Μη χασετε

Αρχείο άρθρων

Σύγκριση της επίδρασης της Μοντελουκάστης και των Εισπνεομένων Στεροειδών στο Εκπνεόμενο Μονοξείδιο του Αζώτου (eNO) και την αναπνευστική λειτουργία σε ασθματικά παιδιά

Το εκπνεόμενο μονοξείδιο του αζώτου (eNO) αποτελεί μη επεμβατικό και ευαίσθητο δείκτη φλεγμονής των αεραγωγών. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η εκτίμηση της επίδρασης της μοντελουκάστης στο eNO και η σύγκρισή της με την αντίστοιχη δράση των εισπνεόμενων στεροειδών, σε ασθματικά παιδιά. Υλικό – Μέθοδοι: Μελετήθηκαν 26 παιδιά (μέση ηλικία ± SD: 14 ± 2 έτη) με μέτριο επίμονο άσθμα, που δεν λάμβαναν αντιφλεγμονώδη προφυλακτική αγωγή. Αρχικά, οι ασθενείς έλαβαν μοντελουκάστη για 15 μέρες, έπειτα διέκοψαν την αγωγή για 15 μέρες και τέλος, έλαβαν εισπνεόμενα στεροειδή για 15 μέρες. Η εκτίμηση έγινε με τη μέτρηση του eNO και της αναπνευστικής λειτουργίας με σπιρομέτρηση στην αρχή και στο τέλος της κάθε θεραπευτικής παρέμβασης. Αποτελέσματα: Η μέση τιμή του eNO ελαττώθηκε σημαντικά τόσο μετά τη χορήγηση της μοντελουκάστης (p=0.004), όσο και μετά τη χορήγηση των εισπνεόμενων στεροειδών (p=0.003). Τα εισπνεόμενα στεροειδή ελάττωσαν το eNO σε μεγαλύτερο βαθμό σε σχέση με τη μοντελουκάστη (p=0.01). Συμπεράσματα: Ο προσδιορισμός του eNO αποτελεί μια απλή μέθοδο ελέγχου της φλεγμονής των αεραγωγών και ανταπόκρισης στη θεραπεία σε παιδιά με βρογχικό άσθμα. Οι τιμές του eNO ελαττώνονται σημαντικά με τη χορήγηση μοντελουκάστης. Τα εισπνεόμενα στεροειδή αποκαθιστούν τις τιμές του eNO στα φυσιολογικά επίπεδα σε παιδιά με μέτριο επίμονο άσθμα.

Διαβάστε περισσότερα »

Εκτίμηση αναπνευστικής λειτουργίας σε βρέφη

Η εκτίμηση της αναπνευστικής λειτουργίας στα βρέφη αποτελεί πρόκληση για τον κλινικό γιατρό, λόγω των ιδιαιτεροτήτων αυτής της ηλικίας. Οι δοκιμασίες της αναπνευστικής λειτουργίας στα βρέφη διακρίνονται σε: α) παθητικές (Τεχνική Μονού και Πολλαπλών αποκλεισμών, Τεχνική κατά τη διάρκεια της ήρεμης αναπνοής και βίαιης εκπνοής), και β) ενεργητικές (Τεχνική Βίαιων Ταλαντώσεων, Μέτρηση αντίστασης με διακοπή ροής, Ολοσωματική Πληθυσμογραφία και Μέθοδος Έκπλυσης με πολλαπλές αναπνοές). Ειδικότερα, στην Τεχνική Μονού και Πολλαπλών αποκλεισμών (SOT, MOT), μετά από ένα στιγμιαίο αποκλεισμό της ροής του αέρα, μετράται η ευενδοτότητα και η αντίσταση του αναπνευστικού συστήματος. Κατά την Τεχνική βίαιης εκπνοής (FEFVM), το βρέφος υποβάλλεται σε βίαιη εκπνοή, ως αποτέλεσμα μιας αιφνίδιας θωρακοκοιλιακής συμπίεσης και εκτιμώνται αναπνευστικοί όγκοι και χωρητικότητες. Η Τεχνική Βίαιων Ταλαντώσεων (FOT) υπολογίζει τις αντιστάσεις των αεραγωγών, ως απάντηση του αναπνευστικού σε σήματα προκλητών ταλαντώσεων. Η Μέτρηση αντίστασης με διακοπή ροής (Rint) αποτελεί μέθοδο μέτρησης της αντίστασης του αέρα που διέρχεται διαμέσου των αεραγωγών. Η Ολοσωματική Πληθυσμογραφία (WBP) μετρά όγκους, ροές και αντιστάσεις μέσω μεταβολής της πίεσης ή ανακατανομής του αερισμού. Τέλος, η Μέθοδος Έκπλυσης με πολλαπλές αναπνοές (MBW),χρησιμοποιώντας αδρανή αέρια ως δείκτες, μετρά τη Λειτουργική Υπολειπόμενη Χωρητικότητα (FRC) και το Δείκτη Κάθαρσης Πνευμόνων (LCI). Περιγράφονται οι μέθοδοι εκτίμησης αναπνευστικής λειτουργίας σε βρέφη, τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα κάθε μεθόδου, καθώς και οι κλινικές εφαρμογές τους.

