Μη χασετε

Αρχείο άρθρων

Διαγνωστική προσέγγιση παιδιού με χωλότητα

Η χωλότητα, δεν είναι διάγνωση αλλά σύμπτωμα και είναι σημαντικό να εκτιμηθεί προσεκτικά, καθώς σπάνιες αλλά σοβαρές αιτίες χωλότητας μπορεί να σχετίζονται με σημαντική νοσηρότητα ή ακόμη και θνησιμότητα, αν καθυστερήσει η διάγνωση. Πολλά και ποικίλα είναι τα αίτια της ...

Διαβάστε περισσότερα »

Aυτοφλεγμονώδη νοσήματα της παιδικής ηλικίας: Φλεγμονοσωμοπάθειες

Η ανακάλυψη του φλεγμονοσώματος και των μηχανισμών ενεργοποίησης μονοπατιών που οδηγούν στην έκκριση κυτταροκινών που προάγουν τη φλεγμονή (IL-1) οδήγησε στην ανάδειξη νέων νοσημάτων, που χαρακτηρίζονται από συστηματική ή εντοπισμένη άσηπτη φλεγμονή (αυτοφλεγμονώδη, ΑΦΝ). Τα συχνότερα ΑΦΝ είναι οι φλεγμονοσωμοπάθειες, δηλαδή, οι κρυοπυρινοπάθειες, ο οικογενής μεσογειακός πυρετός, το σύνδρομο υπερέκκρισης IgD με περιοδικό πυρετό, η άσηπτη πυογόνος αρθρίτιδα/ γαγγραινώδες πυόδερμα /ακμή, το σύνδρομο Majeed, η χρόνια υποτροπιάζουσα πολυεστιακή οστεομυελίτιδα, και η ανεπάρκεια του ανταγωνιστή του υποδοχέα της IL-1. Οι κύριες κλινικές εκδηλώσεις που θα οδηγήσουν τον παιδίατρο στην αναγνώρισή τους είναι, για τις κρυοπυρινοπάθειες η χαρακτηριστική τριάδα συμπτωμάτων εξάνθημα, επιπεφυκίτιδα και πυρετός, για τον οικογενή μεσογειακό πυρετό υποτροπιάζοντα επεισόδια πυρετού μικρής διάρκειας και ορογονίτιδα (περιτονίτιδα, πλευρίτιδα,αρθρίτιδα), για το σύνδρομο υπερέκκρισης IgD πυρετός, τραχηλική λεμφαδενοπάθεια, σπληνομεγαλία και κοιλιακό άλγος με εμέτους και διάρροια, για το σύνδρομο Majeed χρόνια υποτροπιάζουσα οστεομυελίτιδα, συγγενής δυσερυθροποιητική αναιμία και φλεγμονώδης δερματοπάθεια και για την ανεπάρκεια του ανταγωνιστή του υποδοχέα της IL-1 πολυεστιακή οστεομυελίτιδα, περιοστίτιδα και φλυκταινώδης δερματίτιδα. Η έγκαιρη και στοχευμένη θεραπεία με ανταγωνιστές της 1L-1 άλλαξε την πορεία και την έκβασή τους και βελτίωσε την ποιότητα της ζωής των ασθενών.

Διαβάστε περισσότερα »

