Μη χασετε

Αρχείο άρθρων

Μυκητιασικές λοιμώξεις σε ανοσοκατασταλμένα παιδιά με κακοήθη νοσήματα

Οι μυκητιασικές λοιμώξεις αποτελούν σημα­ντικό αίτιο νοσηρότητας και θvητότητας σε παιδιά με κακοήθη νοσήματα, ιδιαίτερα μετά την ευρεία αποδοχή και χρήση της προφυλακτικής αντιβακτηριακής αγωγής στην καθημερινή κλινική πράξη, που βελτίωσε σημαντικά την επιβίωση των ασθε­νών αυτών. Οι κυριοτεροι παράγοντες που προδιαθέτουν σε λοιμώξεις από μύκητες στους ασθε­νείς με αιματολογικές κακοήθειες είναι: Η βαρύτητα και η διάρκεια της ουδετεροπενίας, που προκαλείται από τη χημειοθεραπεία (κρίνεται βαριά όταν ο απόλυτος αριθμός πολυμούφοπύρηνων είναι <500/mm3 και η διάρκεια της >10 ημέρες) Η διαταραχή της κυτταρικής και χυμικής ανοσίας Οι βλάβες των ανατομικών φραγμών (βλεννογονίτιδα, κεντρικοί φλεβικοί καθετήρες) Οι θεραπευτικές παρεμβάσεις (κομιικοστεύοειδή, κυτταροστατικά, ακτινοβολία)

Διαβάστε περισσότερα »

H μικροβιακή μηνιγγίτιδα στην παιδική ηλικία

Η κλινική της μικροβιακής μηνιγγίτιδας αποτελεί μια επείγουσα ιατρική κατάσταση και παρά τη σημαντική πρόοδο της ιατρικής θεραπευτικής, η καθυστέρηση της διάγνωσης και σωστής αντιμετώ­πισης της συνδυάζεται με υμηλούς δείκτες νοσηρότητας και θνητότητας. Τα συχνότερα αίτια μικροβιακής μη­νιγγίτιδας στα παιδιά αποτελούν η ναϊσσέρια της μηνιγγίτιδας, ο στρεπτόκοκκος της πνευμονίας και ο αιμό- φιλος της ινφλουέντζας, του οποίου η συχνότητα έχει ελαττωθεί σε χώρες όπου εφαρμόζεται συστηματικά το συ- ζευγμένο εμβόλιο του αιμοφίλου. Οι κλινικές εκδηλώσεις εξαρτώνται από την ηλικία του ασθενούς και τα ση­μεία μηνιγγικού ερεθισμού, όπως η αυχενικη δυσκαμμία και τα σημεία Kerning και Brudzinski, μπορεί να απουσιάζουν σε μικρά βρέφη και παιδιά. Τα νεογνά και τα μικρά βρέφη συνήθως δεν εκδηλώνουν ειδικά ση­μεία και συμπτώματα μηνιγγίτιδας. Η οσφυονωτιαία παρακέντηση και η κυτταροχημική ανάλυση και καλ­λιέργεια του εγκεφαλονωτιαίου υγρού είναι απαραίτητη για τη διάγνωση, ενώ η εμπειρική θεραπεία βασίζεται στην ηλικία του ασθενούς. Νέοι αντιμικροβιακοί παράγοντες και νέες στρατηγικές πρόληψης της νευρωνικής βλάβης ελέγχονται πειραματικά για να χρησιμοποιηθούν στη μικροβιακή μηνιγγίτιδα της παιδικής ηλικίας.

