Μη χασετε

Αρχείο άρθρων

Συσχέτιση σιδηροπενίας – σιδηροπενικής αναιμίας με την πρόκληση πυρετικών σπασμών

Ο σίδηρος, από βιολογικής άποψης, είναι εξαιρετικά σημαντικό ιχνοστοιχείο για τον οργανισμό, καθώς είναι βασικό δομικό συστατικό της αιμοσφαιρίνης, της μυοσφαιρίνης, των κυτοχρωμάτων και ποικίλλων ενζύμων. Ειδικότερα, παίζει σημαντικό ρόλο στη λειτουργία του νευρικού συστήματος συμμετέχοντας στην παραγωγή ενέργειας, στη διαδικασία της μυελίνωσης και στο μεταβολισμό διαφόρων νευροδιαβιβαστών. Ο αναπτυσσόμενος εγκέφαλος φαίνεται να είναι ιδιαίτερα ευά- λωτος σε περιπτώσεις έλλειψης σιδήρου. Οι συνέπειες της σιδηροπενίας, της συχνότερης διατροφικής έλλειψης, στην ανάπτυξη του παιδιού φαίνεται να ποικίλλουν ανάλογα με την ηλικία που αυτή εκδηλώνεται, καθώς και με τη βαρύτητά της. Τα τελευταία χρόνια η σιδηροπενία έχει συσχετισθεί με διάφορες εκδηλώσεις από το νευρικό σύστημα μεταξύ των οποίων αναφέρεται και η πρόκληση πυρετικών σπασμών. Οι πυρετικοί σπασμοί αποτελούν το συχνότερο τύπο σπασμών της παιδικής ηλικίας και, πιθανώς, να σχετίζονται με τη σιδηροπενία μέσω βιοχημικών μονοπατιών ή μέσω του γεγονότος ότι η σιδηροπενία προκαλεί δευτεροπαθώς ευπάθεια σε λοιμώξεις και, άρα, πολλαπλά εμπύρετα επεισόδια.

Διαβάστε περισσότερα »

Εψιδίνη: Ο κεντρικός ρυθμιστής μεταβολισμού του σιδήρου

Η εψιδίνη αποτελεί τον κεντρικό ρυθμιστή xns ομοιόσταση του σιδήρου και επιπλέον κατέχει εξέχουσα θέση στην παθογένεια τη αναιμία χρονια νόσου. Πρό¬κειται για μια ορμόνη που παράγεται από τα ηπατοκύττα- ρα και η έκκρισή τη εξαρτάται από την ποσότητα του κυ- κλοφορούντα σιδήρου, τη φλεγμονή, την υποξία και την ερυθροποιητική δραστηριότητα του οργανισμού. Σε μο¬ριακό επίπεδο η εψιδίνη δρα δεσμεύοvταs τη φερροπορ- τίνη, η οποία είναι υπεύθυνη για την απόδοση του σιδή¬ρου από τον ενδοκυττάριο χώρο πpοs τη συστηματική κυ¬κλοφορία. Ουσιαστικά, η εψιδίνη εμποδίζει την έξοδο του σιδήρου από ορισμένα κύτταρα όπωs τα εντεροκύτταρα, τα ηπατοκύτταρα και τα μακροφάγα. Έχουν προταθεί έωs σήμερα διάφοpεs εργαστηριαέ μέθοδοι για τον προσ¬διορισμό των επιπέδων τη εψιδίνη, αλλά καμία μέθοδοs δεν έχει εισαχθεί και καθιερωθεί στην κλινική πράξη ακό¬μα. Υπάρχουν, πολλέs μελλοντιέ προοπτιέ για νέοη διαγvωστικούs και θεpαπεuτικούs σκοπούs όσον αφορά ασθένεε που σχετίζονται με το μεταβολισμό του σιδήρου.

Διαβάστε περισσότερα »
Scroll To Top