Μη χασετε

Αρχείο άρθρων

Επίδραση της προγεννητικής χορήγησης βηταμεθαζόνης στις πρώιμες και απώτερες νευρολογικές επιπλοκές της προωρότητας

Η προγεννητική χορήγηση γλνκοκορτικοειδών (ΓΚ) έχει πλέον καβιερωβεί ως παρέμβαση ρουτί¬νας για την πρόλημη του συνδρόμου αναπνευστικής δυσχέρειας των προώρων. Ωστόσο, απασχολεί το ενδε¬χόμενο ανεπιδύμητων δράσεων στη νευροανάπτυξη. Σκοπός. Η διερεύνηση της επίδρασης της προγεννητι¬κής χορήγησης βηταμεδαζόνης (ΒΜ) στις πρώιμες και απώτερες νευρολογικές επιπλοκές της προωρότητας. Ασδενείς - Μέδοδοι. Μελετήδηκαν προγραμματισμένα 670 πρόωρα νεογνά με ΗΚ<35 εβδομάδων που νο- σηλεύδηκαν σε ΜΕΝΝ στην τριετία 2004-2006. Ταξινομήδηκαν στην ομάδα ΒΜ (ν=407), που πήρε μονήρη συνεδρία ΒΜ, και στην ομάδα μαρτύρων (ν=263), χωρίς προγεννητικά ΓΚ. Καταγράφονταν τα περιγεννητι- κά και νεογνικά προβλήματα και γινόταν υπερηχογράφημα εγκεφάλου και νευροαναπτυξιακή εξέταση κα¬τά τη νοσηλεία και μέχρι τον 18ο-24ο μήνα παρακολούδησης. Αποτελέσματα. Τα νεογνά της ομάδας ΒΜ πα¬ρουσίασαν σημαντικά μικρότερη συχνότητα των εγκεφαλικών αιμορραγιών οποιουδήποτε βαδμού (p= 0,0016, RR=0,50, CI=0,47 - 0,51), εγκεφαλικών αιμορραγιών ΙΙΙου-ΐνου βαδμού (p=0,002, RR=0,47, CI= 0,29-0,76) και δνησιμότητα (p=0,012). Δεν υπήρχε διαφορά στη συχνότητα εμφάνισης κοιλιακής διάτασης, περικοιλιακής λευκομαλάκυνσης, περικοιλιακού εμφράκτου και σοβαρής αμφιβληστροειδοπάδειας της προ¬ωρότητας. Η συχνότητα εγκεφαλικής παράλυσης (3% στην ομάδα ΒΜ και 2% στους μάρτυρες) και ηπιότε¬ρων νευρολογικών υπολειμμάτων δεν διέφερε σημαντικά. Περαιτέρω ανάλυση που περιλάμβανε μόνο τις μο¬νήρεις κυήσεις δεν διαφοροποίησε τα αποτελέσματα. Συμπεράσματα. Η προγεννητική χορήγηση μονήρους συνεδρίας ΒΜ ελαττώνει τη δνησιμότητα και τη συχνότητα της εγκεφαλικής αιμορραγίας, χωρίς να επηρε¬άζει σημαντικά τη νευρολογική έκβαση σε διορδωμένη ηλικία 18-24 μηνών.

Διαβάστε περισσότερα »

Απόπτωση ουδετερόφιλων σε πρόωρα και τελειόμηνα νεογνά. Επίδραση της προγεννητικής χορήγησης βηταμεθαζόνης

