Μη χασετε

Αρχείο άρθρων

Δεφρρασιρόξ: Ένας νέος από του στόματος χηλικός παράγοντας. Μακροχρόνια ασφάλεια και αποτελεσματικότητα σε παιδιά και εφήβους με μείζονα β-μεσογειακή αναιμία

Το δεφερασιρόξ αποτελεί ένα νέο από του στόματos παράγοντα αποτσδήρωση για πολυμεταγγιζόμενου ασθενή με αυξημένο φορτίο σιδήρου. Σκοπόs: Η μελέτη τns ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας του δεφερασιρόξ σε παιδιά και εφήβου ασθενείς με μείζονα β-μεσογειακή αναιμία (ΜΑ), μετά από μακροχρόνια χορήγηση. Ασθενείς και μέθοδοι: 12 ασθενείε με μείζονα β ΜΑ, ηλικίαε 5-16 ετών, με μέση ηλικία 12,75±3,3 έτη, έθαβαν δεφερασιρόξ (EXJADE®, NOVARTIS ONGOLOGY) με αρχική δόση χορήγησης 5-20 mg/kg/ημέρα, που καθορίστηκε Βάσει τη ηπατκήε συγκέντρωση σιδήρου (Liver Iron Concentration - LIC), ενώ ο μηνιαίοε έλεγχοε τη φερριτίνη του ορού καθόρισε η μετέπετα αναπροσαρμογέε των δόσεων του φαρμάκου. Η αποτελεσματκότητα εκτιμήθηκε Βάσει τη μέση μείωση τιμών φερριτίνη ορού και της μέσης μείωση LIC. Η ασφάλεια του φαρμάκου εκτιμήθηκε με την κλινική παρακολούθηση των ασθενών, τον τακτικό εργαστηριακό έλεγχο και την καταγραφή εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών. Αποτελέσματα: Από του 12 ασθενείς, ένας διέκοψε την παρακολούθησή του στους 13 μήνες χορήγησης δεφερασιρόξ και τα στοιχεία του δεν συμπεριλήφθηκαν στα αποτελέσματα τη μελέτη. Οι υπόλοιποι (11/12) μελετήθηκαν για χρονικό διάστημα 36-42 μηνών (3-3,5 έτη). Η μέση τιμή τη φερριτίνη ορού παρουσίασε στατιστικά σημαντική μείωση (από 2.198 σε 1.078 ng/mi, p= 0,005). Η μέση τιμή LIC μειώθηκε κατά 3,81 mgFe/gdw (από 8,12 σε 4,31 mg Fe/gdw, p= 0,07).

Διαβάστε περισσότερα »

H σπληνεκτομή στη θεραπεία της μείζονος β-Μεσογειακής Αναιμίας. Αναδρομική μελέτη

Η σπληνεκτομή, ως θεραπευτικό μέσο στη β-Μεσογειακή Αναιμία (β-ΜΑ), εφαρμόζεται σχεδόν από τότε που έγινε γνωστή η νόσος και ενδείκνυται κυρίως όταν εμφανίζονται σημεία υπερσπληνισμον. Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να εξετάσει το ρόλο της σπληνεκτομής στα πλαίσια της σνγχρονης θεραπείας της β-ΜΑ. Υλικό-Μέθοδοι: Εξετάστηκαν αναδρομικά οι φάκελοι 135 πασχόντων από μείζονα β-ΜΑ που γεννήθηκαν από το 1970 ως το 1994 και παρακολουθούνται συστηματικά στη μονάδα Μεσογειακής Αναιμίας του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου Θεσ/νίκης. Αποτελέσματα: Υποβλήθηκαν σε σπληνεκτομή 46/135 άτομα. Η συχνότητα της σπληνεκτομής ελαττώθηκε θεαματικά τα τελευταία χρόνια. Βρέθηκε ότι όταν καθυστερεί η διάγνωση της β-ΜΑ αυξάνονται οι πιθανότητες σπληνεκτομής, ενώ στους περισσότερους πάσχοντες μετά τη σπληνεκτομή ελαττώθηκε η μέση ετήσια κατανάλωση αίματος. Σοβαρές λοιμώξεις (μία θανατηφόρα) εμφάνισαν 3/46 σπληνεκτομηθέντες. Ένας πάσχων εμφάνισε θρόμβωση της μεσεντερίου φλέβας. Συμπέρασμα: Η συχνότητα σπληνεκτομής έχει ελαττωθεί τα τελευταία χρόνια στα άτομα που πάσχουν από β-ΜΑ και αυτό αποδίδεται στην έγκαιρη διάγνωση και την εφαρμογή απστελεσματικον σχήματος τακτικών μεταγγίσεων - αποσιδήρωσης. Παρόλα αυτά, εξακολουθεί να έχει ένδειξη και φαίνεται ότι είναι αποτελεσματική στους θαλασσαιμικονς που εμφανίζουν αυξημένη ετήσια κατανάλωση αίματος. Όταν αποφασίζεται, θα πρέπει να λαμβάνονται οι κατάλληλες προφυλάξεις, ώστε να ελαττώνεται ο κίνδυνος πιθανών επιπλοκών.

Διαβάστε περισσότερα »
Scroll To Top