Μη χασετε

Αρχείο άρθρων

Παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακά νοσήματα σε μαθητές λυκείου και φοιτητές ιατρικής σχολής τns Κρήτης σε σχέση με την κατανάλωση Snacks

Σκοπό της μελέτης αποτελεί η διερεύνηση τη σχέση τη κατανάλωση snacks με του παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακά νοσήματα σε έφηβου μαθητές και φοιτητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτη. Μέθοδοι Στη μελέτη περιλαμβάνονται 237 μαθητές και 196 φοιτητές. Πραγματοποιήθηκε λήψη διαιτητικού ιστορικού τελευταίου 24ώρου, έλεγχος καρδιοαναπνευστικής αντοχής, συνήθειες καπνίσματος, παρακολούθηση τηλεόραση, σωματομετρήσεις, μέτρηση αρτηριακής πίεση αίματος και Βιοχημικές αναλύσεις μετά τη λήψη αίματος. Οι μετρήσεις έγιναν την περίοδο μεταξύ των ακαδημαϊκών ετών 2002/3 έωε 2004/5. Αποτελέσματα. Οι έφηβοι μαθητές, συγκρινόμενοι με τους φοιτητές, καταναλώνουν σε μεγαλύτερη συχνότητα snacks (62% έναντι 49,5%, p<0,05), έχουν μεγαλύτερη μέση πρόσληψη ολικής ενέργειας (2061 έναντι 1825 kcal, p<0,05) και ενέργειας από snacks (606 έναντι 422 kcal, p<0,001) ενώ και στις δύο ομάδες οι καταναλωτές snacks προσλαμβάνουν σημαντικά μεγαλύτερη μέση ποσότητα ολικής ενέργειας από τους μη καταναλωτές (p<0,05). Δεν βρέθηκε σημαντική συσχέτιση της κατανάλωση snacks με τους παράγοντες μεταβολικού συνδρόμου (ΜετΣυν), την καρδιοαναπνευστική αντοχή και τη συνήθεια καπνίσματος και στις δυο ομάδες. Ο κίνδυνος, όμως, για συγκέντρωση τριών ή περισσοτέρων παραγόντων ΜετΣυν των φοιτητών καταναλωτών snacks σε σχέση με τους αντίστοιχους μαθητές, βρέθηκε σημαντικά υψηλότερος κατά 15,36 φορές (p<0,05). Οι φοιτητές με υψηλή κατανάλωση snacks βρέθηκαν με σημαντικά υψηλότερα επίπεδα LDL (p=0,034), μεγαλύτερο αθηρωματικό δείκτη ολικής χοληστερόλης:Ηϋί (p=0,011) και με περισσότερες ώρες παρακολούθηση τηλεόραση (p=0,040). Συμπεράσματα. Δεν βρέθηκε σαφής συσχέτιση της κατανάλωση snacks και στις δυο ομάδες με τους παράγοντες ΜετΣυν, την καρδιοαναπνευστική αντοχή και το κάπνισμα. Ωστόσο, και στις δυο ομάδες η κατανάλωση snacks σχετίζεται με σημαντική αύξηση της προσλαμβανόμενης ενέργειας, ενώ στους φοιτητές σχετίζεται με σημαντικά υψηλότερα επίπεδα της ίϋί, του αθηρωματικού δείκτη και της παρακολούθησης τηλεόραση.