Τα γλυκοκορτικοειδή επιβραδύνουν την απόπτωση των ουδετεροφίλων, γεγονός που συνδέεται με προαγωγή της φλεγμονώδους απάντησης και επακόλουθη ιστική βλάβη. Σκοπός. Η διερεύνηση της επί­δρασης της χορήγησης προγεννητικά βηταμεθαζόνης (ΠΒΜ) στην απόπτωση των ουδετεροφίλων πρόωρων νε­ογνών. Ασθενείς - Μέθοδοι. Μελετήθηκαν προγραμματισμένα 100 πρόωρα νεογνά. Από τα πρόωρα, 56 είχαν πάρει ΠΒΜ (ομάδα ΒΜ) και 44 δεν πήραν (ομάδα μαρτύρων], σύμφωνα με την εκτίμηση του μαιευτήρα. Οι δεί­κτες απόπτωσης προσδιορίστηκαν με κυτταρομετρία ροής και περιλάμβαναν: το ποσοστό πρώιμων αποπτωτικών κυττάρων (χρώση αννεξίνης-V και ιωδιούχου προπιδίου), το βαθμό αποικοδόμησης DNA (χρώση ιωδιούχου προπιδίου), την έκφραση του μορίου Fas και την ενδοκυττάρια δραστηριότητα της κασπάσης-3. Αποτελέσματα. Η σύγκριση των δυο ομάδων προώρων έδειξε ότι η ομάδα ΒΜ παρουσίαζε σημαντικά υμηλότερο αριθμό και σημαντικά χαμηλότερους δείκτες απόπτωσης ουδετεροφίλων, συγκριτικά με τους μάρτυρες. Ανάλυση σε σχέση με το μεσοδιάστημα μεταξύ χορήγησης ΠΒΜ και τοκετού έδειξε ότι μόνο τα πρόωρα που γεννήθηκαν μέσα σε 48 ώρες μετά την ΠΒΜ είχαν σημαντικά χαμηλότερους τους δείκτες απόπτωσης ουδετεροφίλων συγκριτικά με τους μάρτυρες. Συμπεράσματα. Η χορήγηση ΠΒΜ προκαλεί επιβράδυνση της απόπτωσης των ουδετεροφίλων εφόσον ο τοκετός γίνει μέσα σε 48 ώρες από τη χορήγηση. Η σημασία της επιβράδυνσης της απόπτωσης των ουδετεροφίλων για τη φλεγμονώδη αντίδραση του εμβρύου-νεογνού, η οποία προδιαθέτει στην ανάπτυξη χρό­νιας πνευμονικής νόσου χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση.

Διαβάστε περισσότερα »

Υποξαιμική ισχαιμική εγκεφαλοπάθεια και Θεραπευτική υποθερμία

Η υποξαιμική-ισχαιμική εγκεφαλοπάθεια (ΥΙΕ) αποτελεί σημαντική αιτία νεογνικής νοσηρότητας και θνησιμότητας. Μέχρι πρόσφατα, η αντιμετώπισή της ήταν υποστηρικτική. Ωστόσο, σήμερα, υπάρχει η δυνατότητα εφαρμογής θεραπευτικής υποθερμίας (ΘΥ), που αποδεδειγμένα βελτιώνει την έκβαση των μεγάλων πρόωρων και τελειόμηνων νεογνών (>36 εβδομάδες κύησης) με μέτρια-σοβαρή ΥΙΕ. Η ΘΥ πρέπει να εφαρμόζεται όσο το δυνατόν γρηγορότερα από τη γέννηση (τις πρώτες 6 ώρες ζωής), γεγονός που απαιτεί ανάλογη ευαισθητοποίηση και επαγρύπνιση από μέρους των μαιευτήρων και των παιδιάτρων-νεογνολόγων. Στο συγκεκριμένο άρθρο, συνοψίζονται τα σύγχρονα δεδομένα για την εφαρμογή της ΘΥ στη νεογνική ηλικία. Επιπλέον, εκφράζονται απόψεις με βάση την υπάρχουσα διεθνή εμπειρία από την εφαρμογή της ΘΥ σε νεογνά με μέτρια-σοβαρή ΥΙΕ, που μπορεί να βοηθήσουν στη δημιουργία εθνικών κατευθυντήριων οδηγιών για το συγκεκριμένο θέμα.

