Μη χασετε

Αρχείο άρθρων

Εκτομή πνευμονικών μεταστάσεων σε παιδιατρικούς ασθενείς με συμπαγείς όγκους

Οι περισσότεροι παιδιατρικοί πνευμονικοί όγκοι είναι δευτεροπαβείς. Η χειρουργική θεραπεία των πνευμονικών μεταστάσεων αποτελεί συνήθη πρακτική στους ενήλικες, ενώ στα παιδιά έχει ανακοινωθεί περιορισμένος αριθμός μελετών. Η πνευμονική μεταστασεκτομή είναι αποτελεσματική σε μεγάλο αριθμό συμπαγών όγκων, αν έχει επιτευχθεί τοπικός έλεγχος του πρωτοπαθούς όγκου. Παρουσιάζουμε την εμπει­ρία μας από την αντιμετώπιση 3 ασθενών με πνευμονικές μεταστάσεις που αντιμετωπίσθηκαν με μεταστα­σεκτομή. Οι ασθενείς, ηλικίας 4.5-10 χρόνων, έπασχαν από ραβδομυοσάρκωμα, οστεοσάρκωμα και όγκο Wilms. Ο 1 είχε σύγχρονες αμφοτερόπλευρες μεταστάσεις και οι 2 ετερόπλευρες. Οι επεμβάσεις έγιναν κα­λά ανεκτές, χωρίς επιπλοκές. Όλοι οι ασθενείς βρίσκονται στη ζωή χωρίς νόσο. Η μεταστασεκτομή σαν μέ­ρος της επιδετικής αντιμετώπισης της προχωρημένης νεοπλασματικής νόσου ή της υποτροπής συμβάλλει στην επίτευξη μακροχρόνιας ύφεσης και πιθανόν ίασης ορισμένων παιδιατρικών ασθενών.

Διαβάστε περισσότερα »

Αίτια βακτηριαιμίας σε ουδετεροπενικά παιδιά με νεοπλασματικά νοσήματα

Τα παιδιά με νεοπλασματικά νοσήματα που υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για λοίμωξη. Η ουδετεροπενία θεωρείται ο σημαντικότερος αιτιολογικός παράγοντας. Ο σκοπός της μελέτης είναι να διερευνηθούν οι υπεύθυνοι μικροοργανισμοί που προκαλούν βακτηριαιμία σε ασθενείς με νεοπλασματικά νοσήματα στη διάρκεια ουδετεροπενίας, οι μεταβολές στη συχνότητα απομόνωσης των διαφόρων στελεχών καθώς και η ευαισθησία τους στα διάφορα αντιβιοτικά. Μελετήθηκαν αναδρομικά τα δεδομένα των ασθενών που νοσηλεύτηκαν στην Παιδοογκολογική Κλινική του ΙΓΝΘ την τετραετία 19982001 και είχαν θετικές καλλιέργειες αίματος στη διάρκεια ουδετεροπενίας. Στο διάστημα της μελέτης συ- νέβησαν 120 επεισόδια βακτηριαιμίας που αφορούσαν 75 ασθενείς. Οι 52 (70%) ασθενείς έπασχαν από αιματολογική κακοήδεια-λέμφωμα και οι 23 (30%) από συμπαγείς όγκους. Οι υπεύθυνοι μικροοργανισμοί ήταν 76 (64%) Gram (+) και 44 (36%) Gram (-). Απομονώθηκαν Gram (+): Staphylococcus coagulase negative 62 (51%), S. aureus 6 (5%), Streptococcus spp 8 (7%). Τα είδη των Gram (-) βακτηρίων που απομονώθηκαν ήταν κατά σειρά συχνότητας: Klebsiella pneumoniae 10 (8%), Pseudomonas spp 8 (7%), Enterobacter cloacae 6 (5%), Escherichia coli 5 (4%). Παρατηρήθηκε τάση για αύξηση των Gram (-) στο διάστημα της μελέτης με αύξηση της συχνότητας βακτηριαιμίας από 6/1000 εισαγωγές την πρώτη διετία σε 11/1000 εισαγωγές την τελευταία διετία (p=0.066). Τα Gram (+) παρέμειναν σταθερά με συχνότητα σηραιμίας 14/1000 εισαγωγές. Όλα τα Gram (-) βακτήρια εκτός από 6 ήταν ευαίσθητα στην κεφταζιδίμη (αντοχή 14%). Συμπερασματικά παρατηρήθηκε τάση για αύξηση των Gram (-) βακτηρίων, ενώ η συχνότητα των Gram (+) παρέμεινε σταθερή. Η επαγρύπνηση για τις μεταβολές της συχνότητας των παθογόνων και της ευαισθησίας τους στα αντιμικροβιακά οδηγούν στην ορθή αντιμετώπιση του κάθε περιστατικού βακτηριαιμίας.

Διαβάστε περισσότερα »

Περίπτωση συγγενούς Οξείας Λεμφοβλαστικής Λευχαιμίας

Η συγγενής λευχαιμία (ΣΛ) αποτελεί μόνο το 3% των λευχαιμιών της παιδικής ηλικίας. Το με­γαλύτερο ποσοστό αφορά στην οξεία μη λεμφοβλαστική λευχαιμία (ΟΜΛΛ), ενώ σπανιότερα εμφανίζεται και η οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία (ΟΛΛ). Η βρεφική οξεία λευχαιμία χαρακτηρίζεται από μεγάλη συχνότη­τα κυτταρογενετικών ανωμαλιών που, εφόσον υπάρχουν, αποτελούν δυσμενή προγνωστικό παράγοντα. Η συ­χνότερη χρωμοσωμική ανωμαλία αφορά μεταθέσεις του χρωμοσώματος 11q23 με αναδιάταξη του MLL/ALL 1 γόνου. Περιγράφεται η περίπτωση βρέφους 37 ημερών με συγγενή ΟΛΛ CD10 αρνητική (-), και με μετά­θεση (11;19)(q23;p13). Στο βρέφος χορηγήθηκε ειδικό χημειοθεραπευτικό πρωτόκολλο για βρέφη με ΟΛΛ κά­τω του ενός έτους, αλλά κστέληξε 20 μέρες μετά, λόγω σηψαιμίας και καρδιακής κάμμης.

Διαβάστε περισσότερα »
Scroll To Top