Διαβάστε περισσότερα »

Κλινικο-εργαστηριακά ευρήματα και επιβίωση με σάρκωμα Ewing: Εμπειρία 12 ετών

Το σάρκωμα Ewing (Ewing Sarcoma;EWS) είναι σπάνιο, αδιαφοροποΐητο, υψηλής κακοήθειας νεόπλασμα των οστών. Ανήκει στους όγκους της ομάδας Ewing που συναστούν μία ετερογενή ομάδα νεοπλασμάτων των οστών και των μαλακών μορίων και φέρουν τη χαρακτηριστική χρωμοσωμική μετάθεση t(11;22). Σκοπός της μελέτης μας ήταν η καταγραφή των κλινικο-εργαστηριακών ευρημάτων και της έκασης των παιδιών με σάρκωμα Ewing που νοσηλεύτηκαν στην Κλινική μας το διάστημα 1997-2008. Υλικό της μελέτης αποτέλεσαν 13 παιδιά με μέση ηλικία τα 10.23±3.7 έτη τα οποία αντιμετωπίστηκαν με τα πρωτόκολλα EICESS- 92 και EURO-EWING 99. Για κάθε παιδί έγινε καταγραφή των δημογραφιών δεδομένων, των κλινικών και εργαστηριακών ευρημάτων καθώς και του απεικονιστικού ελέγχου κατά τη διάγνωση της νόσου. Η συνολική επιβίωση (overall sur¬vival; OS) των ασθενών υπολογίστηκε με τη μέθοδο Kaplan- Meier. Από τουε 13 ασθενείς της μελέτης μας 8 (61.5%) ήταν αγόρια. Μονοεστιακή εντόπιση του όγκου καταγράφηκε σε 11 (84.6°%), ενώ εξωσκελετική εντόπιση (εξωοστικό σάρκωμα Ewing) εμφάνιζαν 3 (23.10%) ασθενείε κατά τη διάγνωση. Πλήρηε (complete response; CR) ή μερική απάντηση (partial response; PR) μετά την εφαρμογή του χημειοθεραπευτικού/ακτινοθεραπευτικού πρωτοκόλλου και τηε χειρουργιής αφαίρεσης του όγκου καταγράφηκε σε 10 (76.9%) ασθενείς. Σε μεταμόσχευση περιφερικών αψοποιητικών κυττάρων μετά από μεγαθεραπεία υποβλήθηκαν 2 ασθενείε με πολυεστιακή και μεταστατική νόσο αντίστοιχα. Με μέσο χρόνο παρακολούθηση τα 6.5 έτη, η συνολική επιβίωση (Overall Survival; OS) ανήλθε στο 61.54°%. Η ανάλυση της πιθανό mas OS σε σχέση με το φύλο ήταν 75% για τα αγόρια και 40% για τα κορίτσια. Από τα αποτελέσματα τns μελέτη μας προκύπτει ότι η OS των παιδιών με σάρκωμα Ewing καταγράφεται σε πλήρη αντιστοιχία με την αντίστοιχη των διεθνών βιβλιογραφικών δεδομένων.

Διαβάστε περισσότερα »

Μελέτη εκτίμησης του εγκεφαλικού νατριουρητικού πεπτιδίου (τύπου-Β) ως δείκτη καρδιοτοξικότητας σε παιδιά με αιματολογικές κακοήθειες

Η εφαρμογή ενχαπκών χημειοθεραπευτικών πρωτοκόλλων που περιλαμβάνουν ανθρακυκλίνες σε παιδιά με κακοήθη νοσήματα είναι γνωστό ότι σχετίζεται με την πρόκληση πρώιμων και όψιμων καρδιαγγειακών βλαβών. Σκοπός τηε προοπτικής μελέτης μας ήταν η εκτίμηση του τύπου Β ή εγκεφαλικού νατριουρητικού πεπτιδίου (B- type or brain natriuretic peptide; BNP) ωε πρώιμου δείκτη καρδιοτοξικότηταε μετά την ολοκλήρωση τηε εντατι- κήε χημειοθεραπείας σε παιδιά με αιματολογικές κακοήθειες. Υλικό της μελέτης μας αποτέλεσαν 20 παιδιά (μέση ηλικία 7±4.21 έτη) με αιματολογικές κακοήθειες. Οι ασθενείς μελετήθηκαν κατά τη διάγνωση (t=0) και μετά την ολοκλήρωση της εντατικής χημειοθεραπείας (t=1). Για κάθε ασθενή έγινε καταγραφή των δημογραφιών δεδομένων (φύλο, ηλικία), του υποκείμενου νοσήματος, τηε αθροιστικής δόσης ανθρακυκλινών (mg/m2) καθώς και μέτρηση του BNP στους προαναφερόμενους χρόνους. Επιπλέον, για κάθε ασθενή της μελέτης έγινε εκτίμηση της συστολικής λειτουργίας της αριστερής κοιλίας με μέτρηση του κλάσματος εξώθησης (ejection fraction; EF) και του κλάσματος βράχυνσης (shortening fraction; FS) με υπερηχογράφημα καρδιάς στους χρόνους 0 και 1 αντίστοιχα. Αποτελέσματα: Από τη υπερηχογραφική καρδιολογική εκτίμηση των ασθενών διαπιστώθηκε παθολογική τιμή.