Διαβάστε περισσότερα »

Περίπτωση σχιζεγκεφαλίας σε πρόωρο νεογνό

Περιγράφεται σπάνια περίπτωση σχιζεγκεφαλίαw σε πρόωρο νεογνό που γεννήθηκε από τεταρτοτόκο μητέρα με ελεύθερο οικογενειακό και περιγεννητικό ιστορικό. Σε υπερηχογράφημα εγκεφάλου ρουτίνας διαπιστώθηκε πορεγκεφαλική κύστη της αριστερής πλαγίας κοιλίας που επικοινωνούσε με τον υπαραχνοειδή χώρο, εισηγητική σχιζεγκεφαλία. Η επιβεβαίωση της διάγνωσης της σχιζεγκεφαλίας τύπου II έγινε με την μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου, ενώ η νευρολογική εικόνα του νεογνού ήταν παθολογική από την ηλικία των 20 ημερών.

Διαβάστε περισσότερα »

Ο ρόλος του α-ηλεκτροεγκαφαλογραφήματος (aEEG) στη διερεύνηση του νεογνού με υποτονία

Η αξιολόγηση του ρόλου του α-ηλεκτρoεγκεφαλoγpαφήματos (amplitude-integrated electroen- cephalography-aEEG) για την εκτίμηση και αντιμετώπιση των τελειόμηνων νεογνών με γενικευμένη υποτονία. Ασθενείς - Mέθoδos: Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν τα υποτονικά τελειόμηνα νεογνά, που νοσηλεύθηκαν την τελευταία τριετία, για τα οποία, εκτός από την τελική διάγνωση, υπήρχαν καταγεγραμμένα aEEG και λεπτoμεpήs νευρολογική εξέταση. Αποτελέσματα: Από τα 12 νεογνά (με Ηλικία κύηση 37-41 ε,δομάδε και Bάpos γέννηση 2700-3630 γρ) σε 7 η τελική διάγνωση ήταν υποξική ισχαιμική εγκεφαλοπάθεια (ΥΙΕ), σε 2 μεταΒολικό νόσημα (σε 1 προπιονική οξυαψία και σε 1 μη κετωτική υπεργλυκιναιμία), σε 1 εγκεφαλικό έμφρακτο, σε 1 νωτιαία μυϊκή ατροφία (ΝΜΑ) και σε 1 καλοήθη συγ- γεvήs υποτονία (ΚΣΥ). Σε όλα τα νεογνά με κεντρικού τύπου υποτονία, το aEEG ήταν παθολογικό και η εξέλιξή του βοήθησε στη διάκριση ανάμεσα σε ΥΙΕ (προοδευτική αποκατάσταση) και μεταβολική εγκεφαλοπάθεια (χωριs βελτίωση). Αντίθετα, στις πεpιπτώσειs τη ΝΜΑ και τη ΚΣΥ το aEEG ήταν φυσιολογικό. Συμπέρασμα: Το aEEG εισαγωγήs και η παρακολούθηση της εξέλιξης του συμβάλλουν σημαντικά στη διάκριση μεταξύ κεντρικά και περιφερειακά υποτονία καθώs και στην αδρή διαφορική διάγνωση τςη κεντριάς υποτονίας. Με Βάση τα ευρήματα του aEEG μπορεί να γίνει η επιλογή των κατάλληλων εργαστηριακών εξετάσεων προκειμένου να τεθεί η τελική διάγνωση.

