Μη χασετε

Αρχείο άρθρων

Κλινική και εργαστηριακή μελέτη δέκα νέων περιπτώσεων συνδρόμου Klippel-Trenaunay

Το σύνδρομο Klippel-Trenaunay είναι μία σπάνια διαταραχή που ανήκει στην κατηγορία των φακωματώσεων. Η παθοφυσιολογία του συνδρόμου είναι ασαφής και η αιτιολογία του συνδρόμου παραμένει άγνωστη. Οι ασθενείς που πάσχουν από το σύνδρομο παρουσιάζουν δερματικό τριχοειδικό σπίλο, κιρσοειδείς φλέβες και υπερτροφία μαλακών ιστών και οστού ενώ μπορεί να εμφανίσουν διάφορες επιπλοκές, ορισμένες από τις οποίες μπορεί να απειλήσουν τη ζωή τους. Στην παρούσα μελέτη επιχειρείται ανασκόπηση της υπάρχουσας διεθνούς και ελληνικής βιβλιογραφίας και περιγράφονται δέκα νέα παιδιατρικά περιστατικά.

Διαβάστε περισσότερα »

Σκωληκοειδεκτομή διά ενταφιασμού-εγκολεασμού: η εφαρμογή της μεθόδου στη νεογνική ηλικία

Σε κάποιες επεμβάσεις σε νεογνά, επιβάλλεται η ταυτόχρονη διενέργεια σκωληκοειδεκτομής, όπως σε εγχείρηση του Ladd για Malrotation. Σε περιπτώσεις όπου η σκωληκοειδεκτομή μπορεί να μετατρέψει μια άσηπτη επέμβαση σε σηπτική, προτείνεται η διά ενταφιασμού (εγκολεασμού) διενέργεια σκωληκοειδεκτομής (Inverted Appendectomy). Υλικό και μέθοδοι: Κατά την 20ετία 1991-2010 διενεργή- θηκαν στην Παιδοχειρουργική Κλινική του Ιπποκρατείου δώδεκα σκωληκοειδεκτομές σε νεογνά με τη μέθοδο του ενταφιασμού ολόκληρης της απόφυσης. Αποτελέσματα: Δέκα περιστατικά ελέγχθηκαν κλινικά και απεικονιστικά μέχρι δύο χρόνια μετά το χειρουργείο. Δεν παρατηρήθηκε καμιά επιπλοκή από τη μέθοδο ενταφιασμού της απόφυσης. Ο υπερηχογραφικός έλεγχος και η διάβαση του πεπτικού δεν μπόρεσαν να εντοπίσουν ενδοαυλικά στο τυφλό τη σκωληκοειδή απόφυση. Συμπεράσματα: Προτείνεται η δια ενταφιασμού-εγκολεασμού σκωληκοειδεκτομή ως ασφαλής εναλλακτική μέθοδος σκωληκοειδεκτομής, ακόμη και σε νεογνά.

Διαβάστε περισσότερα »

Γιγάντιος εξώμφαλος. Αναφορά μιας περίπτωσης

Ο εξώμφαλος είναι μια συγγενής διαμαρτία των κοιλιακών τοιχωμάτων με εμφάνιση περίπου 1 στις 6000 γεννήσεις. Γιγάντιος χαρακτηρίζεται ο εξώμφαλος με διάμετρο χάσματος μεγαλύτερη από 5 εκατοστά. Στην περίπτωσή μας η διάγνωση του εξωμφάλου έγινε με προγεννητικό έλεγχο κατά το υπερηχογράφημα β΄ επιπέδου στις 20 εβδομάδες της κύησης. Αμέσως μετά τη γέννηση και κατά την επισκόπηση παρατηρήθηκε γιγαντιαίος εξώμφαλος με διάμετρο 7.5 εκ ο οποίος περιελάμβανε και το ήπαρ. Την έβδομη ημέρα της ζωής το νεογνό οδηγήθηκε στο χειρουργείο. Tοποθετήθηκε πλέγμα Gore-Tex που κάλυψε το χάσμα. Μετεγχειρητικά αποφασίστηκε να εφαρμοστεί μια νέα μέθοδος περίδεσης. Σε ηλικία 1 έτους το παιδί οδηγήθηκε εκ νέου στο χειρουργείο για την αφαίρεση του πλέγματος και τα κοιλιακά τοιχώματα συγκλείσθηκαν επιτυχώς. Η μετεγχειρητική παρακολούθηση δεν παρουσίασε επιπλοκές, ενώ το αισθητικό αποτέλεσμα κρίθηκε άκρως ικανοποιητικό.