Διαβάστε περισσότερα »

Καρδιοτοξικότητα από ανθρακυκλίνες σε παιδιά με κακοήθη νοσήματα

Η εφαρμογή εντατικών χημειοθεραπευτικών πρωτοκόλλων που περιλαμβάνουν ανθρακυκλίνες σε παιδιά με κακοήθη νοσήματα είναι γνωστό ότι σχετίζεται με την πρόκληση πρώιμων και όψιμων καρδιαγγειακών βλαβών. Η επίπτωση της όψιμης υποκλινικής μυοκαρδιοπάθειας από τη χορήγηση ανθρακυκλινών σε επιζώντες από παιδικό καρκίνο κυμαίνεται σύμφωνα με βιβλιογραφικά δεδομένα σε εύρος από 1-55%. Η μείωση τη συνολικής αθροιστικής δόσης ανθρακυκλινών σε συνδυασμό με τη χορήγηση καρδιοπροστατευτικών φαρμάκων (dexrazoxane) ίσως συμβάλουν σημαντικά στην πρόληψη τηε καρδιοτοξικότητας από ανθρακυκλίνες. Στην παρούσα μελέτη περιγράφονται η παθοφυσιολογία, οι παράγοντες κινδύνου, οι κλινικές εκδηλώσεις, η πρόληψη πρόκληση βλάβη από ανθρακυκλίνες και ανασκοπείται η διεθνής βιβλιογραφία.

Διαβάστε περισσότερα »

“Ογκοι κεντρικού νευρικού συστήματος στην παιδική ηλικία: Συμπτωματολογία και διάγνωση

Περιγράφονται 5 περιπτώσεις παιδιών με όγκο του κεντρικού νευρικού συστήματος (Κ.Ν.Σ). Όλα τα παιδιά πριν από την εισαγωγή στο νοσοκομείο εκδήλωσαν εμετούς, συχνότερα νυχτερινούς ή πρωινούς. Συμπτώματα, όπως η κεφαλαλγία, η πάρεση του προσωπικού νεύρου και η αλλαγή της συμπεριφοράς δεν αξιολογήθηκαν έγκαιρα, ώστε η προσαγωγή των παιδιών στο νοσοκομείο να γίνει σε συντομότερο χρονικό διάστημα από την εκδήλωση των συμπτωμάτων. Οι σύγχρονες απεικονιστικές τεχνικές, όπως η αξονική και η μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου, παρέχουν τη δυνατότητα γρήγορης και τεκμηριωμένης διάγνωσης των όγκων του Κ.Ν.Σ της παιδικής ηλικίας, οι οποίοι αποτελούν τη δεύτερη σε συχνότητα κακοήθεια μετά τη λευχαιμία.

Διαβάστε περισσότερα »

Χορήγηση διφωσφονικών σε παιδί με δευτεροπαθή οστεοπόρωση

Παρουσιάζεται περίπτωση κοριτσιού ηλικίας 9 ετών με οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία (ΟΛΛ) που εμφάνισε οστεοπόρωση, οστεονέκρωση και κάταγμα σπονδυλικής στήλης (θ-9) κατά τη διάρκεια και μετά την ολοκλήρωση της χημειοδεραπείας εφόδου. Η ασθενής αντιμετωπίσθηκε επιτυχώς με χορήγηση διφω- σφονικών (αλενδρονάτη 70mg από του στόματος, μία φορά εβδομαδιαίως) και παρουσίασε σημαντική κλινική βελτίωση μετά την τρίτη εβδομάδα από την έναρξη της θεραπείας, η οποία συνεχίσθηκε χωρίς καμία ανεπιθύμητη ενέργεια για διάστημα 52 εβδομάδων. Σήμερα η ασθενής είναι σε άριστη κλινική κατάσταση, έχει αποκατασταθεί πλήρως η ακτινολογική εικόνα της περιοχής, η δε βελτίωση της οστικής της πυκνότητας είναι σημαντική.