Διαβάστε περισσότερα »

Εκτίμηση αναπνευστικής λειτουργίας σε βρέφη

Η εκτίμηση της αναπνευστικής λειτουργίας στα βρέφη αποτελεί πρόκληση για τον κλινικό γιατρό, λόγω των ιδιαιτεροτήτων αυτής της ηλικίας. Οι δοκιμασίες της αναπνευστικής λειτουργίας στα βρέφη διακρίνονται σε: α) παθητικές (Τεχνική Μονού και Πολλαπλών αποκλεισμών, Τεχνική κατά τη διάρκεια της ήρεμης αναπνοής και βίαιης εκπνοής), και β) ενεργητικές (Τεχνική Βίαιων Ταλαντώσεων, Μέτρηση αντίστασης με διακοπή ροής, Ολοσωματική Πληθυσμογραφία και Μέθοδος Έκπλυσης με πολλαπλές αναπνοές). Ειδικότερα, στην Τεχνική Μονού και Πολλαπλών αποκλεισμών (SOT, MOT), μετά από ένα στιγμιαίο αποκλεισμό της ροής του αέρα, μετράται η ευενδοτότητα και η αντίσταση του αναπνευστικού συστήματος. Κατά την Τεχνική βίαιης εκπνοής (FEFVM), το βρέφος υποβάλλεται σε βίαιη εκπνοή, ως αποτέλεσμα μιας αιφνίδιας θωρακοκοιλιακής συμπίεσης και εκτιμώνται αναπνευστικοί όγκοι και χωρητικότητες. Η Τεχνική Βίαιων Ταλαντώσεων (FOT) υπολογίζει τις αντιστάσεις των αεραγωγών, ως απάντηση του αναπνευστικού σε σήματα προκλητών ταλαντώσεων. Η Μέτρηση αντίστασης με διακοπή ροής (Rint) αποτελεί μέθοδο μέτρησης της αντίστασης του αέρα που διέρχεται διαμέσου των αεραγωγών. Η Ολοσωματική Πληθυσμογραφία (WBP) μετρά όγκους, ροές και αντιστάσεις μέσω μεταβολής της πίεσης ή ανακατανομής του αερισμού. Τέλος, η Μέθοδος Έκπλυσης με πολλαπλές αναπνοές (MBW), χρησιμοποιώντας αδρανή αέρια ως δείκτες, μετρά τη Λειτουργική Υπολειπόμενη Χωρητικότητα (FRC) και το Δείκτη Κάθαρσης Πνευμόνων (LCI). Περιγράφονται οι μέθοδοι εκτίμησης αναπνευστικής λειτουργίας σε βρέφη, τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα κάθε μεθόδου, καθώς και οι κλινικές εφαρμογές τους.

