Μη χασετε

Αρχείο άρθρων

Παιδιατρική κατ’ οίκον νοσηλεία σε ασθενείς με Κυστική Ίνωση

Η κυστική ίνωση αποτελεί το πιο διαδεδομένο κληρονομικό νόσημα της λευκής φυλής, προσβάλλοντας περίπου 1: 2500 παιδιά. Η βασική γενετική διαταραχή στην κυστική ίνωση προκαλεί μικροβιακές λοιμώξεις που εγκαθίστανται συχνά στον πνεύμονα και οφείλονται σε παθογόνα βακτήρια, κυρίως στην αεριογόνο ...

Διαβάστε περισσότερα »

Διατροφική παρέμβαση σε ασθενείς με κυστική ίνω- ση – επηρεάζεται η αναπνευστική λειτουργία;

Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση των αποτελεσμάτων εξάμηνης διαιτητικής παρέμβασης στη θρέψη και την αναπνευστική λειτουργία ασθενών με κυστική ίνωση. Μέθοδοι: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 59 ασθενείς με κυστική ίνωση. Πριν και μετά την παρέμβαση εφαρμόστηκε πλήρης ...

Διαβάστε περισσότερα »

Η σημασία της Βιταμίνης D στην Κυστική Ίνωση

Περίληψη: Η Κυστική Ίνωση (ΚΙ) είναι η πιο συχνή, κληρονομική θανατηφόρος νόσος της λευκής φυλής. Πρόκειται για μια πολυσυστηματική νόσο, της οποίας οι σημαντικότερες εκδηλώσεις προέρχονται από το αναπνευστικό και το γαστρεντερικό σύστημα. Η βιταμίνη D είναι λιποδιαλυτή βιταμίνη η ...

Διαβάστε περισσότερα »

Σύγκριση της επίδρασης της Μοντελουκάστης και των Εισπνεομένων Στεροειδών στο Εκπνεόμενο Μονοξείδιο του Αζώτου (eNO) και την αναπνευστική λειτουργία σε ασθματικά παιδιά

Το εκπνεόμενο μονοξείδιο του αζώτου (eNO) αποτελεί μη επεμβατικό και ευαίσθητο δείκτη φλεγμονής των αεραγωγών. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η εκτίμηση της επίδρασης της μοντελουκάστης στο eNO και η σύγκρισή της με την αντίστοιχη δράση των εισπνεόμενων στεροειδών, σε ασθματικά παιδιά. Υλικό – Μέθοδοι: Μελετήθηκαν 26 παιδιά (μέση ηλικία ± SD: 14 ± 2 έτη) με μέτριο επίμονο άσθμα, που δεν λάμβαναν αντιφλεγμονώδη προφυλακτική αγωγή. Αρχικά, οι ασθενείς έλαβαν μοντελουκάστη για 15 μέρες, έπειτα διέκοψαν την αγωγή για 15 μέρες και τέλος, έλαβαν εισπνεόμενα στεροειδή για 15 μέρες. Η εκτίμηση έγινε με τη μέτρηση του eNO και της αναπνευστικής λειτουργίας με σπιρομέτρηση στην αρχή και στο τέλος της κάθε θεραπευτικής παρέμβασης. Αποτελέσματα: Η μέση τιμή του eNO ελαττώθηκε σημαντικά τόσο μετά τη χορήγηση της μοντελουκάστης (p=0.004), όσο και μετά τη χορήγηση των εισπνεόμενων στεροειδών (p=0.003). Τα εισπνεόμενα στεροειδή ελάττωσαν το eNO σε μεγαλύτερο βαθμό σε σχέση με τη μοντελουκάστη (p=0.01). Συμπεράσματα: Ο προσδιορισμός του eNO αποτελεί μια απλή μέθοδο ελέγχου της φλεγμονής των αεραγωγών και ανταπόκρισης στη θεραπεία σε παιδιά με βρογχικό άσθμα. Οι τιμές του eNO ελαττώνονται σημαντικά με τη χορήγηση μοντελουκάστης. Τα εισπνεόμενα στεροειδή αποκαθιστούν τις τιμές του eNO στα φυσιολογικά επίπεδα σε παιδιά με μέτριο επίμονο άσθμα.

