Μη χασετε

Αρχείο άρθρων

Εργαστηριακή διερεύνηση των πυρετικών σπασμών

Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη των μεταβολών των εργαστηριακών δεδομένων κατά την διάρκεια των πυρετικών σπασμών (Π.Σ) στα παιδιά και η συσχέτιση τους με το είδος και την διάρ¬κεια των σπασμών. Υλικό της μελέτης μας απετέλεσαν 91 παιδιά με Π.Σ, ηλικίας <5 ετών που νοσηλεύτη¬καν στην κλινική μας το χρονικό διάστημα 1995-2000. Για κάθε παιδί έγινε καταγραφή των δημογραφικών δεδομένων, των κλινικών και εργαστηριακών παραμέτρων και της αντιμετώπισης των σπασμών. Αποτελέ¬σματα: Το 69% ήταν αγόρια, ενώ στο σύνολο των παιδιών η μέση ηλικία ήταν 24 μηνών. Υμηλή πυρετική κίνηση (>38,5ο0) παρουσίασε το 72,5%. Προηγούμενα επεισόδια Π.Σ ανέφερε το 27%. Κληρονομικότητα κα¬ταγράφηκε στο 24%. Διάρκεια >15 min παρουσίασε το 14% και υποτροπή το 1ο 24ωρο, το 5,6%. Τα αποτε¬λέσματα των εξετάσεων κινήθηκαν εντός των φυσιολογικών ορίων, εκτός από την τιμή της γλυκόζης που ήταν αυξημένη (>130 mg/dl) στο 83,5% και αποκαταστάθηκε ως την 5η ώρα από την εισαγωγή. Στους πα- ρατεταμένους Π.Σ (>15 min) η γλυκόζη ήταν αυξημένη στο 100%. Σε Θ.Σ >38,5ο0 αύξηση της γλυκόζης αί¬ματος παρουσίασε το 73% των παιδιών. Επίσης αυξημένη τιμή γλυκόζης είχε το 55% των παιδιών με υμηλά WBC και μόνο το 39% από τα παιδιά με φυσιολογικά WBC. Στο 83% των παιδιών οι σπασμοί υποχώρησαν χωρίς ειδική αγωγή. Χορήγηση διαζεπάμης ίυ έγινε στο 14%. Συμπεράσματα: Οι Π.Σ αφορούν κυρίως παι¬διά μικρής ηλικίας και είναι συνήθως απλοί. Η εργαστηριακή διερεύνηση δείχνει ότι τις πρώτες ώρες πα¬ρατηρείται σημαντική αύξηση της τιμής της γλυκόζης αίματος. H stress υπεργλυκαιμία σχετίζεται άμεσα με την υμηλή πυρετική κίνηση, την διάρκεια των σπασμών και με τα υμηλά WBC.

Διαβάστε περισσότερα »

