Μη χασετε

Αρχείο άρθρων

Εκτομή πνευμονικών μεταστάσεων σε παιδιατρικούς ασθενείς με συμπαγείς όγκους

Οι περισσότεροι παιδιατρικοί πνευμονικοί όγκοι είναι δευτεροπαβείς. Η χειρουργική θεραπεία των πνευμονικών μεταστάσεων αποτελεί συνήθη πρακτική στους ενήλικες, ενώ στα παιδιά έχει ανακοινωθεί περιορισμένος αριθμός μελετών. Η πνευμονική μεταστασεκτομή είναι αποτελεσματική σε μεγάλο αριθμό συμπαγών όγκων, αν έχει επιτευχθεί τοπικός έλεγχος του πρωτοπαθούς όγκου. Παρουσιάζουμε την εμπει­ρία μας από την αντιμετώπιση 3 ασθενών με πνευμονικές μεταστάσεις που αντιμετωπίσθηκαν με μεταστα­σεκτομή. Οι ασθενείς, ηλικίας 4.5-10 χρόνων, έπασχαν από ραβδομυοσάρκωμα, οστεοσάρκωμα και όγκο Wilms. Ο 1 είχε σύγχρονες αμφοτερόπλευρες μεταστάσεις και οι 2 ετερόπλευρες. Οι επεμβάσεις έγιναν κα­λά ανεκτές, χωρίς επιπλοκές. Όλοι οι ασθενείς βρίσκονται στη ζωή χωρίς νόσο. Η μεταστασεκτομή σαν μέ­ρος της επιδετικής αντιμετώπισης της προχωρημένης νεοπλασματικής νόσου ή της υποτροπής συμβάλλει στην επίτευξη μακροχρόνιας ύφεσης και πιθανόν ίασης ορισμένων παιδιατρικών ασθενών.

Διαβάστε περισσότερα »

Εγκεφαλικές μεταστάσεις στο νευροβλάστωμα σταδίου IV. Παρουσίαση περίπτωσης

Το νευροβλάστωμα (NBA) είναι ο πιο συχνός συμπαγής όγκος στην παιδική ηλικία. Η επιβίωση των παιδιατρικών ασθενών με NBA προχωρημένου σταδίου έχει βελτιωθεί με τη χορήγηση επιθετικών πρωτοκόλλων χημειοθεραπείας. Αν και η συχνότητα των εγκεφαλικών μεταστάσεων στο NBA σταδίου IV είναι μικρή, η πρόγνωση είναι ιδιαίτερα άσχημη, με αυξημένο κίνδυνο νευρολογικών επιπλοκών. Περιγράφεται η περίπτωση βρέφους 16 μηνών με NBA σταδίου IV που εμφάνισε εγκεφαλικές μεταστάσεις 8 μήνες από τη διάγνωση και κατέληξε λόγω προόδου της νόσου 2 μήνες αργότερα.

Διαβάστε περισσότερα »

Νευροβλάστωμα με ψευδός αρνητικό MIBG στη θέση του πρωτοπαθούς όγκου

Το σπινθηρογράφημα με ραδιοσεσημασμένη μετάνωδόβενζυλγουανιδίνη (MIBG) είναι μέθοδος με υμηλή ευαισθησία και ειδικότητα για τη διάγνωση και τη σταδιοποίηση του νευροβλαστώματος. Σε ορισμένους ασθενείς ο όγκος δεν προσλαμβάνει MIBG κατά τη διάγνωση ή στην πορεία της νόσου. Σε άλλες περιπτώσεις συνυπάρχουν θερμές και μυχρές MIBG βλάβες. Περιγράφουμε μια τέτοια σπάνια περίπτωση νευροβλαστώματος 4ου σταδίου στην οποία το σπινθηρογράφημα 123-I-MIBG βρέθηκε αρνητικό στη θέση του πρωτοπαθή όγκου κατά τη διάγνωση. Ο ασθενής μας, αγόρι 7.5 χρόνων εισήχθη με ενδοκοιλιακη μάζα και σοβαρή αναιμία. Η αξονική τομογραφία θώρακα-κοιλίας ανέδειξε ευμεγέθεις λεμφαδενικές μάζες στο ανώτερο πρόσθιο μεσοθωράκιο και ενδοκοιλιακη μάζα στην ανατομική θέση του αριστερού επινεφριδίου. Το ολοσωματικό σπινθηρογράφημα με 123-I-MIBG έδειξε εκτεταμένη καθήλωση του ραδιοφαρμάκου στο σύνολο του σκελετικού μυελού (εικόνα MIBG-superscan), ενώ δεν προσλάμβαναν οι όγκοι του μεσοθωρακίου και ο ενδοκοιλιακός όγκος.

