Μη χασετε

Αρχείο άρθρων

Βιοψυχοκοινωνική προσέγγιση σε γονείς παιδιών με νεανική ιδιοπαθή αρθρίτιδα

Κύριος σκοπός της μελέτης: Η ανάδειξη των βιοψυχοκοινωνικών επιπτώσεων στους γονείς παιδιών με Νεανική Ιδιοπαθή Αρθρίτιδα (NIA), αναφορικά με το άγχος ή/και κατάθλιψη, τις στρατηγικές αντιμετώπισης αγχογόνων καταστάσεων (ΣΑΑΚ) και την συμμόρφωση των γονέων στις οδηγίες ιατρών και φυσικοθεραπευτών. Δευτερεύοντες σκοποί: Η συσχέτιση των επιπτώσεων αυτών με δείκτες πορείας και έκβασης της NIA, όπως τη διάρκεια νόσου και τις βαθμολογίες ενεργότητας και ποιότητας ζωής του παιδιού. Πληθυσμός μελέτης-μέθοδοι: Εβδομηνταέξι (76) γονείς 69 παιδιών με NIA, 56 μητέρες:20 πατέρες, 14/76 ανδρόγυνα, εκτιμήθηκαν με ειδικά και σταθμισμένα σε ελληνικό πληθυσμό εργαλεία. Αυτά βαθμολογούν το άγχος, την κατάθλιψη, τις ΣΑΑΚ και τη συμμόρφωση σε οδηγίες υγειονομικών. Αποτελέσματα: Οι μητέρες είχαν υψηλές βαθμολογίες άγχους, τόσο ως κατάσταση (p=0.0001) όσο και ως μόνιμο χαρακτηριστικό της προσωπικότητας (p=0.01), και συμπτωματολογία ήπιας κατάθλιψης (10.28±7.60). Ως προς τις ΣΑΑΚ, οι πατέρες είχαν χαμηλές βαθμολογίες θετικής προσέγγισης (p=0.004), ενώ και οι 2 γονείς υψηλές βαθμολογίες διεκδικητικής επίλυσης του προβλήματος (p=0.0006 και p=0.02). Οι γονείς είχαν πολύ καλή συμμόρφωση στις οδηγίες υγειονομικών και δεν υπήρχαν αποκλίσεις μεταξύ των 2 συζύγων. Δεν βρέθηκε συσχέτιση των βιοψυχοκοινωνικών επιπτώσεων με τους δείκτες πορείας και έκβασης της NIA. Συμπεράσματα: ΟΙ βιοψυχοκοινωνικές επιπτώσεις σε γονείς παιδιών με ΝΙΑ, είναι ήπιες ως προς το άγχος και την κατάθλιψη, οι γονείς είναι διεκδικητικοί και συμμορφώνονται με τις οδηγίες των υγειονομικών. Αυτές οι επιπτώσεις όμως δεν σχετίζονται με τους δείκτες πορείας και έκβασης της NIA.

Διαβάστε περισσότερα »