Διαβάστε περισσότερα »

Πνευμονία της κοινότητας (ΠΚ): Κατευθυντήριες οδηγίες για την αντιμετώπισή της σε βρέφη μεγαλύτερα των 3 μηνών και σε παιδιά

H Εταιρεία Παιδιατρικών Λοιμώξεων και η Αμερικανική Εταιρεία Λοιμώξεων εξέδωσε το 2011 νέες κατευθυντήριες οδηγίες για την αντιμετώπιση της πνευμονίας της κοινότητας (ΠΚ) σε βρέφη μεγαλύτερα των 3 μηνών και σε παιδιά, στηριζόμενες στην ποιότητα και στο βαθμό τεκμηρίωσης των μέχρι τότε δημοσιεύσεων. Οι οδηγίες αυτές αφορούν την αντιμετώπιση υγιών κατά τα άλλα βρεφών και παιδιών και απαντούν σε πρακτικά ζητήματα σχετικά με τη διάγνωση και την αντιμετώπιση της πνευμονίας της κοινότητας (ΠΚ) τόσο σε ενδονοσοκομειακό όσο και εξωνοσοκομειακό επίπεδο, σύμφωνα με το καθεστώς των ΗΠΑ.

Διαβάστε περισσότερα »

Εκτίμηση αναπνευστικής λειτουργίας σε βρέφη

Η εκτίμηση της αναπνευστικής λειτουργίας στα βρέφη αποτελεί πρόκληση για τον κλινικό γιατρό, λόγω των ιδιαιτεροτήτων αυτής της ηλικίας. Οι δοκιμασίες της αναπνευστικής λειτουργίας στα βρέφη διακρίνονται σε: α) παθητικές (Τεχνική Μονού και Πολλαπλών αποκλεισμών, Τεχνική κατά τη διάρκεια της ήρεμης αναπνοής και βίαιης εκπνοής), και β) ενεργητικές (Τεχνική Βίαιων Ταλαντώσεων, Μέτρηση αντίστασης με διακοπή ροής, Ολοσωματική Πληθυσμογραφία και Μέθοδος Έκπλυσης με πολλαπλές αναπνοές). Ειδικότερα, στην Τεχνική Μονού και Πολλαπλών αποκλεισμών (SOT, MOT), μετά από ένα στιγμιαίο αποκλεισμό της ροής του αέρα, μετράται η ευενδοτότητα και η αντίσταση του αναπνευστικού συστήματος. Κατά την Τεχνική βίαιης εκπνοής (FEFVM), το βρέφος υποβάλλεται σε βίαιη εκπνοή, ως αποτέλεσμα μιας αιφνίδιας θωρακοκοιλιακής συμπίεσης και εκτιμώνται αναπνευστικοί όγκοι και χωρητικότητες. Η Τεχνική Βίαιων Ταλαντώσεων (FOT) υπολογίζει τις αντιστάσεις των αεραγωγών, ως απάντηση του αναπνευστικού σε σήματα προκλητών ταλαντώσεων. Η Μέτρηση αντίστασης με διακοπή ροής (Rint) αποτελεί μέθοδο μέτρησης της αντίστασης του αέρα που διέρχεται διαμέσου των αεραγωγών. Η Ολοσωματική Πληθυσμογραφία (WBP) μετρά όγκους, ροές και αντιστάσεις μέσω μεταβολής της πίεσης ή ανακατανομής του αερισμού. Τέλος, η Μέθοδος Έκπλυσης με πολλαπλές αναπνοές (MBW),χρησιμοποιώντας αδρανή αέρια ως δείκτες, μετρά τη Λειτουργική Υπολειπόμενη Χωρητικότητα (FRC) και το Δείκτη Κάθαρσης Πνευμόνων (LCI). Περιγράφονται οι μέθοδοι εκτίμησης αναπνευστικής λειτουργίας σε βρέφη, τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα κάθε μεθόδου, καθώς και οι κλινικές εφαρμογές τους.