Διαβάστε περισσότερα »

Ανώμαλη περιστροφή του εντέρου με ταινίες του LADD

Η ανώμαλη περιστροφή του εντέρου γύρω από την άνω μεσεντέρια αρτηρία, κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής ανάπτυξης, αναφέρεται με τον όρο malrotation εντέρου. Η κλινική εικόνα του malrotation μπορεί να είναι είτε συμπτωματική, είτε ασυμπτωματική. Στις περιπτώσεις που είναι συμπτωματική εκδηλώνεται στη νεογνική ηλικία με σημεία υψηλής εντερικής απόφραξης ενώ σε μεγαλύτερες ηλικίες με χρόνια διαλείποντα κολικοειδή άλγη και εμέτους. Περιγράφεται η περίπτωση ενός κοριτσιού ηλικίας 6 ετών με malrotation και ταινίες του Ladd, λόγω της αβληχρής συμπτωματολογίας, της καλής γενικής κατάστασης και της αυξημένης θρέψης που παρουσίαζε, δεδομένα που καθυστέρησαν τη διάγνωση μέχρι την ηλικία αυτή.

Διαβάστε περισσότερα »

Συστροφή υδατίδας κύστης του όρχι (Morgagni) Εγχειρητική ή συντηρητική θεραπεία;

Η κύστη του όρχεως γνωστή και ως νδατίδα κύστη περιγράφηκε από τον Morgagni το 1761. Υπάρχει στο 92% των αρρένων και αποτελεί υπόλειμμα του πόρου του Muller. Η συστροφή της υδατίδας κύστης του όρχεως είναι η πιο συχνή αιτία οξέος ημιόσχεου στην παιδική ηλικία. Με την παρούσα εργασία διε- ρευνήσαμε εάν η εγχειρητική δεραπεία, υπερτερεί της συντηρητικής σε περιπτώσεις ανατροφής της κύστεως Morgagni. Υλικό-Μέδοδος: Ανασκοπήσαμε όλους τους φακέλους των παιδιών με οξύ ημιόσχεο (εκτός των νεογνών) που νοσηλεύτηκαν στην κλινική μας κατά το χρονικό διάστημα 2001-2002. Βρέθηκε ότι νοσηλεύτηκαν 97 παιδιά με οξύ ημιόσχεο. Εξ αυτών τα 69 ύστερα από κλινικό και εργαστηριακό έλεγχο διαπιστώθηκε ότι έπασχαν από συστροφή κύστης του Morgagni. Από τα υπόλοιπα 28, τα 18 είχαν συστροφή όρχεως, τα 6 ορχεο- επιδιδυμίτιδα και τα 4 ιδιοπαθές οίδημα του οσχέου, τα οποία και χειρουργήδηκαν. Αποτελέσματα: Από τα 69 παιδιά με διάγνωση συστροφή κύστης Morgagni, τα 22 χειρουργηδηκαν και αφαιρέθηκε η κύστη (Α Ομάδα) ενώ στα υπόλοιπα 47 εφαρμόστηκε συντηρητική θεραπεία (Β Ομάδα). Ο χρόνος παραμονής στο νοσοκομείο ήταν για την Α Ομάδα 1-3 ημέρες και για την Β Ομάδα 0-2 ημέρες. Συμπέρασμα: Από τα αποτελέσματα της μελέτης μας προκύπτει ότι υπό ορισμένες προϋποθέσεις μπορούμε να ακολουθήσουμε την συντηρητική αγωγή στη θεραπεία της συστραφείσας κύστης Morgagni, πρακτική που εφαρμόζουμε στην κλινική μας.

Διαβάστε περισσότερα »

H εντεροκολίτιδα στα παιδιά με συγγενές μεγάκολο: συχνότητα, πρόγνωση και αντιμετώπιση