Βιοψυχοκοινωνική προσέγγιση σε γονείς παιδιών με νεανική ιδιοπαθή αρθρίτιδα

Κύριος σκοπός της μελέτης: Η ανάδειξη των βιοψυχοκοινωνικών επιπτώσεων στους γονείς παιδιών με Νεανική Ιδιοπαθή Αρθρίτιδα (NIA), αναφορικά με το άγχος ή/και κατάθλιψη, τις στρατηγικές αντιμετώπισης αγχογόνων καταστάσεων (ΣΑΑΚ) και της συμμόρφωσης των γονέων στις οδηγίες ιατρών και φυσικοθεραπευτών. Δευτερεύοντες σκοποί: Η συσχέτιση των επιπτώσεων αυτών με δείκτες πορείας και έκβασης της NIA, όπως τη διάρκεια νόσου και τις βαθμολογίες ενεργότητας και ποιότητας ζωής του παιδιού. Πληθυσμός μελέτης-μέθοδοι: 76 γονείς 69 παιδιών με NIA, 56 μητέρες: 20 πατέρες, 14/76 ως ανδρόγυνα, εκτιμήθηκαν με ειδικά και σταθμισμένα σε ελληνικό πληθυσμό εργαλεία. Αυτά βαθμολογούν το άγχος, την κατάθλιψη, τις ΣΑΑΚ και τη συμμόρφωση σε οδηγίες υγειονομικών. Αποτελέσματα: Οι μητέρες είχαν υψηλές βαθμολογίες άγχους, τόσο ως κατάσταση (p=0.0001) όσο και ως μόνιμο χαρακτηριστικό της προσωπικότητας (p=0.01), και συμπτωματολογία ήπιας κατάθλιψης (10.28±7.60). Ως προς τις ΣΑΑΚ, οι πατέρες είχαν χαμηλές βαθμολογίες θετικής προσέγγισης (p=0.004), ενώ και οι 2 γονείς υψηλές βαθμολογίες διεκδικητικής επίλυσης του προβλήματος (p=0.0006 και p=0.02). Οι γονείς είχαν πολύ καλή συμμόρφωση στις οδηγίες υγειονομικών και δεν υπήρχαν αποκλίσεις μεταξύ των 2 συζύγων.Δεν βρέθηκε συσχέτιση των βιοψυχοκοινωνικών επιπτώσεων με τους δείκτες πορείας και έκβασης της NIA. Συμπεράσματα: ΟΙ βιοψυχοκοινωνικές επιπτώσεις σε γονείς παιδιών με ΝΙΑ, είναι ήπιες ως προς το άγχος και την κατάθλιψη, οι γονείς είναι διεκδικητικοί και συμμορφώνονται με τις οδηγίες των υγειονομικών. Αυτές οι επιπτώσεις όμως δεν σχετίζονται με τους δείκτες πορείας και έκβασης της NIA.

Διαβάστε περισσότερα »

Αποτελεσματική αντιμετώπιση απλής κληρονομικής πομφολυγώδους επιδερμόλυσης με χορήγηση γ-σφαιρίνης

Η απλή πομφολυγώδης επιδερμόλυση (EBS) είναι μια σπάνια κληρονομική πάθηση του δέρματος που εκδηλώνεται από την παιδική ηλικία και χαρακτηρίζεται από το σχηματισμό πομφολύγων μετά από ήπιο τραυματισμό της επιδερμίδας. Η αντιμετώπιση των ασθενών με EBS είναι συμπτωματική με τοπική αντιση­πτική αγωγή. Περιγράφεται η περίπτωση ενός αγοριού 5,5 ετών με κληρονομική EBS τύπου Kobner (Kb) και εκτεταμένες βλάβες κορμού και άκρων, που αντιμετωπίστηκε με συστηματική χορήγηση γ-σφαιρίνης (IVIg), με βάση την εμπειρία που αναφέρεται βιβλιογραφικά από τη χορήγησή της σε επίκτητες πομφολυγώδεις δερμα­τοπάθειες αυτοάνοσης ή τοξικής αιτιοπαθογένεσης. O ασθενής παρουσίασε σταδιακή βελτίωση των δερματι­κών βλαβών με παράλληλη αύξηση των φυσικών του δραστηριοτήτων και ανάκτηση φυσιολογικής καμπύλης αύξησης. Τα ενθαρρυντικά αυτά αποτελέσματα συνηγορούν για τη χορήγηση της IVIg και σε ασθενείς με EBS- Kb αλλά και σε βαρύτερες μορφές της νόσου με υμηλό κίνδυνο θνητότητας, κυρίως στη νεογνική ηλικία.

