Μη χασετε

Αρχείο άρθρων

Παραοισοφαγική Κήλη σε Νεογνό: Περιγραφή περίπτωσης

Η παραοισοφαγική κήλη αποτελεί μία σπάνια πάθηση τη νεογνικής και παιδικής ηλικίας, η οποία χρήζει άμεση χειρουργικής αντιμετώπισης λόγω των πιθανών επιπλοκών της. Η κλινική εικόνα σε συνδυασμό με την ακτινογραφία θώρακοε μπορούν να θέσουν την υποψία τη νόσου, που επιβεβαιώνεται με τη διάβαση του ανώτερου πεπτικού συστήματος. Η αντιμετώπιση είναι χειρουργική και για την αποφυγή των μετεγχειρητικών επιπήοκών συστήνεται η διενέργεια γαστροπηξίας. Παρουσιάζεται περίπτωση ενός πρόωρου νεογνού με παραοισοφαγική κήλη, που αντιμετωπίστηκε επιτυχώε χειρουργικά την ένατη ημέρα ζωής. Έγινε ανάταξη του θόήου του στομάχου, αφαίρεση του κηλικού σάκου, σύγκριση των σκεπών του οσοφαγκού τρήματος του διαφράγματος και οπίσθια γαστροπηξία κατά Hill. Η μετεγχειρητική πορεία υπήρξε ομαλή, χωρίς την εμφάνιση κάποιας ιδιαίτερης επιπλοκής.

Διαβάστε περισσότερα »

Αρχέγονος νευρο-εξωδερματικός όγκος του πνεύμονα. Μια σπανιότατη περίπτωση σε παιδί

Το σάρκωμα Ewing (ES) περιλαμβάνει μια οικογένεια όγκων αρχέγονης εξωδερματικής προέλευσης (PNET) ποικίλη εντόπιση. Οι όγκοι της ομάδας ES-PNET είναι εξαιρετικά σπάνιοι την πρώτη δεκαετία τη ζωής και ακόμη σπανιότερη είναι η εντόπιση τους στον πνεύμονα. Παρουσίαση περιστατικού: Παρουσιάζουμε μια εξαιρετικά σπάνια περίπτωση όγκου ES-PNET με πρωτοπαθή εντόπιση στον δεξιό πνεύμονα σε αγόρι 4 ετών, ο οποίος βρέθηκε μετά από ακτινολογική εξέταση για επιδεινούμενη αναπνευστική δυσχέρεια. Η αρχική διάγνωση επιβεβαιώθηκε με CT θώρακος και η βιοψία δια βελόνης που ακολούθησε έδειξε όγκο τη ομάδος ES-PNET. Ο ασθενής υποβλήθηκε σε ισχυρό χημειοθεραπευτικό σχήμα επί 6μηνο προεγχειρητικά και ακολούθησε χειρουργική αφαίρεση του όγκου με δεξιά άνω και μέση λοβεκτομή και σύγχρονο τοπικό λεμφαδενικό καθαρισμό. Αποτέλεσμα: Η μετεγχειρητική πορεία υπήρξε ομαλή και υποβλήθηκε άμεσα σε μετεγχειρητική χημειοθεραπεία. Συμπέρασμα: Ο μεγάλης κακοήθειας αυτός όγκος αντιμετωπίζεται με ισχυρό προ και μετεγχειρητικό σχήμα χημειοθεραπείας και όσο το δυνατόν ευρύτερη χειρουργική εκτομή. Παρ' όλα αυτά η πρόγνωσή του παραμένει φτωχή.

Διαβάστε περισσότερα »

H εντεροκολίτιδα στα παιδιά με συγγενές μεγάκολο: συχνότητα, πρόγνωση και αντιμετώπιση