Διαβάστε περισσότερα »

Σχέση ημερήσιας διατροφικής πρόσληψης και φυσικής δραστηριότητας με την παιδική παχυσαρκία

Εισαγωγή. Η παιδική παχυσαρκία είναι μία χρόνια vοσογόvοs κατάσταση που απαιτεί την εγρήγορση των παιδιάτρων για την πρόληψη και αντιμετώπισή της. Σκοπόs. Η συσχέτιση του Δείκτη Mάzαs Σώμaτοs (ΔΜΣ) με το Δείκτη Φυσικής Δραστηριότητας (ΔΦΔ) και την ημερήσια διατροφική πρόσληψη σε παιδιά ηλικίας 5-15 ετών. Η σύγκριση του μέσου βάρου σώμaτοs των παιδιών με αυτό προηγούμενων μελετών του ελλαδικού χώρου. Πληθυσμόs μελέτη & μέθοδοs. Σε 658 παιδιά (348 αγόρια και 310 κορίτσια) μετρήθηκαν το βάpοs και ύψοs και συμπληρώθηκαν ερωτηματολόγια σχετικά με IIS διατροφιέ συνήθεε και τη φυσική δραστηριότητα τριών ημερών. Με βάση το ΔΜΣ, τα παιδιά ταξινομήθηκαν σε φυσιολογικά, υπέρβαρα και παχύσαρκα για την ηλικία και το φύλο του με βάση α. τα όρια του International Obesity Task Force και β. τη 15η και 85η εκατοστιαία θέση (Εθ) των Εθνικών Προτύπων Ανάπτυξη του 1986. Από τα συμπληρωμένα ερωτηματολόγια-διαιτολόγια χρονομετρήθηκε η φυσική δραστηριότητα των παιδιών και εκτιμήθηκε με ειδικό συντελεστή ανά 24 ώpεs και υπολογίστηκε ακόμη η διαιτητική πρόσληψη και κατανάλωση τpοφής. Έγινε συσχέτιση των σωματομετριών ευρημάτων του πληθυσμού ms πα- pούσαs μελέτη, με αυτό προηγούμενων μελετών του Ελλαδικού χώρου. Αποτελέσματα. Το 32% των παιδιών βρέθηκαν υπέρβαρα (30,7°% των αγοριών και 33,2% των κο- ριτσιών) και 11,50% παχύσαρκα (11,50% των αγοριών και 11,5°% των κοριτσιών) (p=0,626). Η μέση πρόσληψη ενέργειας ήταν παρόμοια στα παιδιά με ΔΜΣ ζ85η Εθ σε σχέση με ΔΜΣ <85η Εθ (2036 kcal έναντι 2134 kcal, αντίστοίχο, p>0,05). Ωστόσο τα παιδιά με ΔΜΣζ85η Εθ βρέθηκαν με σημαντικά μεγαλύτερη κατανάλωση αναψυκτικών και χυμών σε σχέση με ΔΜΣ<85η Εθ παιδιά (192 g έναντι 146g, αντίστοιχα, p<0,05). Διαπιστώθηκε σημαντική θετική συσχέτιση του ΔΜΣ των παιδιών με την ηλικία (beta=0,276, p<0,001) και αρνητική συσχέτιση με το ΔΦΔ (beta=-0,117, p=0,045). Από τη σύγκριση του βάρους των παιδιών τηε παρούσαε μελέτη με τα δεδομένα των Εθνικών Προτύπων Ανάπτυξη (1986), του ΑϊΒάζη (1990) και των προτύπων ανάπτυξη τη Α' Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών (2003), προκύπτει για όλεε τιε ηλι- κίεε και στα δύο φύλα, σημαντικά μεγαλύτερο μέσο Βάρος και ΔΜΣ των παιδιών της παρούσας μελέτη, συγκριτικά με τιε προηγούμενεε μελέτες (p^0,001). Συμπεράσματα. Η παιδική παχυσαρκία αυξάνεται στην Ελλάδα την τελευταία 20ετία και επηρεάζεται από γενετικούς, περιβαλλοντικούς και άλλους παράγοντες. Στην παρούσα εργασία διαπιστώθηκε ότι ο ΔΜΣ αυξάνεται με την ηλικία, επηρεάζεται αρνητικά από το ΔΦΔ, ενώ δεν επηρεάζεται από την ημερήσια πρόσληψη θερμίδων.

Διαβάστε περισσότερα »
Scroll To Top