Διαβάστε περισσότερα »

Αίτια βακτηριαιμίας σε ουδετεροπενικά παιδιά με νεοπλασματικά νοσήματα

Τα παιδιά με νεοπλασματικά νοσήματα που υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για λοίμωξη. Η ουδετεροπενία θεωρείται ο σημαντικότερος αιτιολογικός παράγοντας. Ο σκοπός της μελέτης είναι να διερευνηθούν οι υπεύθυνοι μικροοργανισμοί που προκαλούν βακτηριαιμία σε ασθενείς με νεοπλασματικά νοσήματα στη διάρκεια ουδετεροπενίας, οι μεταβολές στη συχνότητα απομόνωσης των διαφόρων στελεχών καθώς και η ευαισθησία τους στα διάφορα αντιβιοτικά. Μελετήθηκαν αναδρομικά τα δεδομένα των ασθενών που νοσηλεύτηκαν στην Παιδοογκολογική Κλινική του ΙΓΝΘ την τετραετία 19982001 και είχαν θετικές καλλιέργειες αίματος στη διάρκεια ουδετεροπενίας. Στο διάστημα της μελέτης συ- νέβησαν 120 επεισόδια βακτηριαιμίας που αφορούσαν 75 ασθενείς. Οι 52 (70%) ασθενείς έπασχαν από αιματολογική κακοήδεια-λέμφωμα και οι 23 (30%) από συμπαγείς όγκους. Οι υπεύθυνοι μικροοργανισμοί ήταν 76 (64%) Gram (+) και 44 (36%) Gram (-). Απομονώθηκαν Gram (+): Staphylococcus coagulase negative 62 (51%), S. aureus 6 (5%), Streptococcus spp 8 (7%). Τα είδη των Gram (-) βακτηρίων που απομονώθηκαν ήταν κατά σειρά συχνότητας: Klebsiella pneumoniae 10 (8%), Pseudomonas spp 8 (7%), Enterobacter cloacae 6 (5%), Escherichia coli 5 (4%). Παρατηρήθηκε τάση για αύξηση των Gram (-) στο διάστημα της μελέτης με αύξηση της συχνότητας βακτηριαιμίας από 6/1000 εισαγωγές την πρώτη διετία σε 11/1000 εισαγωγές την τελευταία διετία (p=0.066). Τα Gram (+) παρέμειναν σταθερά με συχνότητα σηραιμίας 14/1000 εισαγωγές. Όλα τα Gram (-) βακτήρια εκτός από 6 ήταν ευαίσθητα στην κεφταζιδίμη (αντοχή 14%). Συμπερασματικά παρατηρήθηκε τάση για αύξηση των Gram (-) βακτηρίων, ενώ η συχνότητα των Gram (+) παρέμεινε σταθερή. Η επαγρύπνηση για τις μεταβολές της συχνότητας των παθογόνων και της ευαισθησίας τους στα αντιμικροβιακά οδηγούν στην ορθή αντιμετώπιση του κάθε περιστατικού βακτηριαιμίας.

Διαβάστε περισσότερα »

Απώτερες συνέπειες αντινεοπλασματικής θεραπείας

Η πρόοδος της παιδιατρικής ογκολογίας τα τελευταία 30 χρόνια είχε σαν αποτέλεσμα την αύξηση της επιβίωσης των παιδιών με νεοπλασματικά νοσήματα. Ένας βαθμιαία αυξανόμενος αριθμός επιζώντων θα αντιμετωπίσει τις συνέπειες της τοξικής αντινεοπλασματικής θεραπείας. Οι 3 κύριες θεραπευτικές προσεγγίσεις, η χημειοθεραπεία, η ακτινοθεραπεία και η χειρουργική επέμβαση μπορούν να προκαλέσουν μακροχρόνια διαταραχή. Τα περισσότερα όργανα και συστήματα δυνητικά επηρεάζονται, ιδιαίτερα το κεντρικό νευρικό σύστημα, οι ενδοκρινείς, οι νεφροί, η καρδιά, οι πνεύμονες, το μυοσκελετικό σύστημα. Οι προσπάθειες των ερευνητών επικεντρώνονται στην εξασφάλιση της ποιότητας ζωής των επιζώντων. H δια βίου παρακολούθηση επιτρέπει τη διαπίστωση επιπλοκών που οφείλονται σε νέες θεραπευτικές παρεμβάσεις. Η εκπαίδευση των επιζώντων τους δίνει τη δυνατότητα να αποφεύγουν τους καρκινογόνους παράγοντες και να συμμετέχουν σε προγράμματα για πρώιμη αναγνώριση των επιπλοκών. θα αναπτυχθούν οι απώτερες συνέπειες της χημειοθεραπείας και της ακτινοθεραπείας. Ακόμη θα συζητηθεί η επίδραση της θεραπείας στην εκδήλωση δεύτερης κακοήθειας.