Διαβάστε περισσότερα »

Προσβολή νεογνών, βρεφών και παιδιών απο τον ιο της γρίπης. Κύρια αιτία εισαγωγής στο νοσοκομείο οι πυρετικοί σπασμοί

Σκοπός αυτής της προοπτικής μελέτης ήταν: 1. Να ερευνηδεί σε τι ποσοστό ανιχνεύεται ο ιός της γρίπης σε παιδιά με πυρετό και συμπτωματολογία ύποπτη για τη νόσο, τα οποία προσέρχονται στα Εξωτερικά Ιατρεία (ΕΙ) μιας παιδιατρικής κλινικής στην περίοδο εμφάνισης της γρίπης και 2. Να καταγραφούν τα αίτια εισαγωγής στο Νοσοκομείο των ασθενών αυτών που χρειάζεται να νοσηλευτούν. Υλικό - Μέθοδοι. Τα κριτήρια για την εισαγωγή στη μελέτη πληρούσαν 103 παιδιά, 56 αγόρια και 47 κορίτσια, ηλικίας 1,5 μηνών έως 14 ετών (Μ.Ο. 4,4±3,8 έτη). Σε όλα τα παιδιά έγινε λήμη φαρυγγικού εκκρίματος για μοριακή ανίχνευση του RNA των ιών της γρίπης, της παραγρίπης και του αναπνευστικού συγκιτίου (RSV) με τη μέθοδο nested RT-PCR. Πα¬ράλληλα καταγράφηκαν τα δημογραφικά και κλινικά δεδομένα του κάθε παιδιού. Αποτελέσματα. Ο ιός της γρίπης ανιχνεύδηκε σε 45/103 παιδιά (43,6%), ο ιός της παραγρίπης σε 4/89 (4,5%) και o RSV σε 10/45 (22,2%). Οι ιοί παραγρίπης και RSV ανιχνεύθηκαν μόνο σε παιδιά ηλικίας <2 ετών. 15/103 παιδιά χρειάστη¬κε να εισαχδούν στο νοσοκομείο και όλα ήταν ηλικίας κάτω των 2 ετών. Με βάση αυτό το στοιχείο οι ασθενείς χωρίστηκαν σε 2 ομάδες: 51 ηλικίας <2 ετών (1,5-24 μηνών, ομάδα Α) και 52 ηλικίας >2 ετών (2,5-14 ετών, ομάδα Β). Η συχνότητα λοίμωξης με τον ιό της γρίπης δεν διέφερε σημαντικά μεταξύ των ομάδων Α και Β (37,2 % και 50% αντίστοιχα). Αντίθετα, η συχνότητα εισαγωγής στο νοσοκομείο ήταν σημαντικά υμηλότερη στα παι¬διά της ομάδας Α (5/19 ή 26,3 %) συγκριτικά με την ομάδα Β (0/26, p=0.009). Από τα 15 παιδιά της ομάδας Α που χρειάστηκε να νοσηλευδούν, 5 είχαν λοίμωξη από τον ιό της γρίπης, 3 από τον RSV και 7 από άλλο μη ταυτοποιηδέν παδογόνο αίτιο. Ως αιτία εισαγωγής στο νοσοκομείο σε 8/15 παιδιά ήταν οι πυρετικοί σπασμοί (ΠΣ), σε 4/15 η βρογχιολίτιδα και σε 3/15 η πνευμονία. Όλα τα παιδιά με λοίμωξη από τον ιό της γρίπης (5/5) εισήχδησαν λόγω ΠΣ, ενώ μόνο 3 από τα υπόλοιπα 10 είχαν την ίδια αιτία εισόδου (p=0,02). Οι ΠΣ ήταν μι¬κρής διάρκειας σε 4/5 παιδιά και επιπεπλεγμένοι σε 1/5. Δεν παρατηρήθηκε συσχέτιση των ΠΣ με κάποιο συ¬γκεκριμένο στέλεχος του ιού της γρίπης. Συμπεράσματα. Τα ευρήματα της μελέτης αυτής δείχνουν ότι.: 1. Ο ιός της γρίπης ανιχνεύεται στα μισά περίπου παιδιά που προσέρχονται στα ΕΙ με «γριπώδη συνδρομή» κατά τους μήνες εμφάνισης της γρίπης, 2. Προσβάλλει εξίσου με τα μεγαλύτερα παιδιά και τα παιδιά <2 ετών και 3. Σε αυτή τη μικρή ηλικία, παρατηρείται αυξημένη συχνότητα εισαγωγής στο νοσοκομείο. Κύρια αιτία εισαγωγής μπορεί να είναι οι πυρετικοί σπασμοί.

