συσχέτιση των βιοψυχοκοινωνικών επιπτώσεων με τους δείκτες πορείας και έκβασης της NIA. Συμπεράσματα: ΟΙ βιοψυχοκοινωνικές επιπτώσεις σε γονείς παιδιών με ΝΙΑ, είναι ήπιες ως προς το άγχος και την κατάθλιψη, οι γονείς είναι διεκδικητικοί και συμμορφώνονται με τις οδηγίες των υγειονομικών. Αυτές οι επιπτώσεις όμως δεν σχετίζονται με τους δείκτες πορείας και έκβασης της NIA.

Διαβάστε περισσότερα »

Η επίδραση της διετούς χορήγησης Etanercept στην αύξηση ασθενών με Νεανική Ιδιοπαθή Αρθρίτιδα

Πρόσφατα δεδομένα συνηγορούν ότι σε ασθενείς με Νεανική Ιδιοπαθή Αρθρίτιδα (NIA), η χορήγηση του αντι-TNF παράγοντα Εtanercept (ET) αποκαθιστά την καθυστερημένη σωματική αύξηση. Σκοπός: Η αναδρομική εκτίμηση της επίδρασης του ΕΤ στην αύξηση Ελλήνων ασθενών με επίμονη πολυαρθρική ή ολιγοαρθρική NIA. Ασθενείς-μέθοδοι: Συμπεριλήφθηκαν 24 ασθενείς (A:Κ=5/19, 20 με πολυαρθρίτιδα, διάμεση ηλικία πρώτης χορήγησης του ΕΤ: 6,7 χρόνια). Καταγράφηκαν ετησίως για 2 χρόνια πριν, και 2 χρόνια μετά την έναρξη της θεραπείας, τα σωματομετρικά δεδομένα (ύψος-βάρος) των ασθενών και τα χαρακτηριστικά της ΝΙΑ. Υπολογίσθηκαν για τα ίδια στιγμιότυπα, ο Δείκτης Μάζας Σώματος (BMI), οι Βαθμολογίες Τυπικής Απόκλισης Ύψους (ΗSDS) και BMI (BMISDS) σύμφωνα με τις εθνικές καμπύλες αναφοράς και ο ρυθμός αύξησης, η μεταβολή δηλαδή από την έναρξη του ΕΤ των ΗSDS (ΔHSDS) και BMISDS (ΔBMISDS). Αποτελέσματα: Πριν την έναρξη της θεραπείας με Etanercept, 16/24 ασθενείς είχαν επιβράδυνση ύψους (διάμεση ΔΗSDS -0,56). Απ΄ αυτούς οι 11 παρουσίασαν σημαντική αύξηση τον 1ο χρόνο θεραπείας (ΔHSDS +0.29, p<0.001). Αντίστοιχα, ενώ ο BMI ήταν ελαττωμένος σε 14/24 ασθενείς (διάμεσος ΔBMISDS-0.6), 10/14 παρουσίασαν σημαντική αύξηση του BMI τον 1ο χρόνο θεραπείας (ΔBMISDS +0.31, p<0.001). Οι βελτιώσεις της αύξησης και του BMI δεν συσχετίστηκαν με την ηλικία έναρξης του ΕΤ, το φύλο, τη διάρκεια ή τη βαρύτητα της νόσου, ή την πορεία της αρθρίτιδας. Συμπέρασμα: Η θεραπεία με ΕΤ μπορεί να αποκαταστήσει την κατά μήκος αύξηση και τον BMI ασθενών με ΝΙΑ, ανεξάρτητα από το δημογραφικό ή κλινικό τους προφίλ.

Διαβάστε περισσότερα »