Βιοψυχοκοινωνική προσέγγιση σε γονείς παιδιών με νεανική ιδιοπαθή αρθρίτιδα

Κύριος σκοπός της μελέτης: Η ανάδειξη των βιοψυχοκοινωνικών επιπτώσεων στους γονείς παιδιών με Νεανική Ιδιοπαθή Αρθρίτιδα (NIA), αναφορικά με το άγχος ή/και κατάθλιψη, τις στρατηγικές αντιμετώπισης αγχογόνων καταστάσεων (ΣΑΑΚ) και την συμμόρφωση των γονέων στις οδηγίες ιατρών και φυσικοθεραπευτών. Δευτερεύοντες σκοποί: Η συσχέτιση των επιπτώσεων αυτών με δείκτες πορείας και έκβασης της NIA, όπως τη διάρκεια νόσου και τις βαθμολογίες ενεργότητας και ποιότητας ζωής του παιδιού. Πληθυσμός μελέτης-μέθοδοι: Εβδομηνταέξι (76) γονείς 69 παιδιών με NIA, 56 μητέρες:20 πατέρες, 14/76 ανδρόγυνα, εκτιμήθηκαν με ειδικά και σταθμισμένα σε ελληνικό πληθυσμό εργαλεία. Αυτά βαθμολογούν το άγχος, την κατάθλιψη, τις ΣΑΑΚ και τη συμμόρφωση σε οδηγίες υγειονομικών. Αποτελέσματα: Οι μητέρες είχαν υψηλές βαθμολογίες άγχους, τόσο ως κατάσταση (p=0.0001) όσο και ως μόνιμο χαρακτηριστικό της προσωπικότητας (p=0.01), και συμπτωματολογία ήπιας κατάθλιψης (10.28±7.60). Ως προς τις ΣΑΑΚ, οι πατέρες είχαν χαμηλές βαθμολογίες θετικής προσέγγισης (p=0.004), ενώ και οι 2 γονείς υψηλές βαθμολογίες διεκδικητικής επίλυσης του προβλήματος (p=0.0006 και p=0.02). Οι γονείς είχαν πολύ καλή συμμόρφωση στις οδηγίες υγειονομικών και δεν υπήρχαν αποκλίσεις μεταξύ των 2 συζύγων. Δεν βρέθηκε συσχέτιση των βιοψυχοκοινωνικών επιπτώσεων με τους δείκτες πορείας και έκβασης της NIA. Συμπεράσματα: ΟΙ βιοψυχοκοινωνικές επιπτώσεις σε γονείς παιδιών με ΝΙΑ, είναι ήπιες ως προς το άγχος και την κατάθλιψη, οι γονείς είναι διεκδικητικοί και συμμορφώνονται με τις οδηγίες των υγειονομικών. Αυτές οι επιπτώσεις όμως δεν σχετίζονται με τους δείκτες πορείας και έκβασης της NIA.

Διαβάστε περισσότερα »

Βιοψυχοκοινωνική προσέγγιση σε γονείς παιδιών με νεανική ιδιοπαθή αρθρίτιδα

Κύριος σκοπός της μελέτης: Η ανάδειξη των βιοψυχοκοινωνικών επιπτώσεων στους γονείς παιδιών με Νεανική Ιδιοπαθή Αρθρίτιδα (NIA), αναφορικά με το άγχος ή/και κατάθλιψη, τις στρατηγικές αντιμετώπισης αγχογόνων καταστάσεων (ΣΑΑΚ) και της συμμόρφωσης των γονέων στις οδηγίες ιατρών και φυσικοθεραπευτών. Δευτερεύοντες σκοποί: Η συσχέτιση των επιπτώσεων αυτών με δείκτες πορείας και έκβασης της NIA, όπως τη διάρκεια νόσου και τις βαθμολογίες ενεργότητας και ποιότητας ζωής του παιδιού. Πληθυσμός μελέτης-μέθοδοι: 76 γονείς 69 παιδιών με NIA, 56 μητέρες: 20 πατέρες, 14/76 ως ανδρόγυνα, εκτιμήθηκαν με ειδικά και σταθμισμένα σε ελληνικό πληθυσμό εργαλεία. Αυτά βαθμολογούν το άγχος, την κατάθλιψη, τις ΣΑΑΚ και τη συμμόρφωση σε οδηγίες υγειονομικών. Αποτελέσματα: Οι μητέρες είχαν υψηλές βαθμολογίες άγχους, τόσο ως κατάσταση (p=0.0001) όσο και ως μόνιμο χαρακτηριστικό της προσωπικότητας (p=0.01), και συμπτωματολογία ήπιας κατάθλιψης (10.28±7.60). Ως προς τις ΣΑΑΚ, οι πατέρες είχαν χαμηλές βαθμολογίες θετικής προσέγγισης (p=0.004), ενώ και οι 2 γονείς υψηλές βαθμολογίες διεκδικητικής επίλυσης του προβλήματος (p=0.0006 και p=0.02). Οι γονείς είχαν πολύ καλή συμμόρφωση στις οδηγίες υγειονομικών και δεν υπήρχαν αποκλίσεις μεταξύ των 2 συζύγων.Δεν βρέθηκε συσχέτιση των βιοψυχοκοινωνικών επιπτώσεων με τους δείκτες πορείας και έκβασης της NIA. Συμπεράσματα: ΟΙ βιοψυχοκοινωνικές επιπτώσεις σε γονείς παιδιών με ΝΙΑ, είναι ήπιες ως προς το άγχος και την κατάθλιψη, οι γονείς είναι διεκδικητικοί και συμμορφώνονται με τις οδηγίες των υγειονομικών. Αυτές οι επιπτώσεις όμως δεν σχετίζονται με τους δείκτες πορείας και έκβασης της NIA.