Διαβάστε περισσότερα »

Επηρεάζεται ο δείκτης κάθαρσης των πνευμόνων (LCI) από τη βαρύτητα της νόσου στην Κυστική Ίνωση;

Εισαγωγή: Τα τελευταία χρόνια άρχισε να αναγνωρίζεται η χρησιμότητα του Δείκτη κάθαρσης πνευμόνων (LCI), στην ανίχνευση και παρακολούθηση της πνευμονοπάθειας της κυστικής ίνωσης. Σκοπός: Να εκτιμηθεί εάν η ευαισθησία του LCI στην ανίχνευση δομικών βλαβών του πνεύμονα, επηρεάζεται από τη βαρύτητα της νόσου. Ασθενείς - Μέθοδος: Σαραντα τέσσερεις ασθενείς με ΚΙ συμμετείχαν στη μελέτη με σπιρομέτρηση και τη Μέθοδο Έκπλυσης Αερίων με πολλαπλές αναπνοές (MBW). Μετρήθηκαν αντίστοιχα ο μέγιστος εκπνεόμενος όγκος αέρα το πρώτο δευτερόλεπτο (FEV1) και ο LCI. Όλα τα παιδιά υποβλήθηκαν σε HRCT, η οποία αξιολογήθηκε με το τροποποιημένο Bhalla score. Ο πληθυσμός της μελέτης χωρίστηκε σε 2 ομάδες: Ομάδα Α: FEV1%> 85 % (φυσιολογική αναπνευστική λειτουργία) και Ομάδα Β: FEV1:40-84% (ήπια και μέτρια πνευμονοπάθεια). Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν 12.9 χρόνια (44.7 % αγόρια) και ο μέσος FEV1:91.2 %. Οι ασθενείς της ομάδας Α είχαν καλύτερο LCI από αυτούς της ομάδας Β (p<0.001). Στο συνολικό πληθυσμό, αλλά και στις δύο ομάδες Α και Β, ο LCI βρέθηκε ότι συσχετίζεται σημαντικά με τον FEV1%, (p<0.05), με τη σοβαρότητα και έκταση των βρογχιεκτασιών και τη γενιά προσβεβλημένων βρόγχων (p<0.05). Με την ανάλυση πολλαπλής παλινδρόμησης,

Διαβάστε περισσότερα »

Ψυχογενής βήχας στα παιδιά: ανασκόπηση 114 περιστατικών

Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να αξιολογήσει την ευαισθησία των εκδηλώσεων και ευρημάτων του ψυχογενή βήχα στη διάγνωση της νόσου. Υλικό-Μέθοδοι: Μελετήθηκαν αναδρομικά τα κλινικά και εργαστηριακά ευρήματα 114 παιδιών που διεγνώσθησαν με ψυχογενή βήχα και είχαν τακτικό έλεγχο στη Παιδοπνευμολογική Μονάδα της Γ' Παιδιατρικής Πανεπιστημιακής Κλινικής της Θεσσαλονίκης για περίοδο 9 ετών (2002-2010). Αποτελέσματα: Σε παιδιά σχολικής ηλικίας με χρόνιο βήχα, τα πιο σημαντικά κλινικά χαρακτηριστικά ενδεικτικά της ψυχογενούς φύσης του είναι: η πλήρης ύφεσή του κατά τη διάρκεια της νύχτας, το φυσιολογικό αναπνευστικό ψιθύρισμα χωρίς εισπνευστικό σιγμό ή εκπνευστικό συριγμό, η μη συσχέτισή του με την άσκηση και η μη ανταπόκριση στα αντιβηχικά/αντιασθματικά φάρμακα. Συμπεράσματα: Η αναγνώριση από τον παιδίατρο των χαρακτηριστικών του ψυχογενή βήχα σε ένα παιδί σχολικής ηλικίας με χρόνιο βήχα μη ειδικής αιτιολογίας, συμβάλλει στην έγκαιρη διάγνωση και σωστή αντιμετώπιση, ώστε να αποφευχθούν δαπανηρές και μη απαραίτητες εξετάσεις καθώς και άσκοπη χορήγηση φαρμάκων.

Διαβάστε περισσότερα »
Scroll To Top