Μη χασετε

Αρχείο άρθρων

Επίδραση της ανασυνδυασμένης ανθρώπινης ερυθροποιητίνης στην αναιμία της προωρότητας

Η εκτίμηση της πορείας της αναιμίας της προωρότητας και της διέγερσης της ερυθροποίησης σε πολύ χαμηλού βάρους γέννησης (ΠΧΒΓ) νεογνά μετά από τη χορήγηση ανασυνδυασμένης αν­θρώπινης ερυθροποιητίνης (rHu-EPO). Ασθενείς - μέθοδοι. Μελετήθηκαν προγραμματισμένα 129 πρόωρα νε­ογνά σε μια τυχαιοποιημένη μελέτη χορήγησης rHu-EPO. Τα νεογνά της μελέτης ταξινομήθηκαν σε δύο ομά­δες, την ομάδα rHu-EPO (n=67), όπου χορηγήθηκε 250 IU/kg ΒΣ rHu-EPO, υποδόρια, με έναρξη μέσα στις πρώτες 96 ώρες της ζωής, μέρα παρά μέρα, και την ομάδα μαρτύρων (n=62). Καταγράφηκαν αναλυτικά οι αιματολογικές παράμετροι, ο αριθμός των δικτυοερυθροκυττάρων (ΔΕΚ) και τα επίπεδα της φερριτίνης και του υποδοχέα της τρανσφερρίνης ορού (sTfR) στην εισαγωγή και κάδε δύο εβδομάδες μέχρι την έξοδο, ο αριθμός των μεταγγίσεων, ο όγκος του μεταγγιζόμενου αίματος καθώς και οι απώλειες μέσω των αιμοληψιών. Αποτελέσματα. Ο αριθμός των μεταγγίσεων ήταν σημαντικά χαμηλότερος στην ομάδα rHu-EPO σε σχέ­ση με τους μάρτυρες (2,7±2,9 και 4,4±4,8 αντίστοιχα). Ο αριθμός των ΔΕΚ, ο αιματοκρίτης, η αιμοσφαιρί­νη και τα επίπεδα του sTfR ήταν σημαντικά υμηλότερα, ενώ τα επίπεδα της φερριτίνης ορού σημαντικά χα­μηλότερα στην ομάδα rHu-EPO σε σχέση με τους μάρτυρες. Συμπέρασμα. Η πρώιμη χορήγηση rHu-EPO διε­γείρει αποτελεσματικά την ερυθροποίηση σε ΠΧΒΓ νεογνά και ελαττώνει σημαντικά τις μεταγγίσεις που γί­νονται για την αντιμετώπιση της αναιμίας της προωρότητας κατά τη διάρκεια της νοσηλείας τους.

Διαβάστε περισσότερα »

Επίδραση της προγεννητικής χορήγησης βηταμεθαζόνης στις πρώιμες και απώτερες νευρολογικές επιπλοκές της προωρότητας