Συχνότητα της θρομβοκυττάρωσης στις οξείες λοιμώξεις της παιδικής ηλικίας

Με την ευρεία χρήση των αυτόματων αιματολογικών αναλυτών και την καδιέρωση του ελέγχου των δρομβοκυττάρων, προέκυμε ότι η δρομβοκυττάρωση (ΘΚ) αποτελεί συχνό εύρημα κατά τη διάρκεια των λοιμώ¬ξεων και άλλων καταστάσεων στην παιδική ηλικία. Σκοπός της μελέτης μας είναι να εκτιμήσουμε τη συχνό¬τητα της δρομβοκυττάρωσης, τις καταστάσεις στις οποίες παρατηρείται και τη διαδρομή της. Υλικό της μελέ¬της απετέλεσαν 4640 παιδιά που νοσηλεύτηκαν στην κλινική μας τα τελευταία 7 χρόνια. Εξαιρέδηκαν ασδε- νείς με χρόνιο νόσημα ή κακοήδεια. Μέδοδοι: Πρόκειται για αναδρομική μελέτη στοιχείων των ασδενών (ηλι¬κία, νόσος, αριδμός αιμοπεταλίων) που καταγράφηκαν και συσχετίσδηκαν. Αναλύδηκαν επίσης χαρακτηριστι¬κοί παράμετροι των αιμοπεταλίων όπως ο μέσος όγκος αιμοπεταλίων (MPV) και εύρος κατανομής των αιμοπε¬ταλίων (PDW). Αποτελέσματα: Αριδμός αιμοπεταλίων >400.000/mm3 σε 892/4640 ασδενείς (19,2%). Τιμές αι¬μοπεταλίων μεταξύ 400.000-500.000/mm3 αντιστοιχούσαν στο 11% των ασδενών, τιμές μεταξύ 500.000- 800.000/mm3 στο 7.9% και τιμές >800.000/mm3 στο 0.6%. Ποσοστό 56.7% των ασδενών με δρομβοκυττάρω¬ση ανήκε στην ήλικιακή ομάδα <2 ετών, 16.6% μεταξύ 2-4 ετών και το 26.6% >4 ετών. Καταστάσεις, στις οποί¬ες παρατηρήδηκε δρομβοκυττάρωση, ήταν λοιμώξεις του αναπνευστικού με ποσοστό 48%, του γαστρεντερικού (17%), και οξείες δηλητηριάσεις (8%). Συμπεράσματα: Η δρομβοκυττάρωση στην παιδική ηλικία είναι δευτερο¬παθής κυρίως σε λοιμώξεις του αναπνευστικού και του γαστρεντερικού συστήματος. Είναι ασυμπτωματική και διαρκεί περίπου 1-4 εβδομάδες.

Διαβάστε περισσότερα »

Στάδιο ανάπτυξης και ατυχήματα στα παιδιά

Στόχος της έρευνάς μας είναι να μελετήσουμε το profile των κακώσεων ανάλογα με το στάδιο ανάπτυξης και να ελέγξουμε αν οι γονείς είναι γνώστες των κινδύνων. ΥΛΙΚΌ: 11246 παιδιά, έως 19 ετών, που ήρθαν στο ΤΕΠ για ατυχήματα τα 5 τελευταία χρόνια, καθώς και 2200 γονείς. ΜΕΘΟΔΟΣ: καταγράμα με τους ασθενείς σε 3 ηλικιακές ομάδες (1-5, 6-12, 12-19 ετών), τα δημογραφικά στοιχεία, τον τύπο, την κλινική φύση και τη βαρύτητα της κάκωσης σε κάθε ηλικιακή ομάδα. Οι γονείς απάντησαν σε ερωτηματο­λόγιο και τους χωρίσαμε σε τρεις ομάδες ανάλογα με το επίπεδο μόρφωσης. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Στο σύνολο των παιδιών, συχνότερες ήταν οι κακώσεις των άκρων (42.4%). Μόνο το 11% των ασθενών χρειάστηκε νο­σηλεία. Στην πρώτη ηλικιακή ομάδα, οι πτώσεις ήταν υπεύθυνες για το 82.6% των κακώσεων. Στην δεύτερη ομάδα, οι κακώσεις στη διάρκεια των σπορ, αντιπροσώπευαν το 80.2%. Τα τροχαία και τα ατυχήματα στα σπορ ήταν εξίσου υπεύθυνα για τις κακώσεις στους εφήβους (39.9% και 40.8%). Από τους γονείς που συμ­μετείχαν στην έρευνα, το 60% δεν είχε καμία ενημέρωση, και μόνο το 8% ήταν γνώστες των κινδύνων. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Τα παιδιά ανάλογα με το αναπτυξιακό τους επίπεδο έχουν ροπή προς διαφορετικό είδος ατυχημάτων. Οι παιδίατροι μπορούν να παρέμβουν, προσφέροντας ενημέρωση και εκπαίδευση στους γονείς και στα παιδιά.

Διαβάστε περισσότερα »
Scroll To Top