H θνητότητα από εντεροκολίτιδα στα παιδιά με συγγενές μεγάκολο έχει μειωθεί θεαματικά τα τελευταία χρόνια. Παρ’ όλα αυτά η σοβαρή αυτή επιπλοκή εξακολουθεί να αποτελεί την κυριότερη αιτία νο­σηρότητας και θνητότητας πριν και μετά την χειρουργική αποκατάσταση του μεγακόλου. Σκοπός της μελέ­της μας είναι να αναλύσουμε την συχνότητα, να μελετήσουμε την πρόγνωση, και να παρουσιάσουμε τους τρόπους της αντιμετώπισης της νόσου του Hirschprung με εντεροκολίτιδα. Υλικό-Μέδοδος: Κατά το χρο­νικό διάστημα 1978-2000 αντιμετωπίσθηκαν στην Κλινική μας 57 παιδιά με συγγενές μεγάκολο, ηλικίας 1 μηνάς έως 12 ετών. Από αυτά, 45 (79%) ήταν αγόρια και 12 (21%) κορίτσια. Λγαγγλιακό τμήμα του ορθοσιγμοειδούς είχαν 46 (80%), του παχέος εντέρου (long segment) 9 (16%) και 2 (4%) ολικό αγαγγλιακό μεγά­κολο. Από το σύνολο των 57 ασθενών, οι 17 εμφάνισαν εντεροκολίτιδα. Ανάλογα με την εκδήλωση των συ­μπτωμάτων διακρίναμε τρεις βαθμούς βαρύτητας της νόσου. Ήπια, μέση και βαρεία (I, II, III). Αποτελέσματα: Τα 17 παιδιά που παρουσίασαν εντεροκολίτιδα αποτελούσαν το 1/3 του συνόλου των παιδιών με μεγάκολο και τα 10 (59%) ήταν αγόρια, ενώ τα 7 (41%) ήταν κορίτσια. H ηλικία τους κυμαινόταν από 1 μη­νάς έως 8 ετών. Όλοι οι ασθενείς εμφάνισαν μετεωρισμό και οι 12 (70%) από αυτούς εκρηκτικές διάρροιες. Σύμφωνα με τον βαθμό της βαρύτητας της εντεροκολίτιδας, τα 6 (36%) είχαν ήπια μορφή (βαθμός I) τα 8 (47%) μέση (βαθμός II) και τα 3 (17%) βαρεία (βαθμός III). Σε σχέση με τον χρόνο της τελικής εγχειρητικής αποκατάστασης, τα 7 (41%) την εμφάνισαν προεγχειρητικά, τα 8 (47%) μετεγχειρητικά, ενώ 2 (12%) παιδιά και προεγχειρητικά και μετεγχειρητικά. Ανάλογα με το μήκος του αγαγγλιακού τμήματος, στα 11 (64%) εντοπίζονταν στο ορθοσιγμοειδές, στα 4 (24%) επεκτεινόταν σε μεγαλύτερο τμήμα του παχέος εντέρου και τα 2 (12%) είχαν ολικό αγαγγλιακό μεγάκολο. Για όλα τα περιστατικά, η αρχική θεραπεία εκλογής ήταν συντη­ρητική και μόνο σε 4 έγινε επείγουσα κολοστομία λόγω επιδείνωσης της κατάστασης. Ένας από τους ασθε­νείς παρουσίασε βαρείας μορφής εντεροκολίτιδα προεγχειρητικά και στη συνέχεια απεβίωσε, καθώς επίσης και ένας άλλος, ο οποίος εμφάνισε εντεροκολίτιδα μετεγχειρητικά. Συμπέρασμα: Η πιθανότητα εμφάνισης εντεροκολίτιδας σε παιδιά που πάσχουν από συγγενές μεγάκολο είναι μεγάλη, αλλά μειώνεται όταν διαγνω- στεί το μεγάκολο έγκαιρα και αρχίζει η αντιμετώπισή του. Η συχνότητα και η βαρύτητα της εντεροκολίτιδας είναι ανάλογη με το μήκος του αγαγγλιακού τμήματος του εντέρου. Κάθε εκρηκτική διάρροια σε παιδιά με μεγάκολο πρέπει να αντιμετωπίζεται ως αρχόμενη εντεροκολίτιδα και να θεραπεύεται κατάλληλα.

Διαβάστε περισσότερα »

Αντιμετώπιση της ατρησίας του οισοφάγου με μεγάλη απόσταση των κολοβωμάτων Εμπειρία από την πρωτοπαθή τελικοτελική αναστόμωση με μεγάλη τάση