Διαβάστε περισσότερα »

Ki-1 λέμφωμα από μεγάλα αναπλαστικά κύτταρα στα παιδιά. Περιγραφή 5 περιπτώσεων

Τα Κi-1 λεμφώματα από μεγάλα αναπλαστικά κύτταρα (ALCL, Ki-1+/CD30+) περιγράφηκαν για πρώτη φορά το 1982 και σήμερα αναγνωρίζονται ως ένας ξεχωριστός τύπος των μη Hodgkin λεμφωμάτων (ΜHΛ). Αποτελούν περίπου το 5% όλων των ΜHΛ, αλλά υπολογίζονται στο 30-40% των παιδικών λεμφωμάτων από μεγάλα κύτταρα. Από ανοσολογικής άποψης 65% των ALCL εμφανίζουν δείκτες Τ- κυτταρικής σειράς, 8% Β-, 25% κανένα φαινότυπο και 1-2% μικτό ή υβριδικό φαινότυπο. Η κλινική εικόνα των ασθενών κατά τη διάγνωση πολύ συχνά χαρακτηρίζεται από διόγκωση μεμονωμένων ή ομάδων λεμφαδένων (46%) και εστιακές και επιπολής διηθήσεις του δέρματος (23%) οι οποίες συχνά σχετίζονται με συμμετοχή των υποκείμενων οστών. Η θεραπευτική προσέγγιση των ασθενών με ALCL δεν έχει ακόμη διευκρινισθεί απόλυτα και μέχρι σήμερα οι ασθενείς αυτοί έχουν αντιμετωπισθεί με διάφορα θεραπευτικά πρωτόκολλα. Σκοπός της μελέτης αυτής είναι η παρουσίαση της κλινικής σημειολογίας και των θεραπευτικών αποτελεσμάτων 5 παιδιών με Ki-1 λέμφωμα που αντιμετωπίσθηκαν στην κλινική μας την δεκαετία 1991-2001 και έκτοτε παρακολουθούνται τακτικά, ελεύθερα νόσου. Συζητούνται οι κλινικές, διαγνωστικές και θεραπευτικές ιδιαιτερότητες αυτού του σχετικά σπάνιου τύπου ΜHΛ της παιδικής ηλικίας, καθώς και η πρόγνωσή του.

Διαβάστε περισσότερα »

Περίπτωση συγγενούς Οξείας Λεμφοβλαστικής Λευχαιμίας

Η συγγενής λευχαιμία (ΣΛ) αποτελεί μόνο το 3% των λευχαιμιών της παιδικής ηλικίας. Το με­γαλύτερο ποσοστό αφορά στην οξεία μη λεμφοβλαστική λευχαιμία (ΟΜΛΛ), ενώ σπανιότερα εμφανίζεται και η οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία (ΟΛΛ). Η βρεφική οξεία λευχαιμία χαρακτηρίζεται από μεγάλη συχνότη­τα κυτταρογενετικών ανωμαλιών που, εφόσον υπάρχουν, αποτελούν δυσμενή προγνωστικό παράγοντα. Η συ­χνότερη χρωμοσωμική ανωμαλία αφορά μεταθέσεις του χρωμοσώματος 11q23 με αναδιάταξη του MLL/ALL 1 γόνου. Περιγράφεται η περίπτωση βρέφους 37 ημερών με συγγενή ΟΛΛ CD10 αρνητική (-), και με μετά­θεση (11;19)(q23;p13). Στο βρέφος χορηγήθηκε ειδικό χημειοθεραπευτικό πρωτόκολλο για βρέφη με ΟΛΛ κά­τω του ενός έτους, αλλά κστέληξε 20 μέρες μετά, λόγω σηψαιμίας και καρδιακής κάμμης.

Διαβάστε περισσότερα »
Scroll To Top