Μη χασετε

Αρχείο άρθρων

Σύνδρομο Miller Fisher: Περιγραφή περίπτωσης

Το σύνδρομο Miller Fisher αποτεήεί μια σπάνια παραγωγή του συνδρόμου Guillain-Barre και η διάγνωσή του στηρίζεται στην ανεύρεση τηs τριάδας των συμπτωμάτων: οξεία οφθαλμοπληγία, αταξία και κατάργηση των τενοντίων αντανακλαστικών. Παρουσιάζεται περίπτωση εvόs 10χρονου ασθεvούs με σύνδρομο Miller Fisher, η οποία αντιμετωπίστηκε αποτελεσματκά με άμεση χορήγηση υπεράνοση γ-σφαιρίνη και στη συνέχεια με χορήγηση μεθυπρεδνιζολόνη, λόγω επιμοvήs της οφθαλμοπληγης.

Διαβάστε περισσότερα »

Οι νεότερες απόψεις για την αντιμετώπιση των αλλεργικών νοσημάτων με αντι-lgE μονοκλωνικό αντίσωμα

Η ανοσοσφαιρίνη Ε (IgE) είναι γνωστό ότι αποτελεί κύριο μεσολαβητή στις τύπου I αντιδράσεις υπερευαισθησίας. Η ελάττωση των επιπέδων της αποτελεί ένα πολύ ελκυστικό τρόπο αντιμετώπισης των αλλεργικών νοσημάτων. Η χρήση του μονοκλωνικού αντισώματος omalizumab (rhuMab-E25) δεσμεύει την ελεύθερη IgE με τον σχηματισμό μικρών τριμερών η εξαμερών συμπλεγμάτων. Η δέσμευση της ελεύθερης IgE στη θέση Οε3, εμποδίζει την ικανότητά της να αλληλεπιδράσει με τους ΕεεΕΪ υποδοχείς υμηλής συγγένειας και προφανώς και με τους ΕΟεΕΠ ή CD23 υποδοχείς χαμηλής συγγένειας στα διάφορα κύτταρα. Το οmalizumab δεν μπορεί να συνδεθεί με την IgE η οποία έχει ήδη συνδεθεί με τους FCεRI και FCεRII υποδοχείς στην επιφάνεια των κυττάρων. Τα επίπεδα της IgE ελαττώνονται πολύ γρήγορα μετά τη χορήγησή της και έχει δειχθεί ότι εμποδίζει την άμεση και την επιβραδεινόμενη αλλεργική αντίδραση η οποία προκαλείται μετά την εισπνοή αλλεργιογόνων. Άλλη μελέτη έχει δείξει ελάττωση των ηωσινόφιλων κυττάρων στις εκκρίσεις μέχρι και 11 φορές σε διάστημα 24 ωρών. Εχουν γίνει μελέτες για την εκτίμηση της αποτελεσματικότητάς της, σε περιπτώσεις αλλεργικού άσθματος και αλλεργικής ρινίτιδας, σε ενηλίκους και παιδιά. Ελαττώνει τα συμπτώματα του άσθματος, τη χρήση άλλων φαρμάκων και βελτιώνει την ποιότητα της ζωής των ασθενών με αλλεργικό άσθμα και ρινίτιδα.

Διαβάστε περισσότερα »

H αλληλεπίδραση γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων στην εκδήλωση της ατοπίας