Εκτίμηση της θρέψης σε ασθενείς με νεανική ιδιοπαθή αρθρίτιδα

H Νεανική Ιδιοπαθής Αρθρίτιδα (NIA), ως χρόνιο νόσημα, μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη σω­ματική αύξηση των παιδιών. Σκοπός: Η αποτύπωση της κατάστασης θρέψης σε ασθενείς με ΝΙΑ και η μελέτη των παραγόντων που σχετίζονται με αυτήν. Υλικό-Μέθοδοι: Μελετήθηκε η κατάσταση θρέψης σε 52 (44 Κ/8Α) ασθενείς με ΝΙΑ, 5-20 ετών (ΜΗ=12,7). Μετρήθηκαν: Βάρος σώματος (ΒΣ), ύμος (ΥΣ), πάχος δερματικής πτυχής (ΠΔΠ), περίμετρος βραχίονα (ΠΒ), και υπολογίστηκε ο δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ) και η περίμετρος μυών βρα­χίονα (ΠΜΒ). Μετρήθηκαν η ενεργειακή δαπάνη (ΕΔ) με έμμεση θερμιδομετρία, έγινε καταγραφή και ανάλυση διατροφικής πρόσληψης 24ώρου (Food Processor, ESHA), υπολογίστηκε η ενεργειακή κάλυψη (ΕΚ) ως % της ΕΔ και οι ενεργειακές ανάγκες/kgr ΒΣ (ΕΑ). Τέλος, υπολογίστηκε ο δείκτης ενεργότητας της νόσου (ΔΕΝ). Αποτελέ­σματα: Σε Εθ <5ης βρέθηκαν 7/52 ασθενείς (13,4%) ως προς το ΒΣ και το ΥΣ, 1/52 (1,9%) ως προς το ΔΜΣ και 10/52 (19%) ως προς την περίμετρο μυών βραχίονα. Σε Εθ >97ης ως προς το βάρος βρέθηκαν 7/52 (13,4%), ως προς το ΔΜΣ 8/52 (17,4%), ως προς το ΠΔΠ 4/52 (7,8%) και την ΠΒ 7/52(13,4%). Η ΕΔ κυμαίνονταν από 720­2190 Kcal (ΜΟ=1350±300,6), η ΕΚ από 31-288% (ΜΟ=134%). Σε 7/52(13,4%) ασθενείς διαπιστώθηκε ΕΚ <65%. Οι ασθενείς με ΔΕΝ>2 παρουσίαζαν υψηλότερες τιμές ΕΔ και χαμηλότερες ΕΚ χωρίς να είναι στατιστικά σημα­ντικές οι διαφορές. Δεν διαπιστώθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές σε ΕΔ και ΕΚ μεταξύ των διαφόρων τύ­πων έναρξης της νόσου ούτε μεταξύ των ασθενών σε αγωγή με κορτιζόνη και χωρίς. Οι ασθενείς που βρισκόταν σε αγωγή με αντι- TNF-α παρουσίαζαν σημαντικά χαμηλότερες τιμές ΕΚ, πάντα εντός φυσιολογικών ορίων. Συ­μπεράσματα. Το σημαντικό πρόβλημα θρέψης των ασθενών με ΝΙΑ στην Ελλάδα είναι η παχυσαρκία που αφορά κυρίως παιδιά και λιγότερο η υποθρεμία που αφορά εφήβους και νεαρούς ενήλικες. Η θεραπεία με στεροειδή και η χορήγηση του αντι-TNF- α δεν σχετίζεται με την παχυσαρκία. Ο ΔΜΣ και ΠΜΒ αποδείχτη­καν αξιόπιστοι δείκτες για την ανίχνευση παχυσαρκίας και υπολειπόμενης θρέψης αντίστοιχα.

Διαβάστε περισσότερα »

Βιοψυχοκοινωνική προσέγγιση σε γονείς παιδιών με νεανική ιδιοπαθή αρθρίτιδα

Κύριος σκοπός της μελέτης: Η ανάδειξη των βιοψυχοκοινωνικών επιπτώσεων στους γονείς παιδιών με Νεανική Ιδιοπαθή Αρθρίτιδα (NIA), αναφορικά με το άγχος ή/και κατάθλιψη, τις στρατηγικές αντιμετώπισης αγχογόνων καταστάσεων (ΣΑΑΚ) και της συμμόρφωσης των γονέων στις οδηγίες ιατρών και φυσικοθεραπευτών. Δευτερεύοντες σκοποί: Η συσχέτιση των επιπτώσεων αυτών με δείκτες πορείας και έκβασης της NIA, όπως τη διάρκεια νόσου και τις βαθμολογίες ενεργότητας και ποιότητας ζωής του παιδιού. Πληθυσμός μελέτης-μέθοδοι: 76 γονείς 69 παιδιών με NIA, 56 μητέρες: 20 πατέρες, '4/76 ως ανδρόγυνα, εκτιμή- θηκαν με ειδικά και σταθμισμένα σε ελληνικό πληθυσμό εργαλεία. Αυτά βαθμολογούν το άγχος, την κατάθλιψη, τις ΣΑΑΚ και τη συμμόρφωση σε οδηγίες υγειονομικών. Αποτελέσματα: Οι μητέρες είχαν υψηλές βαθμολογίες άγχους, τόσο ως κατάσταση (p=0.000') όσο και ως μόνιμο χαρακτηριστικό της προσωπικότητας (p=0.0'), και συμπτωματολογία ήπιας κατάθλιψης ('0.28±7.60). Ως προς τις ΣΑΑΚ, οι πατέρες είχαν χαμηλές βαθμολογίες θετικής προσέγγισης (p=0.004), ενώ και οι 2 γονείς υψηλές βαθμολογίες διεκδικητικής επίλυσης του προβλήματος (p=0.0006 και p=0.02). Οι γονείς είχαν πολύ καλή συμμόρφωση στις οδηγίες υγειονομικών και δεν υπήρχαν αποκλίσεις μεταξύ των 2 συζύγων. Δεν βρέθηκε συσχέτιση των βιοψυχοκοινωνικών επιπτώσεων με τους δείκτες πορείας και έκβασης της NIA. Συμπεράσματα: ΟΙ βιοψυχοκοινωνικές επιπτώσεις σε γονείς παιδιών με ΝΙΑ, είναι ήπιες ως προς το άγχος και την κατάθλιψη, οι γονείς είναι διεκδικητικοί και συμμορφώνονται με τις οδηγίες των υγειονομικών. Αυτές οι επιπτώσεις όμως δεν σχετίζονται με τους δείκτες πορείας και έκβασης της NIA.