H θνητότητα από εντεροκολίτιδα στα παιδιά με συγγενές μεγάκολο έχει μειωθεί θεαματικά τα τελευταία χρόνια. Παρ’ όλα αυτά η σοβαρή αυτή επιπλοκή εξακολουθεί να αποτελεί την κυριότερη αιτία νο­σηρότητας και θνητότητας πριν και μετά την χειρουργική αποκατάσταση του μεγακόλου. Σκοπός της μελέ­της μας είναι να αναλύσουμε την συχνότητα, να μελετήσουμε την πρόγνωση, και να παρουσιάσουμε τους τρόπους της αντιμετώπισης της νόσου του Hirschprung με εντεροκολίτιδα. Υλικό-Μέδοδος: Κατά το χρο­νικό διάστημα 1978-2000 αντιμετωπίσθηκαν στην Κλινική μας 57 παιδιά με συγγενές μεγάκολο, ηλικίας 1 μηνάς έως 12 ετών. Από αυτά, 45 (79%) ήταν αγόρια και 12 (21%) κορίτσια. Λγαγγλιακό τμήμα του ορθοσιγμοειδούς είχαν 46 (80%), του παχέος εντέρου (long segment) 9 (16%) και 2 (4%) ολικό αγαγγλιακό μεγά­κολο. Από το σύνολο των 57 ασθενών, οι 17 εμφάνισαν εντεροκολίτιδα. Ανάλογα με την εκδήλωση των συ­μπτωμάτων διακρίναμε τρεις βαθμούς βαρύτητας της νόσου. Ήπια, μέση και βαρεία (I, II, III). Αποτελέσματα: Τα 17 παιδιά που παρουσίασαν εντεροκολίτιδα αποτελούσαν το 1/3 του συνόλου των παιδιών με μεγάκολο και τα 10 (59%) ήταν αγόρια, ενώ τα 7 (41%) ήταν κορίτσια. H ηλικία τους κυμαινόταν από 1 μη­νάς έως 8 ετών. Όλοι οι ασθενείς εμφάνισαν μετεωρισμό και οι 12 (70%) από αυτούς εκρηκτικές διάρροιες. Σύμφωνα με τον βαθμό της βαρύτητας της εντεροκολίτιδας, τα 6 (36%) είχαν ήπια μορφή (βαθμός I) τα 8 (47%) μέση (βαθμός II) και τα 3 (17%) βαρεία (βαθμός III). Σε σχέση με τον χρόνο της τελικής εγχειρητικής αποκατάστασης, τα 7 (41%) την εμφάνισαν προεγχειρητικά, τα 8 (47%) μετεγχειρητικά, ενώ 2 (12%) παιδιά και προεγχειρητικά και μετεγχειρητικά. Ανάλογα με το μήκος του αγαγγλιακού τμήματος, στα 11 (64%) εντοπίζονταν στο ορθοσιγμοειδές, στα 4 (24%) επεκτεινόταν σε μεγαλύτερο τμήμα του παχέος εντέρου και τα 2 (12%) είχαν ολικό αγαγγλιακό μεγάκολο. Για όλα τα περιστατικά, η αρχική θεραπεία εκλογής ήταν συντη­ρητική και μόνο σε 4 έγινε επείγουσα κολοστομία λόγω επιδείνωσης της κατάστασης. Ένας από τους ασθε­νείς παρουσίασε βαρείας μορφής εντεροκολίτιδα προεγχειρητικά και στη συνέχεια απεβίωσε, καθώς επίσης και ένας άλλος, ο οποίος εμφάνισε εντεροκολίτιδα μετεγχειρητικά. Συμπέρασμα: Η πιθανότητα εμφάνισης εντεροκολίτιδας σε παιδιά που πάσχουν από συγγενές μεγάκολο είναι μεγάλη, αλλά μειώνεται όταν διαγνω- στεί το μεγάκολο έγκαιρα και αρχίζει η αντιμετώπισή του. Η συχνότητα και η βαρύτητα της εντεροκολίτιδας είναι ανάλογη με το μήκος του αγαγγλιακού τμήματος του εντέρου. Κάθε εκρηκτική διάρροια σε παιδιά με μεγάκολο πρέπει να αντιμετωπίζεται ως αρχόμενη εντεροκολίτιδα και να θεραπεύεται κατάλληλα.

Διαβάστε περισσότερα »

Ετερόπλευρος πολυορχιδισμός σε αμφοτερόπλευρη κρυψορχία: παρουσίαση δύο περιστατικών

Ο πολυορχιδισμός σε συνδυασμό με κρυμορχία είναι μια πάρα πολύ σπάνια συγγενής ανωμα¬λία χωρίς απόλυτα ξεκάθαρη εμβρυολογική εξήγηση. Περίπου 70 ιστολογικά αποδεδειγμένες περιπτώσεις έχουν αναφερθεί στην Διεθνή βιβλιογραφία. Σκοπός της εργασίας μας είναι να παρουσιάσουμε δύο περι¬στατικά κρυμορχίας με ετερόπλευρο πολυορχιδισμό και να συζητήσουμε την εμβρυολογική προέλευση του σπάνιου αυτού φαινομένου καθώς επίσης και την ενδεδειγμένη αντιμετώπισή του με βάση την διεθνή βι¬βλιογραφία. Δύο μικροί ασθενείς ηλικίας 3 και 4 χρονών προσήλθαν στην Κλινική μας με την διάγνωση της αμφοτερόπλευρης κρυμορχίας χωρίς να είναι μηλαφητοί οι άρχεις και στις δύο περιπτώσεις. Ο υπερηχογρα- φικός έλεγχος έδειξε και στους 2 ασθενείς ότι αριστερά υπήρχαν δύο άρχεις, ενώ δεξιά ένας όρχις. Κατά την εγχειρητική διερεύνηση πράγματι ανευρέθησαν στην περιοχή του αριστερού έξω βουβωνικού στομίου δύο ξε¬χωριστοί άρχεις, με δύο επιδιδυμίδες και κοινό σπερματικό πόρο. Ο ένας εκ των δύο όρχεων ήταν μεγαλύ¬τερος σε μέγεθος από τον έτερο και διακρίνονταν η ξεχωριστή αγγείωσή τους με περισσότερο ανεπτυγμένη αυτή του μεγαλύτερου όρχεος. Οι άρχεις καθηλώθηκαν στο σύστοιχο ημιόσχεο αφού προηγουμένως ελήφθη- σαν τεμάχια για βιομία.. Αν και μερικοί συγγραφείς συνιστούν την αφαίρεση των επικουρικών όρχεων, εμείς πιστεύουμε ότι πρέπει να παραμένουν και να καθηλώνονται από κοινού με τον μεγαλύτερο στο ημιόσχεο για τον κίνδυνο συστροφής και την εύκολη εξέταση για πιθανή μελλοντικά κακοήθη εξαλλαγή.