Διαβάστε περισσότερα »

Βιοψυχοκοινωνική προσέγγιση σε γονείς παιδιών με νεανική ιδιοπαθή αρθρίτιδα

Κύριος σκοπός της μελέτης: Η ανάδειξη των βιοψυχοκοινωνικών επιπτώσεων στους γονείς παιδιών με Νεανική Ιδιοπαθή Αρθρίτιδα (NIA), αναφορικά με το άγχος ή/και κατάθλιψη, τις στρατηγικές αντιμετώπισης αγχογόνων καταστάσεων (ΣΑΑΚ) και της συμμόρφωσης των γονέων στις οδηγίες ιατρών και φυσικοθεραπευτών. Δευτερεύοντες σκοποί: Η συσχέτιση των επιπτώσεων αυτών με δείκτες πορείας και έκβασης της NIA, όπως τη διάρκεια νόσου και τις βαθμολογίες ενεργότητας και ποιότητας ζωής του παιδιού. Πληθυσμός μελέτης-μέθοδοι: 76 γονείς 69 παιδιών με NIA, 56 μητέρες: 20 πατέρες, '4/76 ως ανδρόγυνα, εκτιμή- θηκαν με ειδικά και σταθμισμένα σε ελληνικό πληθυσμό εργαλεία. Αυτά βαθμολογούν το άγχος, την κατάθλιψη, τις ΣΑΑΚ και τη συμμόρφωση σε οδηγίες υγειονομικών. Αποτελέσματα: Οι μητέρες είχαν υψηλές βαθμολογίες άγχους, τόσο ως κατάσταση (p=0.000') όσο και ως μόνιμο χαρακτηριστικό της προσωπικότητας (p=0.0'), και συμπτωματολογία ήπιας κατάθλιψης ('0.28±7.60). Ως προς τις ΣΑΑΚ, οι πατέρες είχαν χαμηλές βαθμολογίες θετικής προσέγγισης (p=0.004), ενώ και οι 2 γονείς υψηλές βαθμολογίες διεκδικητικής επίλυσης του προβλήματος (p=0.0006 και p=0.02). Οι γονείς είχαν πολύ καλή συμμόρφωση στις οδηγίες υγειονομικών και δεν υπήρχαν αποκλίσεις μεταξύ των 2 συζύγων. Δεν βρέθηκε συσχέτιση των βιοψυχοκοινωνικών επιπτώσεων με τους δείκτες πορείας και έκβασης της NIA. Συμπεράσματα: ΟΙ βιοψυχοκοινωνικές επιπτώσεις σε γονείς παιδιών με ΝΙΑ, είναι ήπιες ως προς το άγχος και την κατάθλιψη, οι γονείς είναι διεκδικητικοί και συμμορφώνονται με τις οδηγίες των υγειονομικών. Αυτές οι επιπτώσεις όμως δεν σχετίζονται με τους δείκτες πορείας και έκβασης της NIA.