Η προγεννητική χορήγηση γλνκοκορτικοειδών (ΓΚ) έχει πλέον καβιερωβεί ως παρέμβαση ρουτί¬νας για την πρόλημη του συνδρόμου αναπνευστικής δυσχέρειας των προώρων. Ωστόσο, απασχολεί το ενδε¬χόμενο ανεπιδύμητων δράσεων στη νευροανάπτυξη. Σκοπός. Η διερεύνηση της επίδρασης της προγεννητι¬κής χορήγησης βηταμεδαζόνης (ΒΜ) στις πρώιμες και απώτερες νευρολογικές επιπλοκές της προωρότητας. Ασδενείς - Μέδοδοι. Μελετήδηκαν προγραμματισμένα 670 πρόωρα νεογνά με ΗΚ<35 εβδομάδων που νο- σηλεύδηκαν σε ΜΕΝΝ στην τριετία 2004-2006. Ταξινομήδηκαν στην ομάδα ΒΜ (ν=407), που πήρε μονήρη συνεδρία ΒΜ, και στην ομάδα μαρτύρων (ν=263), χωρίς προγεννητικά ΓΚ. Καταγράφονταν τα περιγεννητι- κά και νεογνικά προβλήματα και γινόταν υπερηχογράφημα εγκεφάλου και νευροαναπτυξιακή εξέταση κα¬τά τη νοσηλεία και μέχρι τον 18ο-24ο μήνα παρακολούδησης. Αποτελέσματα. Τα νεογνά της ομάδας ΒΜ πα¬ρουσίασαν σημαντικά μικρότερη συχνότητα των εγκεφαλικών αιμορραγιών οποιουδήποτε βαδμού (p= 0,0016, RR=0,50, CI=0,47 - 0,51), εγκεφαλικών αιμορραγιών ΙΙΙου-ΐνου βαδμού (p=0,002, RR=0,47, CI= 0,29-0,76) και δνησιμότητα (p=0,012). Δεν υπήρχε διαφορά στη συχνότητα εμφάνισης κοιλιακής διάτασης, περικοιλιακής λευκομαλάκυνσης, περικοιλιακού εμφράκτου και σοβαρής αμφιβληστροειδοπάδειας της προ¬ωρότητας. Η συχνότητα εγκεφαλικής παράλυσης (3% στην ομάδα ΒΜ και 2% στους μάρτυρες) και ηπιότε¬ρων νευρολογικών υπολειμμάτων δεν διέφερε σημαντικά. Περαιτέρω ανάλυση που περιλάμβανε μόνο τις μο¬νήρεις κυήσεις δεν διαφοροποίησε τα αποτελέσματα. Συμπεράσματα. Η προγεννητική χορήγηση μονήρους συνεδρίας ΒΜ ελαττώνει τη δνησιμότητα και τη συχνότητα της εγκεφαλικής αιμορραγίας, χωρίς να επηρε¬άζει σημαντικά τη νευρολογική έκβαση σε διορδωμένη ηλικία 18-24 μηνών.

Διαβάστε περισσότερα »

Η πνευμονική ωρίμανση του εμβρύου σε φυσιολογικές και παθολογικές κυήσεις

Η πνευμονική ωρίμανση αποτελεί μια πολύ¬πλοκη διαδικασία, η οποία δεν είναι ακόμη απόλυτα κατανοητή. Στο συγκεκριμένο άρθρο, συνοψίζεται η ανατομική και λειτουργική ωρίμανση των πνευμόνων και περιγράφεται το πώς επηρεάζεται από συνήθεις μαιευτικές καταστάσεις. Παράλληλα, ανασκοπούνται τα υπάρχοντα δεδομένα για το ρόλο της προγεννητικής χορήγησης στεροειδών στην πρόληψη των αναπνευστικών προβλημάτων νεογνών κυήσεων υψηλού κινδύνου.

Διαβάστε περισσότερα »

Υποξαιμική ισχαιμική εγκεφαλοπάθεια και Θεραπευτική υποθερμία

Η υποξαιμική-ισχαιμική εγκεφαλοπάθεια (ΥΙΕ) αποτελεί σημαντική αιτία νεογνικής νοσηρότητας και θνησιμότητας. Μέχρι πρόσφατα, η αντιμετώπισή της ήταν υποστηρικτική. Ωστόσο, σήμερα, υπάρχει η δυνατότητα εφαρμογής θεραπευτικής υποθερμίας (ΘΥ), που αποδεδειγμένα βελτιώνει την έκβαση των μεγάλων πρόωρων και τελειόμηνων νεογνών (>36 εβδομάδες κύησης) με μέτρια-σοβαρή ΥΙΕ. Η ΘΥ πρέπει να εφαρμόζεται όσο το δυνατόν γρηγορότερα από τη γέννηση (τις πρώτες 6 ώρες ζωής), γεγονός που απαιτεί ανάλογη ευαισθητοποίηση και επαγρύπνιση από μέρους των μαιευτήρων και των παιδιάτρων-νεογνολόγων. Στο συγκεκριμένο άρθρο, συνοψίζονται τα σύγχρονα δεδομένα για την εφαρμογή της ΘΥ στη νεογνική ηλικία. Επιπλέον, εκφράζονται απόψεις με βάση την υπάρχουσα διεθνή εμπειρία από την εφαρμογή της ΘΥ σε νεογνά με μέτρια-σοβαρή ΥΙΕ, που μπορεί να βοηθήσουν στη δημιουργία εθνικών κατευθυντήριων οδηγιών για το συγκεκριμένο θέμα.