Η ατρησία του οισοφάγου με μεγάλη απόσταση των κολοβωμάτων είναι ένα πάρα πο­λύ δύσκολο πρόβλημα. Για την αντιμετώπιση του έχουν προταθεί και εφαρμοσθεί διάφορες εγχειρητικές μέ­θοδοι που παρουσιάζουν πρώιμες και όμιμες επιπλοκές. Με την μελέτη μας αυτή θέλουμε να καταθέσουμε την εμπειρία μας στην αντιμετώπιση αυτών των περιστατικών, να παρουσιάσουμε τα αποτελέσματα από την πρωτοπαθή αναστόμωση των κολοβωμάτων με μεγάλη απόσταση και τάση και να τα συγκρίνουμε με τα απο­τελέσματα άλλων μεθόδων. Υλικό - Μέθοδος. Σε χρονικό διάστημα 22 ετών (1978-2000) χειρουργήθηκαν στην Κλινική μας 153 ασθενείς με ατρησία οισοφάγου. Σε 19 περιπτώσεις μετά την απολίνωση του τραχειο- οισοφαγικού συριγγίου και την πλήρη κινητοποίηση των κολοβωμάτων του οισοφάγου, η απόσταση μεταξύ αυτών ήταν μεγάλη (μεγαλύτερη από 2 εκατ.). Στους 13 από αυτούς τους ασθενείς έγινε πρωτοπαθής τελικοτελική αναστόμωση υπό μεγάλη τάση. Στους υπόλοιπους 6 έγινε, σε δεύτερο χρόνο, αποκατάσταση του οισοφάγου με μετάθεση ανάστροφου γαστρικού κρημνού διότι η πρωτοπαθής αναστόμωση ήταν αδύνατος. Αποτελέσματα. Σε όλους τους ασθενείς μας με τελικο-τελική αναστόμωση παρουσιάσδηκε μετεγχειρητικά διαφυγή από την αναστόμωση η οποία αντιμετωπίσθηκε συντηρητικά με επιτυχία καθώς και στένωση του αυλού του οισοφάγου στο σημείο της αναστόμωσης, που αντιμετωπίσθηκε επιτυχώς με διαστολές. Συμπέ­ρασμα. Από την ανωτέρω εμπειρία μας συμπεραίνουμε ότι πάντοτε πρέπει να επιχειρείται τελικοτελική αναστόμωση στην ατρησία του οισοφάγου με τραχειοοισοφαγικό συρίγγιο και μεγάλη απόσταση των κολο­βωμάτων, διότι οι τυχόν επιπλοκές που παρουσιάζονται όπως η διαφυγή, η στένωση και η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση είναι αναμενόμενες και αντιμετωπίσιμες.

Διαβάστε περισσότερα »

Ετερόπλευρος πολυορχιδισμός σε αμφοτερόπλευρη κρυψορχία: παρουσίαση δύο περιστατικών

Ο πολυορχιδισμός σε συνδυασμό με κρυμορχία είναι μια πάρα πολύ σπάνια συγγενής ανωμα¬λία χωρίς απόλυτα ξεκάθαρη εμβρυολογική εξήγηση. Περίπου 70 ιστολογικά αποδεδειγμένες περιπτώσεις έχουν αναφερθεί στην Διεθνή βιβλιογραφία. Σκοπός της εργασίας μας είναι να παρουσιάσουμε δύο περι¬στατικά κρυμορχίας με ετερόπλευρο πολυορχιδισμό και να συζητήσουμε την εμβρυολογική προέλευση του σπάνιου αυτού φαινομένου καθώς επίσης και την ενδεδειγμένη αντιμετώπισή του με βάση την διεθνή βι¬βλιογραφία. Δύο μικροί ασθενείς ηλικίας 3 και 4 χρονών προσήλθαν στην Κλινική μας με την διάγνωση της αμφοτερόπλευρης κρυμορχίας χωρίς να είναι μηλαφητοί οι άρχεις και στις δύο περιπτώσεις. Ο υπερηχογρα- φικός έλεγχος έδειξε και στους 2 ασθενείς ότι αριστερά υπήρχαν δύο άρχεις, ενώ δεξιά ένας όρχις. Κατά την εγχειρητική διερεύνηση πράγματι ανευρέθησαν στην περιοχή του αριστερού έξω βουβωνικού στομίου δύο ξε¬χωριστοί άρχεις, με δύο επιδιδυμίδες και κοινό σπερματικό πόρο. Ο ένας εκ των δύο όρχεων ήταν μεγαλύ¬τερος σε μέγεθος από τον έτερο και διακρίνονταν η ξεχωριστή αγγείωσή τους με περισσότερο ανεπτυγμένη αυτή του μεγαλύτερου όρχεος. Οι άρχεις καθηλώθηκαν στο σύστοιχο ημιόσχεο αφού προηγουμένως ελήφθη- σαν τεμάχια για βιομία.. Αν και μερικοί συγγραφείς συνιστούν την αφαίρεση των επικουρικών όρχεων, εμείς πιστεύουμε ότι πρέπει να παραμένουν και να καθηλώνονται από κοινού με τον μεγαλύτερο στο ημιόσχεο για τον κίνδυνο συστροφής και την εύκολη εξέταση για πιθανή μελλοντικά κακοήθη εξαλλαγή.