Διαβάστε περισσότερα »

Εισαγωγές παιδιών για οξεία ασθματική κρίση, βρογχιολίτιδα και λαρυγγίτιδα σε τρία νοσοκομεία στη Θεσσαλονίκη, Λάρισα και Αλεξανδρούπολη

Τα οξέα αναπνευστικά νοσήματα αποτελούν συχνή αιτία εισαγωγών σε παιδιατρικές κλινικές. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση των εισαγωγών παιδιών με οξεία ασθμα­τική κρίση, βρογχιολίτιδα και λαρυγγίτιδα σε Νοσοκομεία της Ελλάδας κατά τη δεκαετία 1990-1999. Υλι­κό- Μέθοδοι.: Μελετήθηκαν αναδρομικά τα δεδομένα από το βιβλίο κίνησης των ασθενών με διάγνωση εξό­δου: «οξεία ασθματική κρίση», «βρογχιολίτιδα» και «λαρυγγίτιδα», κατά την περίοδο 1990 έως και 1999, από Νοσοκομεία τριών διαφορετικών περιοχών της Βόρειας Ελλάδας (Θεσσαλονίκη, Λάρισα, Αλεξανδρούπολη). Καταγράφηκαν η ηλικία, το φύλο και ο μήνας εισαγωγής. Αποτελέσματα: Έγιναν συνολικά 7187 εισαγωγές παιδιών για “άσθμα, λαρυγγίτιδα και βρογχιολίτιδα” (ηλικίας 10 ημερών - 14 ετών). Ποσοστό 63,9% των νοσηλευομένων παιδιών ήταν άγόρια (63% εισαγωγές αγοριών για βρογχιολίτιδα, 69% για άσθμα και 63,9% για λαρυγγίτιδα). Στη διάρκεια της δεκαετίας οι εισαγωγές για άσθμα ελαττώθηκαν κατά 23.96% (r=0.7; p<0.001), για τη λαρυγγίτιδα ελαττώθηκαν κατά 16.73% (r=0.65; p<0.05), ενώ για τη βρογχιολίτιδα παρέ­μειναν σταθερές (r=0.265; p=0.105). Παρατηρήθηκε εποχιακή κατανομή και στα τρία νοσήματα, η οποία παρουσίαζε αύξηση το φθινόπωρο και την άνοιξη. Ειδικότερα το άσθμα και η λαρυγγίτιδα παρουσίαζαν με­γαλύτερη έξαρση το φθινόπωρο (Οκτώβριο), ενώ η βρογχιολίτιδα κατά τους μήνες Ιανουάριο με Απρίλιο. Συ­μπεράσματα.: Οι εισαγωγές στις τέσσερις παιδιατρικές κλινικές ελαττώθηκαν σημαντικά τη δεκαετία 1990­1999, όσον αφορά στο άσθμα και λαρυγγίτιδα, ενώ για τη βρογχιολίτιδα παρέμειναν σταθερές.

Διαβάστε περισσότερα »

Πνευμονία της κοινότητας (ΠΚ): Κατευθυντήριες οδηγίες για την αντιμετώπισή της σε βρέφη μεγαλύτερα των 3 μηνών και σε παιδιά

H Εταιρεία Παιδιατρικών Λοιμώξεων και η Αμερι-κανική Εταιρεία Λοιμώξεων εξέδωσε το 2011 νέες κατευθυντήριες οδηγίες για την αντιμετώπιση της πνευμονίας της κοινότητας (ΠΚ) σε βρέφη μεγα-λύτερα των 3 μηνών και σε παιδιά, στηριζόμενες στην ποιότητα και στο βαθμό τεκμηρίωσης των μέχρι τότε δημοσιεύσεων. Οι οδηγίες αυτές αφορούν την αντιμετώπιση υγιών κατά τα άλλα βρεφών και παιδιών και απαντούν σε πρακτικά ζητήματα σχετικά με τη διάγνωση και την αντιμετώπιση της πνευμονίας της κοινότητας (ΠΚ) τόσο σε ενδονοσοκομειακό όσο και εξωνο- σοκομειακό επίπεδο, σύμφωνα με το καθεστώς των ΗΠΑ.

Διαβάστε περισσότερα »