Διαβάστε περισσότερα »

Περίπτωση σχιζεγκεφαλίας σε πρόωρο νεογνό

Περιγράφεται σπάνια περίπτωση σχιζεγκεφαλίαw σε πρόωρο νεογνό που γεννήθηκε από τεταρτοτόκο μητέρα με ελεύθερο οικογενειακό και περιγεννητικό ιστορικό. Σε υπερηχογράφημα εγκεφάλου ρουτίνας διαπιστώθηκε πορεγκεφαλική κύστη της αριστερής πλαγίας κοιλίας που επικοινωνούσε με τον υπαραχνοειδή χώρο, εισηγητική σχιζεγκεφαλία. Η επιβεβαίωση της διάγνωσης της σχιζεγκεφαλίας τύπου II έγινε με την μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου, ενώ η νευρολογική εικόνα του νεογνού ήταν παθολογική από την ηλικία των 20 ημερών.

Διαβάστε περισσότερα »

Ο ρόλος του α-ηλεκτροεγκαφαλογραφήματος (aEEG) στη διερεύνηση του νεογνού με υποτονία

Η αξιολόγηση του ρόλου του α-ηλεκτρoεγκεφαλoγpαφήματos (amplitude-integrated electroen- cephalography-aEEG) για την εκτίμηση και αντιμετώπιση των τελειόμηνων νεογνών με γενικευμένη υποτονία. Ασθενείς - Mέθoδos: Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν τα υποτονικά τελειόμηνα νεογνά, που νοσηλεύθηκαν την τελευταία τριετία, για τα οποία, εκτός από την τελική διάγνωση, υπήρχαν καταγεγραμμένα aEEG και λεπτoμεpήs νευρολογική εξέταση. Αποτελέσματα: Από τα 12 νεογνά (με Ηλικία κύηση 37-41 ε,δομάδε και Bάpos γέννηση 2700-3630 γρ) σε 7 η τελική διάγνωση ήταν υποξική ισχαιμική εγκεφαλοπάθεια (ΥΙΕ), σε 2 μεταΒολικό νόσημα (σε 1 προπιονική οξυαψία και σε 1 μη κετωτική υπεργλυκιναιμία), σε 1 εγκεφαλικό έμφρακτο, σε 1 νωτιαία μυϊκή ατροφία (ΝΜΑ) και σε 1 καλοήθη συγ- γεvήs υποτονία (ΚΣΥ). Σε όλα τα νεογνά με κεντρικού τύπου υποτονία, το aEEG ήταν παθολογικό και η εξέλιξή του βοήθησε στη διάκριση ανάμεσα σε ΥΙΕ (προοδευτική αποκατάσταση) και μεταβολική εγκεφαλοπάθεια (χωριs βελτίωση). Αντίθετα, στις πεpιπτώσειs τη ΝΜΑ και τη ΚΣΥ το aEEG ήταν φυσιολογικό. Συμπέρασμα: Το aEEG εισαγωγήs και η παρακολούθηση της εξέλιξης του συμβάλλουν σημαντικά στη διάκριση μεταξύ κεντρικά και περιφερειακά υποτονία καθώs και στην αδρή διαφορική διάγνωση τςη κεντριάς υποτονίας. Με Βάση τα ευρήματα του aEEG μπορεί να γίνει η επιλογή των κατάλληλων εργαστηριακών εξετάσεων προκειμένου να τεθεί η τελική διάγνωση.