Διαβάστε περισσότερα »

Ενωρίς εμφάνιση ήβης σε κορίτσι με σύνδρομο Wolf-Hirschhorn

Το σύνδρομο Wolf- Hirschhorn αποτελεί σπάνια διαταραχή, η οποία προκαλείται από απώλειες στο βραχύ σκέλοs του χpωμοσώματοs 4 και χαρακτηρίζεται από την ακόλουθη τετράδα: νοητική υστέρηση, επιληψία, καθυστέρηση αύξnσns και δυσμορφικά χαρακτηριστικά προσώπου. Η ασθεvήs μαs ήταν ένα κορίτσι 8 ετών και 10 μηνών με τυπικό φαινότυπο του συνδρόμου Wolf- Hirschhorn και εμφάνιση θnλαpχήs από διμήνου. Η δοκιμασία LHRH ήταν ενδεικτική ήβη εξαρτώμενη από το γοναδοτροπίνες, η οποία παρότι δεν εμφανίστηκε παθολογικά πρώιμα, ωστόσο ξεκίνησε νωρίτερα από την ηλικία των 10 ετών, ηλικία η οποία αποτελεί το μέσο χρόνο έναρξη τη ήβη των κοριτσιών στην Ελλάδα. Το φαινόμενο αυτό καλείται «νωρίς εμφάνιση της ήβης» και σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως σε ασθενείς με νευρο-αναπτυξιακές διαταραχές, χρήζει θεραπευτικής παρέμβαση.

Διαβάστε περισσότερα »

Οξύ αιμορραγικό οίδημα των βρεφών

Το οξύ αιμορραγικό οίδημα των βρεφών (ΟΑΟΒ) είναι μια σπάνια λευκοκυτταροκλαστική αγγειίτιδα της βρεφικής κυρίως ηλικίας. Περιγράφεται ως ιδιαίτερη κλινική οντότητα, αν και πολλοί το χαρακτηρίζουν ως βρεφική μορφή πορφύρας Henoch-Schonlein, η οποία περιορίζεται στο δέρμα. Η κλινική εικόνα του ΟΑΟΒ είναι συνήθωβ θορυβώδη λόγω τη αιφνίδιας έναρξη του αιμορραγικού εξανθήματος και όταν συνοδεύεται από πυρετό, θυμίζει συχνά μηνιγγοκοκκκή σηψαιμία, από την οποία θα πρέπει εξ' αρχής να διαφοροδιαγνωσθεί. Η γενική όμως κατάσταση του ασθενή είναι άριστη όπως και η κλινική πορεία και η πρόγνωση της νόσου. Περιγράφεται η περίπτωση cvos κοριτσιού 12 μηνών με κλινικά και ιστοπαθολογικά ευρήματα, τυπικά του ΟΑΟΒ.

Διαβάστε περισσότερα »

Ανευρυσματική κύστη των οστών σε ασθενή με νεανική ιδιοπαθή αρθρίτιδα

Η Ανευρυσματική Κύστη των Οστών (ΑΚΟ) εί¬ναι μια διαστελλόμενη οστεολυτική βλάβη, αποτελούμε- νη από χώρουε ποικίλου μεγέθουε γεμάτουε με αίμα. Χα-ρακτηρίζεται από ιδιαίτερη ακτινολογική και ιστολογική ει-κόνα και κατατάσσεται στουε καλοήθειε όγκουε των οστών. Περιγράφεται η περίπτωση ΑΚΟ σε ασθενή με Νεανική Ιδιο-παθή Αρθρίτιδα (ΝΙΑ), η οποία εμφανίστηκε στην εγγύε με- τάφυση τηε δεξιάε κνήμηε, 12 έτη μετά την έναρξη τηε ΝΙΑ.

Διαβάστε περισσότερα »