Διαβάστε περισσότερα »

Η επίδραση της διετούς χορήγησης Etanercept στην αύξηση ασθενών με Νεανική Ιδιοπαθή Αρθρίτιδα

Πρόσφατα δεδομένα συνηγορούν ότι σε ασθενείς με Νεανική Ιδιοπαθή Αρθρίτιδα (NIA), η χορήγηση του αντι-TNF παράγοντα Εtanercept (ET) αποκαθιστά την καθυστερημένη σωματική αύξηση. Σκοπός: Η αναδρομική εκτίμηση της επίδρασης του ΕΤ στην αύξηση Ελλήνων ασθενών με επίμονη πολυαρθρική ή ολιγοαρθρική NIA. Ασθενείς-μέθοδοι: Συμπεριλήφθηκαν 24 ασθενείς (A:Κ=5/19, 20 με πολυαρθρίτιδα, διάμεση ηλικία πρώτης χορήγησης του ΕΤ: 6,7 χρόνια). Καταγράφηκαν ετησίως για 2 χρόνια πριν, και 2 χρόνια μετά την έναρξη της θεραπείας, τα σωματομετρικά δεδομένα (ύψος-βάρος) των ασθενών και τα χαρακτηριστικά της ΝΙΑ. Υπολογίσθηκαν για τα ίδια στιγμιότυπα, ο Δείκτης Μάζας Σώματος (BMI), οι Βαθμολογίες Τυπικής Απόκλισης Ύψους (ΗSDS) και BMI (BMISDS) σύμφωνα με τις εθνικές καμπύλες αναφοράς και ο ρυθμός αύξησης, η μεταβολή δηλαδή από την έναρξη του ΕΤ των ΗSDS (ΔHSDS) και BMISDS (ΔBMISDS). Αποτελέσματα: Πριν την έναρξη της θεραπείας με Etanercept, 16/24 ασθενείς είχαν επιβράδυνση ύψους (διάμεση ΔΗSDS -0,56). Απ΄ αυτούς οι 11 παρουσίασαν σημαντική αύξηση τον 1ο χρόνο θεραπείας (ΔHSDS +0.29, p<0.001). Αντίστοιχα, ενώ ο BMI ήταν ελαττωμένος σε 14/24 ασθενείς (διάμεσος ΔBMISDS-0.6), 10/14 παρουσίασαν σημαντική αύξηση του BMI τον 1ο χρόνο θεραπείας (ΔBMISDS +0.31, p<0.001). Οι βελτιώσεις της αύξησης και του BMI δεν συσχετίστηκαν με την ηλικία έναρξης του ΕΤ, το φύλο, τη διάρκεια ή τη βαρύτητα της νόσου, ή την πορεία της αρθρίτιδας. Συμπέρασμα: Η θεραπεία με ΕΤ μπορεί να αποκαταστήσει την κατά μήκος αύξηση και τον BMI ασθενών με ΝΙΑ, ανεξάρτητα από το δημογραφικό ή κλινικό τους προφίλ.