Διαβάστε περισσότερα »

Επιτυχής αντιμετώπιση συγγενούς χυλοθώρακα σε πρόωρο νεογνό με οκτρεοτίδη

Ο συγγενήε χυλοθώρακαε αποτελεί σπάνια αιτία πλευρηικήε συλλογήε σχη νεογνική ηλικία. Η εμ¬φάνισή χου έχει συσχεχιστεί με διάφορεε συγγενείε ανω- μαλίεε και σύνδρομα, αν και τιε περισσότερεε φορέε η οι¬νολογία χου είναι άγνωστη. Οι περιπτώσειε που δεν υπο¬χωρούν με συντηρητική θεραπεία, αντιμετωπίζονται χειρουργικά. ΤΟ τελευταία χρόνια, δοκιμάζεται η χορήγηση οκτρεοτίδηε ωε συντηρηχικήε θεραπειαε, συμπληρωμα¬τικά. Περιγράφεται η περίπτωση πρόωρου νεογνού με συγγενή χυλοθώρακα που αντιμετωπίστηκε επχυχώε με χορήγηση οκτρεοτίδηε.

Διαβάστε περισσότερα »

Παραοισοφαγική Κήλη σε Νεογνό: Περιγραφή περίπτωσης

Η παραοισοφαγική κήλη αποτελεί μία σπάνια πάθηση τη νεογνικής και παιδικής ηλικίας, η οποία χρήζει άμεση χειρουργικής αντιμετώπισης λόγω των πιθανών επιπλοκών της. Η κλινική εικόνα σε συνδυασμό με την ακτινογραφία θώρακοε μπορούν να θέσουν την υποψία τη νόσου, που επιβεβαιώνεται με τη διάβαση του ανώτερου πεπτικού συστήματος. Η αντιμετώπιση είναι χειρουργική και για την αποφυγή των μετεγχειρητικών επιπήοκών συστήνεται η διενέργεια γαστροπηξίας. Παρουσιάζεται περίπτωση ενός πρόωρου νεογνού με παραοισοφαγική κήλη, που αντιμετωπίστηκε επιτυχώε χειρουργικά την ένατη ημέρα ζωής. Έγινε ανάταξη του θόήου του στομάχου, αφαίρεση του κηλικού σάκου, σύγκριση των σκεπών του οσοφαγκού τρήματος του διαφράγματος και οπίσθια γαστροπηξία κατά Hill. Η μετεγχειρητική πορεία υπήρξε ομαλή, χωρίς την εμφάνιση κάποιας ιδιαίτερης επιπλοκής.

Διαβάστε περισσότερα »

Συνθήκες μεταφοράς νεογνών σε Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας στη Βόρεια Ελλάδα