Διαβάστε περισσότερα »

Χειρουργική αποκατάσταση του οισοφάγου με σωληνωτά κρημνό του στομάχου στην παιδική ηλικία

ΣΚΟΠΟΣ. Η αντικατάσταση του οισοφάγον στην παιδική ηλικία αν και έχει μειωθεί σε σχέση με το παρελθόν, συνεχίζει να αποτελεί δίλημμα για τον Παιδοχειρουργό όσον αφορά τη μέθοδο που δα επιλέ- ξει. Σκοπός της μελέτης μας είναι να αναλύσουμε τα αποτελέσματα της αντικατάστασης του οισοφάγου με ανάστροφο σωληνωτό γαστρικό κρημνό, να καταθέσουμε την εμπειρία μας και να συζητήσουμε τα πλεονε¬κτήματα και τα μειονεκτήματα της, σε σχέση με τις άλλες μεθόδους, όπως είναι η θωρακική μετατόπιση του στομάχου και η χρησιμοποίηση του παχέος εντέρου η της νήστιδας. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΙ. Στη μελέτη μας περι¬λαμβάνονται 11 παιδιά που νοσηλεύθηκαν στην Παιδοχειρουργική κλινική του Γ.Π.Ν. “Ιπποκράτειο” Θεσ¬σαλονίκης τα τελευταία 15 χρόνια (1984-1999) και υποβλήθηκαν σε αντικατάσταση οισοφάγου με ανά¬στροφο γαστρικό κρημνό. Από αυτά τα 6 ήταν νεογνά με ατρησία οισοφάγου και τα 5 παιδιά ηλικίας 3-10 ετών (τα 3 με εγκαύματα οισοφάγου από κατάποση καυστικών ουσιών και τα 2 με στένωση από οισοφαγί¬τιδα του κάτω τριτημορίου του οισοφάγου). Για την δημιουργία του σωληνωτού κρημνού χρησιμοποιήθηκε το μείζον τόξο του στομάχου και ο νεοοισοφάγος τοποθετήθηκε σε δύο περιπτώσεις οπισδοστερνικά, ενώ στις υπόλοιπες 9 στο αριστερό ημιδωράκιο. Σε όλα τα περιστατικά η αναστόμωση έγινε στην τραχηλική χώρα , σε 5 από αυτά σε ένα χρόνο ταυτόχρονα με την εγχείρηση ενώ στα υπόλοιπα 6 σε δεύτερο χρόνο. Σε όλους τους ασθενείς έγινε γαστροστομία και σε 2 από αυτούς πυλωρομυοτομή. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ. Μετεγχειρητικές επιπλοκές όπως συρίγγιο με εκροή σιέλου από την αναστόμωση παρατηρήθηκε σε 4 ασθενείς οι οποίοι αντι- μετωπίσθηκαν συντηρητικά με επιτυχία. Δυσκαταποσία εμφάνισαν 5 ασθενείς από στένωση της αναστόμω¬σης ή του σωληνωτού κρημνού και αντιμετωπίστηκαν οι 4 συντηρητικά και ο ένας με επανεγχείρηση. ΣΥ¬ΜΠΕΡΑΣΜΑ. H αντικατάσταση του οισοφάγου με σωληνωτό ανάστροφο αντιπερισταλτικό κρημνό του στο¬μάχου είναι μια αξιόπιστη μέθοδος. Εξασφαλίζει επαρκές μήκος νέο-οισοφάγου με καλή αιμάτωση και επι¬τρέπει την γρήγορη διέλευση της τροφής. Οι επιπλοκές της όπως η διαφυγή, οι στενώσεις μπορεί να είναι σοβαρές, αλλά είναι σημαντικό και ενθαρρυντικό ότι μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία αν αναγνω¬ριστούν έγκαιρα.

Διαβάστε περισσότερα »
Scroll To Top