Διαβάστε περισσότερα »

Επίδραση των νέων θεραπευτικών σχημάτων στη λειτουργικότητα των Τ κυττάρων ασθενών με Νεανική Ιδιοπαθή Αρθρίτιδα

Σκοπός της προοπτικής αυτής μελέτης ήταν να ερευνηθεί, εάν τα θεραπευτικά σχήματα που εφαρμόζονται σήμερα στους ασθενείς με Νεανική Ιδιοπαθή Αρθρίτιδα (NIA), επιδρούν στην αποκατάσταση των λειτουργικών διαταραχών των Τ κυττάρων που χαρακτηρίζουν τη νόσο. Μελετήθηκαν 37 ασθενείς με NIA (Α=8, Θ=29) πριν και ανά 6μηνο μετά τη θεραπεία, επί 12-24 μήνες ανάλογα με την πορεία της νόσου. Κατά τη διάρκεια της μελέτης 21/37 ασθενείς πήραν συνδυασμό δύο ή περισσοτέρων συνθετικών DMARDs (Disease Modifying Antirheumatic Drugs, ομάδα Α) και 16/37 συνδυασμό συνθετικών DMARDs και βιολογικών (αντι-TNF) παραγόντων (ομάδα Β). Ως μάρτυρες χρησίμευσαν 25 υγιή παιδιά. Η έκφραση των δεικτών ενεργοποίησης CD25 και HLA-DR στα T κύτταρα των ασθενών βρέθηκε σημαντικά αυξημένη σε σύγκριση με τους μάρτυρες, στην ενεργό φάση της νόσου (έναρξη της μελέτης) ανεξάρτητα από τον τύπο έναρξης και το θεραπευτικό σχήμα. Μετά 12-24 μήνες θεραπείας, η διαταραχή αποκαταστάθηκε σε όλους τους ασθενείς, σε επίπεδα συγκρίσιμα με αυτά των μαρτύρων. Αντίθετα, η ικανότητα απάντησης των T κυττάρων σε μιτογόνα βρέθηκε σημαντικά χαμηλότερη στους ασθενείς από ότι στους μάρτυρες στην έναρξη της μελέτης, με βαθμιαία αύξηση στους 12- 24 μήνες, χωρίς η διαφορά να είναι σημαντική. Η αύξηση ήταν μεγαλύτερη μετά από 24 μήνες θεραπείας με συνδυασμό συνθετικών DMARDs – αντι-TNF παράγοντα. Τέλος, παρατηρήθηκε σημαντική ελάττωση έκφρασης των δεικτών CD28 και CD45RA στα CD4+ Τ κύτταρα των ασθενών (συμπεριφορά γήρανσης κυττάρων), καθ’ όλη τη διάρκεια της μελέτης.

Διαβάστε περισσότερα »

Πορφύρα Henoch-Schonlein. Νεότερα δεδομένα για την αντιμετώπιση και πρόγνωση

Η πορφύρα Henoch-Schonlein (HSP) είναι μια συστηματική αγγειίτιδα, που προσβάλλει κυρίως τα μικρά αγγεία του δέρματος, των αρθρώσεων, του πεπτικού συστήματος και πιο σπάνια των νεφρών. Στους περισσότερους ασθενείς η νόσος αυτοπερτορίζεται, παρ’ όλα αυτά οι υποτροπές δεν είναι ασυνήθιστες. Η μα­κροπρόθεσμη πρόγνωση της HSP εξαρτάται από τη σοβαρότητα της νεφρικής συμμετοχής. Ασθενείς με σο­βαρή νεφρίτιδα και/ή νεφρωσικό σύνδρομο κατά την έναρξη της νόσου έχουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης χρόνιας νεφρικής βλάβης σε σχέση με εκείνους που έχουν αρχικά ήπια νεφρίτιδα. Η θεραπεία με ετεροειδή μπορεί να επισπεύσει τη λύση του κοιλιακού άλγους, αλλά δεν προλαβαίνει τις υποτροπές και τις σοβαρές επιπλοκές από το πεπτικό, όπως είναι η μαζική αιμορραγία, ο εγκολεασμός και η ισχαιμική νέκρωση - διά­τρηση του εντέρου. Επίσης η έγκαιρη έναρξη στεροειδών δεν ελαττώνει τον κίνδυνο εμφάνισης νεφρίτιδας. Τα στεροειδή σε υμηλές δόσεις σε συνδυασμό με ανοσοκατασταλτικά φάρμακα έχουν ένδειξη στην αγγειίτι­δα του πεπτικού και στην ταχέως εξελισσόμενη σοβαρή νεφρίτιδα. Οι ασθενείς χωρίς νεφρική συμμετοχή θα πρέπει να παρακολουθούνται για 6 μήνες, ενώ οι έχοντες νεφρική συμμετοχή από την έναρξη της νόσου πα­ρακολουθούνται εφ’ όρου ζωής. Ιδιαίτερη προσοχή στη παρακολούθηση χρειάζονται οι γυναίκες με ιστορικό HSP νεφρίτιδας στην παιδική ηλικία, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και μετά.