Διαβάστε περισσότερα »

Σύνδρομο Aase-Smith

Περιγράφεται περίπτωση κοριτσιού ηλικίας 12 ετών με σύνδρομο Aase-Smith, το οποίο χαρακτηρίζεται από τη συνύπαρξη συγγενούς υποπλαστικής αναιμίας και τριφαλαγγικού αντίχειρα «δίκην σκανδάλης». Η ασθενής εισήχθη στην κλινική μας σε ηλικία 15 μηνών λόγω έντονης ωχρότητας και από την αντικειμενική εξέταση και τον εργαστηριακό έλεγχο διαπιστώθηκαν καθυστέρηση της ανάπτυξης, μικρογναθι- σμός, συστολικό φύσημα 2/6 στο αριστερό στερνικό χείλος, δεξιός αντίχειρας «δίκην σκανδάλης» και αναιμία. Η συνύπαρξη της υποπλασίας της ερυθράς σειράς στο μυελό και του αντίχειρα «δίκην σκανδάλης» έθεσε τη διάγνωση του συνδρόμου Aase-Smith. Υποβλήθηκε σε μετάγγιση ερυθρών και συγχρόνως χορηγήθηκε πρεδνιζολόνη (2 mg/kg) για ένα μήνα με σταδιακή ελάττωση. Η απάντηση ήταν ικανοποιητική. Εννέα χρόνια μετά, το κορίτσι εισήχθη στην κλινική μας λόγω βαριάς αναιμίας. Αντιμετωπίσθηκε συμπτωματικά με μεταγγίσεις ερυθρών και χορηγήθηκε και πάλι πρεδνιζολόνη για 2 μήνες με ικανοποιητική απάντηση. Μετά τη διακοπή της πρεδνιζολόνης χορηγήθηκε συστηματικά για ένα έτος ανασυνδυασμένη ανθρώπινη ερυ- θροποιητίνη (rHuEPO) σε συνδυασμό με σίδηρο χωρίς όμως ανταπόκριση. Εκτοτε η ασθενής παρακολουθείται στην κλινική μας και υποβάλλεται περιοδικά σε μεταγγίσεις ερυθρών (ανά 3μηνο) χωρίς να επιτευχθεί ύφεση της νόσου μέχρι σήμερα.

Διαβάστε περισσότερα »

Μηνιγγίτιδα από enterococcus faecalis σε παιδί με αιματολογική κακοήθεια

O εντερόκοκκος αποτελεί σπάνιο αίτιο μικροβιακής μηνιγγίτιδας που σχετίζεται με σοβαρές επιπλοκές και υψηλή θνητότητα σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς, όπως τα παιδιά που υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία για αιματολογικές κακοήθειες. Περιγράφεται η περίπτωση αγοριού ηλικίας 11 χρονών με μη Hodgkin λέμφωμα., το οποίο κατά τη διάρκεια της χημειοθεραπείας παρουσίασε υψηλό πυρετό, φωτοφοβία, κεφαλαλγία και διαταραχή του επιπέδου συνείδησης. Η διάγνωση μηνιγγίτιδας από εντερόκοκκο τέθηκε με την απομόνωση του παθογόνου από την καλλιέργεια του ΕΝΥ. Στον ασθενή χορηγήθηκε αντιμικροβιακη αγωγή για 3 εβδομάδες και η έκβαση ήταν άριστη, χωρίς νευρολογικές επιπλοκές.