Διαβάστε περισσότερα »

Φυσιολογικά πρόωρα δίδυμα από μητέρα με οικογενή μεσογειακό πυρετό υπό θεραπεία με κολχικίνη. Παρουσίαση περίπτωσης και ανασκόπηση της βιβλιογραφίας

Ο οικογενής μεσογειακός πυρετός (ΟΜΠ) απο¬τελεί γενετική νόσο που χαρακτηρίζεται από υποτροπιάζο- ντα επεισόδια πυρετού, συνοδευόμενα από περιτονίτιδα, πλευρίτιδα ή αρθρίτιδα. Η συνεχήε θεραπεία με κολχικίνη στην κύηση προλαμβάνει ns υποτροπέε και την επιδείνω¬ση τη νόσου αλλά προβληματίζει η πιθανότητα χρωμο- σωμικών ανωμαλιών, καθώs η κολχικίνη αποτελείμιτωτι- κό αναστολέα και διαπερνά τον αιματοπλακουντιακό φραγ¬μό. Παρουσιάζεται περίπτωση διδύμων που γεννήθηκαν πρόωρα έπειτα από υποβοηθούμενη αναπαραγωγή από γυναίκα 31 ετών με ΟΜΠ που λάμβανε κολχικίνη σε όλη τη διάρκεια ms κύησ.η. Τα νεογέννητα, εκfis από ήπια ανα¬πνευστική δυσχέρεια λόγω τηs πpοωpότηταs, είχαν φυ¬σιολογική κλινική και εργαστηριακή εικόνα και παρέμειναν φυσιολογικά στη διάρκεια τη 8μηνη παρακολούθηση. Τα ευρήματα αυτά ενισχύουν την άποψη ότι η χορήγηση κολχικίνη στην κύηση δεν συνδυάζεται με αυξημένο κίν¬δυνο χρωμοσωμικών ή άλλων διαταραχών.

Διαβάστε περισσότερα »

Σειρηνομέλια: Κλινικά και παθολογοανατομικά ευρήματα και ανασκόπηση των παθογενετικών θεωριών

Παρουσιάζονται τα ευρήματα της κλινικο-ακτινολογικής και παθολογοανατομικής διερεύνησης 5 σπάνιων περιπτώσεων σειρηνομέλιας και συζητούνται οι αιτιο-παθογενετικές θεωρίες. Σε δυο περιπτώσεις η κύηση διακόπηκε ενώ τα 3 νεογνά που γεννήθηκαν ζωντανά, απεβίωσαν 2-12 ώρες μετά τη γέννηση. Πρό­κειται για 3 αγόρια, ένα κορίτσι και ένα έμβρυο άγνωστου φύλου. Οι γονείς ήταν υγιείς, μη συγγενείς, με ελεύθερο ιστορικό, ενώ δεν αναφερόταν έκθεση σε γνωστά τερατογόνα. Ο καρυότυπος ελέγχθηκε σε δυο νε­ογνά και στους γονείς και αδελφό ενός τρίτου και ήταν φυσιολογικός. Σε μια περίπτωση επρόκειτο για σει­ρηνομέλια τύπου 1 (άπους), σε 1 τύπου 2 (μονόπους) και σε 3 τύπου 3 (δίπους). Τα κυριότερα χαρακτηριστι­κά, εκτός από τη συγχώνευση των κάτω άκρων, ήταν αγενεσία νεφρών (3/5) ή πολυκυστική δυσπλασία των νεφρών (2/5), δυσπλασίες των οστών της λεκάνης και των κάτω άκρων (4/5), ατρησία ορθού (3/5), πνευμονική υποπλασία (4/5), μονήρης ομφαλική αρτηρία (5/5), συγγενής καρδιοπάθεια (1/5), ενώ για πρώτη φορά περιγράφεται η συνύπαρξη απλασίας χοληδόχου και νευροβλαστωματικών εστιών στα επινεφρίδια. Επιπλέ­ον, για πρώτη φορά περιγράφεται η εμφάνιση του συνδρόμου σε νεογνό τρίδυμης κύησης που προήλθε από εξωσωματική γονιμοποποίηση. Λόγω της κακής έκβασης του συνδρόμου, η ύπαρξη του πρέπει να διερευνά- ται στις περιπτώσεις με βαρύ ολιγοϋδράμνιο και να δίδεται έγκαιρα η κατάλληλη καθοδήγηση στους γονείς.

Διαβάστε περισσότερα »
Scroll To Top