Διαβάστε περισσότερα »

Εκτίμηση της θρέψης σε ασθενείς με νεανική ιδιοπαθή αρθρίτιδα

H Νεανική Ιδιοπαθής Αρθρίτιδα (NIA), ως χρόνιο νόσημα, μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη σω­ματική αύξηση των παιδιών. Σκοπός: Η αποτύπωση της κατάστασης θρέψης σε ασθενείς με ΝΙΑ και η μελέτη των παραγόντων που σχετίζονται με αυτήν. Υλικό-Μέθοδοι: Μελετήθηκε η κατάσταση θρέψης σε 52 (44 Κ/8Α) ασθενείς με ΝΙΑ, 5-20 ετών (ΜΗ=12,7). Μετρήθηκαν: Βάρος σώματος (ΒΣ), ύμος (ΥΣ), πάχος δερματικής πτυχής (ΠΔΠ), περίμετρος βραχίονα (ΠΒ), και υπολογίστηκε ο δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ) και η περίμετρος μυών βρα­χίονα (ΠΜΒ). Μετρήθηκαν η ενεργειακή δαπάνη (ΕΔ) με έμμεση θερμιδομετρία, έγινε καταγραφή και ανάλυση διατροφικής πρόσληψης 24ώρου (Food Processor, ESHA), υπολογίστηκε η ενεργειακή κάλυψη (ΕΚ) ως % της ΕΔ και οι ενεργειακές ανάγκες/kgr ΒΣ (ΕΑ). Τέλος, υπολογίστηκε ο δείκτης ενεργότητας της νόσου (ΔΕΝ). Αποτελέ­σματα: Σε Εθ <5ης βρέθηκαν 7/52 ασθενείς (13,4%) ως προς το ΒΣ και το ΥΣ, 1/52 (1,9%) ως προς το ΔΜΣ και 10/52 (19%) ως προς την περίμετρο μυών βραχίονα. Σε Εθ >97ης ως προς το βάρος βρέθηκαν 7/52 (13,4%), ως προς το ΔΜΣ 8/52 (17,4%), ως προς το ΠΔΠ 4/52 (7,8%) και την ΠΒ 7/52(13,4%). Η ΕΔ κυμαίνονταν από 720­2190 Kcal (ΜΟ=1350±300,6), η ΕΚ από 31-288% (ΜΟ=134%). Σε 7/52(13,4%) ασθενείς διαπιστώθηκε ΕΚ <65%. Οι ασθενείς με ΔΕΝ>2 παρουσίαζαν υψηλότερες τιμές ΕΔ και χαμηλότερες ΕΚ χωρίς να είναι στατιστικά σημα­ντικές οι διαφορές. Δεν διαπιστώθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές σε ΕΔ και ΕΚ μεταξύ των διαφόρων τύ­πων έναρξης της νόσου ούτε μεταξύ των ασθενών σε αγωγή με κορτιζόνη και χωρίς. Οι ασθενείς που βρισκόταν σε αγωγή με αντι- TNF-α παρουσίαζαν σημαντικά χαμηλότερες τιμές ΕΚ, πάντα εντός φυσιολογικών ορίων. Συ­μπεράσματα. Το σημαντικό πρόβλημα θρέψης των ασθενών με ΝΙΑ στην Ελλάδα είναι η παχυσαρκία που αφορά κυρίως παιδιά και λιγότερο η υποθρεμία που αφορά εφήβους και νεαρούς ενήλικες. Η θεραπεία με στεροειδή και η χορήγηση του αντι-TNF- α δεν σχετίζεται με την παχυσαρκία. Ο ΔΜΣ και ΠΜΒ αποδείχτη­καν αξιόπιστοι δείκτες για την ανίχνευση παχυσαρκίας και υπολειπόμενης θρέψης αντίστοιχα.