Διαβάστε περισσότερα »

Μικροβιαιμία σε παιδιατρικούς ασθένειες με αιματολογικές κακοήθειες

Οι συστηματικές λοιμώξεις αποτελούν το σημαντικότερο αίτιο νοσηρότητας και θνητότητας στα παιδιά που πάσχουν από αιματολογικές κακοήθειες. Η λοίμωξη παραμένει η συχνότερη και σοβαρότερη επιπλοκή της ουδετεροπενίας που προκαλείται από τη χημειοθεραπεία ή ακολουθεί τη μεταμόσχευση του μυελού των οστών. Σκοπός της μελέτης μας είναι η καταγραφή των μικροβίων που προκαλούν βακτηριαιμία, των προδιαθεσικών παραγόντων, των κλινικών και εργαστηριακών ευρημάτων καθώς επίσης και της έκβασης της βακτηριαιμίας. Μελετήθηκαν αναδρομικά 29 ασθενείς που νοσηλεύτηκαν με αιματολογικές κακοήθειες στη Β' Παιδιατρική Κλινική του Α.Π.Θ, κατά το χρονικό διάστημα 2000-2002. Καταγράφηκαν 59 θετικές αιμοκαλλιέργειες. Από τους 29 ασθενείς 20 (69%) είχαν οξεία λευχαιμία και 9 (31%) λέμφωμα.. Το 83,1% των μικροβιαιμιών αφορούσε παιδιά με λευχαιμία που υποβάλονταν σε εντατική χημειοθεραπεία εφόδου και επανεφόδου. Από το σύνολο των 59 επεισοδίων μικροβιαιμίας 51 (86,4%) αφορούσαν παιδιά με κεντρικό φλεβικό καθετήρα τύπου ροτί-α-εαλά. Από τα απομονωδέντα μικρόβια, 35 (59,3%) ήταν Gram θετικά και 24 (40,7%) Gram αρνητικά. Μεταξύ των Gram θετικών μικροβίων οι σταφυλόκοκκοι πηκτάση αρνητικοί (St. Epidermidis, St. Mitis, St. Capitis, St. Haemolyticus, St. Sciuri) αποτελούσαν το 88,6% και ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος το 11,4%. Μεταξύ των Gram αρνητικών μικροβίων η Escherichia coli απομονώθηκε σε 11 αιμοκαλλιέργειες (45,8%), η Klebsiella Pneumoniae σε 7 (29,2%) και η pseudomonas aeruginosa σε 5 (20,8%). Από την καταγραφή των εργαστηριακών δεικτών φλεγμονής προέκυμε ότι η CRP ήταν αυξημένη (10-20 mg/dl) στο 27.1% και >20 mg/dl στο 13.6%. Η ΤΚΕ αντίστοιχα ήταν >50-100 mm στο 44,1% και >100 mm στο 33,9% των παιδιών. H PCT μελετήθηκε σε 25 ασθενείς και καταγράφηκε μέτρια θετική (>2-10 ng/ml) σε 5 (20%) και εντόνως δετική (>10 ng/ml) σε 11 ασθενείς (44%). Η πλειονότητα των εμπύρετων επεισοδίων με θετική καλλιέργεια αίματος καταγράφηκε σε ουδετεροπενικούς ασθενείς (74,6%) σε φάση βαριάς μυελικής απλασίας (ANC* <100/mm3). Από τα 29 παιδιά 2 (6,9%) κατέληξαν εξ αιτίας πολυοργανικής ανεπάρκειας. Συμπερασματικά προκύπτει ότι η μικροβιαιμία συνεχίζει να αποτελεί σημαντικό αίτιο νοσηρότητας και θνητότητας σε παιδιά με αιματολογικές κακοήθειες και οφείλεται συχνότερα σε Gram θετικά μικρόβια. Οι εργαστηριακοί δείκτες λοίμωξης (ΤΚΕ, CRP και PCT) επί κλινικών ενδείξεων θέτουν την υπόνοια της μικροβιαιμίας και βοηθούν στην παρακολούθηση και έκβασή της.

Διαβάστε περισσότερα »
Scroll To Top