Λοιμώξεις και αυτοανοσία. Τι πιστεύουμε σήμερα

Οι παθογόνοι μικροοργανισμοί είναι ισχυροί διεγέρτες του ανοσιακού συστήματος και οι λοιμώξεις που προκαλούν στον ξενιστή πιστεύεται ότι αποτελούν έναν παράγοντα«κλειδί.» στον έλεγχο της ανοσιακής απάντησης. Υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι οι λοιμώξεις είναι δυνατόν να προάγουν την εμφάνιση αυτοανοσίας και σε γενετικώς προκαθορισμένα άτομα να οδηγήσουν στην εκδήλωση αυτοάνοσων νοσημάτων. Από την άλλη, υπάρχουν συνεχώς αυξανόμενες αναφορές οι οποίες υποστηρίζουν το αντίθετο, ότι οι λοιμώξεις προστατεύουν ή περιορίζουν την εμφάνιση αυτοάνοσων φαινομένων. Οι τελευταίες αυτές παρατηρήσεις συνάδουν με την «υπόθεση της υγιεινής - hygiene hypothesis» η οποία υποστηρίζει ότι ο έλεγχος των λοιμώξεων με την αυξημένη καθαριότητα προδιαθέτει σε αυτοάνοσα νοσήματα και αλλεργίες. Στο ερώτημα λοιπόν αν οι λοιμώξεις προκαλούν ή προστατεύουν τον οργανισμό από αυτοάνοσα φαινόμενα θα εστιαστεί το ενδιαφέρον του παρόντος άρθρου παραθέτοντας εν συντομία τις επικρατούσες απόμεις.

Διαβάστε περισσότερα »

Τριχο-ρινο-φαλαγγικό σύνδρομο σε κορίτσι ηλικίας 13 ετών

Το τριχο-ρινο-φαλαγγικό σύνδρομο κληρονομείται με τον αντοσωματικό επικρατούντα (κυρίαρχο) χαρακτήρα και χαρακτηρίζεται από μορφολογικές κρανιοπροσωπικές και σκελετικές ανωμαλίες που εστιάζονται α) στο πρόσωπο: πλατιά βάση ρινός και λεπτό άνω χείλος με μηλό και φαρδύ φίλτρο, β) στο τριχωτό της κεφαλής: λεπτά, εύθραυστα μαλλιά που μεγαλώνουν με πολύ αργό ρυθμό και γ) στα δάκτυλα χεριών και ποδιών: βραχυδακτυλία και κλινοδακτυλία. Παθογνωμονικό για τη διάγνωση του συνδρόμου είναι το ακτινολογικό εύρημα των κωνοειδών επιφύσεων των φαλάγγων των χεριών και ποδιών. Άλλες συχνές εκδηλώσεις είναι η άσηπτη νέκρωση της κεφαλής του μηριαίου οστού και η πρώιμη σύγκλειση των επιφύσεων με επακόλουθο το κοντό ανάστημα. Υπάρχουν 3 τύποι του συνδρόμου (I, II, III) με βάση τα επιμέρους κλινικά και γονοτυπικά χαρακτηριστικά. Περιγράφεται περίπτωση τριχο-ρινο-φαλαγγικού συνδρόμου σε κορίτσι 13 ετών το οποίο παραπέμφθηκε στο Παιδορευματολογικό ατρείο της Α’ Παιδιατρικής Κλινικής του ΑΠΘ για διερεύνηση ρευματοπάθειας λόγω της παρουσίας φαινομενικής διόγκωσης των μεσοφαλαγγικών αρθρώσεων και ωλένιας απόκλισης των δακτύλων των χεριών. Τα χαρακτηριστικά κλινικά (πλατιά βάση ρινός, λεπτό άνω χείλος με μηλό και φαρδύ φίλτρο, λεπτά-εύθραυστα μαλλιά, κλινοδακτυλία χεριών κα,ι ποδιών) και ακτινολογικά (κωνικό σχήμα των επιφύσεων των φαλάγγων των δακτύλων χεριών και ποδιών, άσηπτη νέκρωση κεφαλής μηριαίου) ευρήματα στην ασθενή μας και η απουσία εξοστώσεων, νοητικής υστέρησης και κοντού αναστήματος κατατάσσουν την περίπτωσή μας στον τύπο I του συνδρόμου. Σκοπός της περιγραφής της περίπτωσης είναι η ευαισθητοποίηση των παιδιάτρων στην αναγνώριση των κλινικών και σκελετικών χαρακτηριστικών του συνδρόμου ώστε να αποφεύγονται περιττές θεραπευτικές επεμβάσεις.

Διαβάστε περισσότερα »
Scroll To Top