Διαβάστε περισσότερα »

Χειρουργική αποκατάσταση του οισοφάγου με σωληνωτά κρημνό του στομάχου στην παιδική ηλικία

ΣΚΟΠΟΣ. Η αντικατάσταση του οισοφάγον στην παιδική ηλικία αν και έχει μειωθεί σε σχέση με το παρελθόν, συνεχίζει να αποτελεί δίλημμα για τον Παιδοχειρουργό όσον αφορά τη μέθοδο που δα επιλέ- ξει. Σκοπός της μελέτης μας είναι να αναλύσουμε τα αποτελέσματα της αντικατάστασης του οισοφάγου με ανάστροφο σωληνωτό γαστρικό κρημνό, να καταθέσουμε την εμπειρία μας και να συζητήσουμε τα πλεονε¬κτήματα και τα μειονεκτήματα της, σε σχέση με τις άλλες μεθόδους, όπως είναι η θωρακική μετατόπιση του στομάχου και η χρησιμοποίηση του παχέος εντέρου η της νήστιδας. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΙ. Στη μελέτη μας περι¬λαμβάνονται 11 παιδιά που νοσηλεύθηκαν στην Παιδοχειρουργική κλινική του Γ.Π.Ν. “Ιπποκράτειο” Θεσ¬σαλονίκης τα τελευταία 15 χρόνια (1984-1999) και υποβλήθηκαν σε αντικατάσταση οισοφάγου με ανά¬στροφο γαστρικό κρημνό. Από αυτά τα 6 ήταν νεογνά με ατρησία οισοφάγου και τα 5 παιδιά ηλικίας 3-10 ετών (τα 3 με εγκαύματα οισοφάγου από κατάποση καυστικών ουσιών και τα 2 με στένωση από οισοφαγί¬τιδα του κάτω τριτημορίου του οισοφάγου). Για την δημιουργία του σωληνωτού κρημνού χρησιμοποιήθηκε το μείζον τόξο του στομάχου και ο νεοοισοφάγος τοποθετήθηκε σε δύο περιπτώσεις οπισδοστερνικά, ενώ στις υπόλοιπες 9 στο αριστερό ημιδωράκιο. Σε όλα τα περιστατικά η αναστόμωση έγινε στην τραχηλική χώρα , σε 5 από αυτά σε ένα χρόνο ταυτόχρονα με την εγχείρηση ενώ στα υπόλοιπα 6 σε δεύτερο χρόνο. Σε όλους τους ασθενείς έγινε γαστροστομία και σε 2 από αυτούς πυλωρομυοτομή. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ. Μετεγχειρητικές επιπλοκές όπως συρίγγιο με εκροή σιέλου από την αναστόμωση παρατηρήθηκε σε 4 ασθενείς οι οποίοι αντι- μετωπίσθηκαν συντηρητικά με επιτυχία. Δυσκαταποσία εμφάνισαν 5 ασθενείς από στένωση της αναστόμω¬σης ή του σωληνωτού κρημνού και αντιμετωπίστηκαν οι 4 συντηρητικά και ο ένας με επανεγχείρηση. ΣΥ¬ΜΠΕΡΑΣΜΑ. H αντικατάσταση του οισοφάγου με σωληνωτό ανάστροφο αντιπερισταλτικό κρημνό του στο¬μάχου είναι μια αξιόπιστη μέθοδος. Εξασφαλίζει επαρκές μήκος νέο-οισοφάγου με καλή αιμάτωση και επι¬τρέπει την γρήγορη διέλευση της τροφής. Οι επιπλοκές της όπως η διαφυγή, οι στενώσεις μπορεί να είναι σοβαρές, αλλά είναι σημαντικό και ενθαρρυντικό ότι μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία αν αναγνω¬ριστούν έγκαιρα.

Διαβάστε περισσότερα »
Scroll To Top