Διαβάστε περισσότερα »

Ο ρόλος του σχολίατρου: Το πλαίσιο δραστηριοποίησής του

Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής (ΑΑΠ) αναγνωρίζοντας την καθοριστική συμβολή των ιατρών στην προαγωγή της βέλτιστης βιοψυχοκοινωνικής ευεξίας των παιδιών μέσα στο σχολικό περιβάλλον, δημοσίευσε στο διαδίκτυο την τελευταία ημέρα του 2012, το πλαίσιο σχολιατρικών υπηρεσιών για τις ΗΠΑ. Διαπιστώνει και επισημαίνει ότι παρόλο που ο θεσμός του σχολιάτρου υπάρχει για περισσότερο από έναν αιώνα, δεν υπάρχει ακόμη ενιαία νομοθεσία ούτε μεταξύ των διαφόρων Πολιτειών των ΗΠΑ αλλά ούτε και μεταξύ των σχολικών γεωγραφικών περιοχών της ίδιας της Πολιτείας και σε ορισμένες μάλιστα περιοχές, ελλείπει τελείως. Ορισμός σχολιάτρου: Σχολίατρος θεωρείται οποιοσδήποτε ιατρός που υπηρετεί σε μία σχολική περιοχή ως σύμβουλος, διευθυντής ιατρικής υπηρεσίας, εθελοντής, μέλος μίας ιατρικής ομάδας, ιατρικός επιθεωρητής ή ιατρός της περιοχής και μπορεί να κατέχει έναν ή περισσότερους από τους παραπάνω ρόλους. Το άρθρο αυτό δεν διαπραγματεύεται καθόλου το ρόλο «Ιατρών Κέντρων Υγείας» που εδράζουν μέσα σε σχολικά συγκροτήματα.

Διαβάστε περισσότερα »

Κατευθυντήριες οδηγίες για τη διάγνωση και αντιμετώπιση του Συνδρόμου Αποφρακτικής Άπνοιας Ύπνου της παιδικής ηλικίας