Εκτίμηση αναπνευστικής λειτουργίας σε βρέφη

Η εκτίμηση της αναπνευστικής λειτουργίας στα βρέφη αποτελεί πρόκληση για τον κλινικό γιατρό, λόγω των ιδιαιτεροτήτων αυτής της ηλικίας. Οι δοκιμασίες της αναπνευστικής λειτουργίας στα βρέφη διακρίνονται σε: α) παθητικές (Τεχνική Μονού και Πολλαπλών αποκλεισμών, Τεχνική κατά τη διάρκεια της ήρεμης αναπνοής και βίαιης εκπνοής), και β) ενεργητικές (Τεχνική Βίαιων Ταλαντώσεων, Μέτρηση αντίστασης με διακοπή ροής, Ολοσωματική Πληθυσμογραφία και Μέθοδος Έκπλυσης με πολλαπλές αναπνοές). Ειδικότερα, στην Τεχνική Μονού και Πολλαπλών αποκλεισμών (SOT, MOT), μετά από ένα στιγμιαίο αποκλεισμό της ροής του αέρα, μετράται η ευενδοτότητα και η αντίσταση του αναπνευστικού συστήματος. Κατά την Τεχνική βίαιης εκπνοής (FEFVM), το βρέφος υποβάλλεται σε βίαιη εκπνοή, ως αποτέλεσμα μιας αιφνίδιας θωρακοκοιλιακής συμπίεσης και εκτιμώνται αναπνευστικοί όγκοι και χωρητικότητες. Η Τεχνική Βίαιων Ταλαντώσεων (FOT) υπολογίζει τις αντιστάσεις των αεραγωγών, ως απάντηση του αναπνευστικού σε σήματα προκλητών ταλαντώσεων. Η Μέτρηση αντίστασης με διακοπή ροής (Rint) αποτελεί μέθοδο μέτρησης της αντίστασης του αέρα που διέρχεται διαμέσου των αεραγωγών. Η Ολοσωματική Πληθυσμογραφία (WBP) μετρά όγκους, ροές και αντιστάσεις μέσω μεταβολής της πίεσης ή ανακατανομής του αερισμού. Τέλος, η Μέθοδος Έκπλυσης με πολλαπλές αναπνοές (MBW), χρησιμοποιώντας αδρανή αέρια ως δείκτες, μετρά τη Λειτουργική Υπολειπόμενη Χωρητικότητα (FRC) και το Δείκτη Κάθαρσης Πνευμόνων (LCI). Περιγράφονται οι μέθοδοι εκτίμησης αναπνευστικής λειτουργίας σε βρέφη, τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα κάθε μεθόδου, καθώς και οι κλινικές εφαρμογές τους.

Διαβάστε περισσότερα »

Επηρεάζεται ο δείκτης κάθαρσης των πνευμόνων (LCI) από τη βαρύτητα της νόσου στην Κυστική Ίνωση;

Εισαγωγή: Τα τελευταία χρόνια άρχισε να αναγνωρίζεται η χρησιμότητα του Δείκτη κάθαρσης πνευμόνων (LCI), στην ανίχνευση και παρακολούθηση της πνευμονοπάθειας της κυστικής ίνωσης. Σκοπός: Να εκτιμηθεί εάν η ευαισθησία του LCI στην ανίχνευση δομικών βλαβών του πνεύμονα, επηρεάζεται από τη βαρύτητα της νόσου. Ασθενείς - Μέθοδος: Σαραντα τέσσερεις ασθενείς με ΚΙ συμμετείχαν στη μελέτη με σπιρομέτρηση και τη Μέθοδο Έκπλυσης Αερίων με πολλαπλές αναπνοές (MBW). Μετρήθηκαν αντίστοιχα ο μέγιστος εκπνεόμενος όγκος αέρα το πρώτο δευτερόλεπτο (FEV1) και ο LCI. Όλα τα παιδιά υποβλήθηκαν σε HRCT, η οποία αξιολογήθηκε με το τροποποιημένο Bhalla score. Ο πληθυσμός της μελέτης χωρίστηκε σε 2 ομάδες: Ομάδα Α: FEV1%> 85 % (φυσιολογική αναπνευστική λειτουργία) και Ομάδα Β: FEV1:40-84% (ήπια και μέτρια πνευμονοπάθεια). Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν 12.9 χρόνια (44.7 % αγόρια) και ο μέσος FEV1:91.2 %. Οι ασθενείς της ομάδας Α είχαν καλύτερο LCI από αυτούς της ομάδας Β (p<0.001). Στο συνολικό πληθυσμό, αλλά και στις δύο ομάδες Α και Β, ο LCI βρέθηκε ότι συσχετίζεται σημαντικά με τον FEV1%, (p<0.05), με τη σοβαρότητα και έκταση των βρογχιεκτασιών και τη γενιά προσβεβλημένων βρόγχων (p<0.05). Με την ανάλυση πολλαπλής παλινδρόμησης,

Διαβάστε περισσότερα »
Scroll To Top