Η ατοπία είναι μια πολύπλοκη διαταραχή για την εκδήλωση της οποίας συμμετέχουν γενετικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες. Σε αντίθεση με τα νοσήματα τα οποία κληρονομούνται με μονογονιδιακό τρόπο κληρονομικότητας σύμφωνα με τους νόμους του Mendel, υπολειπόμενος ή επικρατών τρόπος κληρονομικότητας στα ατοπικά νοσήματα, άσθμα, έκζεμα, αλλεργική ρινίτιδα συμμετέχουν πολλοί γόνοι και η έκφρασή τους επηρρεάζεται από γενετικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες. Αυτά τα νοσήματα κληρονομούνται με πολυπαραγοντικό - πολυγονιδιακό χαρακτήρα, γι’ αυτό ο πολύπλοκος αυτός τρόπος κληρονομικότητας χαρακτηρίζεται από γενετική ετερογένεια και δεν υπάρχει πλήρης αντιστοιχία μεταξύ γονότυπου και φαινότυπου. Ο ίδιος γονότυπος μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα διαφορετικούς φαινότυπους και διαφορετικοί γονότυποι να έχουν ως αποτέλεσμα τους ίδιους φαινότυπους. Μια χρωματοσωματική περιοχή μπορεί να συσχετίζεται με ένα νόσημα σε ορισμένες οικογένειες, ενώ η ίδια συσχέτιση δεν ανευρίσκεται σε μελέτες άλλων οικογενειών. Περιβαλλοντικοί παράγοντες διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην αύξηση της συχνότητας των ατοπικών νοσημάτων και στη ευαισθητοποίηση σε κοινά ενδοοικιακά και εξωοικιακά αλλεργιογόνα. Η ατμοσφαιρική ρύπανση στις πόλεις, τα προϊόντα καύσης για την κίνηση των αυτοκινήτων, οι ρύποι των εργοστασίων φαίνεται ότι είναι παράγοντες αύξησης των αλλεργικών νοσημάτων. Αντίθετα η διαβίωση σε φάρμες ελαττώνει τη συχνότητα της ατοπικής ευαισθητοποίησης και των αλλεργικών νοσημάτων στα παιδιά.

Διαβάστε περισσότερα »

Η παθοφυσιολογία της υποκείμενης φλεγμονής στα αλλεργικά νοσήματα

Η παδοφυσιολογία των αλλεργικών νοσημάτων έχει μελετηθεί ευρέως. Η έναρξη της αλλεργικής αντίδρασης και κατ’ επέκταση της αλλεργικής φλεγμονής είναι μια σχετικά πολύπλοκη ανοσολογικη αντίδραση. Ένας ανοσολογικός καταρράκτης με αλληλεπιδράσεις μεταξύ διάφορων τύπων κυττάρων και των φλεγμονωδών μεσολαβητών τους, χαρακτηρίζουν την υποκείμενη αλλεργική φλεγμονή των αλλεργικών νοσημάτων. Οι αλλεργικές αντιδράσεις διακρίνονται σε τρεις χαρακτηριστικές φάσεις, την ευαισθητοποίηση, την πρώιμη αλλεργική αντίδραση και την όψιμη αλλεργική αντίδραση. Η κάθε φάση συνδέεται με ειδικούς ανοσολογικούς μεσολαβητές και παδοφυσιολογικά χαρακτηριστικά. Ως ατοπία χαρακτηρίζεται η χρόνια φλεγμονώδης κατάσταση, η οποία συνοδεύεται από αυξημένα επίπεδα ολικής IgE και διήδηση με φλεγμονώδη κύτταρα όπως Τ-λεμφοκύτταρα, ηωσινόφιλα και σιτευτικά, στη θέση της αλλεργικής φλεγμονής. Τα Th2 τύπου λεμφοκύτταρα και οι εκκρινόμενες κυτταροκίνες τους όπως η IL-4, IL-5, IL-13 καθώς και η προφλεγμονώδης κυτταροκίνη IL-18, θεωρείται ότι διαδραματίζουν κυρίαρχο ρόλο για την έναρξη και τη διατήρηση της αλλεργικής φλεγμονής. Διαταραχή της ισορροπίας μεταξύ της Th2 και Th1 <απάντησης φαίνεται ότι προδιαδέτει για την εκδήλωση των αλλεργικών νοσημάτων.

Διαβάστε περισσότερα »
Scroll To Top