Το Σύνδρομο Αποφρακτικής Άπνοιας Ύπνου (Σ.Α.Α.Υ.) είναι μία συχνή κλινική οντότητα της παιδικής ηλικίας που μπορεί να εμφανίσει σοβαρές επιπλοκές, εάν δεν θεραπευθεί έγκαιρα και σωστά. Το 2002 η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής (ΑΑΠ) δημοσίευσε κατευθυντήριες οδηγίες για τη διάγνωση και αντιμετώπιση του Σ.Α.Α.Υ. της παιδικής ηλικίας και το 2012 ανέθεσε σε επιτροπή εμπειρογνωμόνων την αναθεώρηση αυτών των οδηγιών με σκοπό: 1. Να ευαισθητοποιήσει τους ιατρούς της πρωτοβάθμιας περίθαλψης στην αναγνώριση του συνδρόμου, ώστε να μην καθυστερεί η διάγνωση και να αποφεύγονται οι σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειές του. 2. Να εκτιμήσει τις τεχνικές διάγνωσης 3. Να περιγράψει τις θεραπευτικές επιλογές 4. Να δώσει κατευθυντήριες οδηγίες για την παρακολούθηση αυτών των παιδιών 5. Να συζητήσει πεδία που χρήζουν περαιτέρω έρευνας. Οι οδηγίες απευθύνονται σε παιδιάτρους και άλλους κλινικούς ιατρούς της πρωτοβάθμιας περίθαλψης, αλλά και σε εξειδικευμένους ιατρούς του ύπνου, σε παιδοπνευμονολόγους, αναπτυξιολόγους - παιδιάτρους, νευρολόγους και ωτορινολαρυγγολόγους. Οι οδηγίες επικεντρώνονται σε μη επιπεπλεγμένο Σ.Α.Α.Υ., δηλαδή σε Σ.Α.Α.Υ. που διαπιστώθηκε σε κατά τα άλλα υγιή παιδιά, τα οποία έχουν ως παράγοντα κινδύνου την υπερτροφία των αμυγδαλών ή την παχυσαρκία. (Παχύσαρκο θεωρείται κάθε παιδί με BMI > 95η Ε.Θ. για την ηλικία και το φύλο). Οι οδηγίες δεν περιλαμβάνουν βρέφη μικρότερα του έτους, ασθενείς με κεντρική άπνοια ή σύνδρομα υποαερισμού, ασθενείς που συνδυάζουν Σ.Α.Α.Υ. με άλλα νοσήματα όπως κρανιοπροσωπικές ανωμαλίες, νευρομυικά νοσήματα (συμπεριλαμβανομένης και της εγκεφαλικής παράλυσης), χρόνια πνευμονική νόσο, λαρυγγομαλάκυνση, δρεπανοκυτταρική αναιμία, μεταβολικά νοσήματα και σύνδρομο Down.

Διαβάστε περισσότερα »

Σύγχρονες απόψεις για τη φυματίωση

Η φυματίωση (ΤΒ) με 8 εκατομμύρια περίπου κρούσματα /έτος (από τα οποία >1 εκατ. σε παιδιά), είναι «μία επείγουσα απειλή της παγκόσμιας υγείας» και αποτελεί τη δεύτερη αιτία θανάτου από λοιμώξεις μετά το AIDS. Στην Ελλάδα, το 2003, καταγράφηκαν 5.6 κρούσματα /100.000 κατοίκους, ενώ στις γείτονες χώρες, 17-49/100.000. Η πλειονότητα ήταν νέες περιπτώσεις, και 25% αυτών αφορούσε αλλοδαπούς. Η πιθανότητα ανάπτυξης νόσου μετά τη μόλυνση είναι 5-10% στους ενήλικες, 15-43% στα παιδιά και ευνοείται σε άτομα με επηρεασμένη ανοσιακη απάντηση. Η άμυνα στη ΤΒ, στηρίζεται στον περιορισμό του μυκοβακτηριδίου μέσα στα κοκκιώματα και επιτυγχάνεται με τη συνεχή επικοινωνία και ανταλλαγή μηνυμάτων μεταξύ διαφόρων Τ-κυτταρικών πληθυσμών με τα μακροφάγα. Όσο η επικοινωνία είναι Th-1, σχηματίζονται και διατηρούνται τα κοκκιώματα, διαφορετικά τυροειδοποιούνται, και η νόσος διασπείρετατ Στα παιδιά τα οποία μολύνο- νται αλλά συνήθως δεν μεταδίδουν τη ΤΒ, η πρώιμη διάγνωση με την κατάλληλη θεραπεία και παρακολούθηση παραμένουν καθοριστικά μέτρα για την αναχαίτιση της μελλοντικής ΤΒ. Προς την κατεύθυνση αυτή αναπτύχθηκαν νεότερες μοριακές και ανοσολογικές τεχνικές για την τυποποίηση των μυκοβακτηριδίων όπως και για τη διερεύνηση της φυματικής μόλυνσης μέσω μέτρησης της INF-γ που παράγεται από προευαισθητοποιημένα Τ-κύτταρα, ενώ αναμένονται να δοκιμαστούν αποτελεσματικότερα του κλασικού, ανασυνδυασμένα αντι- φυματικά εμβόλια. Η ανάπτυξη βελτιωμένων ανιχνευτικών μεθόδων στους πληθυσμούς υμηλού κινδύνου και τα νέα διαγνωστικά μέτρα ενισχύουν την ελπίδα ενός καλύτερου μελλοντικού ελέγχου της ΤΒ.

Διαβάστε περισσότερα »
Scroll To Top