Η ποιότητα της φροντίδας που παρέχεται κατά τη διάρκεια της μεταφοράς των νεογνών επηρεάζει σημαντικά τη νοσηρότητα και θνησιμότητά του. Σκοπός: Η εκτίμηση των συνθηκών μεταφοράς των νεογνών από περιφερειακά νοσοκομεία και κλινικές σε τριτοβάθμια Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών (ΜΕΝΝ). Ασθενείς και μέθοδοι: Τα δεδομένα της τρίμηνης μελέτης βασίστηκαν σε ειδικό έντυπο-ερωτηματολόγιο που συμπληρωνόταν σε κάθε εισαγωγή μεταφερόμενου νεογνού. Αποτελέσματα: Κατά τη διάρκεια της καταγραφής, μεταφέρθηκαν στη ΜΕΝΝ 53 νεογνά, 52,8% από τη Θεσσαλονίκη και 47,2% από την υπόλοιπη Μακεδονία και Θεσσαλία. Σε όλες τις περιπτώσεις η μεταφορά έγινε με ασθενοφόρο (ΕΚΑΒ 45,2%>). Πλήρες ή καλό ενημερωτικό υπήρχε στο 52,80% των νεογνών. Η κύρια αιτία μεταφοράς ήταν η αναπνευστική δυσχέρεια (77,3%), ενώ 9 (170%) νεογνά ήταν διασωληνωμένα. Παλμικό οξύμετρο είχε το 47,1% των μεταφερόμενων νεογνών. Συμβάματα στη μεταφορά δεν αναφέρθηκαν. Ωστόσο, στην εισαγωγή στη ΜΕΝΝ, 1 (1,9°%) νεογνό ήταν κυανωτικό, 1 (1,9°%) είχε υποθερμία, 8 (15,1°%) υπογλυκαιμία (< 40 mg/dL) και 4 (7,5°%) pH <.7,25. Οι υπεύθυνοι τη μεταφοράε ήταν Νεογνολόγοι, ειδικοί παιδίατροι, ειδικευόμενοι παιδίατροι και αγροτικοί Ια¬τροί στο 30,1%, 32,1%, 35,9% και 1,9°%, αντίστοιχα. Από του 11 ειδικούε παιδιάτρου στου οποίου καταγράφηκε η εμπειρία-εκπαίδευση στη μεταφορά, μόνο το 63,3% ανέφερε επάρκεια εκπαίδευση, αν και όλοι δήλωσαν ικανοί να «διασωληνώσουν». Συμπεράσματα: Οι συνθήκες μεταφοράς νεογνών στη Βόρεια Ελλάδα δεν είναι ικανοποιητικές. Για το λόγο αυτό, η εκπαίδευση όλων όσων αναλαμβάνουν τη μεταφορά νεογνών και η ύπαρξη κατάλληλου εξοπλισμού πρέπει να αποτελέσει βασικό στόχο του συστήματος υγείας.

Διαβάστε περισσότερα »

Εμβρυϊκή ταχυκαρδία και ύδρωπας. Πιθανή σχέση με παρατεταμένη χορήγηση νιφεδιπίνης στην κύηση

Παρουσιάζεται περίπτωση νεογνού με εμβρυϊκό ύδρωπα λόγω ταχυκαρδία το οποίο γεννήθηκε στις 34 εβδομάδες κύηση από μητέρα που πήρε νιφεδιπίνη για τοκόλυση στην κύηση για παρατεταμένο χρονικό διάστημα. Γεννήθηκε με επείγουσα καισαρική τομή (ΚΤ) ϊόγω ταχυκαρδία (καρδ. σφύξεις 300/min) και εμβρυϊκής δυσπραγίας. Από την 27η εβδ. κύηση μέχρι τον τοκετό χορηγήθηκε στη μητέρα νιφεδιπίνη από το στόμα λόγω πρόωρων συσπάσεων τη μήτρας. Τα κύρια ευρήματα ήταν ελαττωμένη κινητικότητα του εμβρύου, ολιγάμνιο, ταχυκαρδία του εμβρύου και του νεογνού και ύδρωπας. Αίτια εμβρυϊκού ύδρωπα και ταχυκαρδίας αποκλείστηκαν. Στο νεογνό χορηγήθηκε δακτυλίτιδα και φουροσεμίδη και παρατηρήθηκε σταδδιακή βελτίωση τηε ταχυκαρδίας, που αποκαταστάθηκε την 8η ημέρα ζωής, και του ύδρωπα. Τα ευρήματα της περίπτωση υποδηλώνουν πιθανή σχέση της παρατεταμένης χορήγησης νιφεδιπίνης στη μητέρα με εμβρυϊκή ταχυκαρδία, εμβρυϊκό ύδρωπα και υπερκοιλιακή ταχυκαρδία του νεογνού.

Διαβάστε περισσότερα »
Scroll To Top