Διαβάστε περισσότερα »

Βιοψυχοκοινωνική προσέγγιση σε γονείς παιδιών με νεανική ιδιοπαθή αρθρίτιδα

Κύριος σκοπός της μελέτης: Η ανάδειξη των βιοψυχοκοινωνικών επιπτώσεων στους γονείς παιδιών με Νεανική Ιδιοπαθή Αρθρίτιδα (NIA), αναφορικά με το άγχος ή/και κατάθλιψη, τις στρατηγικές αντιμετώπισης αγχογόνων καταστάσεων (ΣΑΑΚ) και της συμμόρφωσης των γονέων στις οδηγίες ιατρών και φυσικοθεραπευτών. Δευτερεύοντες σκοποί: Η συσχέτιση των επιπτώσεων αυτών με δείκτες πορείας και έκβασης της NIA, όπως τη διάρκεια νόσου και τις βαθμολογίες ενεργότητας και ποιότητας ζωής του παιδιού. Πληθυσμός μελέτης-μέθοδοι: 76 γονείς 69 παιδιών με NIA, 56 μητέρες: 20 πατέρες, '4/76 ως ανδρόγυνα, εκτιμή- θηκαν με ειδικά και σταθμισμένα σε ελληνικό πληθυσμό εργαλεία. Αυτά βαθμολογούν το άγχος, την κατάθλιψη, τις ΣΑΑΚ και τη συμμόρφωση σε οδηγίες υγειονομικών. Αποτελέσματα: Οι μητέρες είχαν υψηλές βαθμολογίες άγχους, τόσο ως κατάσταση (p=0.000') όσο και ως μόνιμο χαρακτηριστικό της προσωπικότητας (p=0.0'), και συμπτωματολογία ήπιας κατάθλιψης ('0.28±7.60). Ως προς τις ΣΑΑΚ, οι πατέρες είχαν χαμηλές βαθμολογίες θετικής προσέγγισης (p=0.004), ενώ και οι 2 γονείς υψηλές βαθμολογίες διεκδικητικής επίλυσης του προβλήματος (p=0.0006 και p=0.02). Οι γονείς είχαν πολύ καλή συμμόρφωση στις οδηγίες υγειονομικών και δεν υπήρχαν αποκλίσεις μεταξύ των 2 συζύγων. Δεν βρέθηκε συσχέτιση των βιοψυχοκοινωνικών επιπτώσεων με τους δείκτες πορείας και έκβασης της NIA. Συμπεράσματα: ΟΙ βιοψυχοκοινωνικές επιπτώσεις σε γονείς παιδιών με ΝΙΑ, είναι ήπιες ως προς το άγχος και την κατάθλιψη, οι γονείς είναι διεκδικητικοί και συμμορφώνονται με τις οδηγίες των υγειονομικών. Αυτές οι επιπτώσεις όμως δεν σχετίζονται με τους δείκτες πορείας και έκβασης της NIA.

Διαβάστε περισσότερα »

Ο ρόλος του ενεργοποιητή των β λεμφοκυττάρων στην παθογένεια και εκτίμηση της βαρύτητας του νεανικού συστηματικού ερυθηματώδους λύκου

Στόχος της παρούσας μελέτης ήταν να ερευνηθεί ο ρόλος του ενεργοποιητή των Β λεμφοκυττάρων (BlyS) στην παθογένεια του νεανικού Συστηματικού Ερυθηματώδους Λύκου (νΣΕΛ) και η σχέση του με τη βαρύτητα της νόσου. Μελετήθηκαν 34 ασθενείς (92 δείγματα, 35 σε ενεργό φάση της νόσου) με νΣΕΛ (ομάδα μελέτης) και 77 παιδιά που έπασχαν από άλλα ρευματικά ή αυτοάνοσα νοσήματα (51) ή ήταν υγιείς μάρτυρες (26) συγκρίσιμης ηλικίας με τα πάσχοντα (ομάδες ελέγχου).

Διαβάστε περισσότερα »
Scroll To Top